Hallo Doubter,
Eerst en vooral, sorry voor mijn incoherent nederlands. Ik heb al een paar postjes gezend en verteld dat het al 23 jaar is dat ik geen nederlands schrijf dus... hoop dat je dit gaat verstaan.
Ik ga enkel indruk leggen op het feit dat je een beetje stottert. Ik kan met wervaring over dat probleem praten. Heb hetzelfde gehad als jou. Het was niet echt een probleem maar toch stotterde ik wel elke dag op cruciale punten van de dag (in klas, thuis, enz.).
Toen ik met 18 jaar middelbaar afstudeerde met zeer goede resultaten in de summatieve toetsen die bijna allemaal mondeling waren ben ik naar Spanje vertrokken. Daar begon ik universitaire studies en het stotter probleem begon een groot probleem te zijn. Ik studeerde voor ingenieur en alhoewel ik enkele problemen had met de Spaanse taal zou ik makkelijk kunnen afstuderen maar helaas heb ik me laten gaan omwege van allerlei problemen i.v.m. het stotteren. De mensen maakten zich niet erg toen ik sprak maar ik was 100% bewust dat ik op eender welk moment kon beginnen te stotteren. Een paar jaar later begon het stotter probleem een "anxiety" probleem te worden. Met die "anxiety" begon ik te zweten toen ik in cafés terechtkwam, uitging met mijn vrienden, sprak in een klein groepje... Het begon een ECHT PROBLEEM te worden. Ik ben er niet in geslaagd om de universiteit te beëïndigen omwege van al die anxiety problemen (stotteren, zweten, en allerlei fysische "symptoms". Vele jobs heb ik niet aangenomen omwege van dit probleem. Nadien begon ik boeken te lezen over psychologie en over anxiety. Nu is anxiety wel bekend en iedereen weet wat het is maar in de jaren 90 dachten ze allemaal dat je wel een beetje raar was als je over die termen sprak.
Nu ben ik al 40 jaar en stotter ik al niet meer, of amper. Nu zweet ik ook al niet meer in public. Zoals jij zegt is het allemaal een vertrouwen probleem en het enige dat je kan doen is het probleem direkt aanpakken. Nooit de problemen achterlaten en ervan weglopen. Het is beter dat je daar rechtstreeks er naartoe loopt, dapper en snel om alles op te lossen. Dat zal je beter doen voelen en met de tijd zal je de indruk krijgen dat jij je problemen zelf kunt oplossen. Als je dat NU niet doet loop jij de risico om elke jaar een beetje meer te stotteren, begint te zweten en dat nadien Anxiety een groot probleem zal zijn voor jouw dagelijks leven.
Do the best you can with what you have , every day.
Ik zou dit graag in het engels hebben geschreven want nu zie ik dat ik veel problemen ga hebben in de eerste maanden wanneer ik terug in Antwerpen zal aankomen :--)
That's all Doubter. And one more thing... your nickname is not the most apropriate for you. You have to change it for another one, a more positive one. You have to picture in your mind everything from a positive way and you have to accept yourself as you are right now. That's the most important thing that you can do. Accept yourself and try to improve in the way you think about live, future.
I myself am scared now because of going to Antwerp on my own at the age of 40. I am lost but that will be another post I guess.
A big hug:--)
Galaaz.
.
.