Vond het ook maar een raar artikel

Markeren is toch gewoon altijd de eerste stap in de stof verder uitdiepen. Lijkt me nogal logisch dat het niet efficiënt is als je er verder niets mee doet.
Ik markeer, vat samen en herlees mijn samenvatting x aantal keren. En nee, herlezen wil niet zeggen dat ik niet nadenk bij de stof of dieper inzicht probeer te krijgen, ik probeer juist de grote lijnen te zien, verbanden te leggen,... Telkens als ik de hele samenvatting herlees komen er nieuwe vragen bij mij op omdat ik het nog niet helemaal snap of iets over het hoofd zie, daar bouw ik dan op verder tot ik het wel snap. Ik vind het dus nogal raar om 'markeren' of 'herlezen' te zien als een aparte studiemethode op zich, in de praktijk combineer je toch alle soorten manieren van leren (jezelf ondervragen, uitleg geven aan medestudenten, samenvatten,...) in één overkoepelende manier (herlezen, overschrijven, visualiseren).
Dat enkel die overkoepelende manier niet voldoende is, is niet zo verbazend. Er zullen vast wel mensen zijn die dat proberen maar leren is meer dan enkel markeren of herlezen, je moet ook actief bezig zijn met de stof. Waarom die onderzoekers dan die manieren van leren zo apart benaderen snap ik ook niet goed. Nu is het net alsof je vooral niét moet herlezen of markeren, terwijl dat toch essentiële bouwstenen zijn in de stof vatten en onthouden.
Sommige methoden die de onderzoekers goed beoordelen zijn precies ook nogal afgestemd op bepaalde vakken. Bijvoorbeeld geheugenkaartjes, dat is leuk voor als je woordjes moet vanbuiten blokken. Een sociologische theorie past niet op zo'n kaartje
