Burn-out en rol van leidinggevenden

[Toratsuru]

je moet als baas vind ik natuurlijk niet dezelfde kennis hebben als al het personeel onder u, iedereen is gespecialiseerd in iets. Ik vind het persoonlijk belangerijk om een helikopterzicht te houden op alles. Ook een beetje manusje van alles zijn, maar ik vertrouw 100% op mijn mensen als zij iets beter weten als ik.

Helpen kan je ook in een andere vorm doen: extra resources geven, een opleiding laten volgen, contacten leggen tussen personen/diensten, iets laten outsourcen, het politiek verkopen aan hoger management, ...

 

[MrKend54l]

je moet als baas vind ik natuurlijk niet dezelfde kennis hebben als al het personeel onder u, iedereen is gespecialiseerd in iets. Ik vind het persoonlijk belangerijk om een helikopterzicht te houden op alles. Ook een beetje manusje van alles zijn, maar ik vertrouw 100% op mijn mensen als zij iets beter weten als ik.

Helpen kan je ook in een andere vorm doen: extra resources geven, een opleiding laten volgen, contacten leggen tussen personen/diensten, iets laten outsourcen, het politiek verkopen aan hoger management, ...

Je moet niet dezelfde kennis hebben, maar je moet wel kennis hebben.
En daar is waar het schoentje soms wringt. Je mag zo dienend zijn als je wilt, als jij steeds van toeten noch blazen weet en zuiver fungeert als papegaai dan hebben de mensen ook weinig aan u.

Decision making zonder kennis is gewoon vragen om de verkeerde beslissingen te nemen. Vragen “Kendl kan je meegaan om dat project te verdedigen want ik snap er 0,0 van” boezemt geen vertrouwen in en daarmee verlies je alle krediet.
Proberen ontzorgen als mijn grootste zorg een halfbakken dienende leidinggevende is die van toeten noch blazen weet en niks snapt wat ik hem uitleg daar heb ik niks aan.

Als jij als leidinggevende enkel maar zorgt voor opleidingen die gevolgd kunnen worden en contacten leggen tussen diensten dan is uw functie vrij overbodig.
Als werknemer kan ik ook naar dienst opleidingen een mail sturen en ik kan ook naar Piet van IT stappen om te luisteren of we dat nieuwe project optimaal kunnen koppelen aan het netwerk.

 

[Pietzeerover]

je moet als baas vind ik natuurlijk niet dezelfde kennis hebben als al het personeel onder u, iedereen is gespecialiseerd in iets. Ik vind het persoonlijk belangerijk om een helikopterzicht te houden op alles. Ook een beetje manusje van alles zijn, maar ik vertrouw 100% op mijn mensen als zij iets beter weten als ik.

Helpen kan je ook in een andere vorm doen: extra resources geven, een opleiding laten volgen, contacten leggen tussen personen/diensten, iets laten outsourcen, het politiek verkopen aan hoger management, ...

Een leidinggevende moet misschien iets niet tot in detail kennen, maar het kan tot bizarre situaties leiden als die van toeten nog blazen weet. Mijn leidinggevende neemt nogal graag "want ik ben de baas" beslissingen. Aangezien ik dan de uitvoerder ben, krijg ik alle vragen om de beslissing toe te lichten. De helft van de tijd krijg je die beslissing gewoon niet uitgelegd.

We zijn nu bezig met een projectje van 35 000 euro waarvan ik zei dat het weggegooid geld is. Het project komt er toch en ik moest de verantwoording uitschrijven waarom we(mijn leidinggevende) dit willen doen. Een maand later valt uiteindelijk de frank van mijn leidinggevende en krijg ik de vraag waarom we dit in godsnaam aan het doen zijn. Om hopeloos van te worden en enorm toxisch.

 

[nestorius]

Een leidinggevende moet misschien iets niet tot in detail kennen, maar het kan tot bizarre situaties leiden als die van toeten nog blazen weet. Mijn leidinggevende neemt nogal graag "want ik ben de baas" beslissingen. Aangezien ik dan de uitvoerder ben, krijg ik alle vragen om de beslissing toe te lichten. De helft van de tijd krijg je die beslissing gewoon niet uitgelegd.

We zijn nu bezig met een projectje van 35 000 euro waarvan ik zei dat het weggegooid geld is. Het project komt er toch en ik moest de verantwoording uitschrijven waarom we(mijn leidinggevende) dit willen doen. Een maand later valt uiteindelijk de frank van mijn leidinggevende en krijg ik de vraag waarom we dit in godsnaam aan het doen zijn. Om hopeloos van te worden en enorm toxisch.

Ik snap wel dat je je daar als zeerover soms eens vragen bij stelt.


Is dat gewoon niet tekenend aan een slechte leidinggevende: dat hij beslissingen neemt op basis van ik ben de baas ipv te weten wat hij wel en niet kan en voor beslissingen waar hij niks van af kent niet zijn ondergeschikten consulteert voor advies? Imo hoor je als baas of leidinggevende niet alles te weten maar moet je wel weten wat je zelf kan en niet kan en voor de zaken waar je niets van kent de juiste personen consulteren.

 

[Karton]

Altijd dat gezeik over bazen. Ik ben zelf nog leidinggevende geweest en je kan echt niet altijd "dienend leidinggeven" en "mensen vrij laten" als net doordat je mensen vrijheid geeft heel de boel in de soep draait. Sommige mensen kunnen gewoon niet om met de vrijheid en/of het heeft negatieve gevolgen voor het bedrijf/het team in het algemeen. Micromanagement hoeft ook niet maar er moet een balans zijn. De hele schpiel van je medewerkers alle vrijheid geven hoor ik het vaakst van passieve, conflictontwijkende "managers" en daar heeft ook niemand iets aan.

 

[SlashDotDash]

Altijd dat gezeik over bazen. Ik ben zelf nog leidinggevende geweest en je kan echt niet altijd "dienend leidinggeven" en "mensen vrij laten" als net doordat je mensen vrijheid geeft heel de boel in de soep draait. Sommige mensen kunnen gewoon niet om met de vrijheid en/of het heeft negatieve gevolgen voor het bedrijf/het team in het algemeen. Micromanagement hoeft ook niet maar er moet een balans zijn. De hele schpiel van je medewerkers alle vrijheid geven hoor ik het vaakst van passieve, conflictontwijkende "managers" en daar heeft ook niemand iets aan.

Incompetentie is gewoon op elk niveau een probleem. Op middle management is het nog erger natuurlijk want je zit met mensen boven je en mensen onder je in de organisatie dus is de impact automatisch groter. Daarom ook dat veel incompetente managers naar boven toe managen en hun team "verwaarlozen", of omgekeerd uit defensieve overwegingen of wantrouwen de boel gaan micromanagen.

Een goeie verstandhouding is alles hé. Als uitvoerende moet je gewoon 100% snappen wat uw baas wil bereiken, en uw doelen moeten daar compatibel mee zijn. Als het niet zo is, is er een probleem, en op het einde van de rit is het wel uw baas die beslist (want hij/zij is niet voor niets uw n+1), zelf al denkt ge het zelf allemaal beter te weten of te kunnen.

 

[MrKend54l]

en op het einde van de rit is het wel uw baas die beslist (want hij/zij is niet voor niets uw n+1), zelf al denkt ge het zelf allemaal beter te weten of te kunnen.

En laat nu net daar het schoentje wringen.
Velen denken inderdaad zo, ik ben de N+1 en dat is voor een reden.
Terwijl die reden dan vaak een samenloop van omstandigheden, smalltalk en geluk is, en 0,0 met competentie te maken heeft. Sterker nog een totaal gebrek aan kennis en competentie zou net de reden moeten zijn dat je nooit een N+1 zou mogen zijn.

 

[Verdansk]

Je moet niet dezelfde kennis hebben, maar je moet wel kennis hebben.
En daar is waar het schoentje soms wringt. Je mag zo dienend zijn als je wilt, als jij steeds van toeten noch blazen weet en zuiver fungeert als papegaai dan hebben de mensen ook weinig aan u.

Dit is zo accuraat en denk dat jij en taratsuru hetzelfde zeggen of bedoelen. Nu een dienende baas, ook al is ie onwetendheid, lijkt mij minder aanleiding te geven tot burn-outs of met andere woorden eerder te voldoen tot het artikel bij de topic starter.

Volgens mij ligt het lastige dat iedereen een andere aanpak vereist en leidinggeven net als opvoeding en onderwijs te maken heeft met het fenomeen dat het voor iedereen moet voldoen.

Hypothetisch, zonder bronnen:
Als je voor 9 vd 10 mensen een goede leidinggevende bent, die uitdagende maar haalbare targets stelt en mensen hierop challenget, maar voor die ene vd 10 je je stijl onvoldoende aanpast waardoor die zich slecht begint te voelen, dan is het probleem de leidinggevende…
En ik wens niemand een burn-out toe, want dit kan je leven/gezondheid in een zeer negatieve wijze beïnvloeden, maar de oplossing zit vaker bij het individu dan de manager

 

[SlashDotDash]

En laat nu net daar het schoentje wringen.
Velen denken inderdaad zo, ik ben de N+1 en dat is voor een reden.
Terwijl die reden dan vaak een samenloop van omstandigheden, smalltalk en geluk is, en 0,0 met competentie te maken heeft. Sterker nog een totaal gebrek aan kennis en competentie zou net de reden moeten zijn dat je nooit een N+1 zou mogen zijn.

Als dat zo is, en je kan daar niet mee om moet je ofwel een andere job zoeken, ofwel aan hoger management bewijzen dat uw n+1 niet geschikt is voor de job. Want dat is uiteraard een probleem.

Het valt helaas ook voor dat een n-1 zo denkt omdat er geen enkele zelfkennis is over hun eigen capaciteiten of output.

 

[anders.]

Als dat zo is, en je kan daar niet mee om moet je ofwel een andere job zoeken, ofwel aan hoger management bewijzen dat uw n+1 niet geschikt is voor de job. Want dat is uiteraard een probleem.

Het valt helaas ook voor dat een n-1 zo denkt omdat er geen enkele zelfkennis is over hun eigen capaciteiten of output.

Het probleem is dat je niks kan bewijzen aan hoger management omdat je moet rapporteren aan je n+1. Bij alle goeie dingen gaan de pluimen ongetwijfeld op zijn hoed, bij slechte dingen zal het ongetwijfeld aan "het team" liggen.

Ik zit met zo'n N+1 die niks snapt van zijn job, oplossing pusht die slecht ontworpen zijn, geen enkele verantwoordelijkheid neemt, ... Dat is al 100x aangekaart in allerhande retro's, meetings, ... Onlangs had collega een "mystery coffee" met N+2 en hij begon daarover, de N+2 had geen idee waarover het ging, had nog niks van die klachten doorgekregen. Dat werd allemaal mooi op N+1 niveau afgeblokt onder vriendjes.

 

[JPV]

Een diensthoofd/leidinggevende moet imho:

- zeker een basiskennis hebben van zijn dienst of waar ondergeschikten mee bezig zijn. Omwille van wat hierboven staat.
- dienend leidinggeven voor de personen die zichzelf redden
- sturend leidinggeven voor de collega's die er de kantjes vanaf lopen.

Met mijn huidige baas heb ik zo iemand, ik zie hem af en toe in de gang en dan vraagt hij hoe het gaat. Hij weet dat ik voldoende werk voor andere diensten en dat de aanvragen voor cijfers/data blijven komen. Meer dan dat moet hij niet weten, zolang hij zelf maar af en toe wat mag vragen.

De vorige was (NIET bij wijze van spreken) al kwaad als een kleurtje van een knop licht anders was dan in zijn dromen.

 

[SlashDotDash]

Ja dat is idd enorm frustrerend @anders. en ik heb het zelf ook genoeg ervaren en gezien bij mijn vorige werkgever. En het is ook één van de redenen waarom ik daar niet meer werk , ook al zat ik in een gouden kooi. Het helpt ook wel als je het allemaal van je kan afzetten (niet makkelijk) en weet wat uw baas verwacht zodat je gewoon kan afleveren zonder gezeik of gezever.

Ik heb daar ook geleerd hoe ik vooral niet zelf wilde zijn als leidinggevende, vorig jaar in die rol gestapt en gans mijn team veel vrijheid en vertrouwen gegeven, maar dat werkt dus helaas ook niet voor iedereen.

Een diensthoofd/leidinggevende moet imho:

- zeker een basiskennis hebben van zijn dienst of waar ondergeschikten mee bezig zijn. Omwille van wat hierboven staat.
- dienend leidinggeven voor de personen die zichzelf redden
- sturend leidinggeven voor de collega's die er de kantjes vanaf lopen.

Met mijn huidige baas heb ik zo iemand, ik zie hem af en toe in de gang en dan vraagt hij hoe het gaat. Hij weet dat ik voldoende werk voor andere diensten en dat de aanvragen voor cijfers/data blijven komen. Meer dan dat moet hij niet weten, zolang hij zelf maar af en toe wat mag vragen.

De vorige was (NIET bij wijze van spreken) al kwaad als een kleurtje van een knop licht anders was dan in zijn dromen.

Dat is een zaligheid. Ik heb nu ook zo iemand, echt inspirerend.

Mijn baas bij vorige WG werd nooit kwaad ofzo, die was gewoon clueless, wist niet waar ik mee bezig was en elke hint die ik op een 1:1 gaf dat ik mijn job saai vond en graag iets anders wilde doen kwam niet binnen. Dus probeerde ik elke keer een beetje duidelijker te zijn, tot de dag dat ik mijn ontslag dan maar heb gegeven

Achteraf wel gehoord dat iemand haar had uitgekafferd omdat ze totaal geen idee heeft van waar haar team mee bezig is (inderdaad competentieproblemen). Die persoon heeft dan onmiddellijk een improvement plan gekregen met de dreiging van na 6 maand buiten te vliegen. Dat was ook bijzonder onfair.

 

[Marsu]

je moet als baas vind ik natuurlijk niet dezelfde kennis hebben als al het personeel onder u, iedereen is gespecialiseerd in iets. Ik vind het persoonlijk belangerijk om een helikopterzicht te houden op alles. Ook een beetje manusje van alles zijn, maar ik vertrouw 100% op mijn mensen als zij iets beter weten als ik.

Helpen kan je ook in een andere vorm doen: extra resources geven, een opleiding laten volgen, contacten leggen tussen personen/diensten, iets laten outsourcen, het politiek verkopen aan hoger management, ...

Ik denk dat dit wel zowat de kern omvat inderdaad. Er zijn wel wat kleine bedrijven die groeiproblemen ervaren en waar de verhoudingen scheef gaan zitten tot de capaciteit daar is om het te compenseren met een new hire die de juiste competenties heeft natuurlijk.

Maar het ergste is een KMO dat tegelijk een familiebedrijf is en waarvan de zoon (3de generatie) die wilt overnemen eigenlijk totaal ongeschikt is als leidinggevende. Je kent het type wel : enig kind, niet slim maar ook niet gigantisch dom, denkt nog wel voeling te hebben met de gemiddelde mens omdat hij de goedkoopste tools koopt in den Aldi en omdat hij geen Bentley heeft gekocht maar slechts een *insert wagen van 90-100k*.

De management stijl is : "Ik heb ooit gehoord dat lage kosten goed zijn en dit is alles wat ik weet, dus het is het enige dat ik nastreef. Mijn vader heeft daadwerkelijk hard gewerkt en heeft dus nooit een jota in mijn opvoeding kunnen/willen steken dus rondhangen op deze bureau is mijn comeback voor/naar pappie."

Met als gevolg dat er geen kapitaal in innovatie, cyberveiligheid en opleiding van personeel wordt gestoken. En het maakt niet uit welke vacature open staat, we pakken de eerste de beste die haast voor minimumloon komt werken. Ook al kan die met moeite zijn/haar eigen naam schrijven. En liefst zijn we ook 24/7 onderbemand en dat compenseert zoonlief dan door heel lang onefficiënt te werken. Want lang werken = cool. Maar werken is in dit geval 2 uur lunchen, doelloos rondrijden, uren bellen zonder nut en rechtstaand een uiltje knappen tot ge wakker schiet van uw eigen gesnurk in uwen bureau. In het weekend wat 'netwerken' op den hockey is ook werken natuurlijk. Het werk stopt nooit!!!!

Zo lopen er grellig veel rond. Bij de vrije beroepers is dat schering en inslag, zeker de numerus clausus beroepen.

 

[MrKend54l]

Als dat zo is, en je kan daar niet mee om moet je ofwel een andere job zoeken, ofwel aan hoger management bewijzen dat uw n+1 niet geschikt is voor de job. Want dat is uiteraard een probleem.

Het valt helaas ook voor dat een n-1 zo denkt omdat er geen enkele zelfkennis is over hun eigen capaciteiten of output.

Dat is de verkeerde insteek.
Misschien doet men die job gewoon graag, is het dicht bij huis en heeft het talloze voordelen en is het in feite de ideale job is. Waarom zou je dan moeten veranderen op gronde van een leidinggevende die gewoon compleet incompetent is?
Waarom zou jij een beslissingen moeten nemen terwijl de leidinggevende het probleem is?

En het lijkt makkelijk, stap naar het hoger management. Maar wat in theorie vrij eenvoudig klinkt is in de praktijk vaak niet zo simpel.

Ook een beetje vreemd om te stellen dat het probleem bij de N-1 ligt als we sprekend over niet mee zijn met waar je mee bezig bent, micromanagement en gewoon volledig clueless en een gebrek aan kennis hebben.

 

[SlashDotDash]

Dat is de verkeerde insteek.
Misschien doet men die job gewoon graag, is het dicht bij huis en heeft het talloze voordelen en is het in feite de ideale job is. Waarom zou je dan moeten veranderen op gronde van een leidinggevende die gewoon compleet incompetent is?
Waarom zou jij een beslissingen moeten nemen terwijl de leidinggevende het probleem is?

En het lijkt makkelijk, stap naar het hoger management. Maar wat in theorie vrij eenvoudig klinkt is in de praktijk vaak niet zo simpel.

Daarom dat ik ook zeg dat de andere optie is om er te leren mee omgaan... Uzelf elke nacht in slaap huilen omdat je een slechte baas hebt is ook geen oplossing hé. Ik zeg ook helemaal niet dat het simpel is, heb zelf lang genoeg in die situatie gezeten.

Ook een beetje vreemd om te stellen dat het probleem bij de N-1 ligt als we sprekend over niet mee zijn met waar je mee bezig bent, micromanagement en gewoon volledig clueless en een gebrek aan kennis hebben.

Dat stel ik ook helemaal niet als algemeenheid, herlees mijn zin even. Het is wel degelijk een realiteit dat mensen soms (!!!) klagen over hun manager terwijl het probleem minstens gedeeltelijk bij zichzelf ligt. Daarmee wil ik niet beweren dat er geen slechte bazen bestaan of dat de problematiek in dit draadje niet relevant is, integendeel. Zonder enige vorm van voorafgaande zelfreflectie concluderen dat het probleem enkel en alleen bij uw baas ligt is niet de beste insteek, en dat is wel degelijk relevant voor deze discussie.

Mensen geven soms een eigen invulling aan hun job zonder dat die in lijn ligt met hun job descriptor, of denken dat ze hun eigen objectieven kunnen bepalen zonder afstemming met n+1, en zien een baas die dat probeert te corrigeren als een "micromanager". Tja

 

[Toratsuru]

Je moet niet dezelfde kennis hebben, maar je moet wel kennis hebben.
En daar is waar het schoentje soms wringt. Je mag zo dienend zijn als je wilt, als jij steeds van toeten noch blazen weet en zuiver fungeert als papegaai dan hebben de mensen ook weinig aan u.

Decision making zonder kennis is gewoon vragen om de verkeerde beslissingen te nemen. Vragen “Kendl kan je meegaan om dat project te verdedigen want ik snap er 0,0 van” boezemt geen vertrouwen in en daarmee verlies je alle krediet.
Proberen ontzorgen als mijn grootste zorg een halfbakken dienende leidinggevende is die van toeten noch blazen weet en niks snapt wat ik hem uitleg daar heb ik niks aan.

Als jij als leidinggevende enkel maar zorgt voor opleidingen die gevolgd kunnen worden en contacten leggen tussen diensten dan is uw functie vrij overbodig.
Als werknemer kan ik ook naar dienst opleidingen een mail sturen en ik kan ook naar Piet van IT stappen om te luisteren of we dat nieuwe project optimaal kunnen koppelen aan het netwerk.

Geen kennis hebben is natuurlijk een no-go. Maar zoals ik zeg is het als baas best dat je een beetje manusje van alles bent. Daarom niet 100% gespecialiseerd in alles. Ik heb mensen onder mij die zonder twijfel 2 keer zo slim zijn als mij. Sommige willen geen leidinggevenden zijn, sommige zijn niet geschikt om leidinggevende te zijn.

Een leidinggevende moet misschien iets niet tot in detail kennen, maar het kan tot bizarre situaties leiden als die van toeten nog blazen weet. Mijn leidinggevende neemt nogal graag "want ik ben de baas" beslissingen. Aangezien ik dan de uitvoerder ben, krijg ik alle vragen om de beslissing toe te lichten. De helft van de tijd krijg je die beslissing gewoon niet uitgelegd.

We zijn nu bezig met een projectje van 35 000 euro waarvan ik zei dat het weggegooid geld is. Het project komt er toch en ik moest de verantwoording uitschrijven waarom we(mijn leidinggevende) dit willen doen. Een maand later valt uiteindelijk de frank van mijn leidinggevende en krijg ik de vraag waarom we dit in godsnaam aan het doen zijn. Om hopeloos van te worden en enorm toxisch.

Ja dat is niet goed hé. Zoals ik zei, je spreekt een doel af met je werknemer, dat is het belangerijkste, "we gaan dit maken, dat is het doel". Daarna zet je de krijtlijnen. Het is wel belangerijk om samen in dat verhaal te stappen. Er zullen altijd zaken zijn die je als werknemer nutteloos vind. Je kan daar bezwaar in geven en in dialoog gaan, maar soms moet je u wel neerleggen en er toch voor gaan. Als je al je projecten/taken nutteloos vindt dan is het tijd om een nieuwe werkgever/job te zoeken.

Altijd dat gezeik over bazen. Ik ben zelf nog leidinggevende geweest en je kan echt niet altijd "dienend leidinggeven" en "mensen vrij laten" als net doordat je mensen vrijheid geeft heel de boel in de soep draait. Sommige mensen kunnen gewoon niet om met de vrijheid en/of het heeft negatieve gevolgen voor het bedrijf/het team in het algemeen. Micromanagement hoeft ook niet maar er moet een balans zijn. De hele schpiel van je medewerkers alle vrijheid geven hoor ik het vaakst van passieve, conflictontwijkende "managers" en daar heeft ook niemand iets aan.

Als mensen niet goed omweg kunnen met de vrijheid dan moet je de krijtlijnen van u voetbalveld kleiner maken. Dit wordt heel snel duidelijk bij frequente opvolging. Dienend leidinggeven wilt ook niet zeggen "conflictontwijkend". Als iemand niet preseert en het geraakt niet opgelost dan moet je ook u conclusies trekken. Maar zonder vrijheid werken dat is bandwerk, en ik kan me niet inbeelden dat de meesten daar gelukkig van worden.

Dit is zo accuraat en denk dat jij en taratsuru hetzelfde zeggen of bedoelen. Nu een dienende baas, ook al is ie onwetendheid, lijkt mij minder aanleiding te geven tot burn-outs of met andere woorden eerder te voldoen tot het artikel bij de topic starter.

Volgens mij ligt het lastige dat iedereen een andere aanpak vereist en leidinggeven net als opvoeding en onderwijs te maken heeft met het fenomeen dat het voor iedereen moet voldoen.

Hypothetisch, zonder bronnen:
Als je voor 9 vd 10 mensen een goede leidinggevende bent, die uitdagende maar haalbare targets stelt en mensen hierop challenget, maar voor die ene vd 10 je je stijl onvoldoende aanpast waardoor die zich slecht begint te voelen, dan is het probleem de leidinggevende…
En ik wens niemand een burn-out toe, want dit kan je leven/gezondheid in een zeer negatieve wijze beïnvloeden, maar de oplossing zit vaker bij het individu dan de manager

Helaas kan je inderdaad niet voor iedereen goed doen. Sommige personen passen soms ook niet in het bedrijf/werkomgeving. Dat gebeurd. Wel probeer ik zo'n situates steeds tijdig in te schatten. Als ik afscheid moet nemen van mensen is mijn filosofie om dat steeds in de eerste 6 maanden te doen. Laat je het langer aanslepen dan krijg je miserie. Vooral toen ik vroeger leidinggevende was in shift kwam dit frequenter voor.

Het probleem is dat je niks kan bewijzen aan hoger management omdat je moet rapporteren aan je n+1. Bij alle goeie dingen gaan de pluimen ongetwijfeld op zijn hoed, bij slechte dingen zal het ongetwijfeld aan "het team" liggen.

Ik zit met zo'n N+1 die niks snapt van zijn job, oplossing pusht die slecht ontworpen zijn, geen enkele verantwoordelijkheid neemt, ... Dat is al 100x aangekaart in allerhande retro's, meetings, ... Onlangs had collega een "mystery coffee" met N+2 en hij begon daarover, de N+2 had geen idee waarover het ging, had nog niks van die klachten doorgekregen. Dat werd allemaal mooi op N+1 niveau afgeblokt onder vriendjes.

Dat is een toxische werkcultuur. Mijn mensen presenteren altijd zelf hun resultaat/werk op de maandelijkse board meeting. Uiteraard is het logisch dat als een heel team goed presteert de baas een pluim krijgt. Anderzijds, loopt er iets verkeerd dan zal de shit wel op mijn hoofd vallen. Ik schuif de schuld ook nooit door, ik ben de eindverantwoordelijke. Daarna trek je daar lessen uit en zorg je ervoor dat het niet meer opnieuw gebeurd.

Een diensthoofd/leidinggevende moet imho:

- zeker een basiskennis hebben van zijn dienst of waar ondergeschikten mee bezig zijn. Omwille van wat hierboven staat.
- dienend leidinggeven voor de personen die zichzelf redden
- sturend leidinggeven voor de collega's die er de kantjes vanaf lopen.

Met mijn huidige baas heb ik zo iemand, ik zie hem af en toe in de gang en dan vraagt hij hoe het gaat. Hij weet dat ik voldoende werk voor andere diensten en dat de aanvragen voor cijfers/data blijven komen. Meer dan dat moet hij niet weten, zolang hij zelf maar af en toe wat mag vragen.

De vorige was (NIET bij wijze van spreken) al kwaad als een kleurtje van een knop licht anders was dan in zijn dromen.

Klopt eigenlijk volledig.

 

[coldplayke]

Het probleem is dat je niks kan bewijzen aan hoger management omdat je moet rapporteren aan je n+1. Bij alle goeie dingen gaan de pluimen ongetwijfeld op zijn hoed, bij slechte dingen zal het ongetwijfeld aan "het team" liggen.

Ik zit met zo'n N+1 die niks snapt van zijn job, oplossing pusht die slecht ontworpen zijn, geen enkele verantwoordelijkheid neemt, ... Dat is al 100x aangekaart in allerhande retro's, meetings, ... Onlangs had collega een "mystery coffee" met N+2 en hij begon daarover, de N+2 had geen idee waarover het ging, had nog niks van die klachten doorgekregen. Dat werd allemaal mooi op N+1 niveau afgeblokt onder vriendjes.

Skip level meetings ftw.

 

[Biljart]

Ik hoop dat als mensen problemen hebben met hun n+1 (over gebrek aan bepaalde skills), ze dat ook durven zeggen ipv naar de n+2 te lopen.

Open communicatie onderling mag wel.

 

[Waelvis]

Burn-out ligt in de meeste gevallen aan de thuissituatie en niet door het werk.

Een paar jaar geleden.

Ik werkte enorm veel dagen, 4 shiften door elkaar (vroeg, laat, nacht, dag). Ook continu telefoons om extra diensten te doen. Verlof werd de helft van de tijd geweigerd. En tegelijk slaagde ik niet voor een promotie examen terwijl ik dat echt wel verdiende. (Ik ben nu nog steeds 100% zeker dat daar vuil spel achter zat).
Thuis begon ik agressief te reageren naar vrouw en kinderen hierdoor.

Dus ik besloot naar de dokter te gaan. Die had me toen direct 3 weken thuisgezet, medicatie voorgeschreven en een nieuwe afspraak vastgelegd na die 3 weken.

Zoals het bij ons standaard was/is moest ik naar de controlearts, het enige dat die zei was: "Jah meneer, ge moet wel beseffen dat uw privé situatie thuis geen invloed mag hebben op uw werk he, maar allez, geniet van uw 3 weekjes verlof". Ik stond perplex en wist niet wat zeggen dus ik staarde die arts gewoon aan terwijl ik inwendig een immense woedeuitbarsting voelde opkomen. Ik ben gewoon vertrokken.

Die 3 weken bijna elke dag nog telefoon gekregen van het werk..

 

[Mulan]

Ik hoop dat als mensen problemen hebben met hun n+1 (over gebrek aan bepaalde skills), ze dat ook durven zeggen ipv naar de n+2 te lopen.

Open communicatie onderling mag wel.

Dus de persoon die kan beslissen of je mag blijven of niet èn waarbij je GEEN vertrouwen hebt in diens vermogen om juiste beslissingen te nemen, moet je maar eerlijk zeggen dat die er niets van bakt? Strak plan!