Archief - zoveel

Hé allemaal,

Ik ben de zoveelste twijfelaar wat studeren en/of werken betreft, zucht. Ik hoop dat jullie advies voor me hebben en/of dat jullie me kunnen wijzen op zaken die ik mee in overweging moet nemen die ik nu over het hoofd zie.

Ik ben 27 jaar en na een stukgelopen relatie woon ik terug bij mijn ouders. Ik heb geen kinderen. Op 18-jarige leeftijd studeerde ik psychologie aan de universiteit Gent, maar in mijn 1e licentie (3e jaar) ben ik daar door samenloop van omstandigheden (ziekte ed.) mee gestopt. Sindsdien heb ik gewerkt als verkoopster/kassierster, als medewerkster in een tuincentrum, als administratief medewerkster, ben ik werkloos geweest en heb ik een jaartje verpleegkunde gestudeerd (wat niet mijn ding was). Op dit ogenblik heb ik een vaste job als begeleidster in een beschutte werkplaats. Begeleidster, zo heet het, maar de job is voor mijn gevoel weinig sociaal en bijzonder technisch, niet mijn sterkste kant. Mijn droom is het nog steeds om in de 'sociale sector' aan de slag te gaan. De gedachte speelt dus om alsnog een 'sociaal' diploma te behalen.

Mijn psychologie-studie kan ik terug oppakken. Op 3 jaar tijd heb ik dan mijn master behaald, maar... er zijn zoveel studenten psychologie. Of moet ik me daar niet door laten leiden?
Een andere optie is het om maatschappelijk werk te gaan studeren. Dat duurt ook 3 jaar (of 2,5 mits enkele vrijstellingen), er zijn minder studenten die dit studeren, dus er is meer werk in? Maar... na evenlang studeren heb ik dan maar een bachelor i.p.v. een master en dus minder kansen om door te groeien in mijn job?
Of... leg ik mijn dwaze ideeën naast me neer en blijf ik maar gewoon in mijn job als begeleidster bij de beschutte werkplaats? Zodat ik tenminste geld verdien om binnen afzienbare termijn terug op mezelf te kunnen gaan wonen? Ik heb nl. zo'n beetje het gevoel dat ik niet het recht heb om nog maar 's opnieuw (na al 2,5 jaar psychologie en 1 jaar verpleegkunde gestudeerd te hebben en na 1,5 jaar werkloos te zijn geweest) te gaan studeren? Ik heb het gevoel dat het tijd word dat ik nu eindelijk 's volwassen word en ga/blijf werken (ook al heb ik al wel 2,5 à 3 jaar in verschillende interimjobs gewerkt).

Mm, ik probeer al 3 maanden een beslissing te nemen, maar kom er niet uit. Iemand zinnige suggesties?

Alvast merci!
Alexandra.

Kzou zeggen. Doe wat je wilt, zodat je later geen spijt zal krijgen.

alexandra zei:

Of... leg ik mijn dwaze ideeën naast me neer en blijf ik maar gewoon in mijn job als begeleidster bij de beschutte werkplaats.

Klik om te vergroten...

Voor de komende 30-40 jaar? Je zal steeds met hetzelfde geconfronteerd worden: geen diploma. Voor zover ik me in jouw plaats kan stellen, zou ik zeggen: "ga studeren"

doe gewoon een bachelor maatschappelijk werk en kijk of het in avondonderwijs of examencontract kan
dan kan je nog geld blijven verdienen en toch een diploma behalen

verwacht natuurlijk geen droomcarrière en 100k/jaar salaris, ook niet met een master psychologie

Ben jij zeker dat je aan je psychologie studie mag beginnen? Vrijstellingen enz verlopen toch na 5 jaar?

Nu dat terzijde, wat zijn uw verwachtingen? Een paar dingen om rekening mee te houden:

- Ja er zijn veel psychologie studenten waardoor de werkgelegenheid niet al te best is en bedrijven staan al zeker niet te springen om een 30jarige starter aan te nemen. Ze weten ook dat je op uw 30 relatief snel aan kinderen zal beginnen...

- Financieel zal je die 3 jaar wrs nooit inhalen als je voltijds gaat studeren omdat maatschappelijk werk niet echt meer zal betalen dan je huidige job.

- Een andere optie is om te zoeken achter een studie voor een knelpuntberoep waar je dan een beurs krijgt en zeker bent van werk erna, dit is een goede/veilige keuze maar hiermee beland je wrs niet in een vlak waar uw meeste interesses liggen...

Hé, merci voor de reacties alvast!

Vrijstellingen verlopen, maar een diploma niet. In de tijd dat ik studeerde, gold nog het systeem van kandidaturen en licenties. Ik heb dus mijn kandidatuursdiploma psychologie behaald en dat blijft geldig, ook meer dan 5 jaar later. Dit heb ik al nagevraagd bij Ugent. De vrijstellingen die ik in mijn 3e jaar behaalde, vervallen, zoals je zegt, wel na 5 jaar. Het 3e jaar zou ik dus sowieso volledig opnieuw moeten doen.

Maatschappelijk werk in avondonderwijs studeren, lijkt me zo frustrerend, omdat een graduaat maatschappelijk werk niet het officiele attest van maatschappelijk assistent oplevert (daar heb je een bachelordiploma voor nodig) en je dus bij vele OCMW's nog niet aan de slag kunt. Je kunt van een graduaat wel doorstromen naar een bachelor, maar dan ben je straks 5 jaar bezig en dat vind ik nogal lang. Drie jaar vind ik eigenlijk het maximum.

(eventueel halftijds gaan werken en )je master in avondonderwijs halen?
http://www.google.be/url?sa=t&sourc...sg=AFQjCNHxCkMA-JPWGZJ_6ZPlLroYcUaX7w&cad=rja

Ik zou volop gaan studeren! Niet uitstellen, gewoon doen. Er zijn genoeg mensen die in hetzelfde schuitje zitten als jij, die niet gaan studeren en later tegen hun kinderen zeggen 'Ik wou dat ik toen had gestudeerd.'
Zolang je de kans hebt om te studeren, studeer dan
Je beschikt over de capaciteiten, je hebt een droom, je hebt de mogelijkheid, waarop wachten?

alexandra zei:

Hé, merci voor de reacties alvast!

Vrijstellingen verlopen, maar een diploma niet. In de tijd dat ik studeerde, gold nog het systeem van kandidaturen en licenties. Ik heb dus mijn kandidatuursdiploma psychologie behaald en dat blijft geldig, ook meer dan 5 jaar later. Dit heb ik al nagevraagd bij Ugent. De vrijstellingen die ik in mijn 3e jaar behaalde, vervallen, zoals je zegt, wel na 5 jaar. Het 3e jaar zou ik dus sowieso volledig opnieuw moeten doen.

Maatschappelijk werk in avondonderwijs studeren, lijkt me zo frustrerend, omdat een graduaat maatschappelijk werk niet het officiele attest van maatschappelijk assistent oplevert (daar heb je een bachelordiploma voor nodig) en je dus bij vele OCMW's nog niet aan de slag kunt. Je kunt van een graduaat wel doorstromen naar een bachelor, maar dan ben je straks 5 jaar bezig en dat vind ik nogal lang. Drie jaar vind ik eigenlijk het maximum.

Klik om te vergroten...

gewoon verder gaan studeren.

En als ik eerlijk was: ik zou niet te lang meer wachten en u al inschrijven voor volgende semester psychologie.. (dus voor het 2de semester).
Valt het tegen dan ben je een half jaar kwijt, valt het mee dan heb je al een groot deel van je jaar gedaan...
En ik zou voor de master gaan, niet voor het bachelordiploma, ookal zijn er te veel psychologen: dat masterdiploma gaat u meer kansen geven.


Ik kan u 1 ding zeggen: vroeg of laat ga je spijt krijgen als je het niet gedaan hebt...

Als ge 55 zijt en dan de vragen bovenkomen van: en wat als ik dat...

En zeker in uw geval: ge zijt alleen, hebt niks om naar om te kijken (geen man, geen kinderen, geen huis,....) dus: DOEN!

ik volg mee in de redenering van 'later gaat ge spijt hebben als ge het niet doet'

maar ik zou misschien wel overwegen van halftijds onderwijs te volgen en te blijven werken ondertussen als je dat zou aankunnen.

gilbereke zei:

En zeker in uw geval: ge zijt alleen, hebt niks om naar om te kijken (geen man, geen kinderen, geen huis,....) dus: DOEN!

Klik om te vergroten...

Ik sluit mij aan bij Gilber.

Nu is het nog niet te laat. Op je 27ste kan je nog een studie hernemen. Dat kan natuurlijk altijd, maar als je nu al kan aansluiten in het 2de semester krijg je weer zicht op een toekomst. Begin uw 30ste heb je die master in handen.

Het is niet de ideale situatie maar het is beter als nu "opgeven" en later spijt krijgen.

Sorry als het al vermeld is:
Maat van me is van werkloze overgestapt naar student, mét behoud van uitkering. Voorwaarde voor de uitkering: bachelor in richting die naar een knelpuntberoep leidde. Informeer je eens naar de sociale knelpuntberoepen en kijk of je het met die uitkering zou kunnen rooien.

En als dat niet lukt: Ga toch terug studeren en zoek een bijbaantje?

Alhoewel ik niets ken van de sociale sector en de bijhorende job-kansen, kan ik enkel maar aanmanen om zeker en vast te gaan studeren. Ik ben pas 24 en heb een beroepsopleiding gevolgd, daarna 2 jaar deeltijds en 6 jaar vast gewerkt in de bouw, in die tijd 2 jaar avondschool gaan volgen in de IT sector en nu héél dicht bij een goeie starter-job in de IT.
Toch wil ik opnieuw studeren, en heel erg graag een Bachelor diploma halen. Ik heb wel niet de luxe om opnieuw voltijds te gaan studeren aangezien mijn vrouw en ik een huis te betalen hebben. Daarom kan ik enkel nog geschoold raken via avond-afstands onderwijs.
Zeker doen zou ik zo zeggen.

Iemand die ik ken is ook zonder diploma beginnen werken. Na enkele jaren toch spijt gekregen en is momenteel terug aan het studeren gegaan. Een opleiding voor een knelpuntberoep waardoor zij recht heeft op een werkloosheidsuitkering.

Misschien kan je daar ook eens naar kijken? Blijf je financieel onafhankelijk en kan je verder studeren.

En als je terug voltijds zou gaan studeren, kan je dan misschien meer vakken nemen en je master versneld halen? Gesteld dat je makkelijk studeert natuurlijk; dat zal je zelf wel kunnen inschatten. Als je in tweede zit nog wat extra vakken aflegt, kan je dan niet bijv. op 2 jaar afstuderen?

Reco_1986 zei:

Iemand die ik ken is ook zonder diploma beginnen werken. Na enkele jaren toch spijt gekregen en is momenteel terug aan het studeren gegaan. Een opleiding voor een knelpuntberoep waardoor zij recht heeft op een werkloosheidsuitkering.

Misschien kan je daar ook eens naar kijken? Blijf je financieel onafhankelijk en kan je verder studeren.

Klik om te vergroten...

is dat dan opnieuw een opleiding in het dag-onderwijs? En via welke instantie?

Moest er mij iemand zeggen dat ik een uitkering krijg om voltijds naar school te gaan (Bachelor-opleiding) zou ik wel weten wat gedaan zenne.

white-hat zei:

is dat dan opnieuw een opleiding in het dag-onderwijs? En via welke instantie?

Moest er mij iemand zeggen dat ik een uitkering krijg om voltijds naar school te gaan (Bachelor-opleiding) zou ik wel weten wat gedaan zenne.

Klik om te vergroten...

www.centenvoorstudenten.be/documents/brochurecvs2010_8.pdf

Ik zou in jouw geval toch wel voor psychologie master kiezen. Misschien is het niet mogelijk een uitkering te blijven trekken omdat je al een master (kandidatuur) hebt. Maar er zijn ook mogelijkheden om dat als werkstudent te volgen onder meer bij VUB. Ook kan je een Open Universiteittraject volgen, normaal gezien kan je ook meteen aan de master beginnen. Dan kan je werken, eventueel deeltijds, en daarnaast studeren. Bij OU dien je wel na je master aan OU (internationale titel master of science) nog enkele vakken bij te nemen om gelijkgeschakeld te worden met een Belgische master. Dat is zo voor rechten en psychologie omdat in NL deze minder uren studielast hebben.

Ik zou zeker niet kijken naar hoeveel studenten er zijn. Ik denk dat er nog plaats genoeg is voor psychologen.

Zelf studeer ik nu ook opnieuw, een opleiding programmeur in dag bia VDAB en een opleiding aan de Open Universiteit na mij uren. Als je de brains hebt is een universitaire studie zoveel interessanter dan een prof. bachelor. Ik vind er veel meer uitdaging aan. Je ziet alle achterliggende theorieën, je gaat dieper in op de stof, enz.. De voorwaarde is natuurlijk dat je gemotiveerd bent maar dat ben je wel denk ik. Meestal is studeren op volwassen leeftijd interessanter omdat je ook al veel meer bagage hebt, vooral bij menswetenschappen is dat het geval.

Een job tegen je goesting blijven doen, alleen omdat je werk hebt, vind ik een verkeerd uitgangspunt. Niets zo tof dan 8 uur per dag bezig zijn met wat je echt leuk en interessant vindt! Spreek uit ervaring. Gelukkig werd het crisis.

serpentixus zei:

Ik zou zeker niet kijken naar hoeveel studenten er zijn. Ik denk dat er nog plaats genoeg is voor psychologen.

Klik om te vergroten...

Plaats genoeg, jobs daarentegen.

What if, what if, ...

Wat een zever. Zo'n dooddoener die altijd terugkomt in dit soort threads. Je zou bijna geloven dat iedereen die werkt opnieuw moet gaan studeren.
Het "what if"-'argument' geldt namelijk net zo goed in de andere richting. Guess what, dat is de reden waarom ze twijfelt.

Daarenboven; als DAT de reden moet zijn om opnieuw te studeren... Van motivatie gesproken (!).