evilboy zei:
Misschien wil ik wel mijn eigen niche vinden en daar iets zaaien. Maar ik ben geen rijkeluiskindje, voor rijkeluiskindjes gaat dat direct want papa pompt daar wel geld in. Ik ken zo een papa die zijn rijkeluiszoontje muziekmateriaal kocht kosten noch moeite gespaard en zelfs een tuinhuis waarin ie als een kabouter zich mocht laten gaan. Jammer voor hem heeft zijn zoontje wel geen talent en duizenden euros ertegen aan smijten gaat geen aars uitmaken. Geen drol zelfs.
Aww. Mad jelly, precies? So fucking what? In dat tuinhuis stoort zoonlief toch niemand? En als vaderlief instrumenten investeert, dan is dat zijn goed recht. Wat wil je bereiken met jouw argument? Waarom het "ik ken iemand die" verhaaltje oprakelen? Waar is uw mateloze verdraagzaamheid? Uw "iedereen-doet-wat-die-wilt"?
Het enige wat je aantoont, is nijd en bekrompenheid.
Zelf iets starten? Aja misschien als ik ergens een leegstaand pand/fabrieksgebouw zou vinden te koop voor een appel en een ei maar waar ge moet het ook eerst vinden EH
Ja en een bank die wilt lenen aan iemand die geen inkomen heeft, een verzekering voor iemand die teert op lak aan verantwoordelijkheid en zo mogelijk klanten die moeten buigen voor uw "non-conformistische" individualiteit.
Ik heb wel aanleg om innovatieve dingen te bedenken. Tshirts ontwerpen heb ik al gedaan al was dat niet door een eigen drukkerij. Sowieso iets met creëeren, iets dat de creativiteit de vrije loop geeft. Maar wat hee mannen WAT
De ironie: beweren dat je aanleg hebt om iets te bedenken en in de dezelfde adem zeggen dat je het niet weet.
Kerel, je verdoet je tijd. Wordt volwassen. Een werkgever gaat je met jouw attitude nooit aannemen. Dat is nu, 10 pagina's verder, toch wel duidelijk.