Archief - Is je studententijd de mooiste tijd van je leven? of net niet?

De beste tijd zijn de jaren vlak na je studententijd. Dan voel en leef je nog als een student, maar dan wel met de financiële mogelijkheden die je salaris voorziet.

Alles heeft zijn positieve en negatieve kanten.

De studententijd was wel leuk maar niet productief en altijd te weinig geld. Ik ging ook nooit naar de les. Ik voelde mij schuldig omdat ik mijn studies verzuimde. De dag dat ik zei: fuck it ik ga gaan werken (tegen alle advies in) was een goede beslissing.

Moest ik effectief naar de les gegaan zijn (pak 6h per dag) dan zou ik écht wel mijn huidig leven verkiezen. Ipv 6h op de schoolbanken zit ik 8h op mijn werk. Verder heb ik privé amper verantwoordelijkheden (of toch niet waar ik moeite moet voor doen) móet niets behalve af en toe een familiefeest op zondag. Voor de rest doe ik waar ik zin in heb, ik heb materieel alles wat ik wil én ik heb een min of meer tof lief Geen stress van examens, geen nachtjes doordoen om er toch het beste van te maken, geen dingen doen waar ik het nut niet van inzie, mij niet meer laten commanderen, mij niet laten behandelen gelijk een klein kind, niet meer afhankelijk zijn, etc... En mijn werk daar heb ik geen verantwoordelijkheden die ik niet aankan dus alles is op tijd af, ik kan alles managen en ik pak geen werk (in mijn hoofd) mee naar huis, tenzij positieve of leuke dingen om te vertellen.

Ik vond het studenten leven leuk en heb me goed geamuseerd, maar om eerlijk te zijn vind ik het leven na studenten tijd leuker.

Reden is omdat er niet veel veranderd is en zaken die veranderd zijn is positief, ja ik betaal nu belastingen, lening, elektriciteit, gas, woning,... maar als het dat maar is. Ik voel mij nu niet verantwoordelijker ofzo, omdat ik dat nu betaal. Ondanks vele dat tegen mij zeggen.
Maar heb nu ook meer geld (ondanks mijn uitgaven veel hoger ligt) om andere leuke dingen te gaan doen, vrije tijd is wat minder (Ik heb nu wel meer keuze), maar is ook allesbehalve een ramp te noemen. Ondanks ik geen problemen vond om naar school te gaan, vind ik werken leuker. De zaken dat ik nu allemaal leer gebruik ik ook rechtstreeks in de praktijk, op school had ik vaker het gedacht van, ik zit nu iets te leren dat ik toch nooit zal gebruiken. Alsook vind ik de sfeer zeer aangenaam op het werk, is veel losser.

Voor mij veranderd u leven pas, wanneer je kinderen krijgt. Ik heb zelf geen kinderen, maar als ik eens een dag moet oppassen op mijn neefje en nichtje merk je dat al goed en stel ik mij ook voor dat voor mijn broer (de papa) dit voor heel zijn leven is. Je geeft dan echt een stuk leven van u aan u kind, terwijl ik dat nu niet moet doen.

Tefal zei:

agree
Kinderen hebben is voor mij geen hell, maar er zijn ontzettend veel nadelen aan: ze kosten veel geld, kosten veel tijd, uw slaap is er vaak aan, weinig tijd voor hobby's/me-time, kinderen maken lawaai, maken dingen vuil, je kan niet overal op vakantie gaan, je vakantierust is er vaak aan, weinig tijd om te klussen, er moet altijd deftig eten zijn, etc..
Voor mij wegen de voordelen op tegen de nadelen maar ik begrijp mensen die er spijt van hebben.

Klik om te vergroten...

Meh degene die er spijt van hebben om die redenen zijn imo gewoon idioten. Allez kan best zijn dat ze er daarom spijt van hebben, maar ik kan niet begrijpen dat je daar niet op voorhand over nagedacht hebt.

Ik ben me er volledig van bewust dat ik waarschijnlijk in de eerste 10+ jaar geen film meer ga zien in de cinema (of het zou een kinderfilm moeten zijn), niet uit eten ga gaan en geen vakantie ga hebben als 3 jaar geleden. Net zoals alles nu meer zal kosten en ik hopen geld ga steken in zaken voor 'anderen'. Maar dat is iets waar je imo toch over na denkt voor je aan die kinderen begint en als je daar een probleem in ziet .. het niet doet? nee? Is dat te logisch ?

en on-topic: aangezien ik niet iemand was/ben die graag uitgaat vond ik dat studenten leven maar meh Het is nu veel beter, meer geld en je hebt veel meer inzicht in de gevolgen van uw keuzes

zarathustra zei:

Meh degene die er spijt van hebben om die redenen zijn imo gewoon idioten. Allez kan best zijn dat ze er daarom spijt van hebben, maar ik kan niet begrijpen dat je daar niet op voorhand over nagedacht hebt.

Ik ben me er volledig van bewust dat ik waarschijnlijk in de eerste 10+ jaar geen film meer ga zien in de cinema (of het zou een kinderfilm moeten zijn), niet uit eten ga gaan en geen vakantie ga hebben als 3 jaar geleden. Net zoals alles nu meer zal kosten en ik hopen geld ga steken in zaken voor 'anderen'. Maar dat is iets waar je imo toch over na denkt voor je aan die kinderen begint en als je daar een probleem in ziet .. het niet doet? nee? Is dat te logisch ?

Klik om te vergroten...

Wij zijn in elk geval niet gestopt met uit eten gaan of op vakantie te gaan zoals we dat deden. Cinema deden we voordien ook quasi nooit, dus dat doen we nu nog even veel .
We beklagen ons onze kleine niet, maar we zijn daarom niet meer of minder happy dan voordien.
Mensen maken vaak veel te veel fuzz rond zo ne kleine. "Alles moet in het teken staan van," "je kan en/of mag niets meer doen buiten mama en papa spelen" en "het is toch het allerbeste dat je kan overkomen". Allemaal niets van aan.

A-res zei:

Wij zijn in elk geval niet gestopt met uit eten gaan of op vakantie te gaan zoals we dat deden. Cinema deden we voordien ook quasi nooit, dus dat doen we nu nog even veel .
We beklagen ons onze kleine niet, maar we zijn daarom niet meer of minder happy dan voordien.
Mensen maken vaak veel te veel fuzz rond zo ne kleine. "Alles moet in het teken staan van," "je kan en/of mag niets meer doen buiten mama en papa spelen" en "het is toch het allerbeste dat je kan overkomen". Allemaal niets van aan.

Klik om te vergroten...

Nee hoeft inderdaad niet, maar ik heb geen opvang in een straal van 100-200km dus dan is dat wel de realiteit ^^

zarathustra zei:

Nee hoeft inderdaad niet, maar ik heb geen opvang in een straal van 100-200km dus dan is dat wel de realiteit ^^

Klik om te vergroten...

Je kan die gewoon meenemen hoor . In november gaan we in 't Fornuis eten en in december in 't Zilte en in zo'n keet neem je die beter niet mee (en gaat ie ook even naar één van zijn twee meters), maar in elke andere plek waar we gaan eten, nemen we die gewoon mee. Laatst nog in Schilde bij de ex van Wout Bru, en geen haar op ons hoofd dat er aan dacht om hem niet mee te nemen.
Idem voor verlof; de komende maanden Mauritius en London, en daar gaat ie ook domweg mee. 't Is niet omdat de goegemeente daar anders naar kijkt dat je dat daarom ook zo moet doen zenne

A-res zei:

Je kan die gewoon meenemen hoor . In november gaan we in 't Fornuis eten en in december in 't Zilte en in zo'n keet neem je die beter niet mee (en gaat ie ook even naar één van zijn twee meters), maar in elke andere plek waar we gaan eten, nemen we die gewoon mee. Laatst nog in Schilde bij de ex van Wout Bru, en geen haar op ons hoofd dat er aan dacht om hem niet mee te nemen.
Idem voor verlof; de komende maanden Mauritius en London, en daar gaat ie ook domweg mee. 't Is niet omdat de goegemeente daar anders naar kijkt dat je dat daarom ook zo moet doen zenne

Klik om te vergroten...

Laat ik herformuleren. Ik ga niet zeggen dat het niet kan maar het is mogelijk dat het niet kan. Hangt af van uw kinderen imo. En ik ga altijd uit van worst case voor ik een beslissing neem.


Sent from my iPhone using Tapatalk

A-res zei:

Je kan die gewoon meenemen hoor . In november gaan we in 't Fornuis eten en in december in 't Zilte en in zo'n keet neem je die beter niet mee (en gaat ie ook even naar één van zijn twee meters), maar in elke andere plek waar we gaan eten, nemen we die gewoon mee. Laatst nog in Schilde bij de ex van Wout Bru, en geen haar op ons hoofd dat er aan dacht om hem niet mee te nemen.
Idem voor verlof; de komende maanden Mauritius en London, en daar gaat ie ook domweg mee. 't Is niet omdat de goegemeente daar anders naar kijkt dat je dat daarom ook zo moet doen zenne

Klik om te vergroten...

Hangt er dan ook sterk vanaf hoe je daarvoor weg ging.
Als wij uit eten gaan, dan volgt nadien ook nog met "een stapje in de wereld". Dat gaat niet wanneer je kinderen bij u hebt, want dan moet je die al lang in bed hebben liggen. De momenten dat we dat niet doen, dan tafelen we langer. Dit gaat niet als je u kinderen mee neemt.
De momenten dat wij nu met de familie op stap gaan is dan ook anders. We gaan veel vroeger eten, we blijven minder lang hangen en we gaan nadien ook niks meer doen.
Ik vind de manier van tafelen ook totaal anders. En ik heb dan nog hele brave neefje en nichtje.

Zelfde met verlof, de verlof dat wij nu doen met de familie is ook totaal anders, veel activiteiten dat we vroeger deden kunnen we nu niet meer doen. Want daar kunnen kinderen niet met mee, alsook moeten die hun middag dutje doen, dus je moet dan zorgen dat ze ergens kunnen slapen. Onze planning is dan ook compleet anders. Wij gaan dan nu ook meer naar plaatsen waar de kinderen iets kunnen doen.

De citytrips van vroeger zijn dan ook in geruild in landal uitstapjes. De citytip dat wij vroeger deden is onmogelijk met die mannen. Daar kun je niet km's met afleggen, want dat kunnen die niet aan. Alsook gaan die na een uur beginnen zagen omdat ze niks om handen hebben, logisch, hoe saai is dat niet als kind om gewoon rond te wandelen in een stad.

Zelfs ik ervaar dat al en het zijn mijn kinderen dan nog niet eens.

Ben nu op mijn nichtje aan het passen, neefje heb ik al naar school gedaan. Ik heb daarstraks een sms gehad van mijn kameraad of ik niet langs kwam, het is goed weer en wou iets gaan doen. Heb nu moeten sturen sorry gaat niet, Nichtje moest haar dutje doen en straks moet ik het neefje op school gaan afhalen. Moesten die hier nu niet zijn, zou ik al lang weg zijn geweest. Heb het geluk dat het mijn kinderen niet zijn en dat ze weg gaan om 17:30 (komt hun mama ze halen), dus dan ben ik ook weg en gaan we met een paar kameraden naar stad. Als het mijn kinderen waren geweest zat ik er nog met "opgescheept" en moest ik al iets verzinnen. Ondertussen heb ik daar dan ook een slaapplek versiert, dus kom ook niet naar huis vanavond, dat zou ook al niet gaan als ik kinderen zou hebben.

Bimmer zei:

Hangt er dan ook sterk vanaf hoe je daarvoor weg ging.
Als wij uit eten gaan, dan volgt nadien ook nog met "een stapje in de wereld". Dat gaat niet wanneer je kinderen bij u hebt, want dan moet je die al lang in bed hebben liggen. De momenten dat we dat niet doen, dan tafelen we langer. Dit gaat niet als je u kinderen mee neemt.
De momenten dat wij nu met de familie op stap gaan is dan ook anders. We gaan veel vroeger eten, we blijven minder lang hangen en we gaan nadien ook niks meer doen.
Ik vind de manier van tafelen ook totaal anders. En ik heb dan nog hele brave neefje en nichtje.

Zelfde met verlof, de verlof dat wij nu doen met de familie is ook totaal anders, veel activiteiten dat we vroeger deden kunnen we nu niet meer doen. Want daar kunnen kinderen niet met mee, alsook moeten die hun middag dutje doen, dus je moet dan zorgen dat ze ergens kunnen slapen. Onze planning is dan ook compleet anders. Wij gaan dan nu ook meer naar plaatsen waar de kinderen iets kunnen doen.

Klik om te vergroten...

You read my mind. "Je kan ze meenemen", als wij op restaurant gaan, zijn wij tegen 23u terug thuis, kleine kinderen moeten rond 19u in hun bed.
Op reis? Probeer je babies maar eens mee te nemen naar een surfcamping of op snowboardverlof "zoals vroeger".

Wat ze bedoelen is: je kan ook nog iets gaan eten, of je kan ook nog op reis met kinderen. Maar No way dat dat op dezelfde manier kan als zonder kinderen.

sandervdw zei:

You read my mind. "Je kan ze meenemen", als wij op restaurant gaan, zijn wij tegen 23u terug thuis, kleine kinderen moeten rond 19u in hun bed.

Klik om te vergroten...

Maar neen, dat moet toch allemaal zo rigide niet. Als het de dag erna school is moeten ze op tijd in bed maar in het weekend zitten ze er bij ons toch ook vaak laat in hoor.

Je moet rekening houden met uw kinderen maar daarom niet je niet volledig in hun teken leven he.

eniac zei:

Maar neen, dat moet toch allemaal zo rigide niet. Als het de dag erna school is moeten ze op tijd in bed maar in het weekend zitten ze er bij ons toch ook vaak laat in hoor.

Je moet rekening houden met uw kinderen maar daarom niet je niet volledig in hun teken leven he.

Klik om te vergroten...

Is ook een kwestie van wat ge hen aanleert zeker? Indien ge vanaf het begin uw kinderen meeneemt op restaurant en duidelijk maakt dat ze zich er moeten gedragen, dan gaan ze op latere leeftijd heus niet de boel op stelten zetten. (of ge zou pech moeten hebben dat ge een kind met échte serieuze gedragsproblemen hebt). Kinderen die heel het restaurant bij elkaar schreeuwen, bij andere mensen aan/onder tafel gaan hangen,... zijn wellicht kinderen die zelden of nooit op restaurant gaan, en in zo'n nieuwe situatie natuurlijk alles willen uitproberen.

Idem met het slaapuur: als ze kost wat kost élke dag om 19u in bed moéten liggen, dan gaat een afwijking daar van wellicht voor problemen zorgen. Als ze echter altijd geleerd hebben dat er wel eens afgeweken kan worden van dat uur, dan gaan ze er niet dood van als ze eens om 22u in bed liggen ipv 20u.

eniac zei:

Maar neen, dat moet toch allemaal zo rigide niet. Als het de dag erna school is moeten ze op tijd in bed maar in het weekend zitten ze er bij ons toch ook vaak laat in hoor.

Je moet rekening houden met uw kinderen maar daarom niet je niet volledig in hun teken leven he.

Klik om te vergroten...

Hier heb je het al over kinderen die naar school gaan. Ik heb het eerder over kinderen 0-5 jaar (de leeftijd van de kinderen van mijn leeftijdsgenoten). Die worden gewoon onhandelbaar als ze niet op tijd in bed liggen.

Waar ik bvb zelf gek van wordt, zijn mensen die hun babies meenemen naar festivals. Er bestaat géén gehoorbescherming voor kinderen van die leeftijden. Zo'n kinderkoptelefoons zijn bedoeld voor kinderen in de lagere school.

eniac zei:

Maar neen, dat moet toch allemaal zo rigide niet. Als het de dag erna school is moeten ze op tijd in bed maar in het weekend zitten ze er bij ons toch ook vaak laat in hoor.

Je moet rekening houden met uw kinderen maar daarom niet je niet volledig in hun teken leven he.

Klik om te vergroten...

Het is dan nog te zien of ze het aankunnen. We blijven ook wel eens langer, zolang ze het aankunnen is het in orde (weekends en vakanties), maar soms zijn ze echt moe en vallen ze in slaap. Je kunt ze dan moeilijk zo in hun stoel laten zitten, dus pak je die mee naar huis. Kun je niet van tevoren voorspelen.

Ik merk goed aan mijn neefje die nu naar school gaat, dat hij nu ook sneller moe wordt, nichtje hangt ervan af of ze haar middag dutje goed heeft gedaan of niet. Je kunt ze ook geen uren op een stoel houden, want dan zitten ze constant te vragen of ze niet naar buiten mogen. Het zijn dan nog hele brave mannekes dus deze luisteren dan nog goed, maar is ook niet aangenaam dat je de hele tijd op een sip gezicht moet zitten zien omdat da manneke wilt gaan spelen (wat logisch is). Onze reustrant keuzes zijn dan ook anders, hier zitten dan ook meer kinderen waardoor alles ook drukker is.

sandervdw zei:

Wat ze bedoelen is: je kan ook nog iets gaan eten, of je kan ook nog op reis met kinderen. Maar No way dat dat op dezelfde manier kan als zonder kinderen.

Klik om te vergroten...

Wel, dat laatste, dat zijn keuzes. Enfin, zo ervaren wij dat toch aangezien wij onze levensstijl niet omgooien. Dat is ook wat we bedoelen met anderen die stellen dat "Alles moet in het teken staan van," "je kan en/of mag niets meer doen buiten mama en papa spelen" en "het is toch het allerbeste dat je kan overkomen". Niet zelden zijn dat beperkingen die anderen je willen opleggen, eerder dan dat die kinderen die beperkingen opleggen.

het grote verschil tussen "vandaag" (10 jaar aan het werk, grote renovatie, kinderen, etc...) en "vroeger" (professioneel student, 7 jaar Gent, hoempahoempahoempapa) is dat je vroeger geen (of weinig) verantwoordelijkheden had. De grote focus van het jaar was slagen voor dat jaar en dat was zo ongeveer ook een beetje dé bekommernis van de ouders. Eigenlijk leefdje je gewoon als een koning en moest je je van geen bal aantrekken. Op zondagavond naar Gent, naar de les gaan, uitgaan en op vrijdagavond terug naar huis om de was te laten doen en weer uit te gaan. Dat was zo beetje de modus operandi gedurende de studententijd. in de zomer dan wat reizen en af en toe een studentenjobke. Meer relax kan het eigenlijk niet worden.

voor de werkstudenten/ diegene die zo ongeveer alles zelf moesten betalen kan ik me wel voorstellen dat dat allemaal iets minder plezant is.

Met kinderen erbij heb je er een enorme verantwoordelijkheid bijgekregen. In de plaats krijg je bakken vol liefde maar de opoffering die je als individu of als koppel maakt zijn evenzeer groot. Er is een tijd voor kinderen en een tijd na kinderen. Zo simpel is het.

Dronken én wijzer terug naar huis komen, zo herinner ik mij de universiteit. Ik heb er de tijd van mijn leven mee gehad en wou soms dat ik terug student kon zijn - maar wel met een verloning. Mocht ik de lotto winnen zou ik meteen terug een studie gaan volgen. Voorlopig is dat voor iets als ik op pensioen ga.

Lobmans zei:

Is ook een kwestie van wat ge hen aanleert zeker? Indien ge vanaf het begin uw kinderen meeneemt op restaurant en duidelijk maakt dat ze zich er moeten gedragen, dan gaan ze op latere leeftijd heus niet de boel op stelten zetten. (of ge zou pech moeten hebben dat ge een kind met échte serieuze gedragsproblemen hebt). Kinderen die heel het restaurant bij elkaar schreeuwen, bij andere mensen aan/onder tafel gaan hangen,... zijn wellicht kinderen die zelden of nooit op restaurant gaan, en in zo'n nieuwe situatie natuurlijk alles willen uitproberen.

Idem met het slaapuur: als ze kost wat kost élke dag om 19u in bed moéten liggen, dan gaat een afwijking daar van wellicht voor problemen zorgen. Als ze echter altijd geleerd hebben dat er wel eens afgeweken kan worden van dat uur, dan gaan ze er niet dood van als ze eens om 22u in bed liggen ipv 20u.

Klik om te vergroten...

Volledig akkoord met dit alles.

sandervdw zei:

Hier heb je het al over kinderen die naar school gaan.

Klik om te vergroten...

Ja, omdat onze twee ondertussen alletwee naar school gaan. Maar daarvoor was het niet anders hoor. Zoals Lobmans zegt: het is maar wat je ze gewoon maakt. Ik ken koppels die jaren niet meer weggaan omdat ze denken dat dat niet gaat. Met onze kinderen gingen wij op autoreis vanaf ze 1 en 3 maand waren, restaurant vanaf ze wat deftig konden mee-eten. Zijn keuzes die je maakt.

Natuurlijk kan je niet meer exact alles doen op de manier waarop je het voorheen deed. Vandaar dat ik zei dat je er rekening mee moet houden. Maar je moet daarom niet je hele leven in hun teken stellen.

eniac zei:

, Met onze kinderen gingen wij op autoreis vanaf ze 1 en 3 maand waren, restaurant vanaf ze wat deftig konden mee-eten. Zijn keuzes die je maakt.

Natuurlijk kan je niet meer exact alles doen op de manier waarop je het voorheen deed. Vandaar dat ik zei dat je er rekening mee moet houden. Maar je moet daarom niet je hele leven in hun teken stellen.

Klik om te vergroten...

Voila. Mijn zus is onlangs bevallen en een week later zaten we met de familie al op restaurant mét kindje er bij. Ok, zo'n baby'tje heeft sowieso nog weinig besef hebben van dag/avond, maar ik denk dat het vooral voor uzelf als ouder belangrijk is dat ge al meteen de draad terug oppikt met zulke dingen ipv u lange tijd op te sluiten. Wij hebben onszelf dan ook voorgenomen om na de geboorte van ons kindje in januari, tegen maart/april ook een korte citytrip te doen. Veel dingen kunt ge dus gewoon nog blijven doen, hetzij dan met wat lichte veranderingen natuurlijk.

Ik hoop voor onze generatie dat de eerste 10-15 jaar van ons pensioen de mooiste tijd van je leven gaat zijn.
* (jong-)Bejaarden blijven steeds langer gezond
* Je moet niet meer gaan werken
* Je bent (normaal gezien toch) kapitaalkrachtig genoeg om u financieel ook geen zorgen te moeten maken

Ik denk er in elk geval liever op deze manier aan dan dat de beste tijd van mijn leven reeds achter de rug is...