Archief - Tegenslag bij een examen

Blijven gaan. Wat is 1 herexamen...
Ken mensen die hun jaar herdaan hebben, ieder jaar herexamens hebben, telkens vakken meepakken en er toch geraakt zijn uiteindelijk. Kwestie van motivatie.

[Dark-Fury];18186133 zei:

Maar 1 herexamen? Ik zou beginnen blijten van geluk moest ik maar 1 herexamen hebben

Klik om te vergroten...

De eerste 2 jaar moest ik het doen met +8 herexamens. Hell, wat was ik trots toen ik mijn diploma haalde!

Probeer jezelf de vraag te stellen waarom je daar zo van streek van bent. Vorig jaar heb ik mij ook serieus kut gevoeld na een heel slecht mondeling examen. Door daar een beetje over na te denken en over te praten met anderen, ben ik tenslotte tot de conclusie gekomen dat dat examen héél belangrijk voor mij was. De prof had al in de eerste les gezegd dat hij op het examen zou zien wie er de titel bachelor in de sociologie waardig is. Toen ik dus een slecht examen aflegde voelde ik mij echt vernederd als socioloog ten opzichte van de hoogste autoriteit binnen dat gebied (namelijk een professor sociologie). Komt er nog eens bij kijken dat mijn opleiding (en het feit dat ik er goed in ben) echt een heel groot en belangrijk deel van mijn identiteit is. De grond was dus even verdwenen onder mijn voeten, ik dacht plots dat ik helemaal geen goede socioloog was en nooit was geweest (wat ik wel altijd dacht en ook altijd de punten naar had).

Door daarover na te denken en te praten met anderen heb ik wel beseft dat zo'n examen tenslotte ook maar een momentopname is en er allerlei factoren meespelen. Misschien had ik bij de juiste vragen wel een veel beter examen afgelegd. Misschien had ik toch nog een beetje beter moeten leren. Misschien was ik te zenuwachtig. Dat wil daarom niet zeggen dat ik een slechte socioloog zou zijn. 30 vakken waarvoor ik slaag, ééntje met tegenslag en ik zag mezelf direct als 'slechte socioloog', slaat eigenlijk ook nergens op

Nu, ik zeg niet dat het bij jou zoiets is. Misschien ben je gewoon heel onzeker of heb je faalangst. Maar wat meer inzicht in wat je nu voelt, en vooral waarom je het voelt kan wel helpen om dat mislukte examen opzij te zetten en je weer in te zetten voor het volgende.

Ja... glasje eeft aren wall weer gezet...

Nee, maar, dat gevoel van 'mislukken' had ik vrijdag 2 weken geleden eigenlijk. Was voor een vak, waar ik 2e zit voor heb, Beroepsethiek. Kreeg je echt een casus van een situatie dat echt gebeurd is en je moest zo je sociologisch, juridisch en ethisch kader opstellen, blaa blaa. Ik dacht dat ik handelde zoals een Sociaal Werker zou moeten handelen, maar ik was op het mondeling ferm de mist ingegaan. Was toen ook ff van "my god, waarom heb ik zo willen handelen? ga ik da later ook doen?" etc etc... Denk dat ik toen wat opgefokt werd door mijn medestudenten, waardoor mijn focus op diene casus wat verschoven werd.

Nu, niet vergeten dat we in een leercontext zitten é. Ik was fout en ik wil uit mijn fouten leren om later zo mijn best te kunnen geven als Sociaal Werker. Ik was natuurlijk teleurgesteld die dag, maar always look on the bright side. Uit slechte ervaringen kan je veel leren. Dus een beetje zelfreflectie kan geen kwaad, maar begin natuurlijk niet te doemdenken, relativeren moet ook kunnen! ^^

damn, 1 herexamen da is wel gigantisch

Ikzelf heb nooit een herexamen gehad in 3 jaar.... lol

kil911ler zei:

Ja... glasje eeft aren wall weer gezet...

Klik om te vergroten...

Wel ja, toch beter advies dan "lol get over it"

glashelder zei:

Wel ja, toch beter advies dan "lol get over it"

Klik om te vergroten...

True, maar het viel inhoudelijk weer op dat het van jou kwam. Ge hebt in al je posts zo een persoonlijke, sociologische touch
(En nee, twas ni omda ge over Sociologie begon, dak daarmee de link maakte, is iets eigen aan jou in al je posts op dit forum )

kil911ler zei:

True, maar het viel inhoudelijk weer op dat het van jou kwam. Ge hebt in al je posts zo een persoonlijke, sociologische touch
(En nee, twas ni omda ge over Sociologie begon, dak daarmee de link maakte, is iets eigen aan jou in al je posts op dit forum )

Klik om te vergroten...

Oh, dat klinkt nog lief eigenlijk

Euh... te zien hoe je het bekijkt zeker

Ook niets gewoon als je al ligt te bleiten na één slecht examen... Zolang het bij dat ene herexamen blijft is er toch geen probleem? Soit, ik zou me er allesinds niet zo druk over maken, aan je post te lezen heb je in ieder geval de wil en de motivatie om er met de 2de zit wél door te zijn.

Ach, ik snap Dounia wel. Blok- en examenperiode is ook altijd heel efkes het einde van de wereld voor mij

Nu we het toch hebben over bleiten/wenen voor een examen. Niet dat ik seksistisch wil overkomen, maar in al mijn jaren in't hoger onderwijs heb ik alleen maar meisjes/vrouwen zien wenen. Nog nooit een gast.

Wil dit iets zeggen?

Ik denk ook wel dat meisjes over het algemeen meer stress ervaren ja (ook afhankelijk van karakter wrs)

kil911ler zei:

Euh... te zien hoe je het bekijkt zeker

Klik om te vergroten...

Een persoonlijke, sociologische touch is niet positief?

kil911ler zei:

Nu we het toch hebben over bleiten/wenen voor een examen. Niet dat ik seksistisch wil overkomen, maar in al mijn jaren in't hoger onderwijs heb ik alleen maar meisjes/vrouwen zien wenen. Nog nooit een gast.

Wil dit iets zeggen?

Klik om te vergroten...

Dat mannen niet mogen of durven bleiten?

Nee, ik heb nog niemand weten wenen voor een examen in 't hoger.

Dounia zei:

wie onder jullie kent het gevoel wanneer je alles hebt gedaan voor een vak en tevergeefs toch buizen.. Dat is vandaag mij overkomen. Ik voel mij echt crappy, het was tegen al mijn verwachtingen in. Nadat ik het lokaal verlaten had, begon ik meteen te wenen op het wc, haha best zielig.. zelfs nu maakt het me emotineel daar het feit dat ik al die uren voor niets heb zitten te leren, om achteraf te horen "tweede zit." Ik ben iemand dat dan meteen begint te huilen en daar constant aan denk, waardoor ik mezelf echt schuldgevoelens aanpraat. Zelfs lachen gaat dan niet meer. Ik probeer er me over te zetten en me te focussen op het volgende examen, maar dan komt die gedachte weer "wat heeft het voor zin, je gaat toch buizen".

Heeft er iemand tips voor mij?

x

Klik om te vergroten...

'S middags pinten drinken en zat in de vroege avond in uw bed kruipen om 's morgens opnieuw beginnen.
Was voor mij altijd de beste remedie

J.F. zei:

Ik denk ook wel dat meisjes over het algemeen meer stress ervaren ja (ook afhankelijk van karakter wrs)

Klik om te vergroten...

Of ze tonen het gewoon makkelijker.
Ik ga ook kapot van de stress voor en soms tijdens een examen. En ik zit dagenlang mijn hoofd te breken over alles wat ik mogelijk verkeerd gedaan heb tijdens het examen.
Maar ik ween daar niet voor

Ik pink hoogstens een traantje weg als ik weet dat ik gebuisd ben, wel een volledig mannelijk traantje.

Wat ik wel vaak heb is dat als het examen niet heel denderend is gegaan, ik de volgende morgend als ik opsta een 'vies' gevoel heb en alles wat ik fout heb gedaan door mijn hoofd spookt.

Ik ween wel, maar niet in het openbaar en meestal zo van "ik heb geen zin meeeeeeeeeeeer" miserie

Ja, bij dat mondeling examen heb ik ook wel ff geweend toen ik besefte waarom ik mij zo kut voelde (maar dat was dus ook achteraf, zelfs een paar dagen later denk ik ). Bij mijn drie andere buizen aan de unief vond ik het wel jammer maar het was ook niet geheel onverwacht en meer zo van "damn, da's kut."

ik heb 8 herexamens dit jaar waarschijnlijk stuk of 5-6 en vind het ni zo er werken kan je heel je leven nog