Archief - voorbereiding geneeskunde - beter school zonder Latijn ?

Hallo,

m'n oudste zoon is 15 en zit nu in 3e ASO op 't college.

hij zegt altijd dat hij later dokter wil worden en zijn punten voor wetenschappen en wiskunde zijn idd heel goed.

echter lijkt Latijn hem niet zo goed te liggen. We hebben dit vorig jaar verholpen met bijles maar gezien het college geen richting zonder Latijn aanbiedt heeft hij dus geen keuze : ofwel Latijn verder doorbijten en uitdoen tot 6e ofwel van school veranderen.

ik zag bij napluizen echter dat ze in een andere school ASO in 5e en 6e middelbaar zelfs tot 7 uur wiskunde geven en 6-8 uur wetenschappen daar waar hij met Latijn in deze huidige school in 5e en 6e maar 4-5 uur wiskunde gaat hebben

we stellen ons als ouders dan ook de vraag of Latijn voor hem van extra nut gaat zijn dan wel of hij niet beter tijdig van school verandert zodat hij in het 5-6e middelbaar ipv nog 4 uur per week latijn te krijgen die 4 uur beter aan wiskunde en wetenschappen kan spenderen ?
Latijn wetenschappen met 4-5 uur wiskunde is mss wel voldoende voor het toelatingsexamen maar hebben die kinderen zowiezo na twee jaar geen achterstand op kinderen die bvb. 7 uur wiskunde kregen ?

kwalitatief is het college idd niet slecht maar als je naar het lesrooster van beide scholen kijkt maken we ons wel zorgen voor later in het 5-6e als hij dan nl. 3-4 uur minder aan wiskunde en wetenschappen gaat krijgen.

Heeft iemand die geneeskunde heeft gedaan mss tips : is maw. WEWI een betere basis dan Latijn-wetenschappen ?

Als ouders willen we onze zoon immers - tijdig - de beste kansen en voorbereiding geven om te slagen in wat hij wil doen.

bedankt alvast voor jullie input

rob

Hij zal meer hebben aan meer wetenschappen en meer wiskunde dan aan meer latijn.

Er is werkelijk niks dat je niet kan doen met WeWi 8u. Uw basis is zo breed dat je overal kan slagen.

Latijn wordt soms wel eens aanzien als “de moeilijkste richting”. Maar dit is in feite fout. Uiteindelijk is Latijn maar een taal, een dode taal dan nog.

Ik zou niet twijfelen alvast.

Als hij richting geneeskunde / andere wetenschappen wilt studeren: WeWi 6/8u

Een basis (met de nadruk op basis!) aan Latijn biedt zeker een voordeel. Maar werkwoordsvervoegingen, teksten vertalen,... Is compleet overbodig om een goede dokter te kunnen worden.

Ik sluit me dus volledig aan bij de anderen: wetenschappen biedt de beste basis!

Over het algemeen is Wetenschappen-Wiskunde de beste voorbereiding op het ingangsexamen geneeskunde, het sluit inhoudelijk het best aan op de vereiste leerstof voor het ingangsexamen.
Puur cijfermatig (de cijfers van enkele jaren geleden vind je hier terug) scoort Grieks-Wiskunde wel het best, maar die richting omvat een veel beperkter aantal leerlingen en vind je (helaas) nog slechts in een beperkt aantal elite-scholen terug. Dus in welke mate je deze richting kan vergelijken met richtingen die je nog in praktisch elke middelbare school terugvindt (Latijn-Wiskunde en Wetenschappen-Wiskunde) is een andere discussie. Nu lijkt jouw zoon toevallig wel op een vergelijkbare eliteschool te zitten, maar ik zou m sowieso e niet door dat kleine cijfermatige verschil laten leiden, bovendien is nu nog wisselen tussen Latijn en Grieks ook allesbehalve aan te raden.


Belangrijker in deze discussie: Latijn-Wiskunde scoort praktisch ook even goed als Wetenschappen-Wiskunde. Latijn-Wetenschappen is omwille van het sterk mindere pakket wiskunde af te raden.
Als leerkracht wetenschappen in het middelbaar verbaast dit mij ook niet, want de leerplannen voor 1u Biologie/Chemie/Fysica uit de richtingen met een component Wiskunde zonder Wetenschappen (in feite dus: Latijn-Wiskunde, Economie-Wiskunde en Grieks-Wiskunde) dekken bijna alle basiskennis die je in de praktijk nodig lijkt te hebben voor het ingangsexamen. Het voordeel wat de 2h leerplannen van de richting Wetenschappen hebben is dat ze naast wat meer leerstof, ook meer ruimte laten voor extra oefeningen en practica.
De reden waarom de Wiskunde richtingen in het algemeen beter scoren is ergens ook logisch: een achterstand op het vlak van een wetenschapsvak kan je relatief gemakkelijk inhalen (voor het ene wel al makkelijker dan het andere), voor wiskunde is dat véél minder evident.

Het advies dat ik op basis van deze gegevens zou geven: kies vanuit het welbevinden van je zoon: doet hij graag Latijn en zit hij graag in dat college, en kan hij in Latijn slagen met daarnaast nog voldoende tijd voor zijn wiskunde en wetenschapsvakken te studeren (en naast de studies nog voldoende ontspanning natuurlijk), laat hem dan gerust voortdoen. Als ik echter lees dat hij nu in het 3e middelbaar al moeite heeft met Latijn, zou ik er toch aan twijfelen of hij dat wél graag doet, en dan zou ik inderdaad uitkijken naar een andere school aangezien dat college enkel Latijn/Grieks richtingen aanbiedt (geen waardeoordeel, maar wel iets wat bijna uit een andere tijd lijkt te dateren).

Zowel wewi als lawi geven een goede voorbereiding. Lawe is minder, al ken ik er genoeg die ook hieruit geneeskunde zijn gestart. Uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer: je neemt een richting met veel wiskunde en wetenschappen waardoor je basis goed is en in het 6de middelbaar studeer je de cursus die je nodig hebt voor het ingangsexamen. Ik geloof niet dat je met wewi meer kans maakt dan met lawi, bij beiden zal hij voor het ingangsexamen veel moeten studeren en als hij slim genoeg is, zal hij wel slagen voor het ingangsexamen ongeacht welke richting hij uitkomt.

Bij wewi krijg je meer wetenschappen wat uiteraard wel interessanter is, maar als je een goede school hebt dan is het verschil met lawi niet eens zo groot. Ik heb lawi gedaan en we kregen dezelfde leerstof als wewi, alleen minder uitgebreid. Latijn heeft wel degelijk wel zijn nut, maar dat begrijp je alleen als je het gedaan hebt, het is namelijk meer dan een dode taal. Maar wat ik hoor, doet hij Latijn niet graag en dan is het beter van iets anders te doen natuurlijk.

Ik zou hem zelf zijn keuze laten maken, hij is 15, hij weet nu wel zelf wat hij wil/kan.

Niets dat hij in het hoger niet ook nog zou kunnen inhalen, beide richting behoren tot de beste voorbereidingen op eender welk universitair diploma. Als de zoon zich voldoende inzet zal hij zowel vanuit Latijn-Wiskunde als Wetenschappen-Wiskunde niet zo heel anders in de opleiding geneeskunde stappen. In het eerste jaar frissen ze toch enorm veel op om iedereen op een gelijke hoogte te trekken, of dat proberen ze toch.

Van school veranderen kan ook andere zaken met zich meebrengen, stel dat hij in een minder aangename klas terecht komt?

Secundair is een voorbereiding en verre van heiligmakend naar het hoger toe.

KnightOfCydonia zei:

Over het algemeen is Wetenschappen-Wiskunde de beste voorbereiding op het ingangsexamen geneeskunde, het sluit inhoudelijk het best aan op de vereiste leerstof voor het ingangsexamen.
Puur cijfermatig (de cijfers van enkele jaren geleden vind je hier terug) scoort Grieks-Wiskunde wel het best, maar die richting omvat een veel beperkter aantal leerlingen en vind je (helaas) nog slechts in een beperkt aantal elite-scholen terug. Dus in welke mate je deze richting kan vergelijken met richtingen die je nog in praktisch elke middelbare school terugvindt (Latijn-Wiskunde en Wetenschappen-Wiskunde) is een andere discussie. Nu lijkt jouw zoon toevallig wel op een vergelijkbare eliteschool te zitten, maar ik zou m sowieso e niet door dat kleine cijfermatige verschil laten leiden, bovendien is nu nog wisselen tussen Latijn en Grieks ook allesbehalve aan te raden.

Klik om te vergroten...

Is afgaan op die cijfers niet hoe dan ook een beetje misleidend? Niet alle richtingen hebben hetzelfde niveau. Wewi 8 en Latijn Grieks zijn typische richtingen waar de best presterende leerlingen eindigen, als je dan een indeling maakt van slaagpercentages op basis van middelbare schoolrichtingen dan riskeer je eigenlijk enkel te mogen concluderen dat slimme leerlingen vaker slagen voor een ingangsexamen, niet dat de leerstof van de richting een betere voorbereiding zou zijn op dat examen dan een andere richting. Misschien hadden die slimmere wewi 8 leerlingen nog hogere slaagpercentages gehaald als ze pakweg economie-wiskunde gevolgd hadden.

Long story short: wiskunde is wat telt. Die extra wetenschappen of latijn zijn uiteindelijk veelal irrelevant.

Mulan zei:

Een basis (met de nadruk op basis!) aan Latijn biedt zeker een voordeel. Maar werkwoordsvervoegingen, teksten vertalen,... Is compleet overbodig om een goede dokter te kunnen worden.

Ik sluit me dus volledig aan bij de anderen: wetenschappen biedt de beste basis!

Klik om te vergroten...

Hier sluit ik me ook bij aan. Enige basis zal zeker een een sterkte zijn, maar de hogere jaren Latijn zullen geen nut meer hebben voor geneeskunde. In die jaren kiest hij inderdaad best voor wetenschappen met zoveel mogelijk wiskunde.

zarathustra zei:

Long story short: wiskunde is wat telt. Die extra wetenschappen of latijn zijn uiteindelijk veelal irrelevant.

Klik om te vergroten...

Het Latijns en Grieks is vooral om goed te leren studeren ook. Dus heeft zeker zijn belang.
Wiskunde en wetenschappen kan je ook halen met een heel goede dosis logica (iedereen kent wel iemand die easy door burgerlijke studies geraakt omdat die zo'n goede logica heeft van nature uit).
En voor dokter moet je ook enorm goed dingen van buiten kunnen leren.

Nineshots zei:

Het Latijns en Grieks is vooral om goed te leren studeren ook. Dus heeft zeker zijn belang.
Wiskunde en wetenschappen kan je ook halen met een heel goede dosis logica (iedereen kent wel iemand die easy door burgerlijke studies geraakt omdat die zo'n goede logica heeft van nature uit).
En voor dokter moet je ook enorm goed dingen van buiten kunnen leren.

Klik om te vergroten...

Dat van buiten kunnen leren geldt hoofdzakelijk voor de vorige generatie dokters. MIjn nonkels zijn dokters en een neef zit in zijn 3de jaar. Voor de huidige generatie dokters is logica en verbanden leggen veel belangrijker dan van buiten leren. De computer is hedendaags een geweldig hulpmiddel en daar mee kunnen werken is ook zeer belangrijk geworden.

Latijn (en Grieks) hebben nog altijd een sterk voordeel als je later iets met talen wil doen, gezien de logische opbouw van die talen met naamvallen. Dat helpt later. Echter, voor wetenschappelijke richtingen lijkt zoals al gezegd WeWi en zoveel mogelijk uren wiskunde mij nog altijd het beste.

Het idee dat Latijn helpt met studeren klopt wel gedeeltelijk, aangezien je zeker in de vroegere jaren woordenlijsten moet leren. Maar zeker naar de latere jaren toe werd dat (bij ons op school toch) meer een les van "we gaan eens een tekst lezen en hierover spreken", dan heb je aan die extra uren wetenschappen volgens mij meer voor geneeskunde.

Het bijkomende voordeel van Latijn is ook een zekere "selectie" van de beste leerlingen, omwille van de reputatie van die richting, waarbij je in veel gevallen groepen krijgt die elkaar versterken. Daar waar je in andere richtingen vaak wel eens een aantal zwakkere leerlingen hebt die het niveau van de hele klas naar onderen sleuren. In Wetenschappen is dat nog eerder beperkt, zeker in de hogere jaren, maar in Economie of Humane Wetenschappen zitten in sommige scholen en jaren leerlingen die eigenlijk niet in het aso thuishoren, maar die dankzij makkelijke vakken en leerkrachten met te veel mededogen hen laten doorstoten tot in de derde graad, bovendien vinden mama en de papa vinden het tso maar niets...

KnightOfCydonia zei:

Het bijkomende voordeel van Latijn is ook een zekere "selectie" van de beste leerlingen, omwille van de reputatie van die richting, waarbij je in veel gevallen groepen krijgt die elkaar versterken. Daar waar je in andere richtingen vaak wel eens een aantal zwakkere leerlingen hebt die het niveau van de hele klas naar onderen sleuren. In Wetenschappen is dat nog eerder beperkt, zeker in de hogere jaren, maar in Economie of Humane Wetenschappen zitten in sommige scholen en jaren leerlingen die eigenlijk niet in het aso thuishoren, maar die dankzij makkelijke vakken en leerkrachten met te veel mededogen hen laten doorstoten tot in de derde graad, bovendien vinden mama en de papa vinden het tso maar niets...

Klik om te vergroten...

Ja dat is eigenlijk ook iets natuurlijk. Ik herinner mij uit mijn middelbare school carrière dat de eerste twee jaar (iedereen bij elkaar in "moderne", maar Latijn wel apart) hét scheldwoord "strever" was, en de stoere mannen natuurlijk om het minst uitstaken. In de 2de en zeker de 3de graad was dat helemaal het geval niet meer, langs een kant door misschien een beetje volwassener te worden, maar vooral omdat al die stoere mannen ondertussen ergens anders zaten.

En ja, wij hadden als WeWi ook vakken met wetenschappen-talen, een vreemde combinatie, en dat niveau was gewoon lager.

Ik weet het, het is allemaal niet mooi die vooroordelen, en je hebt in elke richting goede studenten, maar dat vervloekte watervalsysteem was voor mij alleszins zo slecht niet.

Pacemaker zei:

Dat van buiten kunnen leren geldt hoofdzakelijk voor de vorige generatie dokters. MIjn nonkels zijn dokters en een neef zit in zijn 3de jaar. Voor de huidige generatie dokters is logica en verbanden leggen veel belangrijker dan van buiten leren. De computer is hedendaags een geweldig hulpmiddel en daar mee kunnen werken is ook zeer belangrijk geworden.

Klik om te vergroten...

Is dat echt zo? Het is bon ton om zoiets te zeggen over zowat elke richting, maar in de praktijk zie je dan bij geneeskunde dat wiskunde als vak is afgevoerd en wiskunde is misschien wel het vak bij uitstek waarbij je verbanden moet kunnen leggen en zelf moet kunnen nadenken in plaats van dingen vanbuiten te leren. Bovendien kan een groot deel van de vereiste kennis die een arts nodig niet anders worden opgedaan dan door te blokken: De werking van bvb medicijnen en organen zal je maar heel beperkt kunnen afleiden uit theoretische chemie kennis . Bij zo'n opmerkingen vraag ik me echt af welke kennis artsen nu niet meer geacht worden te beziten en op welke vlakken ze nu harder moeten nadenken of logica toepassen dan vroeger.

In feite is dit ook zowat een non-discussie want belangrijker dan wat je gaat kiezen in het middelbaar is later de wil om het te maken. Als je je 1000 procent wil inzetten voor iets, dan is dit meer waard dan je diploma of punten in het middelbaar. Natuurlijk moet je geen naairichting gaan volgen om later dokter te worden. Ik ken er genoeg die in het middelbaar haantje de voorste waren en zo slim als wat (werkelijk), maar het nadien totaal verkloot hebben.

Bovendien ja, de wiskunde op de UA (toen ik afstudeerde) was voor apothekers en artsen bijzonder onbetekenend. Hoe het nu zit, geen idee, alhoewel dat niet zoveel anders kan zijn. Daar moet je dus al niet te veel naar kijken. Zelfs met een 4 uurs wiskundige richting vormde dat geen enkel probleem. Fysica was de standaard basiscursus voor alle wetenschappelijke richtingen, ook niet onoverkomelijk. Chemie was voor de artsen ook een basiscursus op unief-niveau, ook niet onmogelijk.

Zoals gezegd: in principe vormt een minder wetenschappelijke richting geen probleem om het tot arts te schoppen. Je basis zal beter zijn met meer wetenschappen, maar eens je op de unief komt begint toch alles weer vanaf nul. Ze gaan dan wel in sneltempo naar een behoorlijk niveau, maar allemaal onoverkomelijk is dat niet mits de juiste INZET.

Wat volgens mij zeer zeker klopt is die natuurlijke 'filtering' die je in die ASO-richtingen hebt.

Neem dit aan van iemand die wetenschappen-talen heeft gedaan en nu apotheker is.

Thin Liz zei:

maar allemaal onoverkomelijk is dat niet mits de juiste INZET.

Klik om te vergroten...

Alleen heeft de omgeving ook wel een grote invloed op je inzet. In latijn-wiskunde ga je bijvoorbeeld je het gehele middelbaar moeten inzetten, terwijl je dit in een makkelijkere richting bijvoorbeeld amper hoeft te doen.
Die inzet aanhouden voor die van la-wi zal een pak makkelijker gaan dan voor eentje van een makkelijkere richting.

Met inzet gaat alles uiteindelijk, maar de omvang van die inzet is heel verschillend.

De vergelijking met een richting als apotheker is inhoudelijk misschien wel relevant, maar negeert wel compleet dat er voor geneeskunde een toelatingsexamen is.

De wiskunde die daar op staat is in feite gewoon zwaarder als wat artsen later zelf nodig hebben tijdens hun opleiding, de wiskunde wordt daarbij als selectiemechanisme gebruikt.
De slaagcijfers voor Latijn-Wetenschappen liggen voor dat toelatingsexamen dan ook een pak lager dan die van Latijn-Wiskunde.
Wat niet betekent dat er géén mensen kunnen slagen vanuit die opleiding, maar wél betekent dat het een slechtere voorbereiding is.