Archief - onzekerheid over werk

Hallo,

Vorig academiejaar studeerde ik af als ingenieur en sinds enkele weken ben ik aan de slag in mijn eerste job. Aangezien dit mijn eerste werkervaring ooit is kan ik moeilijk vergelijken met andere jobs, maar ik heb het gevoel dat mijn huidige job toch niet helemaal mijn ding is. Mijn onzekerheid is voornamelijk te wijten aan het feit dat mijn opleiding volledig in de war geraakt is. Dit komt omdat iemand onlangs het bedrijf heeft verlaten omdat die persoon het werk niet meer zag zitten. Maar door dit ontslag is er dus bijna geen tijd meer vrij om mij deftig op te leiden. Ik heb het gevoel dat ik weinig vooruitgang boek en als ze mij dan iets nieuws tonen zijn het dingen waar je niet voor hoeft gestudeerd te hebben. Ik wist op voorhand wel dat ik in het begin eens overal in de productie zou moeten staan (arbeidersfunctie dus) om het proces volledig te leren kennen, en dit is ook logisch vooraleer ik het proces zelf aanstuur. Maar mijn grootste vrees nu is dat deze periode te lang zal duren omdat ze amper tijd hebben om mij de uiteindelijke taken aan te leren. Ik heb er dus wat schrik voor dat ik uiteindelijk grotendeels zelf mijn weg zal moeten vinden in mijn uiteindelijke taken, terwijl er een deftige opleiding werd beloofd.

Anderzijds investeert het bedrijf wel veel in me. Ik heb al de kans gehad om een week in het buitenland te verblijven om daar een cursus te volgen. Naast de prijs van de cursus moesten ze dus ook het hotel e.d. betalen. Dus uiteindelijk denk ik dat alles wel goedkomt, maar toch vrees ik er een beetje voor of het een job zal zijn die ik lang graag zal doen. Een ander iets wat mij momenteel een beetje dwars zit is het feit dat ik niet het gevoel heb dat ik ooit een goede band met mijn collega’s zal hebben. Hun persoonlijkheid is helemaal anders dan die van mij, en ik denk dat een goede band met collega's toch ook een niet te onderschatten factor is.
Ik weet niet zo goed wat ik momenteel moet aanvangen. Ik wil enerzijds het liefst nog even afwachten (misschien valt het uiteindelijk allemaal wel goed mee), maar anderzijds denk ik eraan om op zoek te gaan naar ander werk omdat ik mijn draai niet vind. Ik durf dit echter niet goed omdat ik me dan enorm schuldig zou voelen ten opzichte van het bedrijf. Ze hebben mij namelijk de kans geboden om daar aan de slag te gaan en investeren echt wel in me. Dus als ik dan na enkele maanden zou vertrekken is dit enorm ondankbaar en moet het bedrijf terug opnieuw starten met de volledige sollicitatieprocedure. Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Alvast bedankt.

Heb je al eens gesproken met uw chef over uw gebrekkige opleiding intern? Dat moet overduidelijk stap 1 zijn. Bespreek eventueel ook bepaalde termijnen. Als ze zich daar niet aan houden, weet je hoe laat het is: time to leave.

Wat de leefwereld van je collega's betreft: denk je echt dat dat elders beter zal zijn? Indien ja: trek je conclusies. Maar ik betwijfel het. In bedrijf a zullen ze een laag niveau hebben, in bedrijf b een macho cultuur in bedrijf c allemaal dertigers die enkel over hun kinderen praten,...

Het lijkt mij dat je heel onzeker bent. Dat is niet abnormaal maar gebruik deze situatie dan als oefensituatie: oefenen in communiceren, in balanceren tussen loyaliteit en eigenbelang,...
Weglopen zonder communicatie is het laatste dat je wil. Zo krijgt niemand (jij dus ook niet) de kans om problemen aan te pakken.

Ze weten er wel van dat mijn opleiding momenteel naar de vaantjes is, maar ze kunnen er niet veel aan veranderen omdat degene die mij vooral moet opleiden nogal gebrekkig zit in tijd door dit plotse ontslag. Ik ben er echter van overtuigd dat het bedrijf mij probeert zo goed mogelijk op te leiden (ze hebben een nieuw opleidingsschema voorgesteld, al is dat naar mijn mening gereduceerd tot ongeveer de helft van wat normaal voorzien was). Maar goed, mijn grootste vrees is dus dat er té snel verwacht zal worden dat ik alles ken terwijl ik momenteel weinig vooruitgang zie...
Je hebt zeker een punt dat ik erg onzeker ben (dat is ook zo gebleken tijdens de assessments die ik moest afleggen om aangenomen te worden ) en dat is absoluut mijn grootste werkpunt. Ik ben ook zo iemand die veel te snel 'ja' zegt op alles.

En wat die collega's betreft: ik denk dat je mss gelijk hebt, al weet ik dat niet zeker. Mss moet ik het gewoon nog wat extra tijd geven... Wel grappig, want de situatie die je opsomde in bedrijf c is net hetgeen waar een vriend van mij over klaagt

Soit, ik denk dat ik voorlopig nog wat afwacht dan maar zeker? Je zal wel gelijk hebben dat mijn twijfels voornamelijk uit mijn onzekerheid voorkomen... Ik hoop gewoon dat ik dan niet binnen een drietal maanden alsnog de beslissing moet nemen om te vertrekken omdat ik dan nog steeds mijn draai niet gevonden heb...

Je kan ook zelf kijken wie jou kleinere dingen kan leren. Vaak vergeet men dat ook de "lagere" arbeiders heel wat kennis hebben omdat ze niet alles kennen en kunnen. Dat wil niet zeggen dat ze jou niet kunnen helpen met deeltjes van je opleiding
En als je het niet eens bent met het opleidingsschema, gadaar dan zeker over in dialoog. Het is zeker niet zo dat je met alles akkoord moet gaan, een goede werknemer communiceert net zoveel als de werkgever doet. En als de communicatie fout loopt stap je terecht op. Maar als jij zwijgt kunnen ze je ook niet tegemoet komen. Bereid bijvoorbeeld thuis voor wat voor jou belangrijk is zodat je het gestructureerd en voorbereid gesprek kan voeren.
Veel succes alvast

saruman zei:

Ik durf dit echter niet goed omdat ik me dan enorm schuldig zou voelen ten opzichte van het bedrijf. Ze hebben mij namelijk de kans geboden om daar aan de slag te gaan en investeren echt wel in me. Dus als ik dan na enkele maanden zou vertrekken is dit enorm ondankbaar en moet het bedrijf terug opnieuw starten met de volledige sollicitatieprocedure. Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Alvast bedankt.

Klik om te vergroten...

Ik ga akkoord met de bovenstaande reacties: niet onmiddellijk panikeren maar wel best actie ondernemen en zelf vragen hoe je opgeleid zal worden nu het niet zoals gepland kan doorgaan.

Maar ik pik er bovenstaande uitspraak ook uit:
Daar moet je je volgens mij zo weinig mogelijk van aantrekken hoor.
Uiteindelijk ben je aan je werkgever niets verplicht he.
Áls je op een gegevens moment zou beslissen te vertrekken, kan je dat gewoon doen, zelfs al is er tegen dan al veel in jou 'geïnvesteerd' .
Dat is dus zéker geen reden om overhaast te beslissen!

Kan je uzelf niet opleiden? Ik heb ook quasi altijd alles zelf moeten zoeken en vinden...

Hartelijk dank voor bovenstaande reacties Eigenlijk heeft het gewoon neerpennen van mijn onzekerheid mij al een klein beetje geholpen. Jullie hebben 100% gelijk dat ik misschien meer moet durven in dialoog gaan en dat ik niet zomaar akkoord moet gaan met alles wat ik voorgeschoteld krijg, maar dat is natuurlijk niet iets wat je van de ene op de andere dag plots verandert Het is nu eenmaal een onderdeel van mijn persoonlijkheid, maar ik weet dat het absoluut een werkpunt is.

@ SomeDude: Ik probeer in de mate van het mogelijke zoveel mogelijk uit mijzelf te doen hoor. Maar dat is zeker niet altijd mogelijk, omdat ik niet echt feeling had/heb met de sector waar ik in terecht ben gekomen en zeker ook omdat ik net van de unief kom en dus nog niets van ervaring heb. Maar goed, die feeling kan er altijd komen Het is niet zo dat ik in een totaal andere wereld ben terecht gekomen (mijn uiteindelijke job heeft nog altijd veel met mijn studies te maken), maar ik was nog nooit in aanraking gekomen met de sector waarin ik nu werk

Ik zal denk ik alles dus nog even laten zoals het is; mss panikeer ik gewoon te snel. Morgen met hernieuwde moed een nieuwe werkdag! Ik hoop gewoon dat ik stilletjes aan mijn draai begin te vinden...

saruman zei:

Hartelijk dank voor bovenstaande reacties Eigenlijk heeft het gewoon neerpennen van mijn onzekerheid mij al een klein beetje geholpen. Jullie hebben 100% gelijk dat ik misschien meer moet durven in dialoog gaan en dat ik niet zomaar akkoord moet gaan met alles wat ik voorgeschoteld krijg, maar dat is natuurlijk niet iets wat je van de ene op de andere dag plots verandert Het is nu eenmaal een onderdeel van mijn persoonlijkheid, maar ik weet dat het absoluut een werkpunt is.

@ SomeDude: Ik probeer in de mate van het mogelijke zoveel mogelijk uit mijzelf te doen hoor. Maar dat is zeker niet altijd mogelijk, omdat ik niet echt feeling had/heb met de sector waar ik in terecht ben gekomen en zeker ook omdat ik net van de unief kom en dus nog niets van ervaring heb. Maar goed, die feeling kan er altijd komen Het is niet zo dat ik in een totaal andere wereld ben terecht gekomen (mijn uiteindelijke job heeft nog altijd veel met mijn studies te maken), maar ik was nog nooit in aanraking gekomen met de sector waarin ik nu werk

Ik zal denk ik alles dus nog even laten zoals het is; mss panikeer ik gewoon te snel. Morgen met hernieuwde moed een nieuwe werkdag! Ik hoop gewoon dat ik stilletjes aan mijn draai begin te vinden...

Klik om te vergroten...

Het is je eerste job en geloof mij het is overal iets. Indien er geen verbetering komt zou ik gewoon iets anders zoeken, je zit toch nog in de onderste loonschaal van schoolverlater, het kan dus enkel beter worden.

saruman zei:

Hallo,

Vorig academiejaar studeerde ik af als ingenieur en sinds enkele weken ben ik aan de slag in mijn eerste job. Aangezien dit mijn eerste werkervaring ooit is kan ik moeilijk vergelijken met andere jobs, maar ik heb het gevoel dat mijn huidige job toch niet helemaal mijn ding is. Mijn onzekerheid is voornamelijk te wijten aan het feit dat mijn opleiding volledig in de war geraakt is. Dit komt omdat iemand onlangs het bedrijf heeft verlaten omdat die persoon het werk niet meer zag zitten. Maar door dit ontslag is er dus bijna geen tijd meer vrij om mij deftig op te leiden. Ik heb het gevoel dat ik weinig vooruitgang boek en als ze mij dan iets nieuws tonen zijn het dingen waar je niet voor hoeft gestudeerd te hebben. Ik wist op voorhand wel dat ik in het begin eens overal in de productie zou moeten staan (arbeidersfunctie dus) om het proces volledig te leren kennen, en dit is ook logisch vooraleer ik het proces zelf aanstuur. Maar mijn grootste vrees nu is dat deze periode te lang zal duren omdat ze amper tijd hebben om mij de uiteindelijke taken aan te leren. Ik heb er dus wat schrik voor dat ik uiteindelijk grotendeels zelf mijn weg zal moeten vinden in mijn uiteindelijke taken, terwijl er een deftige opleiding werd beloofd.

Anderzijds investeert het bedrijf wel veel in me. Ik heb al de kans gehad om een week in het buitenland te verblijven om daar een cursus te volgen. Naast de prijs van de cursus moesten ze dus ook het hotel e.d. betalen. Dus uiteindelijk denk ik dat alles wel goedkomt, maar toch vrees ik er een beetje voor of het een job zal zijn die ik lang graag zal doen. Een ander iets wat mij momenteel een beetje dwars zit is het feit dat ik niet het gevoel heb dat ik ooit een goede band met mijn collega’s zal hebben. Hun persoonlijkheid is helemaal anders dan die van mij, en ik denk dat een goede band met collega's toch ook een niet te onderschatten factor is.
Ik weet niet zo goed wat ik momenteel moet aanvangen. Ik wil enerzijds het liefst nog even afwachten (misschien valt het uiteindelijk allemaal wel goed mee), maar anderzijds denk ik eraan om op zoek te gaan naar ander werk omdat ik mijn draai niet vind. Ik durf dit echter niet goed omdat ik me dan enorm schuldig zou voelen ten opzichte van het bedrijf. Ze hebben mij namelijk de kans geboden om daar aan de slag te gaan en investeren echt wel in me. Dus als ik dan na enkele maanden zou vertrekken is dit enorm ondankbaar en moet het bedrijf terug opnieuw starten met de volledige sollicitatieprocedure. Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Alvast bedankt.

Klik om te vergroten...

Ik haal uit je tekst dat je vooral (onrealistische) hoge verwachtingen stelt op korte termijn en daar eerder op wacht, dan zelf het initiatief in neemt.

- Iets aanleren waar je niet voor gestudeerd moet hebben: Welcome to the real world. In de praktische wereld zijn er maar weinig zaken waar je écht voor gestudeerd moet hebben, zeker als je in een productieomgeving werkt. Productieomgevingen zijn net ontworpen om vrij straightforward te zijn in gebruik. Het komt ook nogal over als "ik verwacht dat ik al met veel belangrijkere dingen start ipv dit onbenullig ding hier" (het is onrealistisch om direct met de 'complexe' zaken te beginnen).
- Schrik dat je zelf je weg moet vinden: Opnieuw, welcome to the real world. Er zal zelden iemand zijn om je hand vast te houden, ook daar komt je afwachtende houding terug naar boven. Iemand moet het jou brengen, je zal het niet zelf halen.
- Schrik dat je je draai niet vindt: Ook hier, geef het wat tijd, laat het wat groeien. Iedereen moet zijn weg vinden de eerste weken/maanden.

Volgens mij kan je je onzekerheid grotendeels wegkrijgen door gewoon al zelf initiatief te nemen waar mogelijk en dingen ook gewoon tijd te geven. Volgens mij is vooral dat laatste erg belangrijk (al geef je nergens aan hoe lang je daar nu al werkt, maar voor mij klinkt het alvast heel erg kort).

Hij zegt dat hij er enkele weken werkt

saruman zei:

Volgens mij kan je je onzekerheid grotendeels wegkrijgen door gewoon al zelf initiatief te nemen waar mogelijk en dingen ook gewoon tijd te geven. Volgens mij is vooral dat laatste erg belangrijk (al geef je nergens aan hoe lang je daar nu al werkt, maar voor mij klinkt het alvast heel erg kort).

Klik om te vergroten...

Yep. Bij mij heeft het anderhalf à twee jaar geduurd, trouwens

Paar dingen aan toevoegen:
- Het is elders niet altijd beter, maar een goeie werksfeer onder collega's vind ik wel überbelangrijk om graag naar het werk te kunnen gaan.
- Als ge u niet goed voelt moet ge nooit uit schuldgevoel toch bij een bedrijf blijven. Die gaan ook nooit uit schuldgevoel u toch houden als het niet goed loopt. Mensen die komen en gaan zijn dagelijkse kost en dat is niet altijd makkelijk voor bedrijven maar ge zult niet de eerste of de laatste zijn.

Even een update over dit.

Intussen zijn we anderhalve maand verder en mijn situatie is er nog niet echt beter op geworden. Integendeel... Ik ga elke dag met meer en meer tegenzin naar het werk en daar zijn verschillende redenen voor:

- Mijn hoofdtaak moet ik eigenlijk nog steeds aangeleerd krijgen (en het is niet zomaar iets wat ik op mijzelf kan leren), terwijl ik volgens mijn oorspronkelijk opleidingsschema al volledig in functie zou moeten zijn... Er komt wel wat schot in (eindelijk!), maar het zal wel nog even duren.
- Het is niet zo dat ik geen werk heb, maar mijn takenpakket valt mij eerlijk gezegd een beetje tegen. Ik moet toegeven dat ik een iets anders beeld had van wat de job exact inhoudt. Het is ook wel zo dat ik momenteel 1/4de van mijn tijd aan stomme administratieve taakjes besteed. Ik ben in november al gestart met die stomme taakjes doordat iemand die moest overnemen na het ontslag van een ex-collega, maar toen zeiden ze me dat het maar voor maximum 5 weken ging zijn. Enkele weken later zeiden ze dat het tot 6 februari ging zijn. Maar vorige week zijn ze me komen melden dat het tot begin maart zal zijn... Eerlijk gezegd ben ik dat echt beu omdat ik er helemaal niets meer mee bijleer, terwijl ik dus wel nog het belangrijkste en moeilijkste deel van mijn opleiding moet onder de knie krijgen. Ik heb dit al eens voorzichtig aangekaart, maar ik durf ook niet te veel te klagen in dit opzicht omdat ik niet assertief genoeg ben...
- Wat mij eigenlijk het meest stoort is de bedrijfscultuur. Mijn collega's die bij mij op bureau zitten hebben bvb een volledig ander karakter dan mij, en dat stoort mij énorm. Ik heb mij nog niet zo vaak geïrriteerd aan mensen dan aan degene die bij mij op bureau zitten... Ook ben ik de enige net afgestudeerde onder de bediendes, en is de rest heel wat ouder (ik denk dat de tweede jongste persoon 32 ofzo is, maar ik vind die ook vreselijk irritant ). Ik voel gewoon dat ik mijzelf niet ben op het werk. Ik ben sowieso al een tamelijk stille, maar op het werk is het echt supererg omdat ik me echt niet goed in mijn vel voel. Bij leukere collega's zou ik sowieso wel veel opener zijn en zou ik me wel beter voelen, terwijl ik nu continu neerslachtig ben.

Ik denk er steeds vaker aan om gewoon mijn ontslag in te dienen, maar dit durf ik echt niet omdat dat bedrijf nu toch al 3 maanden geïnvesteerd (soms toch) heeft in mij, terwijl ik zelf nog niet zo veel heb bijgedragen. Ik zou me er heel slecht bij voelen, omdat ik weet dat dit het bedrijf veel geld en tijd zou kosten... Anderzijds voel ik gewoon dat het steeds erger wordt en vrees ik dat ik plots mentaal zal instorten hierdoor... Maar als ik zou beslissen om ontslag te nemen wil ik dat dan liefst zo snel mogelijk doen, maar dan zit ik met de schrik dat ik even werkloos zou zijn. Ik durf echter niet eerst te zoeken naar werk om dan daarna mijn ontslag in te dienen. Tegen dat dit gebeurd zou zijn zal ik mss al volledig opgeleid zijn en is er alleen maar meer tijd verloren gegaan voor beide partijen (en was die opleiding ook nutteloos).

Kan iemand mij raad geven wat ik best doe? Ik weet het even niet meer

Ofwel een eerlijk gesprek aangaan en zelf een timing stellen, ofwel ontslag nemen. Je bent 3-4 maanden ver en ze hebben echt niet zo veel geïnteresseerd in jou als je loyaliteit laat vermoeden. Vast contract na 6 maanden vermoed ik? Zorg dat je daar weg bent voor die termijn om is.
Wij kunnen het niet in jouw plaats doen...

Mulan zei:

Ofwel een eerlijk gesprek aangaan en zelf een timing stellen, ofwel ontslag nemen. Je bent 3-4 maanden ver en ze hebben echt niet zo veel geïnteresseerd in jou als je loyaliteit laat vermoeden. Vast contract na 6 maanden vermoed ik? Zorg dat je daar weg bent voor die termijn om is.
Wij kunnen het niet in jouw plaats doen...

Klik om te vergroten...

Ik heb al een vast contract van in het begin.

saruman zei:

Ik heb al een vast contract van in het begin.

Klik om te vergroten...

Als zo je enkel dom aapjeswerk geven dan is het normaal dat je nog niet op dezelfde golflengte als de collega's zit. Pas van zodra je meer uitdagend werk krijgt en verantwoordelijkheid dan kom je meer in het zelfde schuitje terecht als u doorwinterde collega's en ga je vanzelf ook wel wat naar elkaar groeien. Het is normaal dat ze u als nieuwtje het stomme werk geven, maar dat mag wel niet te lang blijven duren natuurlijk. Ik zou toch gaan praten met de baas als je uw twijfels hebt over een vervolg bij dit bedrijf want 3-4 maanden is al behoorlijk.

Ik zou je toch aanraden om zelf eerst iets anders te zoeken!
Daarna pas je ontslag geven.
Van de kosten die ze aan jou gespendeerd hebben moet je je niet te veel aantrekken, zolang je de wettelijke opzegtermijn respecteert doe jij helemaal niets verkeerd.

Amai, tis precies of mijne baas hier meeleest. Vandaag ne gesprek gehad over mijn opleiding, en er is nu voor de komende weken een duidelijk opleidingsschema opgesteld en een deadline wanneer ik eindelijk volledig in functie zou moeten zijn. Het probleem is dat ik niets heb gezegd van het feit dat ik mij niet goed in mijn vel voel momenteel uit vrees voor de reactie van de baas (ik heb al vaak gemerkt dat hij soms echt enorm kwaad kan zijn). Ik weet dat ik wettelijk gezien niets verkeerd doe als ik mijn ontslag indien op korte termijn en mijn opzegtermijn respecteer, maar ik durf dit gewoon niet omdat ze mij zullen lynchen aangezien ze net 4 maanden zouden geïnvesteerd hebben in mij...

Nu ja, ik zal wel nog even afwachten zeker. Wie weet voel ik me beter in mijn vel als ik volledig in functie ben. Ik hoop het toch...

saruman zei:

Amai, tis precies of mijne baas hier meeleest. Vandaag ne gesprek gehad over mijn opleiding, en er is nu voor de komende weken een duidelijk opleidingsschema opgesteld en een deadline wanneer ik eindelijk volledig in functie zou moeten zijn. Het probleem is dat ik niets heb gezegd van het feit dat ik mij niet goed in mijn vel voel momenteel uit vrees voor de reactie van de baas (ik heb al vaak gemerkt dat hij soms echt enorm kwaad kan zijn). Ik weet dat ik wettelijk gezien niets verkeerd doe als ik mijn ontslag indien op korte termijn en mijn opzegtermijn respecteer, maar ik durf dit gewoon niet omdat ze mij zullen lynchen aangezien ze net 4 maanden zouden geïnvesteerd hebben in mij...

Nu ja, ik zal wel nog even afwachten zeker. Wie weet voel ik me beter in mijn vel als ik volledig in functie ben. Ik hoop het toch...

Klik om te vergroten...

Hoezo geinvesteerd? Je hebt 4 maanden simpel werk waar bijna geen opleiding voor nodig was moeten doen. Dat is geen investering. Hoeveel uren hebben collega's aan u gespendeerd om alles uit te leggen? Hoeveel tijd heb jij u bezig moeten houden om alles te bestuderen en te kunnen begrijpen alvorens je wat kon doen? Zal allemaal wel meevallen hoor.

Als je nu net een custom bedrijfswagen van 35K laten bestellen had OK, maar anders zou ik me van dat niets aantrekken.

Sommigen zijn toch wel heel braaf hoor.

Waarom is iedereen zo bang om in conflict te gaan met zijn baas? Er is geen magic potion die een 'baas' elke avond drinkt hoor. Dat is net een mens zoals een ander die onzekerheden heeft, die dingen niet doorheeft, die problemen wil zoeken etc.

Eerst en vooral, in de meeste bedrijven is de pot met centen van de aandeelhouders en niet van je baas. Dus kans is groot dat het hem geen zak kan schelen dat je geld kost/geld verdoet/investeringen wil. Zolang hij maar binnen budget blijft en zijn targets qua performance haalt.

Ten tweede, een baas kan niet ruiken als er iets is. Als je 5-10 direct reports hebt, zie je die mensen elke week misschien een halve dag. Dat is niet veel. Jij kijkt misschien van beneden naar boven, maar van boven naar beneden kan die mens niet weten wat je denkt en voelt zonder het hem duidelijk te maken. Dat is niet zoals met je vriendin die aan de stand van je mond en je ogen onmiddellijk weet hoe je je voelt.

Ten derde. De baas heeft meestal wel een trucendoos met short term mogelijkheden om tot een oplossing te komen. Je bent vermoedelijk aangeworven op vraag van de baas. Namelijk er was te veel werk voor te weinig volk, hij heeft extra mannetjes gevraagd. Kans is groot dat de druk bij hem ligt om zijn budget zinvol te gebruiken en te laten renderen. Lees: Hij moet er voor zorgen dat jij functioneert.

Ten vierde, Je kost echt niet zoveel als je denkt. Hoeveel verdien je ? 2000-3000/maand? Dat is 50k per jaar. Met sociale lasten en alle andere zaken (bureau, computer, plaats in kantoor, HR kosten etc) is dat snel 75k. En dat elk jaar opnieuw. Die opleiding wat pimpen of wat centen tegen smijten, dat is het grote geld niet.

Ten vijfde, gekoppeld aan nummer 4 en nummer 1, niet-recurrente kosten zijn meestal virtually unlimited (zolang je normaal doet). Een opleiding, een congres, een nieuw iets om performance te verhogen (nieuw scherm, whiteboard, weet ik veel wat), is iets waar niemand van wakker ligt. Just ask ik.