Benjamin zei:
Nog eventjes inhaken op dat oppoetsen van een CV, ik zou het belachelijk vinden als een werkgever liever iemand aanneemt (of een speciaal programma laat volgen) die 1-2 jaar aan een doorsnee state-university (het midden tussen een hogeschool en een unief?) in de U.S.A./U.K. heeft gestudeerd dan iemand die in Gent of Leuven goed heeft gepresteerd. Ik weet echter niet wat werkgevers doen maar ik heb de indruk dat dit bij de economen (HW, TEW, HI) meer een rol speelt dan bij de ingenieurs.
Ik geef u volledig gelijk, maar spijtig genoeg werkt het bij sommige bedrijven wel zo. Idem voor de toelating tot een topuniversiteit, zoals sommige voorbeelden hier al aangetoond hebben.
Diversiteit is vaak belangrijk voor dergelijke scholen of programma's. Zo zijn vrouwen bijvoorbeeld vaak bevoordeeld, omdat een stuk meer mannen aanvragen indienen en vele scholen ondertussen een gezonde mix willen van mannen en vrouwen. Dus de verhouding die ze nastreven van de studenten komt niet overeen met de verhouding van de aanvragen, waardoor een 'bepaalde groep bevoordeeld wordt.
Idem voor de verdeling van regio's. Universiteiten willen een mooi internationaal karakter hebben van mensen van verschillende regio's.
Ze willen dus niet de beste mensen hebben. Ze willen op de eerste plaats diversiteit hebben en mensen in contact brengen met verschillende persoonlijkheden. En binnen die diversiteit proberen ze dan de beste mensen te selecteren.
Grote bedrijven gaan bijvoorbeeld voor gewone jobs al vaak vragen stellen wat je naast uw studentenleven gedaan hebt (bijvoorbeeld preses geweest).
In dat opzicht, als je voor zo'n trainee gaat solliciteren en iedereen heeft aan 'Gent' of 'Leuven' gestudeerd en jij hebt in de VS gestudeerd, dan onderscheid je uzelf al van de rest.
Men kan dus gerust redeneren dat ze de beste mensen van Gent en Leuven nemen + die 1ne persoon die in de VS gestudeerd heeft en die zijn ervaringen daaromtrent kan delen met de rest van de groep.
Waarom zou men echter die 5de beste van Gent die komt solliciteren moeten aannemen, als men al de 4 beste aanneemt en men in de plaats iemand kan nemen die de stap genomen heeft om zo'n 'avontuur' aan te gaan?
Gent/Leuven mag dan van hoger niveau zijn (want velen onderschatten idd het niveau tov de gemiddelde Amerikaanse universiteit), maar het loopt hier wel vol met mensen die hier afgestudeerd zijn.
(Dit is wel gericht op specifieke toelatingen, niet op sollicitaties in het algemeen voor een gewone job)
Benjamin zei:
Dat moet sterk gerelativeerd worden.
1. Hoge kosten van zo'n studie in de U.S.A. zijn vooral een probleem omdat de meesten die niet kunnen betalen. Je kan moeilijk een bank binnenstappen en een lening van €80 000 aanvragen om daar een master te volgen. Ze zien je al aankomen zonder enige collateral.
Die kosten zijn sowieso een probleem in het algemeen, dat heb ik nergens ontkend. Daarom ook dat ik in mijn eerste post "dat is ook zo" er bijgezet heb.
Maar goed, iedereen moet die rekensom voor zichzelf maken, net zoals je mensen hebt die met al hun spaargeld een wagen kopen.
Mijn punt was enkel dat velen onderschatten hoeveel een jaar dubbelen u kost.
Ikzelf heb ook een jaar gedubbeld (master IT Ugent) en ik heb daar totaal geen spijt van. Ik heb zelfs voor mijn studie aan mijn ouders verteld dat ik sowieso ervoor zal zorgen dat ik niet meer dan een jaar verlies en na mijn minder eerste jaar, heb ik ook nooit getwijfeld dat dit in gevaar ging komen.
Benjamin zei:
2. Gepaard met die gederfte inkomsten gaan vaak ook gederfte kosten maar dit hangt sterk van de persoon af. Wellicht betaal je een jaar minder huur en rijdt je een jaar later auto (meestal het geval), je leeft minder op grote voet gedurende dat jaar enz.
Eerlijk, dit betwijfel ik toch. Het hangt sowieso af van persoon tot persoon.
De meeste vrienden die ik heb, zijn na hun studies weer thuis gaan wonen (dus de huurkost viel net weg). Of ze huren met meerdere personen een huis zodat de huurkost niet hoger uitkomt dan dat van hun kot vroeger. Ikzelf heb mijn kot verlengd voor een jaar (zelfde huurkost), daarna een jaar thuis gewoond (geen huurkost) en dan iets gekocht (ik betaal meer af, maar de rente op zich is lager dan de huurkost van mijn kot, dus opnieuw een verbetering)
Idem van wagen. Als student mocht ik zelf de nafte en kosten betalen, nu niets van kosten door firmawagen.
Als student ging ik een stuk meer uit (alhoewel ik altijd bier dronk, dus geen decadente bedragen), dus dat ligt nu ook al lager.
Mijn levenskost ligt echt niet hoger dan toen ik student was en ik zie hetzelfde bij mijn vrienden. Ik heb wel zaken gekocht zoals meubels, maar had ik een jaar later gestart met werken, dan had ik ondertussen al precies dezelfde kosten gedaan.
Maar goed, zoals je zelf aanhaalde, hangt af van persoon tot persoon.
(we zijn nu enkel bezig over dat specifieke jaar, want op termijn als je een kind hebt enzo zal de kost natuurlijk hoger liggen, maar dat geldt voor beide situaties)
Ik heb uiteindelijk niet meer gedaan dan aangehaald dat mensen onderschatten wat je misloopt door een jaar later te werken en dat standpunt dan verdedigt toen iemand deed alsof dat verwaarloosbaar is.
3. Niemand verplicht je om met 65 jaar, of eerder (momenteel nog) te stoppen met werken. De komende decennia zal het steeds meer gebruikelijk worden dat mensen doorwerken tot veel latere leeftijd en dat dit tegen fiscaal gunstige voorwaarden gebeurt (zodoende zal een overheid mensen motiveren om langer door te werken want zulke motivatie werkt veel beter dan dwang).
Pijnpuntje: jaar minder pensioen gespaard, ofdat het nu is omdat je het geld op de bank laat staan (die hopelijk geen wanbeleid voert :doh
of omdat je aangesloten bent bij een pensioenfonds maar zoals gezegd, dit zal wel op te lossen zijn met wat langer door te werken.
Ik weet niet goed op wat dit gericht is? Ik stel vast dat bedienden de leeftijd waarop ze stoppen bepalen aan de hand van hun persoonlijke situatie en huidige leeftijd. Meestal heeft het feit of ze een jaar later gestart hebben met werken geen invloed op die beslissing.
): aan buitenlandse leerlingen wordt gevraagd dat ze tot de beteren van de klas behoorden (officiële eis is ongeveer een 8 maar volgens mij hangt het nogal van het land af wat in de praktijk wordt geëist) terwijl Nederlandse leerlingen slechts geslaagd hoeven te zijn.
)