Flora123
Legacy Member
Hallo iedereen
Ik zit in mijn eerste jaar farmaceutische wetenschappen op de universiteit van Antwerpen en dit is mijn verhaal:
Ik deed wetenschappen-wiskunde in het humaniora en aangezien ik een grote interesse voor chemie en microbiologie heb, ging mijn keuze om verder te studeren naar farmaceutische en biomedische wetenschappen. Na vele infomomenten en lessen mee gevolgd te hebben, besloot ik voor farmacie te gaan. Zo begon ik dus met volle moed aan deze richting. Ik was gelukkig in het eerste semester, ik had een heleboel klasgenoten in dezelfde richting en vond de practica ook heel erg tof. Maar aangezien ik nog thuis woon en elke dag lange afstanden moet reizen om de lessen te volgen, begon ik steeds minder naar de les te komen (met het gevoel dat ik dit allemaal wel thuis kon instuderen) --> Om het verhaal kort te maken: ik ben lui. Ik deed zeker mijn best voor de voorbereidingen voor de practica en practica-examens. Maar de examens voor de theorievakken ... ja dat vormde het echte probleem. Zoals al duidelijk bleek uit mijn verhaal, ben ik niet echt een goede student. Ik deed helemaal NIETS voor mijn vakken -met uitzondering voor het bijwonen van een aantal lessen hier en daar- het hele semester door. en zo had ik dus ook een enorm probleem toen de blokperiode eraan kwam. Ik heb me zo hard geconcentreerd op de fysica, omdat ik in totaal maar 5 lessen ofzo heb gevolgd en het toch wel een buisvak is en heb dit vak wonder boven wonder gehaald. Dat kan ik niet zeggen voor de rest.... Na die fysicabrok had ik geen zin en motivatie meer voor de rest en heb dus van de 5 vakken van het eerste semester, er maar ééntje gehaald. Voor veel studenten was dit ook zo (of zelfs erger) en zij besloten om hun vakkenpakket in het tweede semester wat kleiner te maken. Dat zou slim geweest zijn, ja. Ik heb dat dus NIET gedaan, met de gedachte dat ik mijn uitstelgedrag zou aanpakken en me als een beest op de examens zou storten .... om een laaaang verhaal kort te maken: de eerste maanden ging alles goed, maar aangezien ik elke dag pas rond een uur of 8 's avonds thuis kwam, verloor ik snel de moed om thuis het studeren verder op te pakken. Ik kwam nog eens in de problemen met de examens, die overigens 2-3 dagen na mijn laatste les al begonnen! Van de 6 vakken heb ik er 3 gehaald, en als je het vak bachelorproef meetelt heb ik dus in totaal 5 vakken van de 12 gehaald. Ik heb bovendien ook mijn herexamens net gehad en kan mezelf dus echt voor het hoofd slaan om zo'n mooie tweede kans te verspillen, want raad eens? ik voelde me uitgeput en afgekraakt tijdens die vakantie en heb mijn boeken niet aangeraakt! MIJN EIGEN SCHULD IK WEET HET WEL
Als er hier mensen zijn die alles hebben gelezen: bravo en heel erg bedankt.
Mijn vraag nu -eindelijk:
Mijn examenresultaten van tweede zit zijn er nog niet, maar ik heb het gevoel dat ik er min. 1 en max. 3 heb gehaald. De vraag is dus, wat moet ik doen? Ik heb mijn toekomst voor mezelf al zo'n beetje verpest en weet het nu gewoon niet meer. Ik wil gewoon in het modeltraject blijven en dat gaat nu niet meer. ik ben sowieso gebuisd voor de chemievakken, wat absoluut belangrijk is in het tweede jaar. Moet ik gewoon stoppen met de richting? Moet ik me concentreren op een andere carrière? OF is het toch mogelijk om deze vakken mee te nemen en mijn bachelor op minder dan 4 jaar af te ronden, vermits ik mijn studieprobleem heb aangepakt en alles geef wat ik kan geven? (ik was t.e.m. het 5 middelbaar echt een studiebol, ik hoop dat ik een soort van vast studieschema in dit geval zou kunnen oppakken ofzo)
Ik heb al een plan B en dat is biomedische en farmaceutische laboratoriumtechnologie/chemie op de hogeschool. Al van jongs af aan wou ik al in de wetenschappelijke sector terecht komen, maar ik ben een twijfelaar en weet nog steeds niet of dit een slimme keuze is, aangezien ik mijn eerste jaar farmacie verpest heb. Ik hou echt van chemie (alle aspecten ervan) en het medische aspect van de biologie, en ik geloofde zelfs dat ik inzicht in de chemie had (terwijl de chemie in het humaniora echt extreem makkelijk was in vergelijking met wat ik moest kennen bij ex-leerkrachten chemie) en dacht farmacie ook werkelijk aan te kunnen!?
De examens hebben me niet echt verbaasd, ik wist dat chemie moeilijk zou zijn, maar aangezien ik mijn best niet heb gedaan voor de chemievakken (toch mijn lievelingsvak, raar maar waar??), weet ik niet of ik de chemie op universiteitsniveau aankan (al is veel nog wel herhaling). Ik betwijfel dus om het risico te nemen dat WANNEER ik mijn best doe bij het voortzetten van farmacie, het misschien nog steeds niet lukt, doordat ik er gewoon niet goed genoeg in ben. Ik weet van mezelf dat als ik echt studeer, ik goede cijfers kan halen, maar misschien kan ik het gewoon niet aan, wat ik nu niet meer zo erg vind als eerst.
Ik hoop dat er mensen zijn die me kunnen vertellen of je eventueel vrijstellingen kunt krijgen op de hogeschool (zie boven) en/of
er studenten zijn die relatief veel herexamens hadden en toch nog farmacie hebben voortgezet --> Hoe heb jij het gedaan, gecombineerd? Heb je tips of ervaringen van eventueel bijkomende problemen?
Ik weet dat er al heel veel discussies zijn over farmacie en dergelijke ... Maar ik heb me MAANDEN suf gezocht op deze website en andere websites en vond niet echt een antwoord op mijn probleem, wel op een aantal andere vragen die ik eerst had. Al vast mijn excuses voor dit superlange bericht, maar ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.
Alvast bedankt voor alles.
Ik zit in mijn eerste jaar farmaceutische wetenschappen op de universiteit van Antwerpen en dit is mijn verhaal:
Ik deed wetenschappen-wiskunde in het humaniora en aangezien ik een grote interesse voor chemie en microbiologie heb, ging mijn keuze om verder te studeren naar farmaceutische en biomedische wetenschappen. Na vele infomomenten en lessen mee gevolgd te hebben, besloot ik voor farmacie te gaan. Zo begon ik dus met volle moed aan deze richting. Ik was gelukkig in het eerste semester, ik had een heleboel klasgenoten in dezelfde richting en vond de practica ook heel erg tof. Maar aangezien ik nog thuis woon en elke dag lange afstanden moet reizen om de lessen te volgen, begon ik steeds minder naar de les te komen (met het gevoel dat ik dit allemaal wel thuis kon instuderen) --> Om het verhaal kort te maken: ik ben lui. Ik deed zeker mijn best voor de voorbereidingen voor de practica en practica-examens. Maar de examens voor de theorievakken ... ja dat vormde het echte probleem. Zoals al duidelijk bleek uit mijn verhaal, ben ik niet echt een goede student. Ik deed helemaal NIETS voor mijn vakken -met uitzondering voor het bijwonen van een aantal lessen hier en daar- het hele semester door. en zo had ik dus ook een enorm probleem toen de blokperiode eraan kwam. Ik heb me zo hard geconcentreerd op de fysica, omdat ik in totaal maar 5 lessen ofzo heb gevolgd en het toch wel een buisvak is en heb dit vak wonder boven wonder gehaald. Dat kan ik niet zeggen voor de rest.... Na die fysicabrok had ik geen zin en motivatie meer voor de rest en heb dus van de 5 vakken van het eerste semester, er maar ééntje gehaald. Voor veel studenten was dit ook zo (of zelfs erger) en zij besloten om hun vakkenpakket in het tweede semester wat kleiner te maken. Dat zou slim geweest zijn, ja. Ik heb dat dus NIET gedaan, met de gedachte dat ik mijn uitstelgedrag zou aanpakken en me als een beest op de examens zou storten .... om een laaaang verhaal kort te maken: de eerste maanden ging alles goed, maar aangezien ik elke dag pas rond een uur of 8 's avonds thuis kwam, verloor ik snel de moed om thuis het studeren verder op te pakken. Ik kwam nog eens in de problemen met de examens, die overigens 2-3 dagen na mijn laatste les al begonnen! Van de 6 vakken heb ik er 3 gehaald, en als je het vak bachelorproef meetelt heb ik dus in totaal 5 vakken van de 12 gehaald. Ik heb bovendien ook mijn herexamens net gehad en kan mezelf dus echt voor het hoofd slaan om zo'n mooie tweede kans te verspillen, want raad eens? ik voelde me uitgeput en afgekraakt tijdens die vakantie en heb mijn boeken niet aangeraakt! MIJN EIGEN SCHULD IK WEET HET WEL
Als er hier mensen zijn die alles hebben gelezen: bravo en heel erg bedankt.
Mijn vraag nu -eindelijk:
Mijn examenresultaten van tweede zit zijn er nog niet, maar ik heb het gevoel dat ik er min. 1 en max. 3 heb gehaald. De vraag is dus, wat moet ik doen? Ik heb mijn toekomst voor mezelf al zo'n beetje verpest en weet het nu gewoon niet meer. Ik wil gewoon in het modeltraject blijven en dat gaat nu niet meer. ik ben sowieso gebuisd voor de chemievakken, wat absoluut belangrijk is in het tweede jaar. Moet ik gewoon stoppen met de richting? Moet ik me concentreren op een andere carrière? OF is het toch mogelijk om deze vakken mee te nemen en mijn bachelor op minder dan 4 jaar af te ronden, vermits ik mijn studieprobleem heb aangepakt en alles geef wat ik kan geven? (ik was t.e.m. het 5 middelbaar echt een studiebol, ik hoop dat ik een soort van vast studieschema in dit geval zou kunnen oppakken ofzo)
Ik heb al een plan B en dat is biomedische en farmaceutische laboratoriumtechnologie/chemie op de hogeschool. Al van jongs af aan wou ik al in de wetenschappelijke sector terecht komen, maar ik ben een twijfelaar en weet nog steeds niet of dit een slimme keuze is, aangezien ik mijn eerste jaar farmacie verpest heb. Ik hou echt van chemie (alle aspecten ervan) en het medische aspect van de biologie, en ik geloofde zelfs dat ik inzicht in de chemie had (terwijl de chemie in het humaniora echt extreem makkelijk was in vergelijking met wat ik moest kennen bij ex-leerkrachten chemie) en dacht farmacie ook werkelijk aan te kunnen!?
De examens hebben me niet echt verbaasd, ik wist dat chemie moeilijk zou zijn, maar aangezien ik mijn best niet heb gedaan voor de chemievakken (toch mijn lievelingsvak, raar maar waar??), weet ik niet of ik de chemie op universiteitsniveau aankan (al is veel nog wel herhaling). Ik betwijfel dus om het risico te nemen dat WANNEER ik mijn best doe bij het voortzetten van farmacie, het misschien nog steeds niet lukt, doordat ik er gewoon niet goed genoeg in ben. Ik weet van mezelf dat als ik echt studeer, ik goede cijfers kan halen, maar misschien kan ik het gewoon niet aan, wat ik nu niet meer zo erg vind als eerst.
Ik hoop dat er mensen zijn die me kunnen vertellen of je eventueel vrijstellingen kunt krijgen op de hogeschool (zie boven) en/of
er studenten zijn die relatief veel herexamens hadden en toch nog farmacie hebben voortgezet --> Hoe heb jij het gedaan, gecombineerd? Heb je tips of ervaringen van eventueel bijkomende problemen?
Ik weet dat er al heel veel discussies zijn over farmacie en dergelijke ... Maar ik heb me MAANDEN suf gezocht op deze website en andere websites en vond niet echt een antwoord op mijn probleem, wel op een aantal andere vragen die ik eerst had. Al vast mijn excuses voor dit superlange bericht, maar ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.
Alvast bedankt voor alles.
