Ohja, het wat een jonge bitch die denk ik gewoon eens wilde tonen dat ze wat authoriteit had gekregen, ofzo.
Al bij al wel een paar leuke jobs gehad, daar. Maar het ergste van allemaal was zo van die mensen die je na je ronde opbelden voor een briefje die bij de buren moest geleverd worden. Ik toen heel die ronde terug afrijden(was natuurlijk het verste puntje van de route) naar die madam gereden, brief aangenomen en hem bij de buren gestoken terwijl ze er op stond te kijken... Ik weet het nog, het was enorm lelijk en semi-onleesbaar geschreven en ze wist het ook maar zeker omdat de naam niet klopte. Maar ik ken de namen niet van de huizen, de vaste facteur wel.
Toen was ik echt wel vies naar huis gereden, hoor.
Maar ook wel leuke dingen tegengekomen, meestal zolang het niet regende: zoals oude mensen op de baan die content zijn da ze keer iemand zien. Of mensen die speciaal uit bad komen gesprongen voor nen aangetekende brief omdat ze hem in het kantoor niet kunnen halen wegen geen volmacht

. Altijd grappig.
Honden ook meegemaakt, lief beestje. Kende mij na een paar dagen toen ik regelmatig eens met zijn baas babbelde.
En ik heb wel leuke beelden nog voor mij dat ik kilometers op de brommer moest rijden tussen de goud-gele graanvelden in de buiten onder een prachtige ochtend-zon. Dat was wel nog leuk, eigenlijk. Als je keer bij de post hebt gewerkt ken je je gemeente wel. Dan zie je wat er daar leeft, dan zie je de mensen wakker worden en leer je je gemeente nog keer opnieuw op apprecieren op een compleet nieuwe manier.