Beste Boomers, bedankt voor bewezen diensten....de uitgang is daar!

[chesini]

Als generaties mekaar beginnen te bekampen is het ver gekomen. Terwijl de echte schuldigen de politici zijn die niet bekwaam zijn om BE, VL, WAL, BXL te besturen en te beheren.

Je moet je ongenoegen niet afreageren op andere generaties maar op de stuurmannen en -vrouwen van het schip.

 

[Wojak]

Waarom pervers en onlogisch dat je na jaren werken een pensioen krijgt?

Omdat je dat pas krijgt als je met een been in het graf ligt, bij wijze van spreken. Als je dat geld zelf beheert kan je dat gebruiken op elk moment dat het u uitkomt. Bovendien worden die spelregels, zoals we gezien hebben de laatste jaren, continu aangepast. Dat noem ik pervers en onlogisch.

 

[JackM]

Voor mij gaat het vooral om de instandhouding van een politiek systeem dat decennialang door oudere generaties is aanvaard zonder echt structureel verzet. Niet omdat “boomers” individueel schuld hebben, maar omdat het systeem waarin ze leefden zich kon vastzetten dankzij electorale stabiliteit en een overheid die zichzelf steeds dieper heeft ingegraven.

Nieuwe generaties erven daardoor een politiek landschap dat quasi onveranderbaar lijkt: een log apparaat, een fiscale structuur die niemand durft hertekenen, een sociale zekerheid die op automatische piloot draait, en een politieke klasse die vooral bezig is met het beheren van het bestaande in plaats van het hervormen.
Dat is geen verwijt aan één leeftijdsgroep, maar wel een vaststelling: wie lang genoeg in een systeem leeft, begint het te zien als “normaal”, zelfs wanneer het al lang niet meer werkt voor iedereen.

Wat mij stoort in de generatiediscussie is dat het vaak wordt herleid tot karikaturen: boomers zouden alles hebben opgegeten, jongeren zouden alles willen zonder inspanning. Dat soort slogans helpt niemand vooruit. Het echte probleem is dat structurele hervormingen decennialang zijn uitgesteld, waardoor elke generatie nu tegen dezelfde muur loopt:
- een overheid die amper nog beweegt,
- een politiek die vooral beheert in plaats van vernieuwt,
- en een systeem dat zo complex is geworden dat elke verandering meteen als “onmogelijk” wordt bestempeld.

Daarom reageer ik op jouw quote: niet om boomers te bashen, maar om te benadrukken dat het politieke immobilisme waar we vandaag mee zitten, niet uit de lucht is komen vallen. Het is het resultaat van jarenlange electorale rust, een gebrek aan hervormingsdrang, en een overheid die zichzelf heeft vastgeschroefd in procedures, structuren en belangen.
En ja, wanneer je dat systeem vandaag probeert te veranderen, bots je op een muur die generaties lang is gebouwd. Jongeren en werkenden moeten functioneren binnen een model dat ze niet hebben ontworpen, maar waar ze wel de rekening van betalen.

Dat is voor mij de kern:
niet “boomers zijn het probleem”, maar het feit dat het systeem dat hen gediend heeft, nu iedereen verstikt, en dat echte verandering daardoor bijna onmogelijk is geworden.

Wat had er gerealiseerd kunnen worden als het systeem niet vastgeroest was?

1. Een volledige fiscale hervorming
België draait nog steeds op een belastingmodel uit de jaren ’70–’80.
Met meer hervormingsdruk had men kunnen realiseren:
- lagere lasten op arbeid, hogere lasten op kapitaal;
- een transparant, eenvoudig systeem i.p.v. het huidige kluwen;
- een model dat werk lonender maakt en ondernemerschap stimuleert.

2. Een slankere, efficiëntere overheid
België is wereldkampioen institutionele versnippering.
Met meer politieke durf had men kunnen:
- overheidslagen schrappen,
- administraties fuseren,
- een overheid bouwen die sneller beslist en minder kost.

3. Een toekomstbestendig pensioensysteem
In plaats van pleisters had men kunnen kiezen voor:
- een Scandinavisch puntensysteem,
- een eerlijkere verhouding tussen bijdragen en uitkeringen,
- een model dat demografische schokken aankan.

4. Een echte woningmarkt‑hervorming
Met meer hervormingsbereidheid had men kunnen:
- bouwvergunningen versnellen,
- speculatie en leegstand aanpakken,
- sociale huisvesting moderniseren,
- fiscale voordelen hertekenen zodat starters niet worden weggeconcurreerd.

5. Digitale modernisering van de staat
België had een Estland kunnen zijn.
Met meer druk op modernisering had men kunnen:
- administratie volledig digitaliseren,
- papieren procedures afschaffen,
- een overheid bouwen die realtime werkt i.p.v. met formulieren uit 1998.

6. Een politieke reset zoals in andere landen
Niet gewelddadig, maar wel structureel — zoals:
- de Franse Revolutie die het ancien régime wegveegde,
- de Roemeense omwenteling die een verstikkend systeem beëindigde,
- Scandinavische hervormingsgolven die hele sectoren hertekenden.

Zo’n institutionele reset “dit werkt niet meer, we bouwen het opnieuw”, is hier nooit gekomen.

Door decennialang te kiezen voor stabiliteit boven hervorming, hebben boomers, bewust of onbewust, een systeem laten verharden dat nu niet meer meegroeit met de samenleving.
Dat immobilisme was toen misschien comfortabel, maar is vandaag wél een probleem: het maakt echte verandering bijna onmogelijk.


Ook al profiteerde ik natuurlijk onrechtstreeks mee van de boomerperiode via mijn ouders, dat verandert niets aan het feit dat hun politieke immobilisme vandaag wél een probleem vormt.
Ik heb als kind kunnen genieten van dingen die dankzij hun generatie mogelijk waren:
- stabiel onderwijs zonder structurele crisissen,
- betaalbare gezondheidszorg,
- een woningmarkt die nog niet ontspoord was,
- een robuust sociaal vangnet,
- een overheid die nog functioneerde, traag maar niet verlamd.

Dat gaf mij een jeugd zonder constante onzekerheid.
Maar als 38‑jarige zie ik vooral de keerzijde: het systeem dat mij als kind beschermde, is nu zo vastgeroest dat het mijn toekomst eerder belemmert dan ondersteunt.
Ik erf een politiek landschap dat nauwelijks nog hervormbaar is, een fiscale structuur die niemand durft hertekenen, een woningmarkt die volledig is dichtgeslibd, en een overheid die vooral bezig is met het beheren van haar eigen inertie.

Dus ja, ik heb geprofiteerd van wat boomers hebben opgebouwd, maar ik betaal nu de prijs voor wat ze niet hebben hervormd.
Dat is de realiteit van mijn generatie: we kregen de voordelen als kind, maar de nadelen als volwassene.

Ik kan u hier wel in volgen, maar wqs het profiteren als kind/jonge 20er toen we vooruit wilden en toen ook maar deden wat we wisten?
Ik kan me nu soms ook vragen stellen bij wat ik toen deed, maar uiteindelijk was het toen ook maar met de kennis die we hadden.

 

[DogFacedGod]

Als generaties mekaar beginnen te bekampen is het ver gekomen. Terwijl de echte schuldigen de politici zijn die niet bekwaam zijn om BE, VL, WAL, BXL te besturen en te beheren.

Je moet je ongenoegen niet afreageren op andere generaties maar op de stuurmannen en -vrouwen van het schip.

Voor mij is dat belonen dat vorige generaties hun kop in het zand staken ondanks al de waarschuwingen. Men was al in 2000 bezig over de grote vergrijzingsgolf. Iedereen wist het.

Bevolkingspiramide maakt dat het +45'er nu de grote groep stemmers zijn hier in België of in meeste Europese landen.

Roemenië besliste om de pensioenen te verhogen zonder dat er een cent in de staatskas zit . Waarom? Meeste stemmers zijn gepensioeneerden dus daar zit het kiesvee dus fuck de rest. Nochtans begrotingstekorten daar van -7% tot -10% laatste jaren .

Hier doen ze hetzelfde. In plaats van ingrijpende pensioenregels in te voeren twintig jaar geleden wanneer iedereen al begon over het dreigend vergrijzingsgolf van de "boomer" generatie, is er nauwelijks iets gebeurd. Enkel "oneshots" zoals gebouwen verkopen, lege fondsen oprichten en de langzaamste besparingsregels in te voeren (Meeste regels van nu hebben pas effect in 2035). Politiek durft men die generatie niet aan te pakken want dat is je grote stemvee in je land.
Liefst eerder over fake problemen beginnen zoals migratiepacten of BHV. Makkelijker om op te lossen dan de betaalbaarheid van de pensioenen in ons land .

 

[willydrama]

2. Een slankere, efficiëntere overheid

3. Een toekomstbestendig pensioensysteem

6. Een politieke reset zoals in andere landen
- de Roemeense omwenteling die een verstikkend systeem beëindigde,

Fantastische tekst in theorie. In de praktijk... Wat moet dat ambtenarenapparaat dan gaan doen ? En het pensioenstelsel veranderen ? Extreem rechts spint nu al garen van 'de asielzoeker krijgt meer dan het pensioen van den bompa', dan wordt het nog erger. Kogel door de kop van Ceaușescu is 37 jaar geleden maar tot de dag van vandaag geraken ze daar niet uit de miserie.

Ik teken direct om mee te doen aan een burgerbeweging die verandering in gang wil zetten.

 

[R@ndom]

(Wishfull thinking ik weet dat) Van het groenboek naar de Titanic

We schrijven anno 7 januari 2010. Michel Daerden, PS'er en toenmalig minister van Pensioenen, staat in de Belgische Senaat. Daar begint het verhaal dat later legendarisch wordt: eerst een groenboek, daarna een witboek. De officiële pensioenconferentie mondde op 25 maart 2010 daadwerkelijk uit in een Groenboek. Dat moest de problemen en fundamentele vragen rond onze pensioenen in kaart brengen. Het aangekondigde Witboek zou vervolgens de concrete voorstellen aan de regering bevatten.

Dus zeer kort samengevat:

Groenboek: Hier is de pensioenshitshow en dit zijn de +honderd problemen

Witboek: Wat we eraan gaan doen

Daerden: „Ik presenteer eerst een groenboek… en daarna een witboek… hihihi (scheelzat).”

Historische realiteit: het tweede deel bleef (vooral) een belofte. Dit is een Belgische ziekte geworden. We zijn meesters in het bestellen van studies, commissies, expertengroepen, groenboeken, witboeken, startnota's, supernota's en finale supernota's. We diagnosticeren onszelf al decennia met chirurgische precisie.

Vergrijzing. Pensioendruk. Staatsschuld. Structurele tekorten. Lage werkzaamheid in bepaalde groepen. Een staatsstructuur waarin iedereen bevoegd is en niemand eindverantwoordelijk.
We weten het. Iedereen weet het. En toch speelt het orkest verder.

Want dit is niet langer retoriek. België zit sinds juli 2024 in de Europese buitensporigtekortprocedure. De Raad legde België in juni 2025 een correctietraject op met als doel het buitensporige tekort tegen 2029 te beëindigen. De Europese Commissie noteerde in juni 2026 wel voldoende actie om de procedure voorlopig in de wachtstand te houden, maar tegelijk steeg de Belgische overheidsschuld van 103,9% van het bbp eind 2024 naar 107,9% eind 2025. Zonder bijkomend beleid verwacht de Commissie 112,8% in 2027.

Misschien moeten we daarom eindelijk een taboe durven bespreken. Waarom zou in België nog een federale regering gevormd mogen worden zonder een bindend hervormingscharter?Geen verkiezingsfolder. Geen regeerakkoord van tweehonderd pagina's waarin elke partij haar "overwinning" kan onderlijnen.

Een charter met meetbare doelstellingen voor eender welke regering.

Dit is het tekort dat u tegen die datum bereikt.

Dit is het traject van de staatsschuld.

Dit is hoe u de gevolgen van de vergrijzing financiert.

Dit is de stijging van de werkzaamheidsgraad die u moet realiseren.

Dit zijn de pensioenhervormingen.

Getallen. Data. Deadlines. Verantwoordelijken.

En laat de uitvoering extern en onafhankelijk controleren. Door een versterkt Belgisch begrotingsorgaan, de Europese Commissie of een combinatie daarvan. En als partijen na zes maanden nog altijd geen regering kunnen/willen vormen?

Dan niet letterlijk: „Europa neemt België over.” Dat mechanisme bestaat juridisch niet(volgens mij).

Maar maak er voor de toekomst een automatische noodprocedure van: na zes maanden politieke blokkering treedt een vooraf wettelijk vastgelegd Europees gecontroleerd budgettair en hervormingstraject in werking.
Geen eindeloze blanco cheque meer voor >600 dagen politieke stilstand!!!

De Griekse les is namelijk niet dat Europa Brussel op een ochtend met tanks binnenrijdt en de sleutels van het parlement afpakt. De echte les is veel onaangenamer: wanneer een euroland uiteindelijk financiële noodsteun nodig heeft, kan die steun gepaard gaan met strikte economische condities en verplichte (pijnlijke) hervormingen. De vraag is dus niet of we graag hervormen. De vraag is: doen we het zelf, terwijl we nog keuzes hebben? Of wachten we op een mirakel of ....?

Nog een groenboek.

Nog een witboek.

Nog een commissie.

Nog een verkiezing.

Nog > zeshonderd dagen onderhandelen.

Tot iemand anders ons uiteindelijk vertelt wat nog mathematisch mogelijk is.

Want op de Titanic was het probleem niet dat niemand de ijsberg zag.

Het probleem was het orkest? Dat bleef spelen

 

[chesini]

Zoals ik zei, de puinhopen in BE zijn gecreëerd door de regeringen en de partijen, niet door de bevolkingsgeneraties.

Onze politici zijn incompetent in het managen van een land, gewest, zelfs een stad kunnen ze niet aan.

Dit duurt al decennia lang. Nu zijn ze in de toestand gekomen dat de speeltijd plots voorbij is. Ook dat zagen ze niet aankomen. Ons land heeft geen nood meer aan politici maar aan competente managers. Maw, stel een regering samen van technocraten en zet de politiek à la Belge in de frigo voor het helemaal te laat is.

 

[Horse]

Ik bedoelde gewoon dat er op dit moment een 90.000 open vacatures zijn in Vlaanderen en ongeveer 110.000 vergoede werklozen (volgens google)
Als die bijna allemaal werken dan is het al een heel ander beeld

Als er maar 90.000 open vacatures zijn, dan hebben we sowieso een probleem als we die 600.000 zieke mensen terug aan het werk willen krijgen.

 

[Remake]

Als er maar 90.000 open vacatures zijn, dan hebben we sowieso een probleem als we die 600.000 zieke mensen terug aan het werk willen krijgen.

En die 90.000 vacatures zijn ook niet 1 op 1 op te vullen met de werklozen/zieken natuurlijk. Dat wordt ook steeds vergeten.

 

[Horse]

Volgens AI overview zijn dit de cijfers:

Regionale verdeling: Vlaanderen neemt het leeuwendeel voor zijn rekening met zo'n 92.000 openstaande vacatures. Wallonië volgt met 30.000 en Brussel met 18.000


Frappant als je het aantal werklozen en zieken kent en bijna eist dat ze allemaal moeten gaan werken.
Hoe dan? Er is simpelweg geen werk voor al die mensen.

 

[Bernie.be]

Als er maar 90.000 open vacatures zijn, dan hebben we sowieso een probleem als we die 600.000 zieke mensen terug aan het werk willen krijgen.

Ik kan enkel spreken over hoe het bij mijn werkgever is, maar tellen die zieken al niet mee bij uw personeelsaantal?
Iemand die morgen een jaar thuis blijft wegens bvb kanker blijft nog steeds bij uw personeel en spreek je toch niet over een open vacature

 

[Bugsy]

Ik kan enkel spreken over hoe het bij mijn werkgever is, maar tellen die zieken al niet mee bij uw personeelsaantal?
Iemand die morgen een jaar thuis blijft wegens bvb kanker blijft nog steeds bij uw personeel en spreek je toch niet over een open vacature

Er zijn een aantal opties:
De job wordt tijdelijk opgevangen door Collega’s.
De job moet tijdelijk ingevuld worden en wordt een openstaande vacature.
De job is tijdelijk ingevuld.
De job blijkt overbodig te zijn en wordt geschrapt zodra de zieke terug is.

 

[Bernie.be]

Er zijn een aantal opties:
De job wordt tijdelijk opgevangen door Collega’s.
De job moet tijdelijk ingevuld worden en wordt een openstaande vacature.
De job is tijdelijk ingevuld.
De job blijkt overbodig te zijn en wordt geschrapt zodra de zieke terug is.

Bij ons is dat dus het eerste

Er zijn dus inderdaad niet genoeg vacatures om iedereen aan het werk te zetten, maar werkt het systeem vd flexijobs dat net niet deels in de hand?
Ik weet niet hoeveel mensen met een voltijdse job nog aan flexi doen, maar dat zal toch wel een aanzienlijk aantal zijn

 

[Reverz]

Dat gaf mij een jeugd zonder constante onzekerheid.
Maar als 38‑jarige zie ik vooral de keerzijde: het systeem dat mij als kind beschermde, is nu zo vastgeroest dat het mijn toekomst eerder belemmert dan ondersteunt.

Op zich zou ik dát niet zo enorm erg vinden. Dat is namelijk hetgeen wat de boomer generatie het meest "verweten wordt"... het beleid is met de jaren steeds mee opgeschoven met wat de boomer doelgroep goed uitkwam. Tegen die achtergrond hebben andere generaties dus beleid dat allemaal minder op maat is OF ze konden de rechten behouden die de boomer generatie voor hen had verkregen maar dat wil zeggen dat de uitgaven steeds verder en verder ontsporen omdat je als overheid binnen verstandig budget beheer niet steeds méér en méér en méér kan doen zonder dat inkomsten significant mee stijgen. Op het moment dat de demografie zich dan tegen een land keert heb je dan een dik probleem en dat is wat nu aan het gebeuren is.

Ik heb er dus geen problemen mee dat het beleid voor mij als 39-jarige even niet 100% op maat is voor mezelf... als ik zou zien dat de voordelen die wij als kind hadden en jij elders in je post beschreef zoals bv stabiel & kwalitatief goed onderwijs nog steeds aanwezig waren voor de generaties jonger dan ik. Maar net die zaken komen meer en meer onder druk te staan.

Het zou de boomer generatie sieren als ze zich zouden engageren om een wereld/maatschappelijk systeem achter te laten dat hun kinderen en kleinkinderen zal dienen zoals dat bij hen hun hele leven lang geweest is (of misschien aan 80% daarvan, cause... budget). Helaas zijn veel boomers in hetzelfde bedje ziek als waar ze de jongere generaties van betichten: vinger wijzen en schuld afschuiven want zij hebben een heel leven lang gewerkt en verdienen nu "ook eens iets".

En ondertussen kijken de politieke elite goedkeurend toe hoe de 2500 jaar oude verdeel en heers strategie nog altijd de meta is.

 

[chimay123]

Zoals ik zei, de puinhopen in BE zijn gecreëerd door de regeringen en de partijen, niet door de bevolkingsgeneraties.

Onze politici zijn incompetent in het managen van een land, gewest, zelfs een stad kunnen ze niet aan.

En wie stemt onze politici in het parlement?

 

[chesini]

En wie stemt onze politici in het parlement?

Daarom hoogtijd om een toelatingsexamen te organiseren voor politici. Net zoals aan de univs. Als je een land/gewest/stad wil besturen, dan moet je management-skills of gelijkwaardige ervaring hebben. Heb je die niet, dan kom je er niet in.

 

[Tonerider]

't is wel grappig hoe in dit topic boomers wordt verweten dat ze geprofiteerd hebben van de maatregelen toen en dat de politici toen niet vooruitziend waren en tegelijk loopt er een topic over flexijob waar flexi-jobbers wordt verweten uitgebreid te profiteren van deze maatregel en dat politici van nu niet vooruitziend zijn... of hoe we eigenlijjk gewoon in een loop zitten waarbij iedereen probeert te genieten/profiteren van maatregelen die er zijn in zijn leven en politici precies gedwongen zijn om relatief korte termijn oplossingen te zoeken en eigenlijk altijd achterop hinken

 

[Loser]

Gezien de richting die de discussie heeft aangenomen, hoort dit onder Politiek & Actualiteit. Het onderwerp is dus verplaatst. Aan nieuwe lezers: het stond oorspronkelijk in Algemeen, vandaar de soms afwijkende toon/inhoud van P&A-posts.

 

[Puni]

In een ideale wereld zou uw spaargeld een potje moeten zijn waardoor ge tijdens uw pensioen nog wat mooie dingen kunt doen, imo en niet een potje om ervoor te zorgen dat ge nog wat leefbaar kunt leven en ook af en toe eens een cola'tje bij uw maaltijd kunt krijgen.

Niet veel zin om mij in heel de discussie hier te moeien, maar die dingen zijn niet exclusief. Je kan met je potje zowel mooie dingen doen na uw pensioen en toch nog genoeg over hebben om samen met uw pensioen de kost van uw rusthuis te kunnen dragen. Het probleem zit bij een hoop mensen die verwachten dat hun pensioen al die kosten volledig dekt en daarom eigenlijk gewoon niet sparen tijdens de rest van hun leven. Financiële ongeletterdheid is echt een enorm probleem, en al zeker in een maatschappij met zijn huidige problemen.

 

[nestorius]

Daarom hoogtijd om een toelatingsexamen te organiseren voor politici. Net zoals aan de univs. Als je een land/gewest/stad wil besturen, dan moet je management-skills of gelijkwaardige ervaring hebben. Heb je die niet, dan kom je er niet in.

Misschien eerder een toelatingsexamen om te mogen stemmen.
En een examen " verder kijen dan populistisch gezwets."