gumball4000 zei:
Exact die twee zaken.
1. Het was zo eerder om later als "mopje" tegen hem te kunnen gebruiken, in de zin van te plagen. Maar hij had het anders opgevat en heel de situatie is toen heel snel uit de hand gelopen.
2. Had er totaal geen probleem mee gehad als we beiden zouden zijn gestraft. Ben ook de eerste die zn fouten zou toegeven. maar aangezien hij er zelf over is begonnen en mij achteraf beschuldigd dat ik dat verhaal heb uitgevonden en hij los vrijuit ging...dat gaf me een wrang gevoel.
Voor de duidelijkheid, ik wil de schuld van de situatie niet bij u leggen, maar een stuk bij allebei, en bij die andere vent het meest natuurlijk.
De "fout" die je gemaakt hebt (na uw eerste fout-je) is toegeven aan iedereen dat je dat doorverteld had aan 1 persoon.
Je had dat ook gewoon kunnen ontkennen, net zoals die vent zijn verhaal aan het ontkennen was.
In de zin van "ik heb u dat horen zeggen ja, maar ik heb dat niet doorverteld, die persoon moet dat van iemand anders gehoord hebben".
Dus toen je had tegen uw collega had doorgelekt, was dit in de zin van "je hebt het niet van mij he, ik weet niks he... ; )".
Dan zou uw 'vertrouwenspersoon' dat u verlinkt heeft of die het uiteindelijk tegen hem teruggezegd heeft, in de problemen gekomen zijn, wat eigenlijk zeer goed had geweest.
Want die moet uw naam helemaal niet verlinken aan die aggressieve gast.
Nu had de werkgever weinig keus: jij had toegegeven informatie gelekt te hebben (vertrouwelijke of verzonnen informatie), terwijl hij niks had toegegeven.
En ik neem aan dat zijn dochter hem ook gezegd had dat ze het niet gedaan had met die vent.