Pegasus
Well-known member
in 1993 was dat nog geen probleem, ik zong het toen ook gretig mee
for what it's worth: het was ook wel een nummer met anti-racistische boodschap
Battle Royale: the 1990's - Round 1
- Onderwerp starter Crock
- Startdatum
for what it's worth: het was ook wel een nummer met anti-racistische boodschap
Avondland
Well-known member
Misschien maar goed dat er geen rap-nummer met het N-woord is gekozen, want daar zijn er wel wat van. Maar vanuit het perspectief van die rappers is dat een geuzennaam die ze met trots dragen, dat is anders dan wanneer een bende bleekscheten dat woord in de mond nemen. Het draait allemaal om de context.
Doet me ook wat denken aan die Nederlandse reality-show over wannabe-rappers die naar LA gaan. Daar zat er ook ene (blanke) bij die nogal gretig het N-woord in de mond nam en dat werd daar in LA echt niet geapprecieerd.
Hebben ze hem daar op een bepaald moment niet moeten weghalen omdat ze hem iets gingen aandoen?
Clawfinger - Warfair - 0
The Cranberries - Zombie - 16
U vraagt, wij draaien Toon
Ik vond het rustige 'Linger' wel iets beter.
Moest naargelang het gebikkel hier over metal en hip hop aan een 90s film denken, Judgement Night.
Gisterenavond dan eens herbekeken. Goeie sfeer en setting en deftige acteurs, maar zwak script waar mensen te veel domme dingen doen.
Maar de soundtrack was een mix van rock, metal en hip hop artiesten, en best geslaagd eigenlijk
www.musicmeter.nl
Dat was ook zo een ding in de 90s, die crossover van metal, rock en funk en rap.
Clawfinger(niet slecht) was een beetje generiek in de hoop, achteraf gezien.
Had het bvb Rage against the machine vs Cranberries geweest, was het resultaat wel heel anders geweest denk ik.
The Cranberries - Zombie - 16
U vraagt, wij draaien Toon
Ik vond het rustige 'Linger' wel iets beter.
Moest naargelang het gebikkel hier over metal en hip hop aan een 90s film denken, Judgement Night.
Gisterenavond dan eens herbekeken. Goeie sfeer en setting en deftige acteurs, maar zwak script waar mensen te veel domme dingen doen.
Maar de soundtrack was een mix van rock, metal en hip hop artiesten, en best geslaagd eigenlijk
Judgment Night (1993) - MusicMeter.nl
Judgment Night (1993); Just Another Victim (4:24); Fallin' (4:28); Me, Myself & My Microphone (3:08); Judgment Night (4:36); Disorder (4:59); Another Body Murdered (4:25); I Love You Mary Jane (3:52); Freak Momma (4:01); Missing Link (3:59); Come and Die (4:26); Real Thing (3:30).
www.musicmeter.nl
Dat was ook zo een ding in de 90s, die crossover van metal, rock en funk en rap.
Clawfinger(niet slecht) was een beetje generiek in de hoop, achteraf gezien.
Had het bvb Rage against the machine vs Cranberries geweest, was het resultaat wel heel anders geweest denk ik.
willydrama
Well-known member
Ik herinner me een interview met een A&R manager by Roadrunner Records (metal platenlabel) die zei dat iedereen zich in Amerika kapot lachte met Clawfinger, het Zweeds accent en de wannabe stoer mentaliteit. viel daar niet echt in de smaak.
Avondland
Well-known member
Er zijn wel wat genres met cringey edgelords. Black Metal, zeker de tweede golf, staat daar nogal voor bekend (geef maar toe @Obi-Jan ). En in de hiphop/rapwereld zijn er ook hopen cringey gangsta's. Het lachen vergaat wanneer die edgelords zichzelf iets te serieus nemen en elkaar beginnen neer te steken en te schieten.
Laatst bewerkt:
BeyondMars
Active member
Clawfinger - Warfair - 0
The Cranberries - Zombie - 17
Misschien wel het meest grijs gedraaid nummer van de hele lijst, maar daarom niet minder goed.
The Cranberries - Zombie - 17
Misschien wel het meest grijs gedraaid nummer van de hele lijst, maar daarom niet minder goed.
derp
Well-known member
Pff tis dat. Ik kan dat nummer echt gewoon niet meer horen
Avondland
Well-known member
Misschien is dat net de kracht van het nummer: dat het vaak wordt gedraaid maar dat het nog altijd goed is. Er zijn nummers in een bepaalde periode die in grijsgedraaid worden en na een tijd ENORM IRRITEREN, zodat ze jarenlang nadat ze werden uitgebracht en niet zo vaak meer worden gedraaid toch nog het bloed doen koken wanneer een of andere pipo ze toch wil draaien. Zoals Stitches van Shawn Mendes of Hello van Adele. Als ik die schijven hoor krijg ik moordneigingen.
Of in het algemeen Q-music-muziek. Populaire generische hitparademuziek waar je het vliegende schijt van krijgt.
Zombie is zo'n schijf niet. Dat is gewoon steengoed en dat blijft het.
