1) OP heeft 4 jaar gestudeerd en GEEN diploma. Denken dat het geen nadeel is, dat is naief.
2) Studeren met vertraging heeft altijd een nadeel tegen iemand die mooi op schema zit. Ik zeg niet dat het je nooit een job vindt, maar wel dat het moeilijker is.
3) Als je een job doet waar je voor gestudeerd moet hebben, zijn dat meestal de meer 'competitieve' jobs. Een secretaresse job, daar moet je misschien 3 jaar kantoormanagement voor studeren. Daar zal het niet veel uitmaken of je op je 20 of je 30 je diploma haalt (je functie nadien is ook veel 'vlakker', maakt niet uit of je op je 20, 30, 40 ermee begint; idem met verpleegster en zo). Als je industrieel ingenieur studeert of IT aan de hogeschool, dan zal het wel al beginnen uitmaken (werkgevers moeten in je investeren, ze willen je snel in het bedrijf halen etc.). Als je burgie of advocaat of zo studeert, dan zal er niemand je bijna zien staan als je 3-4-5 jaar vertraging hebt. Zijn functies die veel geld kosten, daar pakken ze enkel de beste voor.
In welke wereld leven jullie eigenlijk? Ooit komt er een moment waar er moet gepresteerd worden in het leven. Hoe competitiever de omgeving, hoe belangrijker die dingen worden. Dat is nu eenmaal de realiteit. Recruiters zijn ook niet dom he.
Een bachelor haal je op je 20-21, een master op je 22-23, een PhD op je 28-30. CVs die er te sterk van af wijken, vliegen al op de tweede hoop.
Wat moet een werkgever nu denken van iemand die 4 jaar studeert en geen diploma haalt? "Die kan niet afwerken, niet doorzetten?" of "Die blijft doorgaan tegen beter weten in en kan niet stoppen als het niet gaat?" En iemand die 5 keer van studie verandert ? "weet niet wat hij wilt", "kan niet lang hetzelfde doen"...