Ik zit ook in exact dezelfde situatie. (inclusief afkeer voor bio

)
Laatste jaar ASO: Wetenschappen-Wiskunde met 8u wiskunde. Relatief weinig problemen (behalve voor frans). M'n sterkste vakken zijn wiskunde, fysica en engels. Ik kan met gemak 5 uren aan een stuk oefeningen maken en over theorie redeneren, maar na 1 uurtje hersenloos vanbuiten blokken (frans, esthetica, godsdienst, ...) krijg ik pijn aan m'n hoofd. :doh:
Ik kan alleen maar studeren door m'n leerstof echt te verwerken. Zelfs een vak zoals geschiedenis (typisch blokvak) studeer ik door verbanden te leggen. Ik ben niet zo slecht in feitjes uit het hoofd leren, ik haat het gewoon en heb er geen motivatie voor.
Kzou volgend jaar graag Informatica doen aan de kulac en dan na 2 jaar naar leuven. Helaas hoor ik hier nogal veel dingen over die me afschrikken.
1. Mijn pa zegt dat mannen die aan zo'n richting beginnen, al op voorhand programmeren en scriptjes maken als 'hobby'. Ik zeg dan tegen hem dat dat niet waar is en dat de meeste mensen die aan hun 1ste jaar beginnen nog geen enkele programmeercode hebben gezien (heb ik hier ook ergens op 9lives gelezen). De twijfel blijft echter... Is dat waar?
Ik ben dus begonnen met een paar gratis lessen te volgen op youtube van stanford university (progamming methodology, een soort snelcursus programmeren/java). Ik vind het niveau goed te doen en kvind de materie heel interessant, dus dat geeft me gelukkig alweer wat meer vertrouwen.
2. Aan de universiteit faalt 50% in zijn 1ste jaar.
Dit is 1 van de grote afschrikkers... Ik weet van mezelf dat ik geen blokbeest ben, dus vraag ik me af welke eigenschappen ik heb die ervoor zou zorgen dat ik bij die 50% zit die erdoor zijn... Kheb zeker de capaciteiten ervoor, maar zelfdiscipline blijft toch een serieus werkpunt...
3. Programmeren is saai.
Hoor ik van veel mensen, vooral mijn pa. Ikzelf vind probleemoplossend denken heel leuk, het zorgt voor een uitdaging enz. ,maar aangezien ik nog niet echt programmeerervaring heb, weet ik niet in welke mate dit aan bod komt bij programmeren. Blindelings copy-pasten zie ik nu ook weer niet echt zitten...
Redenen waarom ik Informatica wil doen:
- Het is een relatief nieuwe wetenschap, dus zijn er meer kansen om zelf een actieve inbreng te hebben.
- Ik zit meer uren per dag op de pc dan gezond is.

- Ik heb alle mogelijke richtingen bekeken, ze 1 voor 1 geschrapt, en informatica is de enige die overblijft.
- Kben redelijk sterk in wiskunde en engels is zo'n beetje een 2e moedertaal voor me. 2 sterke troeven voor de informatica imo.

- Ik interesseer me voor weinig dingen, maar probleemoplossend denken en redeneren doe ik wel graag.
-Informatica is vooral 'kunnen' en minder 'kennen' dan de meeste uniefrichtingen.
- Werkgelegenheid, als informaticus heb je meestal toch een goeie positie op de arbeidsmarkt + je kan nog alle kanten uit, in elke sector hebben ze informatici nodig.
- Interesse voor de manier waarop een computer werkt. (De overgang van eentjes en nulletjes naar deze website bijvoorbeeld)
- Als ik genoeg afweet van een pc, weet ik op welke dingen ik vooral moet letten alsk er zelf 1 samenstel.
Vaardigheid:
Ik haal ongeveer 70% op m'n rapport, ik zou meer kunnen halen, maar ik studeer gewoon niet zo veel voor vakken die me niet interesseren. (Dat geldt echter waarschijnlijk wel voor de meeste studenten

)
Vorig jaar zat ik op 1 vraag na in de 3e ronde van de Vlaamse Wiskunde Olympiade, dit jaar ga ik proberen om er effectief in te geraken.
Dus: vraag voor mensen die nu aan de unief/hogeschool zitten: zou ik deze richting aankunnen op uniefniveau of is het te hoog gegrepen? En zou ik Informatica graag doen of heb ik een compleet verkeerd beeld van die richting? Zo ja, welke richting zou je aanraden?