Archief - Nieuw werk

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Simonv

Legacy Member
Hallo,

Ik ben sinds kort na 14 jaar bij dezelfde werknemer veranderd van job. Ik ben veranderd omdat ik al een tijdje niet gelukkig liep en dit afreageerde op mijn thuissituatie.
Ik heb uiteindelijk een job gevonden bij een bedrijf waar ik graag had gewerkt.

Ik werk er nu 2 weken maar voor mij is het enorm moeilijk om mij aan te passen.
- ik mis mijn vroegere collega’s enorm
- ik vergelijk alles wat ik doe in mijn huidig werk met mijn vorig werk. Ik blijf praten in termen als : wij doen dit zo... terwijl ‘wij’ mijn vorige werkgever is.
Ik begin eraan te twijfelen of ik niet iets volledig anders moet gekozen hebben om niet steeds te vergelijken met vorige werkgever.
-hoe lang duurt het vooraleer u zich thuisvoelt in een nieuwe firma. Momenteel slaap ik er niet goed door.

DarkRaider12

Legacy Member
Hoe lang je nodig hebt om je aan te passen hangt echt af van persoon tot persoon. Ik betrapte mezelf de eerste paar maanden op exact dezelfde dingen. Lijkt me vrij normaal, geef het tijd en geef jezelf de kans om aan te passen.

Simonv

Legacy Member
Ja ik zal het Idd een kans moeten geven.

Ik heb een uitstekend loon, zeer goeie uren , dichte afstand...maar toch altijd die twijfel...
Ik zit gewoon tijdens mijn werk te twijfelen of ik niet beter een ander type job moest zoeken...
Pffft ik vind mezelf een zeer moeilijk persoon ������

Anoniem09

Legacy Member
Begrijpelijk en heb dit zelf ook meegemaakt. Denk aan de dingen waardoor je van job bent gaan veranderen, de dingen waarvoor je gefrustreerd geraakte, en besef dat je een goede keuze hebt gemaakt door ze achter jou te laten.

Ik sprak na een halfjaar nog altijd in termen van 'ooh maar wij hebben dat zo al eens gedaan..., allee ik bedoel mijn vorige werkgever...' Na een tijdje verdwijnt dat wel en zeg je 'heb dat al eens gedaan bij een vorige werkgever' ipv 'wij' ;)

Simonv

Legacy Member
������
En hoeveel tijd ging er bij u ongeveer over tot je het wat gewoon was. Ik zou me op deze termijn fixeren...������

Simonv

Legacy Member
Momenteel blijft het voor mij erg zwaar. Il ga iedere middag ergens op een parking eten om na te denken. Het lukt me niet om op het bedrijf te eten. Ik wil alleen zijn over de middag. Ik droom bijna iedere nacht dat ik terug op mijn vorig werk aan het werken ben.
Nooit gedacht dat 14 jaar ergens werken zo’n gewoonte zou geworden zijn.
Ik ben bang dat ik in een depressie aan het belanden ben.
Ik hoop echt dat dit snel beter wordt....

Anoniem09

Legacy Member
Hmm, heb je dan geen klik met de nieuwe collega's? Bij mij hielp het om zo snel mogelijk een goede band te hebben met de collega's, en dan kwam de rest vanzelf..

Mégane

Legacy Member
Ik zat in een soortgelijke situatie maar ben wel goed opgevangen door de nieuwe collega's, ik voelde mij echt zeer welkom en men heeft er alles aan gedaan om mij snel in te werken. Maar zelfs dan heeft het een maand of 2 geduurd om mij volledig aan te passen, ik ging in het begin zelfs nog regelmatig terug om met de ex-collega's iets te gaan drinken en over het werk te praten. Maar ik werk nu al langer dan een jaar op mijn nieuwe job en zou nooit meer terug willen, het contact met mijn nieuwe collega's is eigenlijk nog stukken beter dan op mijn vorige job.

Simonv

Legacy Member
Er is een goed contact met nieuwe collega’s. En ze helpen me ook waar nodig maar het lukt me echt niet om mijn vorig werk te vergeten. Op mijn vorig werk was ik alles zo gewoon, kende er iedereen zo goed. Het waren echte vrienden geworden. Nu zit in telkens met twijfels of ik wel een goeie keuze gemaakt heb, teruggaan naar vorig werk is geen optie.

DogFacedGod

Legacy Member
Simonv zei:
Momenteel blijft het voor mij erg zwaar. Il ga iedere middag ergens op een parking eten om na te denken. Het lukt me niet om op het bedrijf te eten. Ik wil alleen zijn over de middag. Ik droom bijna iedere nacht dat ik terug op mijn vorig werk aan het werken ben.
Nooit gedacht dat 14 jaar ergens werken zo’n gewoonte zou geworden zijn.
Ik ben bang dat ik in een depressie aan het belanden ben.
Ik hoop echt dat dit snel beter wordt....

Il ga iedere middag ergens op een parking eten om na te denken

Je zit zelf ook niet te helpen om een band te creëren met je nieuwe collega's :p

Bubba

Legacy Member
Heb het zelf ook mee gemaakt enkele jaren geleden. Ik zag geen vooruitgang bij mijn vorige werkgever en ik had daar gaan uitdaging meer. Maar mijn collega's daar waren wel top. Enorm leuke gasten en elke dag constant lachen en zeveren enzo.

Bij mijn nieuwe werkgever was dat wel even anders. Er was toen nog geen team, ik was één van de eerste daar en zat dus bijna altijd op mezelf. Heb het daar een hele tijd moeilijk gehad en zeker 6 maanden veel zitten piekeren en twijfelen en zelfs spijt hebben van mijn vertrek. Uiteindelijk op het punt gestaan om mijn oude werkgever terug te contacteren om terug te kunnen komen. Kort daarna is dat echter heel snel veranderd en zijn mijn huidige collega's erbij gekomen waar het ook goed mee klikt.

apzoeir

Legacy Member
Simonv zei:
Er is een goed contact met nieuwe collega’s. En ze helpen me ook waar nodig maar het lukt me echt niet om mijn vorig werk te vergeten. Op mijn vorig werk was ik alles zo gewoon, kende er iedereen zo goed. Het waren echte vrienden geworden. Nu zit in telkens met twijfels of ik wel een goeie keuze gemaakt heb, teruggaan naar vorig werk is geen optie.

Waarom ben je eigenlijk gestopt op je vorig werk?

citrofenwick

Legacy Member
Ik droom na 3 jaar nog steeds geregeld van m'n vroeger werk :unsure:
ik ben nog steeds even blij dat ik daar (na 10+j) weggegaan ben en een nieuw (onzeker) pad in sloeg.
Ik vermoed dat het bij mij te maken heeft met een soort van veilig, stabiel gevoel dat ik toen had.

Ik maak me eigenlijk een beetje zorgen omdat je elke middag in je auto gaat eten om na te denken en dat je bang bent depressief te worden.
Het is normaal dat veranderen van job na 14j een hele aanpassing is. Je geeft veel op om een nieuwe uitdaging aan te gaan.
Kdenk dat je het nu vooral efkes tijd moet geven en dat je je in je vrije tijd moet proberen te ontspannen zodat je niet overwerkt en overprikkeld geraakt. Ergens beginnen en inwerken vergt soms een enorme mentale inspanning.

Ik denk ook nog aan een andere piste. Ben je zeker dat louter je werk er voor zorgt dat je je minder goed voelt? Misschien kan het goed zijn om eens te spreken met een vertrouwenspersoon, vriend of misschien zelfs met een psycholoog?

Simonv

Legacy Member
Ik ven weggegaan openlijk vorig werk omdat ik er gefrustreerd was door interne veranderingen en daardoor niet meer gelukkig rondliep bij mijn gezin.
Momenteel ben ik beter betaald en het werk is gelijkaardig.
Soms denk ik dat ik misschien een volledig ander type werk moest gekozen hebben die los staat van mijl vorig werk.
Ik ben aan het overwegen om eens een loopbaanbegeleiding te volgen. Misschien zou dit me betere inzichten geven...

moehaa!

Legacy Member
Ik zou toch al beginnen met bij je collegas te eten. Af en toe tijd nemen om na te denken is belangrijk, maar om je nu 's middags af te zonderen om steeds in dezelfde negatieve gedachtengang te vallen is het nu ook niet echt een kans geven.
Ga bij je collegas zitten, denk zo weinig mogelijk aan het oude werk en zie na een maand bv of je gevoelens nog onveranderd zijn. Dan pas kan je ev conclusies beginnen trekken.
Tijd vliegt snel voorbij hoor.

Skoebiedoe

Legacy Member
Na 27 jaar ook van werkgever veranderd....
Heb hetzelfde voorgehad als u maar dat went ....nu mis ik mijn vorig werk niet echt meer .
Ik verdien zelfs minder nu dan vroeger maar ik doe bijna geen fysiek werk meer (af en toe eens in een bouwkraantje klimmen ja ) ,doe geen overuren meer als vroeger , ben nu altijd vrij vroeg thuis (vroeger kon dat gemakkelijk dagen van 06:00 tot 19:00 zijn ).
Ik heb nog altijd contact met de oude werkmakkers van vroeger via Facebook en derg maar ik,verwacht ook dat dit na een tijdje zal verwateren....is ergens normaal .
ik zie mijn nieuwe collega’s slechts af en toe(tijdens toolbox of een etentje) , omdat wij meestal alleen onderweg zijn (vroeger ook veel alleen weg dus ben dit gewoon).

Het went , geef het tijd en zoals eerder al aangehaald....doe aan teambuilding met uw nieuwe werkmakkers. ;)
Ikzelf heb er nu totaal geen spijt van dat ik,ben overgestapt.

Simonv

Legacy Member
Bedankt voor deze reacties. Ik zal de raad volgen om iedere middag met collega’s te eten, en niet meer proberen te denken aan vorig werk.
Hopelijk helpen jullie tips

Ohm

Legacy Member
Bij mij is het ook altijd wennen.
Je zit zodanig in die routine dat je direct weet hoe en wat je moet doen bij een probleem, weten welke collega je moet aanspreken om hulp te vragen, je kent de software of handeling goed. Uw management kent uw capaciteiten en vooruitgang, veel collega's kennen uw naam en privéleven, ze weten wat voor iemand je bent (al dan niet positief) en wat ze aan u hebben.

En dan begin je ergens nieuw.
Je kent de planning niet en ze wordt ook anders opgemaakt dan dat je gewoon bent, de collega's zijn nog een stel vreemden en het is even zoeken wat voor persoonlijkheid ze hebben, je kent de verwachtingen van uw hiërarchie niet of hoe ze zijn als mens, alle spullen staan ergens anders, de sfeer is meer zakelijker of persoonlijker, de ongeschreven regels zijn anders. Ook de weg van en naar u werk is anders, de begin en einduren, de vakantieregeling,...

Is allemaal heel normaal, ja.

Zeker en vast stoppen om in u auto te gaan eten. Ga met u team mee eten en leer ze kennen. Ben zelf ook geen super sociaal aangelegd persoon, maar dat komt wel los. Luister over wat ze praten en pik in.

Nuja, is ook afhankelijk van persoon tot persoon.
Sommige komen langzaam los, anderen doen op dag 1 alsof ze iedereen al 5 jaar kennen en zijn super sociaal.

Simonv

Legacy Member
Hallo, even een korte stand van zaken van de huidige situatie op nieuw werk:

Na 5 weken voel ik me al beter op het werk, eet ik iedere middag met collega’s en is me duidelijk geworden vanwaar de twijfel over mijn nieuw werk komt:

- op mijn vorig werk had ik veel verantwoordelijkheden maar doordat ik het al 14 jaar deed was het routinewerk geworden waarbij ik niets bijleerde over het product
- mijn nieuw werk is gelijkaardig werk met interessanter product maar minder verantwoordelijkheden(terwijl ik wel meer loon heb). Nu mis ik wel die stress en verantwoordelijkheden,

Ik ben aan het twijfelen om dit aan te kaarten aan mijn leidinggevende maar nu twijfel ik of duy wel een goed plan is. Werk er tenslotte maar 5 weken...

Ellenil

Legacy Member
Herkenbare situatie.

Heb na 11 jaar ook veranderd van werk doordat ik geen toekomstmogelijkheden meer zag. Op nieuwe werk ( met toffe nieuwe uitdagingen) geconfronteerd geweest met een wel heel barre werksfeer, en leidinggevende die geen begrip het gezinsleven. Evaluatie na 3 maand was goed, maar had geen plezier op het werk. Toen ik op een dag belde dat er iets was gebeurd met 1 vd kinderen, en ik niet kon gaan werken die dag, kreeg ik het botte antwoord dat dit eigenlijk het werk van mijn vrouw is.
Gezien het goede contact met de ex-collega's heb ik toen een voorstel gekregen om terug te keren in een hogere functie, wat ik toen ook meteen heb aangenomen.

Zijn nu al een jaar verder, en alhoewel ik nog steeds achter mijn beslissing sta, zit ik wel terug dagelijks met het gevoel dat ik terug 'in mijn gouden kooi' zit.

Iemand ervaring met loopbaanbegeleiding? Ben wel eens benieuwd hoe dat eraan toe gaat.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan