Archief - Doctoreren

Hallo,
Ik zit in mijn voorlaatste jaar Biomedische Wetenschappen aan UHasselt en het begint zo stilaan de tijd te worden om na te denken wat ik na mijn opleiding ga doen. Graag zou ik mijn doctoraat willen halen maar weet eigenlijk weining over hoe dit in z'n werk gaat en wat er bij komt kijken.
Weet iemand misschien enkele goede, duidelijke sites of heeft zelf ervaring over het hele proces?
Ik weet dat je kan solliciteren voor een doctoraatsplaats of er 'gevraagd' voor kan worden. Maar wat komt er nog meer bij kijken? Moet je zelf ook zorgen voor een financiering van je onderzoek of wordt dat meestal verzorgd door je projectleider? En hoe zit het met onkostenvergoeding? Hoeveel bedraagt je loon ongeveer?
Ik overweeg ook om in Maastricht te doctoreren. Ik veronderstel dat mijn doctoraat dan 'evenveel' waard is als een Belgisch doctoraat? En heeft iemand een idee hoe het zit daar met loon enz.
Alvast bedankt

Doctoreren@UHasselt

da ge da nu zelf nie kunt vinden... fuck zeg. En wil je dezelfde info over andere universiteiten, kijk dan op www.ugent.be enzo. En info over lonen en dergelijke stel je beter aan mensen van't unief zelf he.

Doctoreren@UHasselt
Doctoreren - Katholieke Universiteit Leuven;: Doctoreren
http://www.ugent.be/nl/onderzoek/doctoreren
Deze links zullen je verder helpen.
In feite komt er niet zoveel kijken om aangeworven te worden. In praktijk moet jij een afspraak maken met een prof waarbij je zou willen doctoreren, die zal dan wel zeggen of hij nog geld ter beschikking heeft (op projecten etc) ofwel of hij wil fungeren als promotor bij je aanvraag voor financiering (FWO,BOF etc). Best wel snel zijn want aanvragen voor FWO hebben als deadline februari. Wat graden betreft, moet je enkel een onderscheiding hebben tenzij je een FWO-mandaat wil (daar moet je bij X besten zijn in Vlaanderen)
Het startloon ligt rond de 1650 euro netto. Als FWO/BOF/IWT-mandaathouder moet je geen personenbelasting betalen en krijg je dat loon als een beurs (dus geen fiscaal gunstig pensioensparen, lenen etc voor jou). Veel projectmedewerkers krijgen daar 90% van. Je hebt ook nog recht op vakantiegeld en eindejaarspremie. Al je onkosten (congresreizen, pc, etc) worden vergoed zolang er geld is (en op projecten is er meestal veel geld). Na 4 jaar zal je loon rond de 1800 euro liggen (of weer 90% ervan).
Doctoreren in Nederland is financieel veel minder voordelig dacht ik (krijgen <1000 euro per maand), wat wel interessant is, is een cotutelle of een gezamelijk doctoraat dat je doet vanuit Hasselt.
Belangrijkste voor de waarde van je doctoraat is dat je een goede promotor (en later jury) hebt. Dus iemand die internationale faam heeft. Moet wel toegeven dat de UHasselt een ietwat zwakkere onderzoeksreputatie heeft, maar twijfel er niet aan dat er daar ook goede profs rondlopen.

Euhm, ik weet wel waar ik dat kan vinden op de site van UHasselt. Ik ben niet ongelooflijk dom maar ik wil gewoon weten hoe het echt te werk gaat. Is de procedure moeilijk om geselecteerd te worden enzo...

1700 euro bruto onbelast dacht ik

Voordat je zelfs maar denkt aan doctoreren moet je heel goed voor ogen houden dat een doctoraat deuren opent, maar ook deuren voor je afsluit. Mispak je niet; een doctoraat is niet niets: je verdient goed maar de resultaten moeten zeker en vast bij tijd en stond op tafel liggen! Het is ook een jarenlang engagement dat je aangaat, informeer je dus goed voor je eraan begint...

Verder zijn doctors 'duur' voor de universiteit en zijn er heel wat die afvloeien na hun doctoraat voltooid te hebben. Er zijn immers heel wat meer doctoren dan er plaats is voor professoren, en om tot professor benoemd te worden heb je naast heel goede 'credentials' ook nog steeds de 'goodwill' van je collega-professoren nodig. Het gaat er dus vrij hard aan toe, it's a dog eat dog world out there...

Als je niet gevraagd wordt voor een doctoraat, dan vrees ik dat de kans dat je effectief gekozen wordt, vrij klein is tenzij je prachtige punten/'credentials' kan voorleggen. Tenzij het natuurlijk iets is waar maar heel weinig kandidaten voor te vinden zijn. Zie je, het aantal plaatsen om te doctoreren is op zich ook al relatief beperkt en meestal zijn er daar ook al heel wat gegadigden, en dan komt daar nog bij dat bij veel proffen al op voorhand vaststaat wie de job krijgt...

Je kan dus wel solliciteren en ik zou het zeker aanraden, maar ik zou me er niet op blindstaren. Om gekozen te worden moet je meestal relatief goede punten kunnen voorleggen. Zowat iedereen die ik ken die nu doctoreert heeft tijdens zijn/haar opleiding verschillende graden behaald en/of is afgestudeerd met grote/grootste onderscheiding. Verder is het zo dat veel professoren al vrij vroeg een beeld hebben van wié ze willen laten doctoreren (een effectieve persoon dus), dus onderschat dat niet! Het solliciteren is voor sommigen maar een formaliteit terwijl eigenlijk al lang vaststaat wie de job krijgt.

Het 'loon' hangt af van de beurs die je hebt, voor onze vakgroep (geschiedenis) ligt dat tussen de 1500 en 1800 euro netto de maand (voor 4 jaar). Zelf verdien ik 1800 netto. Dat betaalt mooi, maar het is maar voor 4 jaar en ik heb geen idee wat er daarna zal gebeuren...

Hoe gaat het in zijn werk? Wel, ik zal het wat proberen illustreren met mijn eigen ervaringen op dat vlak. Eerst en vooral moet je een promotor vinden (dit is heel wat moeilijker dan het lijkt!). Je bakent een onderwerp/thema (en in mijn geval onderzoeksperiode) af en dan moet alles voorgelegd worden voor de vakgroepcommissie (denk toch dat het dit is), die je aanvraag (& eventuele aanstelling) moeten goedkeuren.

Eenmaal dit gebeurd is, leg je het traject van het doctoraat vast (vakken die je volgt, doctoral schools etc.) Daarna pas kan je je definitief inschrijven bij de studentenadministratie als 'doctoraatsstudent' (hierdoor krijg je een dubbel statuut: je bent zowel academisch personeel als student) met de (voorlopige) titel van je onderzoek. Die inschrijving heeft mij 250 euro gekost en naar het schijnt moet dat ieder jaar opnieuw gebeuren. Je definitieve inschrijving kan pas gebeuren met de titel (=afbakening) van je thema/onderwerp en met het correcte traject dat je zal volgen; tegen dat je zover raakt zal er wel wat tijd over gaan want alles moet besproken & overlegd worden). Verder moet er een doctoraatscommissie aangesteld worden die je begeleidt en beoordeelt (periodieke 'evaluering' m.a.w.).

Dat is zowat alles wat me nu te binnen schiet, ik weet dat het vaag & chaotisch is maar ik weet er dus ook het fijne niet 100% van (en mijn promotor eigenlijk ook niet )

Wat je allemaal zegt, is misschien nog waar voor een richting zoals geschiedenis, maar niet voor gros van overige richtingen en zeker niet voor biomedische. Doctoreren in de wetenschappen is erg makkelijk geworden. Er is zoveel geld voorhanden via projecten en mandaten dat er elk jaar heel wat proffen blijven zitten met geld voor een doctorandus zonder iemand te vinden. Vandaar dus ook dat je een veel minder 'goede' student moet zijn dan je misschien denkt om te doctoreren. Natuurlijk zijn je graden wel bijna het enige waarnaar men kijkt indien er meerdere kandidaten zijn voor 1 plaats.
Het is wel zo dat je jzelf goed moet afvragen waarom je wil doctoreren want inderdaad het aantal professorenmandaten zijn beperkt. Gelukkig kan je als biomedicus terecht in privé (R&D) maar je moet dan niet denken dat je arbeidsvoorwaarden echt beter zijn dan mensen die niet gedoctoreerd hebben en al 4 jaar werken in dat bedrijf. Vaak bereiken doctors toch goede posities maar dat is eerder door de 'intrinsieke' kwaliteiten van die mensen dan door een externe valorisatie van het diploma.

hyperon zei:

maar je moet dan niet denken dat je arbeidsvoorwaarden echt beter zijn dan mensen die niet gedoctoreerd hebben en al 4 jaar werken in dat bedrijf. Vaak bereiken doctors toch goede posities maar dat is eerder door de 'intrinsieke' kwaliteiten van die mensen dan door een externe valorisatie van het diploma.

Klik om te vergroten...

Dat lijkt mij een beetje een oneerlijke vergelijking. Lijkt mij nogal vanzelfsprekend dat een pas afgestudeerde doctoraatsstudent minder goede kansen heeft dan iemand met 4 jaar ervaring. Ik denk dat het verschil pas later komt. Bvb iemand met een doctoraat en 6 jaar ervaring heeft betere kansen dan iemand met 10jaar ervaring.

Naja doctoreren is toch iets da ge meer doet uit interesse dan voor het geld.

nite zei:

Dat lijkt mij een beetje een oneerlijke vergelijking. Lijkt mij nogal vanzelfsprekend dat een pas afgestudeerde doctoraatsstudent minder goede kansen heeft dan iemand met 4 jaar ervaring. Ik denk dat het verschil pas later komt. Bvb iemand met een doctoraat en 6 jaar ervaring heeft betere kansen dan iemand met 10jaar ervaring.

Naja doctoreren is toch iets da ge meer doet uit interesse dan voor het geld.

Klik om te vergroten...

Pas op, iemand die doctoreert (en aangenomen wordt in hetzelfde vlak als zijn doctoraar) heeft dus ook al jaren onderzoek(en dus werk in R&D) ervaring...

Maar als je niet in R&D komt of als prof werkt, ben je weinig met het doctoraat.

Maar wat is de kans dat je aangenomen wordt in hetzelfde vak als je doctoraat. Als je niet wilt verhuizen en <1u rijden, toch niet zo groot denk ik.

Heb al veel gehoord dat prof worden ook niet eenvoudig is (= ook veel chance hebben). Weet iemand hoe dit is om docent te worden aan master hoge school (bvb ind. ing)

Xantar zei:

Maar wat is de kans dat je aangenomen wordt in hetzelfde vak als je doctoraat. Als je niet wilt verhuizen en <1u rijden, toch niet zo groot denk ik.

Heb al veel gehoord dat prof worden ook niet eenvoudig is (= ook veel chance hebben). Weet iemand hoe dit is om docent te worden aan master hoge school (bvb ind. ing)

Klik om te vergroten...

ge kijkt of ze een vacature openstellen en ge solliciteert . Ma aan univ is da nie zo simpel ze, ten eerste pakken ze meestal mensen die aan univ werken (dus ofwel al prof zijn ofwel assiterend personeel dat wilt opklimmen). Ten tweede moete daar meestal nog een hele hoop bewijzen voorleggen ivm uw kennis over dat specifieke domein (aantal publicaties in verschillende categorieën).

Wrsch zal het bij hogeschool er wel iets eenvoudiger aan toegaan omdat ze daar niet altijd een onderzoeksgroep hebben en dus intern gekwalificeerd personeel.

Daarvoor moet je ook doctoraat hebben, moeten ook openingen zijn, etc...

Maar kans is iets groter gezien die beduidend minder verdienen, er dus minder concurrentie is.

Xantar zei:

Maar wat is de kans dat je aangenomen wordt in hetzelfde vak als je doctoraat. Als je niet wilt verhuizen en <1u rijden, toch niet zo groot denk ik.

Klik om te vergroten...

Je kunt toch een beetje voorzien dat je doctoraatswerk redelijk gevariëerd is? Daarbij is het behalen van een doctoraat toch vooral een bewijs dat je snel nieuwe zaken leert en zelfstandig kan werken. Ik ken eigenlijk maar weinig doctoraatsstudenten die echt met één ding bezig zijn.

Er zijn heel weinig functies specifiek voor doctorandi op de privémarkt. Voor de meeste bedrijven ben je idd iemand die intelligent, zelfstandig, etc is maar ook iemand die duurder is dan de pas afgestudeerde master (met ev manama). Je hebt 4 tot 8 jaar werkervaring (als postdoc) en verdient niet slecht (rond 4000 euro voor postdoc). Bovendien is je onderzoeksexpertise bijna altijd irrelevant voor het bedrijf, dus waarom zouden ze daar voor moeten betalen? Er zijn nog genoeg intelligente, zelfstandige, flexibele etc mensen zonder doctoraat.
Ik ken heel wat medestudenten van mij die ook gedoctoreerd zijn (een 30tal) en de meesten die naar privé zijn gegaan, werken nu in functies waarvoor je zeker geen doctoraat (in toegepaste wet) nodig hebt (financiële sector, warenhuis, overheid, consulting, etc). Wel verdienen ze nu allemaal minder dan aan de universiteit als postdoc (maar hopen ze allemaal dat ze vlug meer verdienen). Eentje heeft zelfs een ind. ing. met 6 jaar werkervaring boven zich.
Conclusie, je moet doctoreren uit intrinsieke motivatie zonder je zorgen hoeven te maken dat je geen degelijk werk gaat vinden.

In de R&D (van bv. biotech, pharma, ...) merk je toch dat er veel naar een PhD gevraagd word. Het gebied waarin je gedoctoreerd bent maakt dan niet echt heel veel uit. Meestal wordt zoiets tamelijk ruim omschrevne als "PhD in biochemistry or equivalent", ik geef maar een voorbeeld he. Als jij dan je doctoraat behaald hebt in de biotech ipv biochem zie ik daar geen graten in, aangezien die 2 domeinen toch wel een overlap hebben.

Het zal dan eerder om het denkniveau gaan, het feit dat je al ervaring hebt opgedaan in het onderzoek.
Conclusie: wanneer je een loopbaan als onderzoeker ambieert dan is het verstandig om te doctoreren wanneer je de kans krijgt, wanneer je een 'gewone' loopbaan ambieert dan moet je niet veel meer dan geestelijke verrijking verwachten.
???

't is wel al een jaar geleden dat de OP iets gepost heeft op dit forum

Verbaasd me dat iemand nog dit topic heeft opgehaald, maar om op je vraag
te antwoorden: Ja ik ga doctoreren aan de Universiteit van Maastricht. Ben gevraagd door mijn huidige stageplaats om te blijven