Archief - farmacie te zwaar...

Hey,

Ik schrijf dit topic in naar van een vriendin. Deze vriendin doet momenteel farmacie aan de UGent, eerste jaar achter de rug. Dat jaar was eigenlijk niet echt een ramp. 5 herexamens van 10, als je hoort naar anderen hebben ze er vaak 4, 5, 6, 8... dus herexamens zijn blijkbaar vaak voorkomend in deze richting. Wat het probleem is, is dat ze er bij elke examen periode zwaar onder door gaat. Mentaal gezien dan. Het is niet zo dat ze elke dag leert tot 22 uur, 20 uur max en meestal een gemiddelde van 18u. Toch heeft ze het heel erg moeilijk met de lange blokperiodes etc. Met de herexamens is het nu terug van hetzelfde laken een broek, maar eigenlijk veel erger. Hele dagen wenen, zeggen dat ze het niet meer kan of wil,...

Ze is reeds bij de studiebegeleiding van de UGent geweest en daar hebben ze gezegd dat ze aan de rand van de afgrond staat, kans op depressie heeft,... verder hebben ze haar daar eigenlijk niet echt geholpen. Wat vage opmerkingen over dat de cursussen concreet moet aanpakken etc.

Ze weet dus eigenlijk niet wat te doen. Is het dit wel waard? Ze denkt dus ook na over andere richtingen. Iemand had voorgesteld om biomedische te doen. Begrijp mij niet verkeerd, ik wil zeker niet zeggen dat die richting o zo veel gemakkelijker is dan farmacie. Ik denk dat het nog altijd veel leerstof is en vooral heel veel practica wat de dagen heel erg zwaar maakt. Maar zijn er hier mensen die wat uitleg kunnen geven over de lessenroosters? Over de job die je hier later mee kan uitoefenen? Ze ziet haarzelf wel in een labo ziektes onderzoeken etc. maar bijvoorbeeld geen baanbrekend onderzoek doen naar nog onontdekte ziektes etc... in ieder geval wil ze wel in de wetenschappelijke richtingen blijven (buiten ingenieur) maar farmacie valt te zwaar uit...

Ik had graag ook wat ervaringen van mensen gehoord die nu in hun 3de bach/master zitten of reeds zijn afgestudeerd naar hoe het verloop van de studie gaat... wordt het nog moeilijker en zwaarder? Als je een vak laat vallen omdat je er eentje moet meenemen, raak je dan niet in de knoop omdat je dan die practica moet inplannen etc?

En los van de studie: wat doet ze eigenlijk het beste? Stoppen en iets anders zoeken om haar mentale gezondheid te waarborgen of toch doorzetten met kans om er helemaal onder door te gaan? Het is moeilijk omdat ze helemaal niet weet wat ze wil doen... Doorgaan? Stoppen? En wat moet je dan anders studeren?

Ze zou beter eens een afspraak bij een psycholoog maken, want het is niet echt normaal om ganse dagen te wenen omdat het studeren niet loopt zoals het hoort. Ze zal voor zichzelf, eventueel na wat gesprekken met een psycholoog, moeten uitmaken wat de oorzaak van haar slechte resultaten is. Als de richting effectief te zwaar is dan zit er niet veel anders op dan te veranderen.

Waarom weent ze? Is ze depressief omdat ze voelt dat ze het niet gaat kunnen, of de richting niet meer leuk vindt? Heeft ze weinig zelfvertrouwen?

Krypton1997 zei:

En los van de studie: wat doet ze eigenlijk het beste? Stoppen en iets anders zoeken om haar mentale gezondheid te waarborgen of toch doorzetten met kans om er helemaal onder door te gaan? Het is moeilijk omdat ze helemaal niet weet wat ze wil doen... Doorgaan? Stoppen? En wat moet je dan anders studeren?

Klik om te vergroten...

als ge een studierichting volgt en al in het 1e jaar staat ge op instorten dan zou de conclusie simpel moeten zijn.
het is te hoog gegrepen voor haar
is da erg? ik was ook niet geschikt, lees te lomp, pm theoretisch fysicus te worden daar in Zwitserland

wat moet je anders studeren?
er zijn genoeg knelpuntberoepen en genoeg jobs waar ge heel goed uw boterham kunt verdienen, ze moet ni direct loodgieter worden mo er zijn nog alternatieven

Krypton1997 zei:

Hey,

Ik schrijf dit topic in naar van een vriendin. Deze vriendin doet momenteel farmacie aan de UGent, eerste jaar achter de rug. Dat jaar was eigenlijk niet echt een ramp. 5 herexamens van 10, als je hoort naar anderen hebben ze er vaak 4, 5, 6, 8... dus herexamens zijn blijkbaar vaak voorkomend in deze richting. Wat het probleem is, is dat ze er bij elke examen periode zwaar onder door gaat. Mentaal gezien dan. Het is niet zo dat ze elke dag leert tot 22 uur, 20 uur max en meestal een gemiddelde van 18u. Toch heeft ze het heel erg moeilijk met de lange blokperiodes etc. Met de herexamens is het nu terug van hetzelfde laken een broek, maar eigenlijk veel erger. Hele dagen wenen, zeggen dat ze het niet meer kan of wil,...

Klik om te vergroten...

Ik heb de indruk dat haar problemen vooral psychologisch zijn en weinig te maken hebben met de werkdruk. Als je maar tot 18u leert kan je moeilijk van druk spreken he. Ik zou haar aanraden wat meer te leren relaxen en die studies lichter op te nemen en eventueel te veranderen als het echt niet gaat.

Het is niet vreemd om je tijdens examenperiodes overweldigd te voelen door de hoeveelheid materiaal en de druk van dat ene examen dat bepaalt of je slaagt voor een vak of niet. Daardoor het af en toe niet meer zien zitten en zitten huilen is ook niet zo abnormaal. Maar als dit constant gebeurt dan is het misschien wel beter om een studie te zoeken waar de druk minder is en ook eens met een psycholoog te spreken.

Ik spreek niet uit ervaring en studeer ook geen farmacie, maar over het algemeen worden studies niet makkelijker in het 2e of 3e jaar. Bovendien is vakken meenemen naar het volgend jaar nooit een ideale optie, aangezien je dan vaak inderdaad in de problemen komt met je uurrooster, voor practica, gewone lessen en examens.

Krypton1997 zei:

Ze weet dus eigenlijk niet wat te doen. Is het dit wel waard? Ze denkt dus ook na over andere richtingen. Iemand had voorgesteld om biomedische te doen. Begrijp mij niet verkeerd, ik wil zeker niet zeggen dat die richting o zo veel gemakkelijker is dan farmacie. Ik denk dat het nog altijd veel leerstof is en vooral heel veel practica wat de dagen heel erg zwaar maakt. Maar zijn er hier mensen die wat uitleg kunnen geven over de lessenroosters? Over de job die je hier later mee kan uitoefenen?

Klik om te vergroten...

Ook biomedische telt ook redelijk veel (verplichte) practica, net zoals alle andere life sciences. Onze richtingen staan bekend om hun vele lesuren, dus overstappen naar biomedische is niet echt aan te raden als ze zoveel lesuren niet aankan.
De leerstof is veel, ja, maar dat geldt voor zowat alle STEM-richtingen.

Krypton1997 zei:

Ze ziet haarzelf wel in een labo ziektes onderzoeken etc. maar bijvoorbeeld geen baanbrekend onderzoek doen naar nog onontdekte ziektes etc... in ieder geval wil ze wel in de wetenschappelijke richtingen blijven (buiten ingenieur) maar farmacie valt te zwaar uit...

Klik om te vergroten...

Ze wil ziektes onderzoeken maar geen onderzoek doen naar nog weinig bekende ziektes? Dat lijkt me eerder op de job-beschrijving van een gewone laborant en niet van een academisch geschoolde biomedicus.
Het hele idee achter biomedische wetenschappen is net dat die mensen worden opgeleid om ziektes te helpen ontrafelen.

Krypton1997 zei:

Ik had graag ook wat ervaringen van mensen gehoord die nu in hun 3de bach/master zitten of reeds zijn afgestudeerd naar hoe het verloop van de studie gaat... wordt het nog moeilijker en zwaarder? Als je een vak laat vallen omdat je er eentje moet meenemen, raak je dan niet in de knoop omdat je dan die practica moet inplannen etc?

Klik om te vergroten...

Ik zit nu in m'n 3e bachelor farmacie. Het eerste jaar en de 1e semester van de 2e bachelor zijn zeer theoretisch. Je krijgt een hele resem van typische buisvakken zoals fysica, organische chemie, wiskunde, statistiek, ...
Als je daar door bent gesparteld wordt de leerstof an sich makkelijker maar krijg je alsmaar meer typische apothekersvakken. Naarmate je vordert in de studie worden de practica ook steeds moeilijker en vooral omvangrijker.

Een vak meenemen is bij farmacie een drama. De meeste vakken hebben volgtijdelijkheid en als ze dat niet hebben dan is de kans op overlapping van de practica tamelijk groot.

Krypton1997 zei:

En los van de studie: wat doet ze eigenlijk het beste? Stoppen en iets anders zoeken om haar mentale gezondheid te waarborgen of toch doorzetten met kans om er helemaal onder door te gaan? Het is moeilijk omdat ze helemaal niet weet wat ze wil doen... Doorgaan? Stoppen? En wat moet je dan anders studeren?

Klik om te vergroten...

Dat sommige mensen in hun 1e jaar universiteit een mentale dip krijgen komt best vaak voor. Maar laat ze eerst haar herexamens tot een goed einde brengen. Als nu daarna blijkt dat ze 1 of 2 kleine vakken moet meenemen dan zou ik gewoon doorgaan. Het eerste jaar is zwaar en sommige mensen moeten nu enorm veel studeren, maar naarmate je langer aan de unif zit dan krijg je dat studeren onder de knie.
Ik studeer nu ongeveer de helft zo weinig van toen ik in het eerste zat en ik had dit jaar geen enkel herexamen en zeer bevredigende cijfers.

Krypton1997 zei:

Hey,

Ik schrijf dit topic in naar van een vriendin. Deze vriendin doet momenteel farmacie aan de UGent, eerste jaar achter de rug. Dat jaar was eigenlijk niet echt een ramp. 5 herexamens van 10, als je hoort naar anderen hebben ze er vaak 4, 5, 6, 8... dus herexamens zijn blijkbaar vaak voorkomend in deze richting. Wat het probleem is, is dat ze er bij elke examen periode zwaar onder door gaat. Mentaal gezien dan. Het is niet zo dat ze elke dag leert tot 22 uur, 20 uur max en meestal een gemiddelde van 18u. Toch heeft ze het heel erg moeilijk met de lange blokperiodes etc. Met de herexamens is het nu terug van hetzelfde laken een broek, maar eigenlijk veel erger. Hele dagen wenen, zeggen dat ze het niet meer kan of wil,...

Klik om te vergroten...

Dat is wel degelijk een kleine ramp. Ik ken er genoeg die farmacie gestudeerd hebben. In tegenstelling tot wat je altijd hoort is een hele hoop herexamens niet de norm/standaard. En zeker geen lange termijn recept op succes. Maar je hoort natuurlijk veel meer van de faal studenten dan van degenen die mooi op schema zitten en er doorheen fietsen. Je kunt eens een herexamen hebben of een slecht jaar. Maar telkens 5-6-7-8 herexamens, dat wordt natuurlijk wel vermoeiend op den duur, je hebt nooit echt verlof.

Ze is reeds bij de studiebegeleiding van de UGent geweest en daar hebben ze gezegd dat ze aan de rand van de afgrond staat, kans op depressie heeft,... verder hebben ze haar daar eigenlijk niet echt geholpen. Wat vage opmerkingen over dat de cursussen concreet moet aanpakken etc.

Klik om te vergroten...

Wat verwacht je van studiebegeleiding? Dat ze je personal issues gaan oplossen. Klinkt misschien cru, maar wat kan studiebegeleiding doen als iemand constant weent? Niet veel behalve wat tips aanreiken voor het verwerken van cursussen.

Ze weet dus eigenlijk niet wat te doen. Is het dit wel waard? Ze denkt dus ook na over andere richtingen. Iemand had voorgesteld om biomedische te doen. Begrijp mij niet verkeerd, ik wil zeker niet zeggen dat die richting o zo veel gemakkelijker is dan farmacie. Ik denk dat het nog altijd veel leerstof is en vooral heel veel practica wat de dagen heel erg zwaar maakt. Maar zijn er hier mensen die wat uitleg kunnen geven over de lessenroosters? Over de job die je hier later mee kan uitoefenen? Ze ziet haarzelf wel in een labo ziektes onderzoeken etc. maar bijvoorbeeld geen baanbrekend onderzoek doen naar nog onontdekte ziektes etc... in ieder geval wil ze wel in de wetenschappelijke richtingen blijven (buiten ingenieur) maar farmacie valt te zwaar uit...

Klik om te vergroten...

Als het na 1 jaar al allemaal te veel aan het worden, zal naar een gelijkaardige richting veranderen niet veel veranderen. Het wordt er niet lichter op. In een andere richting misschien wel, maar niet super veel. En hoe verder je komt, hoe crappier je examen rooster zal worden. Als je keuzevakken neemt of vakken op andere faculteiten, zal je examen rooster nooit 100% ok zijn. Dan heb je 2 examen op dezelfde dag of 2 examens van 200-300blz met 1 dag tussen. En zelfs als je snelle leerder bent, zul je nachten moeten doorsteken of eens om 6h opstaan en tot 11h s avonds leren. Dat is onvermijdbaar. Ik studeerde vroeger ook niet veel vond ik van mezelf (als ik vergeleek met andere studenten). Maar zelfs ik was bezig van 14h tot 18-19h elke dag. Als tot 18h leren al te veel is, heb je een doorzettings probleem.

En met alle respect, maar het is altijd hetzelfde met de wenertjes. Ze willen farmacie, bio-ir, kankeronderzoek doen, <insert random buzz words>. Maar ze willen niet doen wat ervoor nodig is. Hoe kun je ziektes onderzoeken zonder onderzoek te willen doen? Klassieke routine diagnostiek doen laboslaafjes of robotjes. Daarvoor moet je niet veel kunnen.

En wetenschap willen doen, maar geen ingenieur en geen nieuwe dingen en geen farmacie. dan schiet er neit veel meer over.

Ik had graag ook wat ervaringen van mensen gehoord die nu in hun 3de bach/master zitten of reeds zijn afgestudeerd naar hoe het verloop van de studie gaat... wordt het nog moeilijker en zwaarder? Als je een vak laat vallen omdat je er eentje moet meenemen, raak je dan niet in de knoop omdat je dan die practica moet inplannen etc?

Klik om te vergroten...

Ik heb geen farma gedaan maar bio-ir. Ervaring zal wel ongeveer hetzelfde zijn vermoed ik. Hoe verder je raakt, hoe meer je zelf moet doen en plannen. Op den duur krijg je 2 of 3 slots van 4h in het labo en moet je 6 weken later je labo verslagen afgeven. De een slaapt na een cantus voor de deur in de gang om snel zijn labo te kunnen doen. Ik deed ze 's avonds van 16-20h zodat ik mijn kater mooi kon uitslapen.

Om het nog eens cru te zeggen. Studeren is neit echt moeilijk als je je er voor inzet. Je hebt 16h per dag die je grotendeels zelf kunt invullen. Ja, je hebt veel les; ja, je hebt veel practica, blablabla. Maar je hebt meer dan tijd genoeg om alles rond te krijgen in de tijd die je krijgt. Als je studeren als je full time bezigheid ziet en geen 1000 andere dingen doet, lukt dat wel.

En los van de studie: wat doet ze eigenlijk het beste? Stoppen en iets anders zoeken om haar mentale gezondheid te waarborgen of toch doorzetten met kans om er helemaal onder door te gaan? Het is moeilijk omdat ze helemaal niet weet wat ze wil doen... Doorgaan? Stoppen? En wat moet je dan anders studeren?

Klik om te vergroten...

Niemand zal er volledig mentaal onder door gaan van 1 jaar studeren. Als ze er onderdoor gaat, is er al wat anders aan de hand. Eerst de mental shit opkuisen, daarna aan de studies denken.



En ja, ik weet dat ik cru en grof klink. Maar het is gewoon de realiteit.

Iedereen heeft het in de examens eens moeilijk, iedereen raakt gestressed in de examens, iedereen voelt zich eens overweldigd. Maar bottom line is, suck it up. Als je later werkt is de druk nog veel hoger en zijn er geen 2e zits. Als je met de druk al niet om kan in 1e bach, moet de conclusie snel duidelijk zijn...

Krypton1997 zei:

Hey,

Ik schrijf dit topic in naar van een vriendin. Deze vriendin doet momenteel farmacie aan de UGent, eerste jaar achter de rug. Dat jaar was eigenlijk niet echt een ramp. 5 herexamens van 10, als je hoort naar anderen hebben ze er vaak 4, 5, 6, 8... dus herexamens zijn blijkbaar vaak voorkomend in deze richting. Wat het probleem is, is dat ze er bij elke examen periode zwaar onder door gaat. Mentaal gezien dan. Het is niet zo dat ze elke dag leert tot 22 uur, 20 uur max en meestal een gemiddelde van 18u. Toch heeft ze het heel erg moeilijk met de lange blokperiodes etc. Met de herexamens is het nu terug van hetzelfde laken een broek, maar eigenlijk veel erger. Hele dagen wenen, zeggen dat ze het niet meer kan of wil,...

Ze is reeds bij de studiebegeleiding van de UGent geweest en daar hebben ze gezegd dat ze aan de rand van de afgrond staat, kans op depressie heeft,... verder hebben ze haar daar eigenlijk niet echt geholpen. Wat vage opmerkingen over dat de cursussen concreet moet aanpakken etc.



En los van de studie: wat doet ze eigenlijk het beste? Stoppen en iets anders zoeken om haar mentale gezondheid te waarborgen of toch doorzetten met kans om er helemaal onder door te gaan? Het is moeilijk omdat ze helemaal niet weet wat ze wil doen... Doorgaan? Stoppen? En wat moet je dan anders studeren?

Klik om te vergroten...

Heum?
Waarom probeert ze eens niet de hogeschool?
Het is klaarblijkelijk uit je verhaal dat ze de stress/motivatie niet heeft om nog zoveel jaren te studeren.
En ja, ik denk dat vrouwen veel rapper wenen dan mannen. Mannen zullen veel eerder klagen/vloeken.

Ze zit nog maar in haar eerste jaar (!) en weent nu al alle dagen.
Zal leuk worden. Vergeet niet dat het ieder jaar zwaarder/grotere pakken zijn.

Hogeschool proberen, in een andere voor haar intressante richting.
Zo niet: stoppen en gaan werken.

'zeggen dat ze het niet meer kan of wil', lijkt me dan nogal zonneklaar dat ze schoolmoe is?

Het probleem met veel studenten is dat ze denken dat studeren een bezigheid is. Als je studeren aan de universiteit niet als een fulltime job aanziet (met veel verlof weliswaar ), dan ben je elk jaar gesjarelt.

Zoals gezegd: wat is de oorzaak van haar probleem?

Ik buisde ook in m'n eerste jaar Farmacie...op alles. Jawel: op alles. M'n tweede jaar in het eerste semester: weer op 3 vakken gebuisd. In het tweede semester had ik één buis en gaande weg kwam de klik: ik zal de non-believers eens een poepje laten ruiken want ik geloofde wel dat ik het kon, als ik het echt wou. Dan ben ik beginnen studeren in de zomer zoals nooit tevoren en nadien had ik nooit meer een buis.

Het was duidelijk dat het bij mij eerder uit tamzakkerij was, bij uw vriendin lijkt het iets anders. Is het panische faalangst? Daar valt misschien iets aan te doen. Is het iets anders?

Sooth Awful zei:

Het probleem met veel studenten is dat ze denken dat studeren een bezigheid is. Als je studeren aan de universiteit niet als een fulltime job aanziet (met veel verlof weliswaar ), dan ben je elk jaar gesjarelt.

Klik om te vergroten...

Genoeg mensen die dat enkel als een bezigheid zien gedurende een 8 tal weken per jaar ofzo, tijdens de blok en examens. En nauwelijks of niet gesjarelt zijn.

Krypton1997 zei:

Ik had graag ook wat ervaringen van mensen gehoord die nu in hun 3de bach/master zitten of reeds zijn afgestudeerd naar hoe het verloop van de studie gaat... wordt het nog moeilijker en zwaarder? Als je een vak laat vallen omdat je er eentje moet meenemen, raak je dan niet in de knoop omdat je dan die practica moet inplannen etc?

Klik om te vergroten...

Het wordt zeker niet gemakkelijker. Veel mensen die niet slagen voor Farmacie gaan biomedische (unif) of farmaceutische analysetechnieken (hogeschool) studeren en met succes.
Ik heb er in Leuven ook veel naar de VUB zien gaan en daar wel erdoor waren omdat de begeleiding veel beter is.

AreVee zei:

Genoeg mensen die dat enkel als een bezigheid zien gedurende een 8 tal weken per jaar ofzo, tijdens de blok en examens. En nauwelijks of niet gesjarelt zijn.

Klik om te vergroten...

Welkom in de professionele bachelors

AreVee zei:

Genoeg mensen die dat enkel als een bezigheid zien gedurende een 8 tal weken per jaar ofzo, tijdens de blok en examens. En nauwelijks of niet gesjarelt zijn.

Klik om te vergroten...

Ik ga hier niet pretenderen dat unief het moeilijkste ter wereld is. Maar ik ken er ook niet veel die met 8tal weken per jaar in te spannen er telkens mooi doorheen raakten met beperkte 2e zit. En al zeker niet bij richtingen met veel practica/oefeningen/techische richtingen.

Ja, ik had een maat die 2-3weken per jaar studeerde en er door sukkelde met 5-6-7 herexamens per keer en 7 en half jaar gedaan over de 5 jaar. Dat zijn de uitzonderingen. Veel van die 'circusartiesten' sneuvelen halverwege.

Als je gewoon dat als je enige bezigheid ziet en regelmatig naar de les gaat, af en toe eens wat oefeningen voorbereidt en je cursus wat bijhoudt wat belangrijk is en wat niet en wat uitleg opschrijft van tijdens de les, kan elk normaal mens erdoor fietsen zonder excessieve stress.

cma zei:

Welkom in de professionele bachelors

Klik om te vergroten...

Juist daarom dat ze een professionele bachelor eigenlijk niet ziet zitten... omdat ze weet dat ze geen klop moet doen doorheen het jaar en omdat ze weet dat ze veel meer aankan. Veranderen naar Biomedische ziet ze misschien wel zitten, maar ze twijfelt omdat biomedische toch niet zo veel gemakkelijker is.

Bedankt iedereen voor de reacties. Ik heb haar een afspraak laten maken bij haar dokter voor eens te kijken of er hulp kan voorzien worden de psychologische problemen. Het "studieprobleem" laten we even rusten, ik heb haar toch wat kunnen motiveren om nog de overige herexamens te maken en dan te kijken naar de resultaten.

Kort samengevat:
Jouw vriendin verandert in een depressief wrak onder de studiedruk, maar een bachelor zou ze nooit overwegen omdat het te ver onder haar niveau ligt?
Welkom in absurdistan!

Kleine opmerking van iemand die dubbel zo oud is: iq en draagkracht hebben niets met elkaar gemeenschappelijk! Via een bachelor kan ze een diploma behalen én haar mentale gezondheid bewaren (maar wie heeft DAT nou nodig?!?). Als ze wat meer zelfvertrouwen heeft én een aangepaste studiemethode én nog steeds goesting, kan ze na een bachelor ook nog voor een master gaan he...

Een vriendin van mij studeerde biomedische, haar broer zat bij mij in het jaar en is nu klinisch bioloog na een reeks onderscheidingen. Die laatste beweerde dat haar richting helemaal niet moest onderdoen voor Farmacie, wel integendeel.

Ik zou er ook niet van uitgaan eigenlijk dat dat zoveel makkelijker is... Lijkt me dat ze gelijkwaardig zijn, hoor

AreVee zei:

Genoeg mensen die dat enkel als een bezigheid zien gedurende een 8 tal weken per jaar ofzo, tijdens de blok en examens. En nauwelijks of niet gesjarelt zijn.

Klik om te vergroten...

Daar moet ik eens goed mee lachen. Kan misschien zo zijn in die richtingen die jij goed kent, bij die van ons is dat wel wat anders.

Thin Liz zei:

Een vriendin van mij studeerde biomedische, haar broer zat bij mij in het jaar en is nu klinisch bioloog na een reeks onderscheidingen. Die laatste beweerde dat haar richting helemaal niet moest onderdoen voor Farmacie, wel integendeel.

Klik om te vergroten...

Frederico zei:

Ik zou er ook niet van uitgaan eigenlijk dat dat zoveel makkelijker is... Lijkt me dat ze gelijkwaardig zijn, hoor

Klik om te vergroten...

Nuja, biomedische en farmacie zijn te verschillend om die echt te vergelijken. Als ge enorm geïnteresseerd bent in cellenleer/histologie en aanverwanten dan is biomedische the way to go.