Battle Royale: the 1980's - Round 1 - T-T-T-TIE BREAK! (p56)

Wint zonder twijfelen wel de meest 80's cover foto, wat een juweeltje.
Screenshot-20260203-231432-2.jpg

Blondie in het midden is 100% Dennis van It's Always Sunny.

The Wolfbanes – As The Bottle Runs Dry 10
Dire Straits – Brothers In Arms 15

Wolfbaaaaaane \m/
 
Als ik aan dad rock denk, denk ik aan conservatieve, niet al te experimentele rock met roots invloeden, iets meer complexiteit, zeer goeie muzikanten die al eens durven rocken maar zeker niet te hard en ook wel voor mellow ballads te vinden zijn. Toen die term eerst gebruikt werd, was dat effectief gewoon om te verwijzen naar de muziek van de 70s en 80s waar de vaders van de hippe kids begin de jaren 2000 naar luisterden. Dire Straits, Springsteen, Tom Petty, Eric Clapton,… Dat was ook de collectie van mijn vader. :unsure: Erna werd het dan als soort scheldwoord gebruikt wanneer bands ineens té mellow werden (Wilco toen ze Sky Blue Sky uitbrachten bv.)

Dire Straits voldoet alvast aan de kenmerken van hierboven maar dat moet niet per se slecht zijn, pakweg The War On Drugs voldoet daar ook aan (ook goedgekeurd door mijn vader!). Denk dat de groep bij momenten ook wel wat avontuurlijker was dan hun huidige reputatie laat uitschijnen. Voor mijn oren is het meestal ook niet zo’n interessante band maar Love Over Gold vind ik nog wel een goed album, precies deadpan prog bij momenten. Morgen misschien Brothers In Arms nog eens helemaal opzetten.
 
Steely Dan is de ultieme dadrockband en die zijn geniaal.

The Wolfbanes – As The Bottle Runs Dry 10
Dire Straits – Brothers In Arms 16

@Koonut Holy shit, echt een kopie. Zou het ook een seriemoordenaar zijn? :unsure:
 
Als ik aan dad rock denk, denk ik aan conservatieve, niet al te experimentele rock met roots invloeden, iets meer complexiteit, zeer goeie muzikanten die al eens durven rocken maar zeker niet te hard en ook wel voor mellow ballads te vinden zijn. Toen die term eerst gebruikt werd, was dat effectief gewoon om te verwijzen naar de muziek van de 70s en 80s waar de vaders van de hippe kids begin de jaren 2000 naar luisterden. Dire Straits, Springsteen, Tom Petty, Eric Clapton,… Dat was ook de collectie van mijn vader. :unsure: Erna werd het dan als soort scheldwoord gebruikt wanneer bands ineens té mellow werden (Wilco toen ze Sky Blue Sky uitbrachten bv.)

Dire Straits voldoet alvast aan de kenmerken van hierboven maar dat moet niet per se slecht zijn, pakweg The War On Drugs voldoet daar ook aan (ook goedgekeurd door mijn vader!). Denk dat de groep bij momenten ook wel wat avontuurlijker was dan hun huidige reputatie laat uitschijnen. Voor mijn oren is het meestal ook niet zo’n interessante band maar Love Over Gold vind ik nog wel een goed album, precies deadpan prog bij momenten. Morgen misschien Brothers In Arms nog eens helemaal opzetten.
Er bestaat zeker degelijke dadrock. Het is gewoon ... braaf.
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 1
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 0

Danshit met een iconische stem vs herhalend gitaargeluid dat even irritant is als dat draaiend geluid in Leave van REM.
 
Whitney Houston - I wanna dance with somebody 1
Husker Du - Divide and Conquer 1

Arme Whitney, bij leven mishandeld door een familielid, slaag gekregen van haar echtgenoot en nu hier postuum in een battle uitkomen tegen Husker Dü en weeral kansloos KO geslagen worden in de eerste ronde. Tsja, so be it... blood on the dancefloor!
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 2
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 2

Welja, where to begin met de Hüskers? Het meest ziedende, nijdige gitaargeluid uit de 80s, en dat gecombineerd met de zeemzoete pop sensibility van songwriters Bob Mould en Grant Hart. Waanzinnige run van albums op legendarisch platenlabel SST : Metal Circus, Zen Arcade (!! ), New Day Rising (!!!), en dan deze Flip Your Wig. 1 nummer kiezen was eigenlijk onmogelijk, dus voor de liefhebbers : duik zeker in de rest van het oeuvre, je kan niet misdoen!

Divide & Conquer is wel nog steeds een mokerslag.

Sorry Whitney, kansloos.
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 2
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 3

Ik verkies dat schurend gitaargeluid boven een klok van een stem in een goede popsong die geen parel is.

Ga wel nooit vergeten dat ik in Dublin 8 van die rugby beren heb gezien op een bierfiets die luidkeels meezongen met I wanna dance with somebody.
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 2
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 4


Coole riff van de Hüskers.
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 2
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 4

Jules heeft het goed omschreven
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 2
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 5

Hüsker Dü is zeker 10 jaar uit mijn leven afwezig geweest, wat ben ik blij dat ze terug zijn. Vroeger veel naar Zen Arcade geluisterd maar ik ga binnenkort eens in alle albums duiken want ook dit nummer vind ik DA BOMB
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 3
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 5

Hüsker Dü is alweer zo'n naam als een klok waarvan ik toch amper iets ken, dit nummer doet wel aanzetten tot verder ontdekken, want wat een gitaarwerk! De zang doet me wel minder.

Ik ga hier evenwel toch voor I Wanna Dance With Somebody, niet omdat ik dat zo'n goed nummer vind, maar omdat dat nummer voor mij onlosmakelijk verbonden is met die ene zomer waar ik als 13-jarige op CM-kamp trok naar Schwarzsee, en op dit nummer slowde met mijn eerste lief (en dus ook verbonden met mijn eerste kus). Elke keer ik dat nummer hoor, word ik overvallen door een zweem van nostalgie, weemoed en een beetje heimwee naar die onschuldige, naïeve prille tienertijd van verwondering en ontdekking.
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 5
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 5
Het klinkt allebei wel goed, maar qua zang moet Hüsker Dü toch echt wel onderdoen.
 
Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody - 5
Hüsker Dü – Divide And Conquer - 6

Whitney Houston had hier bijna gewonnen van Hüsker Dü omdat ik het haat om trema's te moeten typen op een toetsenbord.
En ik kan niet wachten tot pardal zijn score heeft geüpdatet. Trematrauma in the making dit.
 
Terug
Bovenaan