Archief - Psychologie/onderwijskunde etc...

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Mr.Radiohead

Legacy Member
Zijn er hier mensen die psychologie doen? Een maat van me heeft nl. zo'n vraag gekregen op zijn examen, weet iemand hoe je hierop zou antwoorden? Ik heb nl. nog nooit van progressief-lineair gehoord...?


Leg uit waarom het voor handboekauteurs moeilijk is om de geschiedenis van de psychologie (als gedragswetenschap) NIET te zien in termen van een “progressief-lineair” verhaal
Dit omvat twee delen: 1. geef eerst aan waaruit zo’n progressief-lineair verhaal bestaat; 2. ontwikkel de argumenten op grond waarvan je gemakkelijk tot zo’n verhaal bent geneigd: wetenschapsintern zowel als wetenschapsextern

Ge kunt mij immens plezier doen om deze vraag op te antwoorden :)
Thx
Grts

DT-

Legacy Member
1. Volgens mij betekent progressief-lineair dat de geschiedenis wordt beschreven als een opeenvolging van grote gebeurtenissen of "great men" die telkens op zich weer een revolutie betekenen in het vakgebied.

Zo'n revolutie of these leidt dan vaak tot een antithese of tegenstroming, die uiteindelijk kan uitdraaien in synthese (een soort compromis die elementen van beide stromingen combineert tot een genuanceerd verhaal).

Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld beginnen bij Wundt die zeer experimenteel gericht is, dan Freud als tegenreactie beschouwen die veel minder empirisch en meer kwalitatief gericht is, dan volgen Skinner en Watson, de (neo) behavioristen die zich weer tegen het psychodynamische afzetten en gedrag door externe determinanten ipv interne determinanten proberen te verklaren.

Op deze manier lijkt het alsof er de hele tijd vooruitgang geboekt wordt. In de realiteit lopen al deze stromingen eerder samen in de tijd en zijn er binnen een stroming vaak scholen die verschillen van mening wat betreft de invulling van een bepaald idee.

2. Waarom zijt ge makkelijk tot zo'n verhaal geneigd? Volgens mij is het zeer menselijk en ook een goede pedagogische methode om dingen zo gestructureerd mogelijk te willen weergeven. Een verhaaltje met begin - middenstuk - einde waarin de psychologie als hoofdpersonage telkens vroegere fouten inziet en overwint, leert makkelijker dan een soep van meningen en scholen die allemaal op hun manier waardevol zijn.

Ik heb geen idee wat ze bedoelen met wetenschapsintern en wetenschapsextern.

Disclaimer: ik heb mogelijk serieus met spek geschoten, ben geen expert als het aankomt op de geschiedenis van de psycho, maar hopelijk heeft hem der iets aan.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan