Een leidinggevende moet niet controleren, een leiding gevende dient om ... leiding te geven. Als je als leidinggevende denkt dat je controle moet uitvoeren op mensen die uitvoerend werk doen, dan had je misschien zelf uitvoerend werk moeten gaan doen.
Burn-out en rol van leidinggevenden
- Onderwerp starter StevenFM
- Startdatum
Als je de definitie opzoekt van leiding geven staan daar nu wel vaker dingen tussen zoals "verstrekken van opdrachten aan medewerkers, het begeleiden, ondersteunen en controleren van de uitvoering". In veel organisaties komt de leidinggevende toch ook gewoon oorspronkelijk uit een uitvoerende functie, lijkt me nogal absurd dat een leidinggevende geen controle kan of mag uitvoeren. Dat is iets anders dan micromanagement.
StevenFM
Well-known member
Ik zag het begrip 'burn-out' altijd als een verzamelterm voor stress die ervaren wordt op de werkplaats. En als je naar mogelijke stressfactoren kijkt, dan zie ik in de literatuur echt wel een causaal verband tussen organisatorische factoren zoals teveel werk of micromanagement en een grotere kans op 'burn-out' (of veel stress, depressie, hoe je het ook wil noemen) anderzijds.
Bv. deze review specifiek over werknemers in de gezondheidszorg.
Daar zijn we toch niet verbaasd over?
Bv. deze review specifiek over werknemers in de gezondheidszorg.
Daar zijn we toch niet verbaasd over?
Maar, hier ging het niet over eens iets te controleren maar er dicht op zitten he. Dat is wel micromanagement, want dat definieert net dat je alles wat uw team uitsteekt wil controleren.
SlashDotDash
Well-known member
In een ideale wereld helemaal correct hoor, maar de realiteit is helaas wel van die aard dat je soms heel erg moet gaan controleren en directief aansturen.
Maar jouw uitspraak was algemeen.
Pieterjan94
Well-known member
Het wordt specifiek gedefinieerd als een werkgerelateerd fenomeen, dan is het niet onlogisch dat het fenomeen gelieerd is aan het werk. Want als het niet gelieerd is aan de werkplek, werd het niet gecategoriseerd als zo een fenomeen. Alleen, doordat het niet medisch is en we dus ook geen scherp ziektebeeld kunnen definieren, blijven we in het ongewisse. Zo kan je vandaag bv ook niet weten of het werkgerelateerde misschien niet de druppel is die de emmer doet overlopen. Voor een groep kan dat zeker het geval zijn, en door dan enkel naar burnout te kijken als iets werkgerelateerd krijgen die burnoutgevallen niet de gepaste oplossingen aangereikt, en dat is kwalijk.
Het zijn toch artsen die ziektebriefjes uitschrijven. Dan veronderstel ik toch dat ze briefjes schrijven in functie van eeen medische aandoening
Pieterjan94
Well-known member
Die hebben gewoon wat richtlijnen bedacht om er mee om te gaan, maar die zijn zeker nog altijd vrij breed. Op het doktersbriefje staat ook niet noodzakelijk de diagnose "burn out" btw. "Psychische decompensatie" wordt bv vaak gegeven ikv die problematiek, maar dat is zeker niet zuiver werk of burnoutgerelateerd.
Mulan
Well-known member
My 2 cents: het is een combinatie van meerdere factoren: persoonsgebonden factoren (vandaar ook de grotere kans op burnout in de zorg: mensen die probleemloos"geven" kiezen vaak voor de zorg met als risico dat ze "te veel" van zichzelf geven https://www.idewe.be/-/hoe-blijf-ik-als-medewerker-in-de-zorg-burn-outproof- ) èn werkinhoud (is je werk zinnig?) èn idd de werkomgeving (wat nog breder is dan enkel 1 manager de schuld geven).
Mijn psychiater schrijft idd geen burn-out als diagnose op haar verslagen, ik krijg al jarenlang "atypische depressie met uitputtingsbeeld" als diagnose op papier. Burn-out staat immers niet in de DSM V.
Mijn psychiater schrijft idd geen burn-out als diagnose op haar verslagen, ik krijg al jarenlang "atypische depressie met uitputtingsbeeld" als diagnose op papier. Burn-out staat immers niet in de DSM V.
IK ga akkoord dat het meerdere factoren zijn en dat de oorzaak deels dus ook buiten het werk kan liggen. Maar dat is vanalles toch zo.
Niet iedereen krijgt bij het uitvoeren van dezelfde job vb rugklachten. Daar zit ook een deel aanleg bij, maar evengoed wat je wel (of niet) doet in je vrije tijd.
Dus om dan dat argument te gebruiken om het te doen uitschijnen dat burn-out iets vaags is die verzonnen wordt om niet te moeten werken.
Niet iedereen krijgt bij het uitvoeren van dezelfde job vb rugklachten. Daar zit ook een deel aanleg bij, maar evengoed wat je wel (of niet) doet in je vrije tijd.
Dus om dan dat argument te gebruiken om het te doen uitschijnen dat burn-out iets vaags is die verzonnen wordt om niet te moeten werken.
zwarten
Well-known member
Als ervaringsdeskundige in de burnout kan ik zeggen dat het bij mij 1/3 werk was en 2/3 prive.
De oorzaak is nooit 100% werkgerelateerd.
De echtgeno(o)t(e) die na het werk thuiskomt en nog moet koken en voor de kinderen zorgen. De leerling die zware leerstof moet verwerken terwijl de thuissituatie niet optimaal is. Het te snel gaan werken als je een verlies in de familie hebt. De mogelijkheden/combinaties zijn legio.
Het is quasi 100% zeker dat een burnout niet altijd 100% werkgerelateerd is maar eerder een ongelukkige samenloop van omstandigheden.
Echter uit het zich vaak wel op de werkvloer zoals een slechter rendement of een mindere werkethiek. Mss dat vandaar mensen vaker de neiging hebben om een burnout als alleen werkgerelateerd te zien.
@Niklas doet burnout niet af als iets onbestaande he. Enkel dat de oorzaken vaak niet alleen werkgerelateerd zijn. En daar zit zeker een bron van waarheid in.
Echter twee paginas later zitten we hier al.
De oorzaak is nooit 100% werkgerelateerd.
De echtgeno(o)t(e) die na het werk thuiskomt en nog moet koken en voor de kinderen zorgen. De leerling die zware leerstof moet verwerken terwijl de thuissituatie niet optimaal is. Het te snel gaan werken als je een verlies in de familie hebt. De mogelijkheden/combinaties zijn legio.
Het is quasi 100% zeker dat een burnout niet altijd 100% werkgerelateerd is maar eerder een ongelukkige samenloop van omstandigheden.
Echter uit het zich vaak wel op de werkvloer zoals een slechter rendement of een mindere werkethiek. Mss dat vandaar mensen vaker de neiging hebben om een burnout als alleen werkgerelateerd te zien.
@Niklas doet burnout niet af als iets onbestaande he. Enkel dat de oorzaken vaak niet alleen werkgerelateerd zijn. En daar zit zeker een bron van waarheid in.
Echter twee paginas later zitten we hier al.
Vintage BG inderdaad.
Laatst bewerkt:
phate_13
Well-known member
Wat is het exacte doel van deze zijdiscussie in een topic over hoe leidinggevende stijl impact heeft op een burn-out?
Het onderzoek toont duidelijk aan dat deze impact er is.
Zeker de uitspraak in het vet, is in deze context toch wat gek? Op een individueel niveau kunnen we dat inderdaad niet zeggen. Maar op grotere schaal toont dit onderzoek aan dat we dat op grotere schaal duidelijk wel kunnen zeggen.
Relevant voorbeeldje uit mijn eigen omgeving:
Onlangs was er een Employee Engagement Survey en daar werd zeer negatief op geantwoord. Direct een meeting met het management, en daar werd de schuld dan volledig bij de werknemers gelegd ("Tja, get moet niet naar mij kijken he"). Toen kwam als een actiepuntje dat we op de dagen op kantoor meer moesten "connecteren" en dat de managers dat al doen door op die dagen speciaal hun agenda's vrij houden zodat ze kunnen babbelen enzo.
Tja, als je aan uw personeel oplegt dat ze elke gewerkte minuut moeten loggen op een ticketje, en er geen ticketjes bestaan voor "eens te babbelen". EN dan nog eens aangeeft dat je zelf op die dagen op kantoor eigenlijk niks uitsteekt... Dan moet je niet schrikken dat er veel volk het niet meer ziet zitten...
Onlangs was er een Employee Engagement Survey en daar werd zeer negatief op geantwoord. Direct een meeting met het management, en daar werd de schuld dan volledig bij de werknemers gelegd ("Tja, get moet niet naar mij kijken he"). Toen kwam als een actiepuntje dat we op de dagen op kantoor meer moesten "connecteren" en dat de managers dat al doen door op die dagen speciaal hun agenda's vrij houden zodat ze kunnen babbelen enzo.
Tja, als je aan uw personeel oplegt dat ze elke gewerkte minuut moeten loggen op een ticketje, en er geen ticketjes bestaan voor "eens te babbelen". EN dan nog eens aangeeft dat je zelf op die dagen op kantoor eigenlijk niks uitsteekt... Dan moet je niet schrikken dat er veel volk het niet meer ziet zitten...
Mulan
Well-known member
Bij mij was het dan wel vooral werkgerelateerd (en de rest was puur gebrek aan zelfzorg. Ik had al jarenlang zware slaapproblemen en migraine als gevolg van de werkstress maar ik wimpelde dat vooral weg), maar niet managementgerelateerd. Het was veel "groter" dan dat. Ik walgde van "het systeem" waarbij ik kinderen mee moest geven aan hun vader die mogelijks 1van hen had verkracht, ik kocht zelf eten om schoolgaande kinderen 's middags brood te kunnen geven, ik wist van mishandeling maar moest erover zwijgen, ik hoorde zaken als "en na de zomer kom ik niet meer terug want ik moet in Turkije trouwen van mijn ouders",...
Pure machteloosheid, elke keer weer en er niets aan kunnen doen behalve elke werkdag weer paraat staan zodat ze daar toch weer een rustpunt konden vinden bij iemand die oprecht om hen gaf. Tot ik compleet crashte en dat niet meer kon natuurlijk.
Pieterjan94
Well-known member
Het onderzoek toont helemaal niets aan:
De besproken verbanden met welzijn en performantie betreffen de ‘zuivere impact’ van een leiderschapsprofiel, dus exclusief de invloed van andere relevante variabelen zoals geslacht, statuut, leeftijd, ervaring en de mate van telewerk. Weliswaar is de richting van het verband soms ook mogelijk in omgekeerde richting doordat dit een cross-sectioneel onderzoek is en geen longitudinaal.
Zo een onderzoek mochten wij zelfs niet voeren in de eerste bach.
En uiteindelijk gaat het toch om burn out en hoe we burn out moeten aanpakken? Dan lijkt het me toch relevant om toch gewoon even stil te staan bij definieren en mogelijke oorzakelijke verbanden.
zwarten
Well-known member
Dat is dan ook niet werkgerelateerd in de zin van 'je hebt teveel werk' maar eerder door een te grote betrokkenheid bij het werk. Een combinatie met slaapproblemen en migraine contribueert daar zeker ook bij.
phate_13
Well-known member
Waarom niet? Wat is er mis mee. Het wordt toch heel duidelijk uitgelegd wat het verband is en waar rekening mee gehouden is.
Misschien uwe eerste Bach nog eens herhalen. Jij schuift hier iets aan de kant omdat jij er niet akkoord mee gaat. Dat is pas onwetenschappelijk. Het uitgevoerde onderzoek is EXACT wat er moet gebeuren. Je moet andere parameters er uit filteren omdat je anders met een indirect verband kunt zitten.
En dat het crossectioneel is, ga jij beweren dat het omgekeerd kan zijn? Dat mensen met een burn-out meer geneigd zijn om voor toxische leidinggevenden te gaan werken? Benieuwd naar je hypothese daar achter.
Beetje wuiven met je opleiding maakt niet dat je gelijk hebt. Toon het aan.
Laatst bewerkt:
StevenFM
Well-known member
Work overload is niet de enige factor die kan bijdragen tot burn-out he. In de literatuur lees ik dat men typisch zes factoren onderscheidt: work overload, lack of control, insufficient reward, no fairness, unsupportive community and absence of values.
Voor @Mulan lijkt die laatste factor toch serieus impact te hebben gehad.
Mulan
Well-known member
Dus wat jij zegt is: dat ligt niet aan het werk maar aan jouw persoonlijkheid -> te vertalen naar: "de meeste mensen zouden daar geen enkel probleem mee hebben". En daar ben ik het dus niet mee eens. Ik vind dat vooral HEEL erg eigen aan het werk en niet zozeer persoonsgebonden. Ik ben ook pas na 11j compleet gecrasht he, niet na enkele maanden.