500.000 langdurig zieken in België

1. Je zit met medisch geheim dus dat zal men een privé detectieve nooit meedelen waarom iemand ziek is
2. Een privé detectieve kan toch niemand identificeren of vragen zijn ID te tonen?
3. In hoeverre gaat dat juridisch stand houden denk je?
Een agent/controleur heeft een speciaal wettelijk statuut waardoor een de visu vaststelling een bijzondere bewijskracht heeft

Het zijn geen films he 😊
Het klopt wat je zegt, de regels hierover zijn pas in 2024 aangescherpt zodat het via een controlearts moet passeren.
Voordien kon het wel in de openbare ruimte, maar moest het uiteraard genoeg opwegen tegen het medische bewijs om juridisch stand te houden.
Mag een verzekeraar een privédetective inzetten om mij te filmen?

Maar we hebben het hier nog steeds over de overheid, dus als het nuttig of nodig blijkt om regels aan te passen dan kan dat. Woonstbetredingen bij illegalen was voor kort ook onmogelijk, en men heeft dat gewoon aangepast.

Enkel in films? Die diensten worden gewoon aangeboden hoor. Google maar eens privededective verzekeringsfraude. Ik verwacht zelfs dat verzekeringsmaatschappijen hun grootste klanten zijn, nog meer dan mensen die overspel vermoeden.
 
Het klopt wat je zegt, de regels hierover zijn pas in 2024 aangescherpt zodat het via een controlearts moet passeren.
Voordien kon het wel in de openbare ruimte, maar moest het uiteraard genoeg opwegen tegen het medische bewijs om juridisch stand te houden.
Mag een verzekeraar een privédetective inzetten om mij te filmen?

Maar we hebben het hier nog steeds over de overheid, dus als het nuttig of nodig blijkt om regels aan te passen dan kan dat. Woonstbetredingen bij illegalen was voor kort ook onmogelijk, en men heeft dat gewoon aangepast.

Enkel in films? Die diensten worden gewoon aangeboden hoor. Google maar eens privededective verzekeringsfraude. Ik verwacht zelfs dat verzekeringsmaatschappijen hun grootste klanten zijn, nog meer dan mensen die overspel vermoeden.

Als de overheid wil kan men heel veel aanpassen om de schroeven wat aan te draaien

Maar men slaagt er blijkbaar al niet in om de huidige regels te laten naleven of te bestraffen bij overtreding

Veel kabaal in de politiek, hier en daar een symbooldossier oprakelen en voor de rest blijven spartelen
 
Er wordt precies nog altijd niet goed begrepen dat die langdurige zieken door de overheid zelf gecontroleerd en terug werken gestuurd kunnen worden. Dat is de taak van de Geneeskundige Raad voor Invaliditeit.

Dat is niet eens een kwestie van fraude opsporen en bestraffen, maar van zorgen dat mensen hun werk doen.

Niet elke langdurig zieke die volgens een andere opinie kan werken pleegt fraude, laat staan bewust.
En werkgevers gaan véél meer moeten doen, zie systeem Nederland.
 
Er wordt precies nog altijd niet goed begrepen dat die langdurige zieken door de overheid zelf gecontroleerd en terug werken gestuurd kunnen worden. Dat is de taak van de Geneeskundige Raad voor Invaliditeit.

Het zou me niet verbazen dat mentale problemen dé grootste factor is binnen deze problematiek, en alle specialisten en artsen ten spijt: er is geen mens die in iemands hoofd kan kijken - als ik zeg dat ik goesting heb om mijn collega's of klanten de kop in te slaan, dat ik er helemaal doorzit, niet meer slaap, woede aanvallen heb en worstel met mijn relatie - wie gaat het risico nemen om mij naar het werk te sturen?

Heb hier een goede vriend die bij een redelijk grote overheidsinstantie werkt die niet echt gekend staat voor hoge werkdruk (om het zacht uit te drukken) - je wil niet weten hoe hoog het ziekteverzuim daar is (waaronder best wat mensen gedurende langere tijd - ttz: + 6maand), daar worden geen overuren gedaan, men heeft teambuildings, men heeft +40 dagen verlof, er zijn randactiviteiten, je kan opleidingen volgen, er zijn aanspreekpunten voor problemen allerhande door gekwalificeerd personeel, er is geen fysiek zwaar werk aanwezig, er wordt niets gemaakt, er zijn nauwelijks deadlines, er zijn best veel vrijheden voor het invullen van de taken, het is mogelijk op elk moment van de dag eens een pauze te nemen en een koffie te nemen en klapke te doen met collega's, er is mogelijkheid tot thuiswerk, het is goed betaald, er zijn tal van extra legale voordelen en als er een vacature is zijn er vaak miljarden kandidaten.

Dat toont imo aan dat de problematiek uitermate complex is, voor buitenstaanders klinkt dat onvoorstelbaar om in die context toch een hoog ziekteverzuim en langdurig zieken te hebben - maar het is wel zo natuurlijk.
 
Laatst bewerkt:
Dat toont imo aan dat de problematiek uitermate complex is, voor buitenstaanders klinkt dat onvoorstelbaar om in die context toch een hoog ziekteverzuim en langdurig zieken te hebben - maar het is wel zo natuurlijk.

Van een doodsaaie job (elke dag uren kloppen) zonder voldoening en controle worden er maar weinig mensen gelukkig in het leven denk ik.
 
Ik wist eigenlijk niet goed waar het te plaatsen - maar ik ga hier een bruggetje maken:


Wat ik moeilijk te begrijpen vind:
  • Meeste flexi -jobs zijn te vinden bij mensen die werken in: onderwijs, overheid, industrie en gezondheidszorg
Tegelijk vind men de meeste burn -outs bij: 1) Gezondheidszorg, 2) onderwijs - van de overheid in het algemeen kon ik geen data terugvinden.

Tegelijk heeft men de meeste langdurig zieken bij: 1) gezondheidzorg, 5) onderwijs/overheid

Tegelijk hebben volgende sectoren de hoogste werkdruk: 1) gezondheidszorg, 2) onderwijs

Zonder hier zelf iets uit te besluiten vind ik dit toch een soort van spagaat die hier wordt gemaakt - dat uitgerekend de 2 meest kwetsbare sectoren ook de kop trekken in flexi -jobs. Edit: al zijn deze sectoren wel groot- een % cijfer zou handiger zijn - daar zal een deel van de verklaring zitten.

Hoe wordt dat hier geïnterpreteerd?

edit: er is nog een sector die wat vreemde spagaat maakt: Politie scoort eveneens hoog bij ziekteverzuim, werkdruk en personeelstekort - tegelijk heeft 20% een flexi job, zelfs uitschieters tot 33% van de agenten.
 
Laatst bewerkt:
Onderwijs is logisch. Veel grote aansluitende blokken vrije tijd die vast liggen.
Het aantal leerkrachten dat ik ken dat tijdens de zomermaanden of zelfs 1/dag tijdens de week in de horeca werkt is gigantisch in verhouding met eender welke andere sector waar mijn vrienden en kennissen werken. Enkel de vrijwillige brandweer is nog zo'n specialleke.
 
Onderwijs is logisch. Veel grote aansluitende blokken vrije tijd die vast liggen.
Het aantal leerkrachten dat ik ken dat tijdens de zomermaanden of zelfs 1/dag tijdens de week in de horeca werkt is gigantisch in verhouding met eender welke andere sector waar mijn vrienden en kennissen werken. Enkel de vrijwillige brandweer is nog zo'n specialleke.

Maar volgens de cijfers zijn die grote aansluitende blokken vrije tijd helemaal geen vrije tijd maar behoorlijk veel werktijd, dat wordt ook bevestigd door de gemiddelde werktijden, afhankelijk van de bron variërend tussen 40 en 49h/week en 17h/week tijdens vakanties.

Logisch is dat dus niet, zeker in combinatie met een zwaar belastende job als onderwijs, zorg .. vind ik het vreemd dat men net daar toch nog wat extra gaat werken - of het moet zijn dat deze sectoren zwaar onderbetaald zijn en extra inkomsten noodzakelijk zijn- maar dat lijkt ook niet het geval te zijn. Of moet het compleet anders gezien worden - dat een extra job niet gezien wordt als extra belastend maar net als ontspannend?
 
Laatst bewerkt:
Maar volgens de cijfers zijn die grote aansluitende blokken vrije tijd helemaal geen vrije tijd maar behoorlijk veel werktijd, dat wordt ook bevestigd door de gemiddelde werktijden, afhankelijk van de bron variërend tussen 40 en 49h/week en 17h/week tijdens vakanties.

Logisch is dat dus niet, zeker in combinatie met een zwaar belastende job als onderwijs, zorg .. vind ik het vreemd dat men net daar toch nog wat extra gaat werken - of het moet zijn dat deze sectoren zwaar onderbetaald zijn en extra inkomsten noodzakelijk zijn- maar dat lijkt ook niet het geval te zijn. Of moet het compleet anders gezien worden - dat een extra job niet gezien wordt als extra belastend maar net als ontspannend?
Die discussie is met leerkrachten te voeren.
De werkdruk was voor mij altijd al persoon specifiek en duidelijk niet voor een groot deel van de andere leerkrachten. Cijfers over de flexijob geven dit dus ook aan.
Wat de psychologische factor is van de flexi kan ik niet zeggen. Ik ken in mijn omgeving beide gevallen. Geld <> plezier
 
edit: er is nog een sector die wat vreemde spagaat maakt: Politie scoort eveneens hoog bij ziekteverzuim, werkdruk en personeelstekort - tegelijk heeft 20% een flexi job, zelfs uitschieters tot 33% van de agenten.

Heeft o.a. te maken met de overuren die bij de politie zwaar belast zijn, waardoor men veel voordeliger kan bijverdienen met een flexi job. Dit zet natuurlijk nog meer druk op het personeelstekort want er is weinig bereidheid om nog overuren te kloppen.
 
Die discussie is met leerkrachten te voeren.
De werkdruk was voor mij altijd al persoon specifiek en duidelijk niet voor een groot deel van de andere leerkrachten. Cijfers over de flexijob geven dit dus ook aan.
Wat de psychologische factor is van de flexi kan ik niet zeggen. Ik ken in mijn omgeving beide gevallen. Geld <> plezier
In mijn omgeving ken ik enkel leerkrachten die flexi's doen of heel uitgebreide hobbies hebben. Doorgaans doen ze die flexi's enkel tijdens de schoolweken, niet in de vakanties zoals je zou verwachten (want dat is vakantie hé).
 
Idem. Al mijn leerkrachten biologie/menswetenschappen destijds waren kinesist in bijberoep, want flexi's bestonden niet. Die vrije namiddagen en vele vakanties zijn ideaal voor zo'n systeem.
 
Heeft o.a. te maken met de overuren die bij de politie zwaar belast zijn, waardoor men veel voordeliger kan bijverdienen met een flexi job. Dit zet natuurlijk nog meer druk op het personeelstekort want er is weinig bereidheid om nog overuren te kloppen.
Toch wel redelijk crimineel dat we te weinig mensen hebben om belangrijke staken uit te voeren i.v.m. maatschappelijke orde en veiligheid, omdat die liever in de horeca gaan opdienen want dat verdient beter.
 
Het zou me niet verbazen dat mentale problemen dé grootste factor is binnen deze problematiek, en alle specialisten en artsen ten spijt: er is geen mens die in iemands hoofd kan kijken - als ik zeg dat ik goesting heb om mijn collega's of klanten de kop in te slaan, dat ik er helemaal doorzit, niet meer slaap, woede aanvallen heb en worstel met mijn relatie - wie gaat het risico nemen om mij naar het werk te sturen?

Heb hier een goede vriend die bij een redelijk grote overheidsinstantie werkt die niet echt gekend staat voor hoge werkdruk (om het zacht uit te drukken) - je wil niet weten hoe hoog het ziekteverzuim daar is (waaronder best wat mensen gedurende langere tijd - ttz: + 6maand), daar worden geen overuren gedaan, men heeft teambuildings, men heeft +40 dagen verlof, er zijn randactiviteiten, je kan opleidingen volgen, er zijn aanspreekpunten voor problemen allerhande door gekwalificeerd personeel, er is geen fysiek zwaar werk aanwezig, er wordt niets gemaakt, er zijn nauwelijks deadlines, er zijn best veel vrijheden voor het invullen van de taken, het is mogelijk op elk moment van de dag eens een pauze te nemen en een koffie te nemen en klapke te doen met collega's, er is mogelijkheid tot thuiswerk, het is goed betaald, er zijn tal van extra legale voordelen en als er een vacature is zijn er vaak miljarden kandidaten.

Dat toont imo aan dat de problematiek uitermate complex is, voor buitenstaanders klinkt dat onvoorstelbaar om in die context toch een hoog ziekteverzuim en langdurig zieken te hebben - maar het is wel zo natuurlijk.
Je geeft de oorzaak wel heel goed aan: er is geen werkdruk, er wordt niets gemaakt, er zijn geen deadlines. De mensen worden daar ziek van pure verveling, van een gebrek aan uitdaging, van het gevoel dat je werk er niet toe doet. Ze tolereren de situatie owv de talrijke voordelen en het salaris. Tot het mentaal knapt.

Waarbij ik niet wil gezegd hebben dat je mensen moet afjagen. Maar teambuildings, randactiviteiten ea zijn geen compensatie voor een inhoudsloze job. Je ziet trouwens dikwijls de paradox tussen de overdrukke en overbevraagde leidinggevenden die niet door hebben dat hun teams bore-out zijn. Laat mensen meedenken, mee beslissen, geef ze projecten die er toe doen, geef ze autonomie en de problematiek van langdurige zieken lost zichzelf op.

Hoeveel bedrijven beseffen dat? En van diegene die het beseffen, hoeveel wijzigen hun HR-beleid?
 
Heeft o.a. te maken met de overuren die bij de politie zwaar belast zijn, waardoor men veel voordeliger kan bijverdienen met een flexi job. Dit zet natuurlijk nog meer druk op het personeelstekort want er is weinig bereidheid om nog overuren te kloppen.
Overuren bij de politie zijn niet zwaarder belast dan ergens anders of dan ander beroepsinkomen, er is zelfs een fiscale gunstregeling voor overuren die ook bij de politie van toepassing kan zijn.
 
Ik wist eigenlijk niet goed waar het te plaatsen - maar ik ga hier een bruggetje maken:


Wat ik moeilijk te begrijpen vind:
  • Meeste flexi -jobs zijn te vinden bij mensen die werken in: onderwijs, overheid, industrie en gezondheidszorg
Tegelijk vind men de meeste burn -outs bij: 1) Gezondheidszorg, 2) onderwijs - van de overheid in het algemeen kon ik geen data terugvinden.

Tegelijk heeft men de meeste langdurig zieken bij: 1) gezondheidzorg, 5) onderwijs/overheid

Tegelijk hebben volgende sectoren de hoogste werkdruk: 1) gezondheidszorg, 2) onderwijs

Zonder hier zelf iets uit te besluiten vind ik dit toch een soort van spagaat die hier wordt gemaakt - dat uitgerekend de 2 meest kwetsbare sectoren ook de kop trekken in flexi -jobs. Edit: al zijn deze sectoren wel groot- een % cijfer zou handiger zijn - daar zal een deel van de verklaring zitten.

Hoe wordt dat hier geïnterpreteerd?

edit: er is nog een sector die wat vreemde spagaat maakt: Politie scoort eveneens hoog bij ziekteverzuim, werkdruk en personeelstekort - tegelijk heeft 20% een flexi job, zelfs uitschieters tot 33% van de agenten.

Langs één kant ben ik wel jaloers op mensen die in de horeca/verkoop kunnen werken. Ik heb beide jaren gedaan en gezworen het nooit meer te doen.

Het werk zelf was geen probleem maar je ziet echt wel vaak de slechte kanten van de mensheid. Maar in mijn regio limburg is er niets anders te doen dan horeca of verkoop. Wat ik dan niet begrijp is mensen die "ziek" zijn en dan zo werk kunnen doen. Horeca in de zomer met hoge tempartuur is echt fysiek afzien en in de verkoop staan is mentaal afzien.

Maarja als ik zie wat je soms op een dag kan verdienen dan begrijp ik het wel. Overtijd stond er een vacature voor bandwerk in een fabriek en dat was 141€ voor 8 uur.
 
Ik wist eigenlijk niet goed waar het te plaatsen - maar ik ga hier een bruggetje maken:


Wat ik moeilijk te begrijpen vind:
  • Meeste flexi -jobs zijn te vinden bij mensen die werken in: onderwijs, overheid, industrie en gezondheidszorg
Tegelijk vind men de meeste burn -outs bij: 1) Gezondheidszorg, 2) onderwijs - van de overheid in het algemeen kon ik geen data terugvinden.

Tegelijk heeft men de meeste langdurig zieken bij: 1) gezondheidzorg, 5) onderwijs/overheid

Tegelijk hebben volgende sectoren de hoogste werkdruk: 1) gezondheidszorg, 2) onderwijs

Zonder hier zelf iets uit te besluiten vind ik dit toch een soort van spagaat die hier wordt gemaakt - dat uitgerekend de 2 meest kwetsbare sectoren ook de kop trekken in flexi -jobs. Edit: al zijn deze sectoren wel groot- een % cijfer zou handiger zijn - daar zal een deel van de verklaring zitten.

Hoe wordt dat hier geïnterpreteerd?

edit: er is nog een sector die wat vreemde spagaat maakt: Politie scoort eveneens hoog bij ziekteverzuim, werkdruk en personeelstekort - tegelijk heeft 20% een flexi job, zelfs uitschieters tot 33% van de agenten.

Ook wel wat dieper lezen: Je ziet daar ook al dat meeste flexijobbers minder dan 100 uur doet op jaar basis.
Helft van de flexijobbers heeft minder dan 2.000 euro in het jaar.
Dat is 20 dagen van 4 uur misschien. En welke dagen zijn juist de meest gevraagde dagen: zomervakanties en weekends.

Ik ken wel wat mensen die het entertainend/ontspannend vinden om vier uurtjes in het weekend barman te spelen.

Al die cijfertjes, gevaarlijk om daar conclusies uit te trekken.

Maar volgens de cijfers zijn die grote aansluitende blokken vrije tijd helemaal geen vrije tijd maar behoorlijk veel werktijd, dat wordt ook bevestigd door de gemiddelde werktijden, afhankelijk van de bron variërend tussen 40 en 49h/week en 17h/week tijdens vakanties.

Logisch is dat dus niet, zeker in combinatie met een zwaar belastende job als onderwijs, zorg .. vind ik het vreemd dat men net daar toch nog wat extra gaat werken - of het moet zijn dat deze sectoren zwaar onderbetaald zijn en extra inkomsten noodzakelijk zijn- maar dat lijkt ook niet het geval te zijn. Of moet het compleet anders gezien worden - dat een extra job niet gezien wordt als extra belastend maar net als ontspannend?

"gemiddelde".

Wat doen de leerkrachten in werkelijkheid. 1 juli tot en met 20 augustus niets om dan alles op 10 dagen doen? 17u per week in de zomer is 136u in totaal. Combineer dat nog met de overschatting door zelfrapportering. 10 dagen met 10u "werktijd" om zoveel mogelijk klaar te hebben tegen 1 september.
Ik ken zoéén die een dag of twee gaat werken in zijn school eind augustus. Planningen en uurroosters maken en zo'n toestanden maar er wordt wel wat drank meegepakt :p. Dusja het is half een bierproeverij, half een planning maken :p.

En "zwaar belastend" is niet zozeer werkdruk of werkhoeveelheid. Psychologische stress afblazen om 4 uurtjes de zaterdagavond ergens in de club/danscafé/stamcafé/in de kantine van de voetbalploeg/.... te werken waar die lastige kinderen niet zijn, kan juist de remedie zijn.

Idem agenten, alhoewel ik van een agent gehoord had dat er wel intern scheefgekeken wordt(werd?) op agenten die als nevenjob barman zijn en alcohol serveren als bijverdienste maar dat was in een tijdperk pre-flexijobs.
 
Toch wel redelijk crimineel dat we te weinig mensen hebben om belangrijke staken uit te voeren i.v.m. maatschappelijke orde en veiligheid, omdat die liever in de horeca gaan opdienen want dat verdient beter.
In de Horeca loop je minder risico om u voor de rechtbank te verantwoorden omdat je gewoon uw job hebt gedaan of spijtig genoeg een situatie verkeerd hebt ingeschat.
 
In de Horeca loop je minder risico om u voor de rechtbank te verantwoorden omdat je gewoon uw job hebt gedaan of spijtig genoeg een situatie verkeerd hebt ingeschat.
Tja, ik maak in mijn job ook meer kans op enige gevolgen van fouten dan wanneer ik mensen een plateau dranken breng. Ik zou denken dat dit enigzins correleert met hoe belangrijk en relevant een job is, en dus ook verloning. Ik vind niet dat we hier begrip voor moeten tonen. Enfin, heel dat flexijobsysteem is gewoon iets dat nooit mocht ingevoerd worden.
 
Terug
Bovenaan