Archief - stoppen met werken en tandarts beginnen studeren

hallo allemaal,

Even kort schetsen; in juni 2009 afgestudeerd als handelsingenieur aan Ugent. Daarna een master-na-master Toegepaste informatica gedaan.
En nu 9maand actief als project ingenieur binnen Eandis.
Allemaal goed en wel in Eandis, goeie collega's, goed loon, 15min rijden,...niets kwaad over te zeggen maw. Nu is het zo dat ik het niet zie zitten nog 40 jaar te werken zonder mezelf echt 'nuttig' te voelen voor de maatschappij, laat staan 40 jaar in loondienst werken.
Daarom denk ik eraan in april mijn ontslag in te dienen, mij paar maanden keihard voor te bereiden voor het ingangsexamen en dan de 5jaar tandarts aan te vatten....
Wat houdt me tegen?
- is het gras niet altijd groener aan de andere kant? Met wat ik wil zeggen; eenmaal tandarts ga ik dan ook niet dan weer de zware nadelen ervan inzien
- 30jaar en pas actief op de arbeidsmarkt
- de vriendin studeert volgend jaar af en verwacht samen te gaan wonen. Als ik terug studeer, weet ik niet of dat 5jaar financieel zo haalbaar is...

Iemand advies?

Niet doen.

Je bent nuttig in de maatschappij, jij bent een radartje dat ervoor zorgt dat bij eandis alles goed draait. Zou iemand anders dat ook kunnen, tuurlijk maar op dit moment ben JIJ dat radartje. Val jij weg dan ontregel je dat en ben je niet nuttig voor de maatschappij. Om nog maar te zwijgen over het feit dat je tijdens die studie voor tandarts ook al niet echt nuttig voor de maatschappij zult zijn, noch ofdat je nadat je die opleiding hebt gedaan nuttig zult in de maatschappij als tandarts. Ik weet in ieder geval dat voor een kind de tandarts als de duivel wordt gezien :d.

Ik ben een pak jonger als u en heb helemaal geen werkervaring maar iets zegt mij dat als ge het niet doet ge altijd iets gaat hebben van, wat als ik het wel had gedaan.

En in dat geval ben ik liever 5 jaar van mijn leven "kwijt" dan de rest van mijn leve met twijfels te zitten. Met de financiële kant zal niemand u kunnen helpen maar alleen gaan wonen (dus huur betalen) en studeren lijkt mij praktisch onmogelijk tenzij ge in avondschool gaat (wat voor dergelijke vakken niet bestaat denk ik) en ondertussen doorwerkt.

Tis ni dat ge al 50j oud bent dus ik zeg:

Doen!

Edit:

Ik heb blijkbaar uw eerste post verkeerd gelezen?... Het lijkt mij raar om als handelsingenieur met een Master in de toegepaste informatica er nog eens bij voor tandarts te gaan? Als project ingenieur lijkt het mij zeer onwaarschijnlijk dat ge bij Eandis heel uw leven aan hetzelfde "project" zult moeten werken. Een bedrijf werkt toch aan verschillende projecten dus het lijkt mij eerder een geval van verkeerde job ipv verkeerde sector.

Ga eens kijken naar wat andere vacatures want volgens mij heeft een persoon met dergelijke studieloopbaan relatief weinig (geen) problemen om aan een job te geraken, althans dat is wat men ons wijsmaakt over ingenieurs

TomStar zei:

Ik ben een pak jonger als u en heb helemaal geen werkervaring maar iets zegt mij dat als ge het niet doet ge altijd iets gaat hebben van, wat als ik het wel had gedaan.

En in dat geval ben ik liever 5 jaar van mijn leven "kwijt" dan de rest van mijn leve met twijfels te zitten. Met de financiële kant zal niemand u kunnen helpen maar alleen gaan wonen (dus huur betalen) en studeren lijkt mij praktisch onmogelijk tenzij ge in avondschool gaat (wat voor dergelijke vakken niet bestaat denk ik) en ondertussen doorwerkt.

Tis ni dat ge al 50j oud bent dus ik zeg:

Doen!

Klik om te vergroten...

Hij moet rekening houden met zijn vriendin hé. Die gaat niet lachen... ze kunnen dat huisje tuintje voor de volgende 5 jaar op hun buik schrijven. Ook is er geen garantie dat hij effectief die 5 jaar zal slagen. En dan een goede functie opgeven gewoon voor een what if gevoel is zot. Indien hij echt uit is op die studie, doe het dan na uw uren. Bereid u in ieder geval na uw uren voor op die ingangsexamen... zou zonde zijn om uw werk op te geven en dan te falen.

Detho zei:

hallo allemaal,

Even kort schetsen; in juni 2009 afgestudeerd als handelsingenieur aan Ugent. Daarna een master-na-master Toegepaste informatica gedaan.
En nu 9maand actief als project ingenieur binnen Eandis.
Allemaal goed en wel in Eandis, goeie collega's, goed loon, 15min rijden,...niets kwaad over te zeggen maw. Nu is het zo dat ik het niet zie zitten nog 40 jaar te werken zonder mezelf echt 'nuttig' te voelen voor de maatschappij, laat staan 40 jaar in loondienst werken.
Daarom denk ik eraan in april mijn ontslag in te dienen, mij paar maanden keihard voor te bereiden voor het ingangsexamen en dan de 5jaar tandarts aan te vatten....
Wat houdt me tegen?
- is het gras niet altijd groener aan de andere kant? Met wat ik wil zeggen; eenmaal tandarts ga ik dan ook niet dan weer de zware nadelen ervan inzien
- 30jaar en pas actief op de arbeidsmarkt
- de vriendin studeert volgend jaar af en verwacht samen te gaan wonen. Als ik terug studeer, weet ik niet of dat 5jaar financieel zo haalbaar is...

Iemand advies?

Klik om te vergroten...

Ga ervoor, je moet dan nog altijd 40 jaar, of iets dergelijks, werken.
Natuurlijk moet je dit wel samen met je vriending beslissen.
Wellicht kan je drie dagen per week werken, zodoende voldoende bijdragen aan een studio/appartement en dan nog maar maximaal 1-2 jaar langer erover doen, als er voor alle practica meerdere groepen op meerdere dagen zijn zodat je alle practica kan bundelen op die twee dagen. De theorie kan je zelf blokken op de overige vier dagen.
Inderdaad, zeg niet je werk op voordat je geslaagd bent voor dat toelatingsexamen!

Sorry maar dit vind ik echt te gek voor woorden.

Zoals je zelf reeds zei; het gras is altijd groener aan de overkant. Ik begrijp ook niet echt hoe je je nu plots wél nuttig zal voelen als tandarts en je dit gevoel dan weer helemaal niet hebt bij de maatschappij die ons dagelijks van energie voorziet. Het is niet omdat je het minder rechtstreeks merkt (tandarts komt rechtstreeks in contact met de patiënt, handelsingenieur bij Eandis vermoedelijk niet of minder) dat je daarom minder nuttig zou zijn.

Bovendien moet je je eens de vraag gaan stellen in wat je je nu werkelijk interesseert. Eerst iets economisch gaan studeren, vervolgens iets technisch om dan nu de medische kant uit te gaan... Wat zal het zijn na uw studies tandarts? Heb je nu plots het licht gezien? Veel kans dat je dan nadien zal merken dat ook het beroep van tandarts zijn negatieve kantjes heeft.
Ook financieel (van +x/maand naar -y/maand)? En in mindere mate relationeel?

Tenslotte ook vreemd dat je eerst denkt aan een volledig andere richting beginnen studeren i.p.v. eerst te denken aan 'simpelweg' veranderen van job die misschien een compleet andere invulling zal hebben...

Ik zou je ontslag ingeven NA je ingangsexamen. Het gaat wel zwaarder zijn om je voor te bereiden, maar dan loop je niet het risico om op het einde met lege handen te staan.

escobar98 zei:

Ik zou je ontslag ingeven NA je ingangsexamen. Het gaat wel zwaarder zijn om je voor te bereiden, maar dan loop je niet het risico om op het einde met lege handen te staan.

Klik om te vergroten...

het ingangsexamen is middelbare school wiskunde en fysica he. Als een middelbare scholier dat kan in een weekje moet een HIR dat toch wel in een paar weekends buiten de uren kunnen voorbereiden imo.

Dat terzijde lijkt het me geen bijster goed idee en gaat vnl uw vriendin het als een streep door de rekening zien. Als je geen financiële support van thuis uit hebt is die richting namelijk heel duur (vnl in aankoop van allerhande materiaal. Mijn zus studeert het dus ik heb er een beetje een idee van.)

Bedankt voor de reacties!
Ik ben wel van mening, als ik tandarts wil studeren dan ga ik er de volle 100% voor en neem ik ontslag goed op tijd zodat ik mij optimaal kan voorbereiden. Zo gokken op 2 paarden is niet voor mij. Daarbij, ik denk als ik niet slaag, ik toch een andere richting dan eandis zou uitgaan. Meer iets finance-gericht, bv. bankwezen.
De reactie van Mac-bc vind ik wel interessant, de vrees is er idd dat tandarts een zware routine job is.
Geld is op zich geen probleem, mn ouders staan volledig achter me.
Waarom ik dan wel tandarts zou willen studeren?
1. het directe sociale contact en niet zomaar contact, je betekent iets voor patiënten. Ze waarderen je en vragen jou advies en hulp. Ik zie dat als een echte vorm van waardering. En als een bron van voldoening.
2. mss een domme reden; ik kom uit een artsen-familie. Iedereen is arts en de nonkel is tandarts. Ideaal dus om na 5jaar hem bij te treden waardoor eventuele investeringen in nieuwe appartuur beperkt blijven.
3. jobzekerheid: als zelfstandige, niet gereglementeerd beroep, ben je zo kwetsbaar. In loondienst kan je van de ene op de andere dag ontslagen worden. In mijn directe omgeving is een hoge piet (product district manager) van Siemens zo net zonder boe of ba ontslagen geweest...
4. bijkomigheden; zelfstandig, gemakkelijk (tandarts praktijk van thuisuit waardoor nooit file), verdient mooi
5. de vakken interesseren me. Momenteel lees ik boeken van mij vader zijn kandidaturen (is idd radioloog, nicolasv)
6. ook belangrijk; een soort van roeping...

Pf, tis echt zo belangrijke beslissing..
Ik vrees dat ik ook schrik heb te falen voor het ingangsexamen (heb vroeger nl eens geprobeerd en gebuisd) en bang om mn huidige financiële zekerheid zomaar op te geven.

Ik zou het zeker niet doen. Met uw huidig diploma/werkervaring kan je desnoods elke zoveel jaar van job veranderen. Elke keer weer iets anders. Er is met uw diploma zoveel mogelijk.. Als tandarts heb je geen keuze meer. En ooit nog terugvallen op uw huidig diploma is er ook al niet meer bij dan.

Als je je nuttig wil voelen en interesse hebt in sociaal contact en medische zaken kan je ook gewoon Rode Kruis vrijwilliger worden. Ze zoeken er genoeg dus je bijdrage zal zeker geapprecieerd worden. Je kan je nuttig voelen voor de maatschappij zonder radicaal van richting te veranderen en 5 jaar bij te studeren. Er zijn genoeg cursussen en graden te halen die je steeds meer en meer "functies" en mogelijkheden geven binnen de organisatie.

Detho, vergeet die roeping. Het is een job als alle anderen. Je gaat bedrogen uitkomen als je op basis van dat roepingsgevoel voor die baan kiest.
Wel is het een baan waarbij de resultaten van jouw werk, als en enkel als je jouw werk goed uitvoert, direct nuttig zijn voor die ene persoon. Net als dat bij artsen en advocaten het geval kan zijn.
Dat kan voor sommige mensen meer voldoening geven dan wanneer hetgeen jij doet indirect minder nut oplevert bij een groter aantal mensen, bijvoorbeeld doordat je werkgelegenheid behoudt of een betere zonnecel ontwikkelt.

Voor de rest kan ik me vinden in hetgeen je hier zegt. Zie dat je een realistisch beeld hebt en volg dan je hart. Kijk ook ofdat je met je huidige diploma werk kan krijgen wat beter bij je past en stop zeker niet met je werk voordat je eventueel begint met de studie tandheelkunde.
In alle eerlijkheid, wanneer je niet slaagt voor het toelatingsexamen door in een paar weekendjes je voor te bereiden, begin dan maar niet aan die studie. Het toelatingsexamen is echt niet zo moeilijk wanneer je de stof van het middelbaar nog eens goed herhaalt. Voor wiskunde zou je sowieso al moeten slagen zonder voorbereiding gezien jouw opleiding.

Burny zei:

Ik zou het zeker niet doen. Met uw huidig diploma/werkervaring kan je desnoods elke zoveel jaar van job veranderen. Elke keer weer iets anders.

Klik om te vergroten...

Hoe breder hoe minder diepgang, nietwaar?
Nu kan hij in veel verschillende bedrijven werken zonder dat hij ergens specialist in is, als tandarst kan je maar een beperkt aantal jobs uitoefenen maar dan ben je wel een specialist. Het is maar waar je van houdt.
Als tandarts kan je overigens ook nog orthodontist (in zijn geval moeilijker vanwege zijn leeftijd en het beperkte aantal plaatsen) of kaakchirurg worden.
Orthodontie kan erg interessant zijn wanneer je alleen de klant wil helpen in plaats van dat je tanden van patiënten moet beschadigen om verdere schade te voorkomen (dat is wat je doet met vullingen plaatsen);

Wat ik in zo'n situatie altijd doe is mezelf de vraag stellen: wat als ik het niet doe..

Als ge het niet doet, ga je misschien op uw 50ste fameus veel spijt hebben dat je het niet gedaan hebt.

Indien je het financieel denkt te kunnen redden, waarom niet?

Veel hangt ook af van wat je uzelf ziet doen met uw leven nu.
Als ge er niks tegenop hebt om te leven als student: doe het dan..
Maar als ge al denkt aan samenwonen, vriendin (trouwen?), kindjes.. stabiel gezinsleven.. Tja dan moet je het niet doen hé..

Veel hangt dus af van hoe jij wil leven (en of dit kan).

PS. waarom ontslag nemen voor het ingangsexamen?

Je gaat me nu toch niet wijsmaken dat je niet tijdens weekends en vrije dagen kan studeren?
Vraag desnoods uw verlof aan voor het ingangsexamen (week of 2 ofzo) en als je dan geslaagd zijt: neem ontslag....

Als ingenieur ga je toch de wiskunde en fysica sneller terug oppikken?

Benjamin zei:

.

Hoe breder hoe minder diepgang, niet waar?
Nu kan hij in veel verschillende bedrijven werken zonder dat hij ergens specialist in is, als tandarst kan je maar een beperkt aantal jobs uitoefenen maar dan ben je wel een specialist.

Klik om te vergroten...

Daar sla je de nagel op de kop. Het expert-zijn in een bepaald domein is iets dat ik mis. Dit tevens ook het gebrek aan de opleiding HIR. Je krijgt er zo een brede basis, waarmee je zovele richtingen mee uitkan waardoor je inboet aan specialisme.
Wat ik besluit uit alle reacties, is dat ik verder werk, 3 weken verlof pak net voor het ingangsexamen, goed blok, mn weekends ook in de boeken duik en dan zien wat er uit de bus valt na het ingangsexamen.

Kan iemand de zwaarte van opleiding 'tandarts' vergelijken met opleiding 'HIR'?

idd gilberke. Eens 50jaar, wil ik niet terugkijken en denken van 'had ik het toch maar geprobeerd'.
Hoe ik me zie in het leven, goh ja. Momenteel ben ik 6jaar samen met de vriendin en we hebben nog geen week samengewoond. Eens zal het wel van komen zkr , of het nu of binnen 5jaar is... maakt niet uit.
Financieel moeten inleveren zal wel hard aankomen.

Fysica, snel oppikken? Ik weet zo niet. Mn interesse voor fysica is eerder beperkt en het zal diep graven worden om het terug onder de knie te krijgen. Wiskunde zal idd wel stuk makkelijker gaan

nicolasv zei:

Gelijkaardig wrs. Maar zo serieus moet je het ingangsexamen ook niet nemen om er 3 weken voor te studeren hoor.

Klik om te vergroten...

Het enige waardoor ik niet door het ingangsexamen zou raken, is door het te onderschatten

Ik denk dat veel mensen in hun leven wel eens zo'n gevoel hebben.
Dit kan best een impulsieve gedachte zijn die gewoon zeer lang meegaat omdat je er continu aan denkt.

Gezien uw leeftijd en het feit dat je al een diploma hebt zullen die 5 jaar echt wel langer en anders aanvoelen dan uw eerste studententijd. Je zit nu éénmaal in een volledig andere omgeving. Ik denk niet dat je dat mag onderschatten.

Het is natuurlijk een moeilijk besluit, omdat je nu met die gedachte kunt blijven zitten als je het niet doet. Zeker gezien je geconfronteerd wordt met de mensen uit uw familie. Ik zou het er ook moeilijk mee hebben in uw plaats en ik zou vaak denken van "wat als ik dit nu gestudeerd had ipv handelsingenieur ...", maar je mag nog hulp krijgen van uw ouders, ik zou het er ook zwaar mee hebben om op deze leeftijd opnieuw 5 jaar zo afhankelijk te moeten zijn van andere mensen.

Detho zei:

Daar sla je de nagel op de kop. Het expert-zijn in een bepaald domein is iets dat ik mis. Dit tevens ook het gebrek aan de opleiding HIR. Je krijgt er zo een brede basis, waarmee je zovele richtingen mee uitkan waardoor je inboet aan specialisme.
Wat ik besluit uit alle reacties, is dat ik verder werk, 3 weken verlof pak net voor het ingangsexamen, goed blok, mn weekends ook in de boeken duik en dan zien wat er uit de bus valt na het ingangsexamen.

Kan iemand de zwaarte van opleiding 'tandarts' vergelijken met opleiding 'HIR'?

Klik om te vergroten...

Ik heb nog even een typefoutje in mijn laatste reactie verbeterd wat wel nog in het citaat hierboven staat (nietwaar).

Met tandheelkunde durf ik HI niet zo goed te vergelijken, met geneeskunde durf ik het wel te vergelijken. Ik neem aan dat het theoretische deel van de studie (qua stijl van studeren) vergelijkbaar is met geneeskunde aangezien je ook voor tandheelkunde het menselijk lichaam bestudeert (zij het slechts een heel klein deel).
Je moet enorm veel van buiten leren: veel anatomie, histologie, fysiologie (slechts 1 vak maar het komt wel vaak terug in andere vakken), lijstjes van micro-organismen, lijstjes van symptomen bij ziektes, metabolische reacties, lijstjes van cytokines bij immunologie etc.
Qua inzicht denk ik dat het erg handig is wanneer je visueel goed bent. Je moet tekeningen kunnen onthouden en reproduceren, enige ruimtelijke oriëntatie is handig met anatomie.
Een deel kan logisch beredeneerd worden, een groot deel ook niet, zeker niet door de student die maar een beperkte kennis heeft.
Echt zware wiskunde kom je er niet tegen, alleen bij fysica wat wiskunde (zolang je het differentiëren en integreren beheerst moet je dat kunnen volgen), bij andere vakken misschien eens wat simpele vergelijkingen (wet van Fick bijvoorbeeld).
Ik neem aan dat je als tandarts ook enige handigheid moet hebben en dat dit een struikelblok zou kunnen zijn voor sommige mensen.
Volgens mij zijn de volgende vaardigheden dus belangrijk:
- goed visueel geheugen
- goed semantisch geheugen (feitje blokken)
- goed kunnen reproduceren van feiten
- enige handigheid

MilM zei:

Ik denk dat veel mensen in hun leven wel eens zo'n gevoel hebben.
Dit kan best een impulsieve gedachte zijn die gewoon zeer lang meegaat omdat je er continu aan denkt.

Gezien uw leeftijd en het feit dat je al een diploma hebt zullen die 5 jaar echt wel langer en anders aanvoelen dan uw eerste studententijd. Je zit nu éénmaal in een volledig andere omgeving. Ik denk niet dat je dat mag onderschatten.

Het is natuurlijk een moeilijk besluit, omdat je nu met die gedachte kunt blijven zitten als je het niet doet. Zeker gezien je geconfronteerd wordt met de mensen uit uw familie. Ik zou het er ook moeilijk mee hebben in uw plaats en ik zou vaak denken van "wat als ik dit nu gestudeerd had ipv handelsingenieur ...", maar je mag nog hulp krijgen van uw ouders, ik zou het er ook zwaar mee hebben om op deze leeftijd opnieuw 5 jaar zo afhankelijk te moeten zijn van andere mensen.

Klik om te vergroten...

Om eerlijk te zijn: hij kan dat gevoel nu nog een plaats geven..

Als ge 35 jaar zijt, getrouwd, kinderen hebt, huisje, vast werk etc.. is het veel moeilijker om "plots" iets anders te gaan doen.
Nu kan hij het nog doen en later niet met spijt zitten.

+ eens ouder en meer zaken om rekening mee te houden, zullen die gevoelens minder aanwezig zijn. Je hebt dan een zekere stabiliteit.

Veel hangt af van of ge uzelf nog 5 jaar als student ziet.. (en ge dit financieel kunt trekken).

En verder: ik ga ervanuit dat het hier geen impulsieve gedachte is.. en ge daar echt wel over nagedacht hebt en het wil doen? En anders: als het impulsief is, zult ge wel rap stoppen ook en terug aan werken en dan is er nog niks verloren hé..

Ik zou zeggen: try it... and dont regret not trying it..

MilM zei:

Ik denk dat veel mensen in hun leven wel eens zo'n gevoel hebben.
Dit kan best een impulsieve gedachte zijn die gewoon zeer lang meegaat omdat je er continu aan denkt.

Gezien uw leeftijd en het feit dat je al een diploma hebt zullen die 5 jaar echt wel langer en anders aanvoelen dan uw eerste studententijd. Je zit nu éénmaal in een volledig andere omgeving. Ik denk niet dat je dat mag onderschatten.

Het is natuurlijk een moeilijk besluit, omdat je nu met die gedachte kunt blijven zitten als je het niet doet. Zeker gezien je geconfronteerd wordt met de mensen uit uw familie. Ik zou het er ook moeilijk mee hebben in uw plaats en ik zou vaak denken van "wat als ik dit nu gestudeerd had ipv handelsingenieur ...", maar je mag nog hulp krijgen van uw ouders, ik zou het er ook zwaar mee hebben om op deze leeftijd opnieuw 5 jaar zo afhankelijk te moeten zijn van andere mensen.

Klik om te vergroten...

Het helpt natuurlijk wel dat hij uit een (tand)artsenfamilie komt.
In zijn geval zou ik proberen 3 dagen per week te werken en dat te combineren met de studie, ik denk dat dat wel mogelijk is wanneer hij de overige dagen vol voor zijn studie gaat. Velen beginnen pas een maand voor de examens te blokken, in het tweede semester bijvoorbeeld vanaf de paasvakantie. Het hangt natuurlijk van zijn geheugen en studievaardigheid af.
Wat hij dan verder van de ouders aan financiële steun nodig zou hebben kan hij later eventueel nog terugbetalen als hij dat zou willen.
Voor mij weegt het volgende argument het zwaarst door: hij gaat zelfs wanneer hij met 30 pas afgestudeerd is nog 40 jaar moeten werken. Het is immers maar de vraag ofdat wij straks nog met 65 jaar met pensioen kunnen gaan (ook omdat wij met zijn allen ouder worden).
Nu vijf jaar investeren om straks 40 jaar leuker werkt te doen, voor mij is het een nobrainer. De enige vraag die ik dan nog heb is ofdat het een impuls is of niet (ik denk het niet). Belangrijk is dat hij een goed beeld heeft van wat het werk inhoudt. Ideaal gesproken zou hij gewoon eens een paar dagen mee moeten lopen met een tandarts.
Als hij nog van carrière wil veranderen dan is nu het moment om dat te doen, nu hij nog geen huis heeft, net afgestudeerd is, nog geen kinderen heeft enz.
Zolang een vrouw maar voordat zij hoog in de 30 is (een jaar of 38 is volgens mij nog erg veilig) kinderen baart is de kans op ongelukjes klein. Op de leeftijd van 40 heb je al een kans van ongeveer 1% dat het kind trisomie 21 (syndroom van Down) heeft en dit is slechts een van de risico's. Je kan het een en ander screenen maar een abortus is ook bepaald geen feest.