BlueIce zei:
Niets verbiedt u om ook ambtenaar te worden. Of ge het dan nog met uw uitspraken eens gaat zijn betwijfel ik. (en ja, ik ben zelf ambtenaar)
Ik wil geen ambtenaar worden omdat de staat mij nooit zal betalen wat ik in de privé kan krijgen. En ik wil ook niet iedereen over dezelfde kam scheren. Als gij hard werkt wil ik u gerust geloven. Maar weet dat er genoeg diensten zijn die gene bal doen.
Voorbeeldje, mijn beste vriendin. Ken ze 10 jaar, veel samen beleefd. En die geloof ik op haar woord. Ze heeft een dik jaar op de provincie in Leuven gewerkt. Ze wou eerst naar de jeugddienst maar dat kon op die moment niet. Er was wel een andere functie op een andere dienst, wel een niveau lager maar er werd haar beloofd dat het maar kwestie van maanden was eer ze kon doorschuiven.
Om te beginnen kon ze het al niet vinden met haar collega's. Of beter gezegd, zij niet met haar omdat zij licenciate is en de rest was A2 of A1. Dat uitte zich in pesterijen en ook ongewenste intimiteiten van hare baas die haar beloofd had een andere functie te arrangeren, maar blijkbaar niet zonder wederdienst. Bon dat kan overal gebeuren.
Zelf kreeg ze weinig werk en zat ze de helft van de tijd niks te doen. Ze wou wel meer werk maar ze kreeg niks. Dan had je nog de collega's die dat allemaal prima vonden.Want dan konden ze eens op bezoek bij andere collega's om een uur of 2 over het leven te filosoferen. Met de uren werd ook gefoefeld. Ipv een middagpauze van een half uur of een uur durfden er daar gemakkelijk 4h weg blijven. Hoe ze het juist deden weet ik niet, waarschijnlijk werden badges doorgegeven.
En wat vind je dan van dronkenschap op het werk? Half zat terug komen van de lunch en dan nog een flesje wijn kraken op de bureau.
Sommigen werkten wel hard. Ja voor zichzelf. Ipv na de uren tijdens de uren.
Ok dat is geen dagelijkse kost. Maar het is ook niet 1 probleem geval. Dat was een hele dienst die wisten dat ze daar nooit op gecontroleerd werden. En wie daar niet mee akkoord is blijft er ook niet omdat je daar stilletjesaan toch hersendood van wordt.
Ze had ondertussen al 2 kansen door hare neus geboord zien worden om naar de jeugddienst te verhuizen. En de laatste keer kreeg ze te horen dat ze weer niet in aanmerking kwam omdat ze gewoon niemand van binnen de provincie in de selectie wilden opnemen. Ongeacht of ze nu beter geschik was of niet. Een week later heeft ze haar ontslag gegeven en werkt nu in de privé waar ze wel een pak harder moet werken maar meer verdient en meer voldoening heeft.
Of je het nu geloofd of niet, die zaken gaan morgenvroeg gewoon verder. Ik weet ook wel dat dat niet overal zo is. Ze heeft binnen hetzelfde gebouw eerder al stage gedaan bij de jeugddienst. Daar ging het wel zoals het moest met toffe collega's en een goeie sfeer. Daarom dat ze er zo graag terug wou. Voor de rest denkt ge uwe er maar van, ik doe dat ook
