Meds
Legacy Member
Een tijd geleden heb ik met een masterdiploma mijn eerste stappen gezet op de arbeidsmarkt. Maar wat bleek het werk stond me niet aan en als ik iets niet graag doe dan ben ik van mening dat je er mee moet stoppen. Federale overheid, telecombedrijf, een bank ik heb er allemaal voor gewerkt. Ik heb nu de luxe dat ik nu werk voor een kantoor van mijn vader. Al ben ik mij er ten volle van bewust dat veel mensen die luxe niet hebben. Elke morgen stapte ik in de auto en ik dacht waarom ga ik eigenlijk nog werken? Ook op de werkvloer heb ik een grondige hekel aan gezag. En na verloop van tijd heb je natuurlijk met iedereen ambras
.
Mijn ouders begrijpen me wel. Maar ik heb al vaak te horen gekregen dat ik een toerist ben of een clown
. Maar ik vraag me gewoon af of een leuke job wel bestaat? Al die mensen die elke dag in de file moeten staan aanschuiven om op hun werk te geraken of in nokvolle treinen moeten zitten om naar Brussel te sporen die moeten toch ook een grondige hekel hebben aan hun job? Wat is daar leuk aan? Of ben ik de enige die zo denkt?
.Mijn ouders begrijpen me wel. Maar ik heb al vaak te horen gekregen dat ik een toerist ben of een clown
. Maar ik vraag me gewoon af of een leuke job wel bestaat? Al die mensen die elke dag in de file moeten staan aanschuiven om op hun werk te geraken of in nokvolle treinen moeten zitten om naar Brussel te sporen die moeten toch ook een grondige hekel hebben aan hun job? Wat is daar leuk aan? Of ben ik de enige die zo denkt?




