Ik denk dat mensen het gemakkelijker vinden om zoiets te leren omdat iedereen er over mee kan praten (en dus minder status).
Verder hebben de sociale richtingen m.i. nog niet zo'n mooie concrete resultaten geboekt als andere richtingen (wiskunde, natuurwetenschappen, toegepaste wetenschappen). Dat is natuurlijk ook moeilijk aangezien juist iets exacts gemakkelijk onderzocht en gemanipuleerd kan worden.
Ik kan ook meepraten over wiskunde, tot op een bepaald niveau. Ik kan over alles meepraten, tot op een bepaald niveau. Ik erken dat, en ik zeg dat het met de sociale wetenschappen net hetzelfde is. Alleen lopen er mensen rond die ooit eens iets hebben horen waaien over "de vuilbak van 't unief", waardoor ze zijn beginnen denken dat ze alles al weten over sociale wetenschappen. Er wordt, te wijten aan een tunnelvisie, niet erkend dat er ook in de sociale wetenschappen onderwerpen worden aangesneden die van een totaal andere aard en niveau zijn dan de basics waarover iedereen kan meespreken. Probabilistische wetenschappen zijn nu eenmaal niet zo "mooi en concreet", en inderdaad, probabilistische wetenschappen hebben een ENORM methodologisch probleem qua experimentele opzet en externe validiteit, door de aard van het beestje (de mens dus). Maar zijn ze daarom minder "waard", of lager van status? Wat mij betreft niet.
Hoe uit zich dat?
Tot welke concrete resultaten heeft dat geleid welke positief zijn voor de maatschappij?
Sociale wetenschappen zijn nu eenmaal niet zo concreet als 1+1, dus zoiets vragen heeft geen zin. Als je zo begint heeft de geneeskunde ook veel negatieve gevolgen voor de maatschappij...
Geneeskunde en ingenieurswetenschappen zijn eveneens grote richtingen, die landschappen zijn toch zeer overzichtelijk (in grote lijnen)?
De waaier aan mogelijke beroepen in die sectoren is duidelijker afgelijnd.
1. Je zal binnen moeten geraken voordat je kan doorgroeien.
2. Doorgroeien is maar voor een enkeling weggelegd, je gaat er beter niet bij voorbaat van uit dat jij die enkeling bent indien je geen goed back up plan hebt (bijvoorbeeld een 2de studie).
Ik ontken niet dat een tweede studie niet voordelig kan zijn in onze branche, maar wat mij betreft moet dat niet per se een àndere studie zijn, en is een specialiserende studie minstens zo waardevol. Maar dat kan je van elke richting zeggen waar er veel starters en afgestudeerden zijn, iedereen moet zich ooit onderscheiden.
Ongetwijfeld zullen ze bij de EU politicologen zoeken maar ze zoeken eveneens naar deskundigen op allerlei terreinen.
Maar goed, waar het om gaat is welke opleidingen je een beter perspectief geven op een goed betaalde baan.
Ik heb eerst een jaar informatica gedaan, daar kroop ik van aan de muren op. Was ik een invuller van zo een knelpuntberoep geweest, had ik waarschijnlijk (zeker als starter) meer verdiend dan wat ik nu misschien als starter zal kunnen verdienen. So? Ik heb nu mijn studie gekozen op basis van mijn talent in plaats van interesse. Mijn jobprioriteit is eerder degelijk betaald worden en iets doen waar ik mij goed bij voel, dan vetbetaald worden om het tegengestelde te doen. Die balans zal ik dan ook voor mijzelf uitmaken...
Het is toch niet de taak van universiteiten om studenten algemene ontwikkeling bij te brengen!?
Dat is toch net wat ik zeg? ... zodat op de universiteit meer gerichte trajecten kunnen worden uitgestippeld.
Dat moet de student toch echt zelf doen, ruim voordat hij student wordt en ruim nadat hij is afgestudeerd.
Ik denk dat het een utopie is om te verwachten dat iedereen wel voor zijn eigen algemene vorming zal zorgen, als je iedereen daar vrij in laat.
Je hebt dan al 12 jaar onderwijs achter de rug (of 14 afhankelijk van hoe je het bekijkt), de ouders hebben als het goed is hun kinderen wat algemene ontwikkeling meegegeven en je kan zelf ook eens wat lezen en je ogen en oren openhouden.
Laat de universiteit maar lekker in 1 discipline opleiden, hetgeen waarvoor je je hebt ingeschreven. Het liefst zonder bijvakken die duidelijk niets met de studierichting in kwestie te maken hebben.
Dat is een zeer moeilijke grens, zeker met een algemeen eerste jaar comm, pol of soc. En ik weet niet echt of het opportuun is om 18-jarigen nog voor hun eerste les aan unief al te laten kiezen tussen die drie subrichtingen.
Een cursus algemene ontwikkeling? Voor wie er in geïnteresseerd is, buiten de officiële lesuren (en dus ook zonder officiële studiepunten die meetellen voor je studierichting) en tegen betaling van kostprijs.
Ik heb overigens al die zaken die jij noemt geleerd met economie (wetten, macro-economie, micro-economie en bedrijfseconomie), geschiedenis (politiek) en maatschappijleer (politiek en recht).
Ik heb nooit één les economie gehad, wegens het kiezen van Latijn. Ik vind dat niet normaal. Vandaar mijn pleidooi
Ik heb ook al veel gepleit voor meer maatschappelijke vakken in het middelbaar, een gemeenschappelijk eerste middelbaar, enz... Op die manier zouden de universiteiten nog meer gerichte trajecten kunnen uitstippelen, zonder dat de algemene kennis en/of het maatschappelijk inzicht daar aan lijdt.
Ik heb zelf Latijn gedaan in het middelbaar, maar ik vind dat ik daar toch zeker een uur per week economie had mogen krijgen, en dat iedereen daar ook een soort van allesomvattend vak bij had mogen krijgen met politiek, belastingen, recht, ... afin zo'n zaken. Maar dat is een andere discussie die hier in dit subforum misschien gestart kan worden.
Wiskunde en fysica vormen het fundament, statistiek is een van de vele bakstenen.
"Communicatie" vormt het fundament, praten is een van de vele bakstenen. Get my point?