Beetje combinatie van alles, van ideaal naar minder ideaal: meenemen, iemand die thuisblijft of pension.
We zijn net een weekendje naar Nederlands Limburg geweest en daar kon ons hondje gewoon mee. We hadden speciaal een bungalowtje uitgekozen waar huisdieren welkom waren. Dat was ook super voor dat beestje, ze lag daar de hele dag aan een lange lijn en kon binnen of buiten wanneer ze wou, lange wandelingen in de omgeving, zich amuseren,... We hebben haar 3 dagen niet gehoord eigenlijk
Nadeel is dan wel dat je minder rap iets kan doen waar de hond niet meekan (pretpark, dierentuin, kasteel bezoeken). Je laat je hond toch niet zo snel alleen in iemand anders zijn huis. Maar kom, voor dat weekendje was dat goed te doen.
De week daarvoor zijn mijn ouders en mijn zus naar Denemarken geweest voor 2 weken. Ik wou sowieso niet mee en dat kwam goed uit, dan kon ik voor de katten en de hond zorgen (dat huisje was honden niet toegelaten, en al geboekt voor we hadden beslist om een puppy aan te schaffen). Ik reis sowieso niet zo heel graag, dus dat maakte mij verder niks uit. Ik zou het dus volgend jaar of zo nog wel doen.
Moesten we nu niets vinden waar honden zijn toegelaten en er kan niemand thuisblijven, dan wordt het een pension hé. Veel zoeken op voorhand en naar ervaringen luisteren van andere mensen, om een goeie te vinden. Mijn eerste keus zou het niet zijn, zou het moeilijk hebben om m'n pupje achter te laten
En een pension is nooit helemaal hetzelfde als 1-op-1 aandacht, dus ik zou het een beetje zielig vinden.
Familie is ook niet zo gemakkelijk denk ik, er zijn er weinig die even voor 2 weken een hond (en al de zorgen) erbij willen nemen. Mijn grootouders zorgen soms voor de hond van een tante van me, maar die is al oud (eigenlijk bijna dood). Ik kan die moeilijk een puberhond van 6 maanden in handen duwen, dat komt niet goed denk ik
We hebben dus ook nog katten, maar die zijn niet moeilijk. Die hebben alleen eten en drinken nodig 2x per dag, en iemand die de kattenbak eens komt uitkuisen.
