stungunner zei:
grappige anekdote die aantoont dat ze bij de VDAB er soms serieus naastslaan:
op mijn vorige job was ik area-salesmanager bij een grote retailer, verantwoordelijk voor tussen de 12 en 15 filialen en tussen de 35 en 45 werknemers. Helaas door de crisis een reorganisatie waardoor quasi de helft van het middenkader moest gaan, mezelf incluis.
Uiteraard ook ingeschreven bij RVA en VDAB zoals het hoort (heb wel geen dag uitkering ontvangen). De eerste vacature die ik van de VDAB kreeg doorgestuurd was voor verkoper bij een McDonalds filiaal....
Alle respect voor de mensen die bij McDo werken, maar daarvoor was ik net iets te ervaren me dunkt.
Als je zo iets tegenkomt neem je die mensen gewoon niet meer serieus.
Dat de VDAB rekening houdt met persoonlijke cv's etc bij het selecteren van jobaanbiedingen is een fabel.
Dat wordt allicht allemaal computergestuurd doorgegeven, geselecteerd op basis van regio.
Ik (bijna master) heb zo ooit een vacature gekregen om ergens sinterklaas te gaan spelen. Een vriend van mij (BSO) ook en was zeer gevleid.

Het hangt er ook vanaf hoe snel ze iemand zoeken.
Het kan ook zijn dat het te maken heeft met snelheid waarmee iemand gevonden moet worden (dan krijgt zeker iedereen de vacature) of dat bv. een bedrijf als McDonalds zegt: we zoeken constant mensen, stuur iedereen die x dagen werkloos is de vacature. Je weet nooit, etc.
Maar op een persoonlijke behandeling moet je daar zeker niet rekenen. Tenzij je langsgaat bij een vdab/werkwinkel misschien en zoals in het geval van bv Bosvos je wensen duidelijk maakt.
Maarja, punt is dat als je "beter" wil krijgen dan iemand met je competenties, mogelijkheden en helaas vooral ook papiertje :-s gemiddeld waard is, je zal moeten aantonen dat je dat waar bent... Zeggen wat je wil is doorgaans niet nodig.
Dat aantonen kan doorgaans ergens waar je kan starten (logisch)...
Maar dan komen we bij Tristesse:
Tristesse zei:
Samen met 93% van de andere agents, waarvan er sommigen vermoedelijk toch minstens evenveel kans maken.
Spijtig maar waar.
Dat is de realiteit ... We zitten allemaal in de rat race ... Quasi iedere persoon, op iedere diplomaniveau, wil allicht het hoogst mogelijke passend bij zijn papiertje, competenties, vaardigheden, ... bereiken. En zo komen we in het straatje waar we allemaal ons best zo goed mogelijk zullen doen om dat ook waar te maken en we mekaars concurrentie worden...
Ook de bachelors zeggen: hey, ik studeer af en mag amper secretaresse spelen, voor het minste aan andere functies moet je al een master hebben.
Bij de masters is het eenzelfde verhaal, en so on ...
Iedereen probeert hoger te mikken... en uiteindelijk realiseert een deel zich dat dit onrealistisch is, en mikt op het schavot waar hij moet mikken ... Doordat door de lange werkloosheid zijn diploma inmiddels gedevaloriseerd is en hij/zij door nieuwe afgestudeerden wordt voorbijgestoken, zal hij uiteindelijk soms nog lager moeten mikken om ergens te mogen starten...