Archief - Studiekeuze en twijfel

Beste,

ik ben een zeventienjarig meisje dat dit jaar voor "één van dé grote beslissingen" staat. Jawel, ik moet een studiekeuze maken. Mijn keuze is al twee keer veranderd maar nu lijkt het erop dat hij een definitieve vorm aan het krijgen is. Aangezien ik mijn hele notenleercyclus heb afgerond, ik dit jaar afstudeer met gitaar en mijn interesse in muziek toch wel een grote plaats inneemt in mijn leven had ik eerst gedacht om naar het Lemmensinstituut te gaan. Maar ook musicologie werd door mij als een optie beschouwd. En toch, dat hele wereldje leek zo ver van mijn bed. Ik kom tenslotte uit zes jaar ASO en het blokken op de pure theorie en dictees in de muziek ben ik allang niet meer gewoon. Dus dit jaar besloot ik om me opnieuw in te schrijven voor notenleerlessen op een hoger niveau. Het viel niet mee, maar bij deze examens behaalde ik een resultaat van 72,9%. Ik verschrok me erg toen ik ondervond hoeveel ik nog niet wist (of niet meer wist) van de lessen die ik vroeger als kind altijd had gehad. Ik raakte zwaar in paniek en besloot alsmaar meer te gaan uitkijken naar een andere studierichting (zonder dat ik er eigenlijk erg in had) omdat de leerstof te veel was om in dit jaar nog te kunnen bijwerken. En ik weet het wel... "Als je het echt wil, ga je het kunnen", "je zou ook voor een opleiding gitaarleerkracht kunnen gaan", ... Maar dat zie ik dan ook weer niet zitten. Ik wil altijd zeker weten waar ik aan begin, een soort van zekerheid hebben dat ik het ga kunnen. En het zou trouwens ook jammer zijn om al mijn kennis uit het ASO toch wel aan de kant te moeten schuiven.
Nu, in het middelbaar is dat niet anders. Ik studeer humane wetenschappen en ik kan het. Een resultaat onder de 70% zal ik altijd als onaanvaardbaar zien en ik zal mezelf altijd pushen om te blijven proberen. Een stereotype streefteef dus, maar wel eentje die enorm veel faalangst heeft. Ik behaal ook regelmatig slechte cijfers, dan ga ik echt niet zitten wenen maar dan ga ik wel mijn lessen daaruit trekken en een tandje bijsteken zo goed en zo kwaad als het nog kan. Maar één van mijn grootste angsten is wel de angst om te blijven zitten hoewel ik er nooit echt slecht voor heb gestaan, en nu ook niet.

Wat is er dan wel aan de hand?
Wel mijn studiekeuze heeft een definitieve vorm gekregen. Communicatiewetenschappen in Leuven. Totaal iets anders dan muziek, inderdaad. Deze keuze heb ik gemaakt uit puur mijn voeten op de grond te zetten en te kijken naar mijn huidige studie. Over humane wetenschappen heb ik geen seconde getwijfeld, hoewel iedereen me aanraadde om voor wetenschappen te gaan koos ik er toch voor. En dus begon ik te zoeken in het veld humane wetenschappen. Wat doen wij eigenlijk? Wat vind ik er zo interessant aan? Sociologie, media, filosofie, cultuur, psychologie, politiek en recht. Waarom zou ik me tot één interesse/vak toespitsen als ik zo'n brede waaier aan thema's heb die constant mijn aandacht trekken? En ik zag het al volledig zitten, ik maakte plannetjes in mijn hoofd en schreef me in voor opendeurdagen (waar ik trouwens heel erg naar uitkijk). Als mensen nu aan me vragen wat ik ga studeren zeg ik dan ook volmondig communicatiewetenschappen. Maar de reacties zijn verdeeld.
Mijn vader ziet het aspect "media" niet zo zitten en mijn moeder kan het gewoon niet geloven dat ik al zeventien ben. De rest van de familie is ook een beetje sceptisch maar als ik dan van anderen een reactie hoor dan is het van "je bent gek, die richting is heel moeilijk". En dat denk ik ook wel. Ik heb nu al schrik dat ik niet ga slagen. Gewoon door die verdeelde reacties, het lijkt alsof niemand in me gelooft en de druk is heel hoog. "Let een beetje op wat je doet, en van studeren moet ook nog iets in huis komen hé!" krijg ik dan te horen, terwijl ik het ben die voor de vakantie 4 weekends aan een stuk thuisbleef omdat ik zaterdag examen had. Ik snap niet waarom niemand in mij gelooft. Mijn rapporten liggen meestal tussen de 70-75%, in het begin van dit jaar was dat 83% en thuis krijg ik gewoon een "proficiat" maar het lijkt meer een routinefelicitatie. Ik kreeg altijd best veel steun van thuis uit en nu is het gewoon ineens alsof iedereen denkt dat ik het niet ga kunnen en dat maakt me zo onzeker maar ik wil die twijfel niet meer voelen want ik weet gewoon ergens dat dit dé perfecte richting is voor mij.

Iemand tips? Wat kan ik doen tegen die onzekerheid en het gevoel dat niemand vertrouwen heeft in mijn slaagkans?

-Alvast bedankt voor de moeite om het berichtje helemaal te lezen!-

Doe dat gewoon. Ge doet ASO en ge haalt goede punten, waarom zou ge dat niet kunnen? Com. wetensch. lijkt me nu ook niet het meest onoverkomelijke op 't unief en alleszins al een beter idee dan die muziekdings (imo). Aan die faalangst gaat ge niet veel kunnen doen, ik had dat ook fel, zeker bij mijn eerste examens;.. Maar als ge bewijst da ge het kunt krijgt ge vanzelf meer zelfvertrouwen daarin. Dat blijft er altijd inzitten ma da's op zich niet slecht. En uiteindelijk moet GIJ da studeren allemaal, dan maakt het echt helemaal niks uit wat iemand anders van "die media" of wat weet ik vind.

1. Probeer iets te doen aan dat perfectionisme en je faalangst, want zo ga je écht nog eens crashen. Vier weekends thuisblijven voor een examen in het middelbaar, dat is tof, maar hoe denk je je dan voor te bereiden op universitaire examens? Pas daar echt mee op, je kan jezelf niet tot het uiterste blijven rekken. Hou het een beetje haalbaar en realistisch. In het middelbaar kende ik ook zo iemand die met nieuwjaar niet uitging omdat hij 3 weken later examens had (was modulair systeem), en die haalde altijd ver in de 90 op zijn examens. Toen hij eenmaal aan de universiteit begon (fysica), is hij na een week gestopt omdat hij zo over zijn toeren raakte omdat het zo moeilijk was, en omdat hij dat natuurlijk onmogelijk ingepland kon krijgen met zijn onrealistische ideeën over hoeveel studeren voldoende was. Hij had dus in het middelbaar al het idee dat hij elke dag op elke vrij moment moest studeren omdat hij minstens 90 'moest' halen... Zoiets gaat gewoon niet aan de unief, hij zat toen al aan alle dagen en alle uren studeren, hij kon moeilijk uren bijtoveren hé. Hij was dus wel een beetje extremer dan jij, maar als ik dan lees dat punten onder de 70% 'onaanvaardbaar' zijn... Nee, dat zijn ze niet. JIJ vindt dat onaanvaardbaar, en dat is een geheel arbitraire grens die je jezelf oplegt en waarmee je het jezelf alleen maar moeilijker maakt. Niet eens omdat het zo moeilijk is om aan die 70% te geraken, maar omdat jij blijkbaar waardeoordelen aan je punten hangt... Zoiets is nooit goed.

2. Communicatiewetenschappen is echt niet 'heel moeilijk', daarvoor moet je echt geen angst hebben. Het is een universitaire richting dus het vraagt inzet en doorzettingsvermogen, maar laat je niet afschrikken. Voor een student uit de humane wetenschappen die een beetje goed mee kan, mag dat écht geen probleem zijn. Je zal natuurlijk wel op vakken stoten die je minder liggen, die je niet graag doet of die plots wel héél erg veel blijken te zijn, maar ja, dat hoort erbij. Net zoals het panikeren en af en toe denken dat het niet meer haalbaar is. Andere vakken zullen dan weer zo gemakkelijk zijn dat je je juist begint af te vragen of je het niet onderschat Dus, nogmaals, probeer gewoon realistisch te zijn. Nee, het zal niet altijd makkelijk zijn. Maar het zal ook niet altijd moeilijk zijn. Zo gaat dat gewoon. Zet je in voor de vakken die je moeilijker vind, en zorg dat je meeblijft met de vakken die gemakkelijker zijn.

3. Als je begint met studeren, zoek dan eens contact op met het monitoraat (of hoe dat ook heet in Leuven, studiebegeleiding van de unief zelf), die kunnen jou helpen met je faalangst en je weer een beetje met je voetjes op de grond zetten. In Gent word je in het eerste jaar echt gewoon nog begeleid, met allerlei infosessies, toelichtingen over de examens, proefexamens, studeertips,... Dus als dat in Leuven een beetje hetzelfde is, word je echt niet zomaar in het diepe gegooid. Maak daar gebruik van! Ook als het allemaal een beetje te veel wordt, of als je denkt dat je faalangst je serieus begint te belemmeren, zoek dan hulp, bijvoorbeeld bij de studentenarts of Teleblok. Je moet het echt niet helemáál alleen doen hoor.

4. Chill een beetje, en geniet er van. Studeren is een heel belangrijke stap in je leven, maar je gaat er vooralsnog niet dood van.

Orphan zei:

"je bent gek, die richting is heel moeilijk".

Klik om te vergroten...

You're adorable!

Een gemiddelde ASO'r kan daar geen problemen mee hebben.

Er zullen altijd mensen zijn die zeggen dat het te moeilijk is. Ik ken genoeg mensen die vanuit humane wetenschappen zijn doorgestroomd naar unief (en ook naar communicatiewetenschappen) en met succes.
Je intelligentie is één ding. Maar inzet & motivatie zijn net zo belangrijk.

Gewoon geloven in jezelf en ervoor gaan !

Does es ni zo seuterig/paniekerig en laat het gewoon op u afkomen!! Ge zie wel hoe het zal gaan. De capaciteiten, achtergrond & resultaten hebt ge in ieder geval dus hangt het gewoon van uw inzet af en zo te zien is da ook dik in orde. Stoppe me panikeren en der gewoon vo goan. Of gelijk de Amerikanen zegge: grow some balls! (ok, ge zijt een meisje ma ge begrijpt het wel hé )

Ik ben hier gewoon om alles te beamen wat Glashelder gezegd heeft

Communicatiewetenschappen vraagt natuurlijk wel een inzet en soms moet je door grote pakken worstelen, maar qua moeilijkheidsgraad valt het goed mee hoor. En hier in Leuven hebben we inderdaad ook een goede begeleiding voor de eerstejaars; zowel door de school als door Politika (de studentenkring van sociale wetenschappen). Probeer iets aan die faalangst te doen, want dit lijkt mij eigenlijk het enige dat jou kan tegenhouden. Je hebt de motivatie, je hebt de capaciteiten.

h0pje zei:

Ik ben hier gewoon om alles te beamen wat Glashelder gezegd heeft

Klik om te vergroten...

Goed zo. Dat moedig ik aan.

Orphan zei:

terwijl ik het ben die voor de vakantie 4 weekends aan een stuk thuisbleef omdat ik zaterdag examen had. Ik snap niet waarom niemand in mij gelooft.

Klik om te vergroten...

Orphan zei:

terwijl ik het ben die voor de vakantie 4 weekends aan een stuk thuisbleef omdat ik zaterdag examen had.

Klik om te vergroten...

Orphan zei:

4 weekends aan een stuk

Klik om te vergroten...

4 weekends aan een stuk

Als je voor vakken uit het middelbaar al 4 weekends uittrekt, dan ga je veel plezier beleven op de universiteit

Lol nee het was niet eens voor examens van mijn school. Het waren examens van notenleer en dat valt toevallig om negen uur 's morgens op een zaterdag. En aangezien daar toch wel wat theorie én zang aan verbonden zat leek me dat gewoon best verstandig om niet de avond ervoor de longen uit mijn lijf te gaan schreeuwen. Maar voor de rest heb ik daar helemaal niet vier weekends voor uitgetrokken. Het waren gewoon vier zaterdagen telkens vier examens en daar heb ik ook helemaal niet vier weken lang elke dag voor gestudeerd (in tegendeel zelfs).
Oké die had ik precies echt wel vet verkeerd uitgedrukt. In ieder geval is iedereen die hier hoe dan ook op reageerde toch wel erg bedankt omdat ik echt wel iets aan jullie antwoorden heb. Het is me inderdaad al vaker gezegd dat ik gewoon eens moet relaxen en de lat niet zo hoog moet leggen. Ook is me gezegd dat ik met die faalangst eens langs het CLB zou moeten passeren. Ik heb daar in eerste instantie niks op tegen maar dan moet ik daar weer tijd voor maken en praten over gevoelens en dat vind ik dan weer wel best irritant omdat het weer tijd en moeite kost. Oké ja, ik geef het toe ik ben best onmenselijk wat mijn tijdsplanning betreft. Ik leg mezelf altijd van die stomme regeltjes op tijdens de examens die zogezegd "geluk" zouden brengen (crazy-people-talk, serieus) en zelfs tijdens het gewone schooljaar heb ik al vaak mensen laten zitten om te leren (ook al is dat dan ook nog niet eens 24/24 leren ). Tijdens vakanties doe ik dan natuurlijk geen zak van uitputting en ook vandaag heb ik weer moeite om mijn wiskunde huiswerk vast te nemen, maar mijn aardrijkskunde ken ik natuurlijk wel al volledig. En ik dacht dat ik wel een goed evenwicht gevonden had tussen school en ontspanning want (behalve voor die 4 vrijdagen dan) ging ik wel ieder weekend weg en ik heb elke dag wel een uurtje dat ik besteed aan een hobby, ik kijk ook nog tv en computer hoort ook nog altijd bij de routine. Ik heb ook dagen waarop ik compleet niks doe waarop ik me daar zelfs niet eens slecht over voel, soms kan je gewoon niet blijven doorgaan. Maar alleen al om dit jaar en de komende jaren nog vol te houden wil ik veranderen, want ik besef wel dat die regeltjes en dat perfectionistische gedoe véél te ver aan het gaan zijn bij mij. En ik zou ook graag eens stoppen met mensen te laten vallen want da's nu meer dan genoeg geweest.

Dus bedankt voor de tips en de geruststellende woorden, ik zat gewoon al een hele tijd met die paniek omdat er in mijn omgeving iedereen ook altijd zevert over slaagkans.

Orphan zei:

Lol nee het was niet eens voor examens van mijn school. Het waren examens van notenleer en dat valt toevallig om negen uur 's morgens op een zaterdag. En aangezien daar toch wel wat theorie én zang aan verbonden zat leek me dat gewoon best verstandig om niet de avond ervoor de longen uit mijn lijf te gaan schreeuwen. Maar voor de rest heb ik daar helemaal niet vier weekends voor uitgetrokken. Het waren gewoon vier zaterdagen telkens vier examens en daar heb ik ook helemaal niet vier weken lang elke dag voor gestudeerd (in tegendeel zelfs).
Oké die had ik precies echt wel vet verkeerd uitgedrukt. In ieder geval is iedereen die hier hoe dan ook op reageerde toch wel erg bedankt omdat ik echt wel iets aan jullie antwoorden heb. Het is me inderdaad al vaker gezegd dat ik gewoon eens moet relaxen en de lat niet zo hoog moet leggen. Ook is me gezegd dat ik met die faalangst eens langs het CLB zou moeten passeren. Ik heb daar in eerste instantie niks op tegen maar dan moet ik daar weer tijd voor maken en praten over gevoelens en dat vind ik dan weer wel best irritant omdat het weer tijd en moeite kost. Oké ja, ik geef het toe ik ben best onmenselijk wat mijn tijdsplanning betreft. Ik leg mezelf altijd van die stomme regeltjes op tijdens de examens die zogezegd "geluk" zouden brengen (crazy-people-talk, serieus) en zelfs tijdens het gewone schooljaar heb ik al vaak mensen laten zitten om te leren (ook al is dat dan ook nog niet eens 24/24 leren ). Tijdens vakanties doe ik dan natuurlijk geen zak van uitputting en ook vandaag heb ik weer moeite om mijn wiskunde huiswerk vast te nemen, maar mijn aardrijkskunde ken ik natuurlijk wel al volledig. En ik dacht dat ik wel een goed evenwicht gevonden had tussen school en ontspanning want (behalve voor die 4 vrijdagen dan) ging ik wel ieder weekend weg en ik heb elke dag wel een uurtje dat ik besteed aan een hobby, ik kijk ook nog tv en computer hoort ook nog altijd bij de routine. Ik heb ook dagen waarop ik compleet niks doe waarop ik me daar zelfs niet eens slecht over voel, soms kan je gewoon niet blijven doorgaan. Maar alleen al om dit jaar en de komende jaren nog vol te houden wil ik veranderen, want ik besef wel dat die regeltjes en dat perfectionistische gedoe véél te ver aan het gaan zijn bij mij. En ik zou ook graag eens stoppen met mensen te laten vallen want da's nu meer dan genoeg geweest.

Dus bedankt voor de tips en de geruststellende woorden, ik zat gewoon al een hele tijd met die paniek omdat er in mijn omgeving iedereen ook altijd zevert over slaagkans.

Klik om te vergroten...

Hoelang leer jij zo gemiddeld per dag en om hoe laat begin je eraan?

koetje07 zei:

Hoelang leer jij zo gemiddeld per dag en om hoe laat begin je eraan?

Klik om te vergroten...

Goh hangt er sterk van af. Op maandag en donderdag leer ik meestal niet voor 18u uur tenzij ik echt veel te doen heb omdat ik dan pas om 18u thuis ben. Gewone schooldagen zorg ik ervoor dat ik voor 17u uur toch zeker bezig ben en op woensdagen begin ik vanaf 14u uur. Op vrijdagen doe ik helemaal niks (of het moest eens een uitzondering zijn), op zaterdagen en zondagen doe ik enorm op mijn gemak soms heel veel soms bijna niks. Ik ben eigenlijk niet eens altijd zolang bezig met het in mijn hoofd kloppen van de leerstof, vandaag ben ik misschien drie kwartier bezig geweest met het leren van een toets en het maken van een taak. Maar er zijn wel dagen waarop ik thuiskom, even de krant opensla en dan meteen begin, dan leer ik tot ik naar de activiteit van die dag moet en dan kijk ik nog na als ik terug thuiskom. Ik ben soms wel tot 22u uur bezig maar dat ligt er toegegeven wel aan dat ik mezelf echt nog moet pushen om met veel tegenzin mijn les NOG maar eens te overlopen. Ik word er moe van, inderdaad. Maar keer op keer werpt het wel zijn vruchten af dus ik denk dat het gewoon daarom is dat ik het nog blijf doen, anders was ik allang gestopt want ik haat het. Tijdens de examens heb ik dan weer zo'n stom regeltje om van 14u tot 21u te leren. Dat valt enorm mee (en loopt soms zelfs uit) als ik twee moeilijke vakken moet leren maar ik zit langs de andere kant naar het plafond te staren als ik dan examens zoals Engels heb de volgende dag. Natuurlijk stop ik nooit stipt om 21u, ik stop als ik het denk te kennen.
Ik kan niet echt een gemiddelde plakken op hoelang ik per dag leer, soms ben ik met gemak voor het eten (18u) klaar en soms heb ik van die nakijk-dagen dusja...

Orphan zei:

Goh hangt er sterk van af. Op maandag en donderdag leer ik meestal niet voor 18u uur tenzij ik echt veel te doen heb omdat ik dan pas om 18u thuis ben. Gewone schooldagen zorg ik ervoor dat ik voor 17u uur toch zeker bezig ben en op woensdagen begin ik vanaf 14u uur. Op vrijdagen doe ik helemaal niks (of het moest eens een uitzondering zijn), op zaterdagen en zondagen doe ik enorm op mijn gemak soms heel veel soms bijna niks. Ik ben eigenlijk niet eens altijd zolang bezig met het in mijn hoofd kloppen van de leerstof, vandaag ben ik misschien drie kwartier bezig geweest met het leren van een toets en het maken van een taak. Maar er zijn wel dagen waarop ik thuiskom, even de krant opensla en dan meteen begin, dan leer ik tot ik naar de activiteit van die dag moet en dan kijk ik nog na als ik terug thuiskom. Ik ben soms wel tot 22u uur bezig maar dat ligt er toegegeven wel aan dat ik mezelf echt nog moet pushen om met veel tegenzin mijn les NOG maar eens te overlopen. Ik word er moe van, inderdaad. Maar keer op keer werpt het wel zijn vruchten af dus ik denk dat het gewoon daarom is dat ik het nog blijf doen, anders was ik allang gestopt want ik haat het. Tijdens de examens heb ik dan weer zo'n stom regeltje om van 14u tot 21u te leren. Dat valt enorm mee (en loopt soms zelfs uit) als ik twee moeilijke vakken moet leren maar ik zit langs de andere kant naar het plafond te staren als ik dan examens zoals Engels heb de volgende dag. Natuurlijk stop ik nooit stipt om 21u, ik stop als ik het denk te kennen.
Ik kan niet echt een gemiddelde plakken op hoelang ik per dag leer, soms ben ik met gemak voor het eten (18u) klaar en soms heb ik van die nakijk-dagen dusja...

Klik om te vergroten...

En leer je vaak op voorhand voor een toets of de dag ervoor alles doen? We hebben een tijdje geleden wat uitleg gekregen van het CLB dat je zelfzekerder bent en minder stress hebt als je de leerstof al een paar dagen op voorhand leert en al een idee hebt van wat/hoeveel je nog moet doen die avond etc...

Hoe ge dat zo vertelt klinkt dat toch niet overdreven allez? Van 14-21 in een ASO voor 2 vakken lijkt me niet echt erover gaan, en stoppen als ge het denkt te kennen, da's toch goed. Maar ik herken mezelf wel in u, voor mij was bv. - 70% ook "onacceptabel", maar niet voor de punten op zich, maar omdat ik al bewezen had dat ik veel beter kon en dat gewoon wou aanhouden. Daar is toch niks mis mee? Da's goed dat ge u eigen pusht vind ik. Zolang dat niet overdreven is, want bv. uw vrienden laten vallen om te leren, dat snap ik toch niet echt goed? En da's toch normaal dat ge in het middelbaar in de vakanties niks doet voor 't school?

Wat dat CLB betreft... In mijn eerste jaar unief waren er zo "faalangstsessies", 'k was is geweest maar buh jong. Ik vond dat vrij nutteloos eigenlijk. Ge moet gewoon zelf zien te relaxen en als ge ziet dat ge het wél kunt komt dat zelfvertrouwen vanzelf. Ge moet gewoon snappen dat ge op 't unief niet meer alles zo perfect zal kunnen als in 't middelbaar.

Orphan, ik zou als ik u was u niet teveel zorgen maken over punten in het middelbaar.
In uw situatie en met uw gedrevenheid (of streven zoals ge het noemt ) komt ge er wel.

Om effe mezelf ter referentie te gebruiken:
Ik heb ASO, wetenschappen-wiskunde gedaan en haalde op het einde van het 6de jaar nét 70%.
Daarna heb ik de eerste 2 bachelorjaren fysica gedaan op de universiteit waar ik op 16 van de 22 vakken geslaagd was (maar ook altijd maar rond de 50% met hier en daar een vak 70%), maar dat werd me te zwaar. Ik kon amper de deur uitgaan en zat bijna continu achter mijn boeken. En de interesse viel ook compleet weg.
Ergens was fysica ook een richting die ze mij afgeraden hadden omdat de richting bijna puur wiskundig is en ik maar 60% op wiskunde haalde in het middelbaar met toch mijn best te doen op een gezonde manier.
Maar als je kijkt hoe ver ik geraakt ben, dan ben ik wel trots op mezelf.

Ondertussen zit ik in mijn eerste jaar Toegepaste Informatica en nu heb ik een richting gevonden die volledig op maat gemaakt is voor mij.
Gelukkig hebben ze mij wel al vrijgesteld van wiskundevakken omdat ik op die van het unief geslaagd ben.
Ge ziet het ook aan mijn punten; van 53% naar 80%.

Ik zie mijzelf niet als een waarzegger, maar ik denk dat in uw situatie ge wel genoeg slaagkans hebt.
Het is normaal dat ge daar (een beetje) aan twijfelt, maar laat u niet afschrikken door anderen.
Als ge zelf niet vies zijt om ervoor te werken, het heel graag doet en met plezier naar de les kunt en van nature over genoeg gezond verstand beschikt, dan haalt ge dat zeker.

Hopelijk geeft dit wat moed. ^^

Zowat elk meisje die ik ken op unief heeft in meer of mindere mate faalangst. Da's enerzijds wel goed omdat je dan uit angst veel gaat studeren en goeie punten gaat halen, maar je moet inderdaad oppassen dat je niet doorslaat. Het studentenleven is meer dan enkel studeren. Ik ken iemand die enorme faalangst had en die heeft zich opgesloten in haar kot om uiteindelijk zwaar te crashen.

Dat je uit humane komt maakt niet uit, een vriend van me (doet Taal- en Letterkunde) komt ook uit humane en scoort vlot 16'en zonder overdreven veel moeite (hij is ook actief in een studentenvereniging). Dus daar zou ik me geen zorgen om maken.

Ik haal meer dan 20% meer aant unief dan int middelbaar, dus uw punten van het middelbaar zijn echt totaal geen goede waardemeter.

Uit uw reacties lijkt het me wel dat je wil benadrukken dat je écht wel een goede student bent. Precies of je probeert onze 'goedkeuring' te verdienen om naar de universiteit te gaan. Volgens mij heb je namelijk al grotendeels de beslissing in je hoofd gemaakt, maar wacht je nog op goedkeuring van anderen. En dat kan best wel overeenkomen met uw 'faalangstig' gesprek (faalangstigen gaan op zoek naar externe motivatie & goedkeuring, dit geheel ter zijde ) en met het gevoel dat je u (voorlopig) onvoldoende gesteund voelt in uw beslissing. Of zoek ik het nu te ver?

Uiteindelijk ben jij degene die de beslissing zal moeten maken, wij kunnen enkel advies geven en daarbij treed ik glashelder bij. Je beschikt echt wel over het profiel om het te kunnen maken op de universiteit, maar dit hangt uiteraard af van uw motivatie en werklust tijdens het studentenleven af en hoe de daarmee omgaat (ook hier; té is natuurlijk ook niet goed, kijk naar het crashgedeelte bij glashelder').

Ik hoop u niet verder weg op een dwaalspoor te brengen maar ik geef het je enkel als extra optie mee en als het u niet interesseert kan je onderstaande paragraaf ook gewoon skippen :
Misschien ligt het onderwijs je ook wel, dit is natuurlijk een professionele bachelor en al direct heel specifiek en kan daarom u mogelijk afschrikken. Pedagogische vakken gecombineerd met uw 2 vakken als keuze kunnen puur interesse-matig misschien wel iets voor u zijn:
1) In secundair onderwijs kies je 2 vakken naar interesse: Muziek - Geschiedenis bvb (uw muziekinteresse + algemene kennis)
2) Pedagogische vakken zijn ook een vorm van 'humane wetenschappen'
3) Onderwijs en werk zoeken is voorlopig een succesvolle combinatie.

Ikzelf ben ook afgestuurd in humane wetenschappen en ben via een omweg terecht gekomen bij lager onderwijs. Ik was/ben niet slecht in talen dus was ik aanvankelijk beland bij Toegepaste Taalkunde: Frans-Spaans. Mede door gebrek aan motivatie uiteindelijk werd dit niet bepaald succesvol en ben ik mij gaan heroriënteren. Als je mij 5 jaar geleden verteld had dat ik in de onderwijssector zou belanden, had ik eens goed gelachen. Maar ik beklaag me deze keuze allerminst. Ik vind het geweldig om die kinderen iets te kunnen bijbrengen en een band met hen op te bouwen. Wat dat betreft is het onvoorstelbaar hoeveel voldoening het je schenkt.

Als leerkracht in spe probeer ik mensen ook absoluut niet te pushen in het onderwijs. Laat het uit, sommigen wil ik daar zelfs ver verwijderd van zien. Maar gebaseerd op uw berichten geef ik het enkel mee ter suggestie. Wat je daarmee doet, bepaal je natuurlijk volledig zelf.

Edit: Het onderwijs is wel de perfecte waardemeter voor het belang van resultaten/intelligentie vs motivatie:
- De slimste leraren zijn heus niet te beste, degene die hun job met veel plezier uitoefenen wel.
- De slimste leerlingen halen ook heus niet de beste cijfers altijd.

Tomikaza zei:

Hopelijk geeft dit wat moed. ^^

Klik om te vergroten...

Jazeker. Elke ervaring die ik hier lees geeft me een enorme boost en best veel moed. Trouwens ik lees net mijn berichtje nog eens volledig en ik heb een paar dingen echt volledig verkeerd uitgedrukt. Natuurlijk wil ik nu +70% hebben maar ik ben ook niet onmenselijk. Volgend jaar ga ik met die 10/20 door het dolle heen zijn hoewel ik dan natuurlijk wel ga proberen eraan te werken. Ik ben soms onmenselijk, maar het valt echt wel mee. Er zijn gewoon zoveel factoren die me bang maken dat ik zelfs die 10 niet haal. Maar hey, nu heb ik net mijn taak van wiskunde af en zit ik op de computer artikels te zoeken voor een opdracht, over een uur zal ik gaan dansen en voor de rest van de avond zal ik voor de tv liggen. En da's helemaal geen ongewone situatie hoor. Ik citeer maar één iemand maar echt al die verhalen geven me steun hoor!

Als ge door het jaar evenveel bezig zijt met uw cursussen aant unief als in het middelbaar dan haalt ge wrs meer dan 70%. Ge hebt maar 18-22 uur les per week in de meeste richtingen dus als ge al die overige uren studeert moet ge echt geen schrik hebben dat ge maar nipt 10 haalt ofzo