Alleen wonen, alle kosten op een rijtje

Ik zou mij er niet al te veel zorgen om maken alvast en er zeker voor gaan. Met 700 euro "sparen" (iets minder in de praktijk na vrijtijdsbestedingen) zul je nog altijd een stuk meer sparen dan heel veel andere mensen.

Niet helemaal te vergelijken, maar een dikke zes jaar geleden heb ik met eenzelfde verhouding gekocht. Lening van 1060 euro/maand tov inkomen van zo'n 2350 euro per maand (excl. MQ), en dit zonder bedrijfswagen of andere voordelen. Natuurlijk was de levensduurte voor de rest toen wellicht wat lager, maar de bedrijfswagen compenseert dat verschil voor de vergelijking ruim. Zeker aangezien uw woning nog veel meer in orde lijkt te zijn dan de woning die ik toen gekocht had.

Het varieert wat van kredietverstrekker tot kredietverstrekker, maar vaak wordt er ook gewoon uitgegaan van "1000 euro overhouden na lening". Sommige kredietverstrekkers zullen inderdaad veel eisen, waardoor je uit de boot valt, gewoon goed rondhoren zou ik zeggen.

Verder vraag ik me wel af wat de quotiteit ongeveer is? Als je aangeeft 5000 euro over te houden, hangt er voor mij vanaf wat je andere "hulpkanalen" zijn. Stel dat je plots een onverwachte grotere kost hebt, kun je dan bijvoorbeeld bij je ouders of elders terecht om een paar duizend euro te lenen? Indien niet, zou ik voor de gemoedsrust net een stukje meer (bv. 10k) extra lenen, dat zorgt ervoor dat je directe buffer een stuk groter is en kost je minder dan 50 euro/maand extra op je lening.

Hier hangt natuurlijk ook een kost aan, maar deze kost is een stuk lager dan als je dit bedrag ooit via een persoonlijke lening zou moeten bekomen bijvoorbeeld.

Eens moet je die sprong toch wagen idd.

Ik heb in 2016 spreadsheets zitten maken om te kijken of ik wel rond zou komen (ik had nog een kind ook) en dan toch de sprong gewaagd. Vandaag is 1000 euro/maand veel, in 2016 was het als alleenstaande met kind gewoon gigantisch.

De eerste 2-3 jaar zal zwaar zijn en net zoals phate zou ik je buffer in het oog houden en die in elk geval zo snel mogelijk opkrikken naar 10-15k. Vanaf dan kan je wel wat hebben.
Zolang je niet begint te lenen voor vanalles en je bewust bent van je situatie zal het wel los lopen.

Het belangrijkste is je gezondheid, maar hoe ouder je wordt, des te groter dat risico. En dat zie je ook terug in de schuldsaldoverzekering bvb.
Heel lang wachten als het haalbaar is, is ook niet goed.

Zoals ik zeg, in geval van nood verkoop je de boel terug, je gaat er wat aan inschieten maar de registratierechten zijn een peulschil van wat ze vroerger waren.
Als ik 5000 euro als extra zou houden, dan is mijn eigen inbreng 45% van de vraagprijs van de woning. Ik zou in principe altijd wel terecht kunnen bij mijn ouders of zus mocht ik echt voor een onverwachte kost komen die ik niet alleen kan coveren. Op dat vlak zijn we als familie wel erg close.

Het is inderdaad ook het gegeven van dat die sprong ooit gemaakt moet worden dat ik nu overweeg dit te doen. Dat de eerste 2-3 jaar wat moeilijker zullen zijn besef ik, op zich ben ik wel iemand die vrij zuinig leeft. Uiteindelijk is het zo'n grote aankoop dat het voor de meeste mensen altijd wel een berekend risico zal zijn. Ik probeer me zo goed mogelijk in te dekken, maar ik kan net zo goed de akte ondertekenen en 2 dagen later mijn benen verliezen. Je kan enkel zo goed mogelijk alles kunnen minimaliseren, maar alle risico's uitsluiten zal nooit lukken natuurlijk.
 
Terug
Bovenaan