Soms verschijnt er een game waarbij je ertegen opziet om aan de review te beginnen. Zie je, games komen er in alle vormen en maten. Soms heb je een aangename verrassing, soms heb je een meesterwerkje dat je geloof in triple-A-gaming weet te herstellen, soms heb je goedkoop gemaakte shovelware. Dat is allemaal makkelijk om te recenseren. Soms echter krijg je ook een game als dit, die overduidelijk met tonnen liefde en ambitie is gemaakt, maar waarbij de uitwerking schromelijk tekortschiet. Bye Sweet Carole is echt het soort titel waarbij je je als reviewer haast een lul voelt wanneer je vertelt dat de game eigenlijk gewoon niet al te goed is.