Mijn mening hierover is de laatste jaren wel hard veranderd, en ik erken nu ook dat niet iedereen dezelfde doelen (en interesses) heeft, of dezelfde maatstaven hanteert alst op professioneel succes aankomt.
Bij sommigen is de promotie op zich een soort "badge of honor" waar ze mee kunnen stoefen of meten met anderen. Bij anderen gaat het puur om de loonsverhoging, al dan niet in concurrentie met collegas. Bij anderen zijn het net de extra verantwoordelijkheden die het hen doen.
Weer anderen geven enkel om de familie of sociale kringen, en kan het werk zelf hen maar weinig schelen zolang het geld ze daarmee verdienen die activiteiten kunnen onderhouden.
Iedereen is anders, en persoonlijk vind ik die manier van "programmatie" van jongsafaan gewoon fout. Onlangs goeie TED talk over gezien die ik jammer genoeg niet direct terugvind.
Hoeveel mensen die ik ken die in een carrière beland zijn waar ze in feite tegenop zien, gewoon omdat ze in hun jeugd onvoldoende motivatie of kansen kregen...
Ben al blij dat wij in een land wonen waar je niet volledig vast zit en op latere leeftijd alsnog carrièreswitch kunt ondergaan bv. via de VDAB of andere opleidingen. Goed om te weten dat je niet vast zit.
Ik heb een aantal verschillende jobs gehad. Paar vakantiejobs in fabrieken, restaurant, frituur, etc... Eerste vaste job was in een computerwinkel als verkoper/technieker. In die tijd dacht ik ook dat mijn toekomstdoelen het opklimmen van één of andere professionele ladder ging zijn (zoals TV ons leert zeg maar), maar na enkele jaren zag ik de kans terug naar m'n creatieve roots te gaan en in de grafische sector te beginnen.
Toen was ik dus ook erg fier op die stap aangezien ik ook in één van de betere reclamebureaus (met veel bekende klanten) vast kon beginnen.
Ben ook wel fier op mezelf dat ik later de stap naar freelancen heb durven nemen en dat goed loopt.
Of ik nu later terug vast in dienst ga of niet, 'k heb het wel gedaan. Had niet verwacht dat ik dat zou kunnen, dus 'k heb er wel wat zelfvertrouwen mee gewonnen.
Als ik terugkijk op m'n vorige jobs en vergelijk met het werk dat ik nu doe ben ik blij dat ik die stap genomen heb, want de voldoening die ik haal uit het uitwerken van een creatieve opdracht kan ik nergens mee vergelijken.
Goeie quote die het beschrijft: "
If You Wouldn't Do Your Job For Free, Then Quit."
Als ik niet moest werken om te kunnen leven zou ik het nog altijd doen
(alleen misschien niet zoveel uren ;p)
En ik heb ook wel wat tekenwedstrijden gewonnen en een paar keer in grafische boekskes gestaan, en af en toe kom ik (en anderen) mijn werken online tegen, dus daar ben ik ook wel fier op ^^
neukers (die hun post ondertussen al verwijderd zijn). Dit is het bewijs dat de dt regel geen obstructie is voor een mooie carriere 
Ik ben nog steeds student.