Archief - De moeilijkere keuze die ik tot nu toe al heb gehad

Dag livers van mij!

Ik zit met een dilemma.
Blijf ik bij mijn Job waar ik nu ben? of ga ik de nieuwe uitdaging aan die ik aangeboden krijg.

Even schetsen, ik ben een jonge gast 25 jaar wordende en ik woon momenteel samen met mijn nog studerende vriendin.
A2 Industriële elektriciteit van opleiding.
Werk momenteel als onderhoudstechnieker en deels verantwoordelijke van een technische dienst in een distributiefabriek.
Ik werk er graag en ben in een toffe bende collega's terecht gekomen waar ik mijn zegje kwijt kan.
Ik verdien gemiddeld €3000 bruto met voordelen van uit het bedrijf, dit betreft dan korting op producten.
Ik werk in 2-ploegen systeem zonder weekends. Maar aangezien we met te weinig zijn zitten er regelmatig weekends van onderhoud en interventies bij. (40-uren week)

Ik heb zo pas de aanbieding gehad van een ander bedrijf, dat intresse in mijn profiel had getoond.
Het bedrijf is vooral mechanica en technisch tekenen. Waar ik dus geen opleiding in heb maar wel zeer open voor sta om bij te leren.
Ik zou worden te werk gesteld als zijnde : Project Field Engineer.
Ik zou meewerken aan realisatie en improvement van projecten en machinerie. alsook over nieuwe projecten beheren en mee ontwerpen.
bruto €3000 verdienen in een dag-schema. Met de kans om interventie te doen bij een klant, overal ter EU momenteel. maar grotendeels Benelux.
Er wordt mij een bedrijfswagen aangeboden die ook voor persoonlijk gebruik & met tankkaart komt.
Ook stellen ze een groot bedrag vrij om mijn opleidingen ten volle te betalen en mij klaar te stomen voor de job.

Voor beide bedrijven gelden de tegenwoordig standaard-voordelen : maaltijdcheques zijn beide €6,5 + pensioensparen en hospitalisatie zijn bij beide redelijk evenwaardig.


Nu komt een deeltje van mijn grote Dilemma, ik heb in Februari een wagen besteld. Dit is vermeldt aan het bedrijf dat de wagen aanbied en zij zijn nu aan het kijken of ze de aangekochte wagen ( is nog niet geleverd) zou kunnen worden overgenomen door hun. Dit omdat zij helaas geen vergoeding doen van loon inplaats van een wagen. bedrijfsbeleid laat dit niet toe. De wagen die ik besteld heb zou mij maandelijks €350 kosten, €1750 verzekering & €300 inschrijving €250 eerste ingebruik. Deze kosten zouden natuurlijk wegvallen moest het bedrijf deze kunnen overnemen. Maar is dit natuurlijk slim?

deel 2 : Ik werk zeer graag bij mijn huidige werkgever maar heb soms het gevoel dat mijn optie om bij te leren stagneert ( ik ben 25jaar) en het bedrijf dat in mij intresse toont boost dit ten volle natuurlijk. Maar ik zou van elektrische industrie naar grotendeels mechanische werking gaan. en overstappen van een job met handen als technieker , naar een job als " engineer". voor mij lijkt dit een buitenkans maar toch voelt het raar om er mijn huidige job voor op te geven.

Deel 3: Mijn vriendin vreest dat met het aanbod, er een financieel issue zou komen , momenteel ben ik enkele verdiener thuis en werkt zij af en toe bij op de markt. Maar dit is nooit meer dan €500 per maand. Ik zou hetzelfde verdienen bruto en meer tijd hebben door een meer stabiel schema werkuren. En de auto zou een pak besparen volgens mij. Of mis ik hier ergens een grote boosdoener?


Ik had dus graag een beetje raad of advies of tips gehad van wijle 9-livers die misschien in zelfde situatie ooit zaten of mij een beetje kunnen helpen in beslissen.
Ik zit er al een dikke week over te peinzen en doen. En het bedrijf dat mij wenst aan te werven is zeer gedreven om mij binnen te halen naar mijn gevoel. Ze proberen het mogelijke te doen om te kijken of zij de wagen die ik heb besteld over te nemen. zodat ik geen verlies zou doen omdat ik anders met 2 nieuwe wagens thuis zit. Maar het voelt zo stom om op het einde na al hun moeite te zeggen dat ik het toch niet zou doen. Of moet ik mezelf hier minder zorgen over maken? Uiteindelijk heb ik nog niets toegezegd aan hen en zijn ze toch gewoon de optie aan het bekijken?
Mijn huidige werkgever IS op de hoogte van het feit dat ik een aanbieding heb gehad, dit omdat ikzelf het niet leuk zou vinden moest mijn personeel plots verdwijnen en omdat ik met mijn leidinggevende zeer goed overeen kom. Daarom vindt ik het meer dan correct hem op zen minst op de hoogte te brengen.

Alvast bedankt,
Lads 'n gents!

Enige "probleem" dat ik hier zie (want het aanbod is ongeveer gelijk bij beide) is dat je geen idee hebt of de jobinhoud je zal liggen én de collega's...
Dat kan meevallen maar ook tegenvallen.

Verder zijn verkennende gesprekken ook enkel dat. Zo lang er geen contract is getekend ben je hen absoluut niets verschuldigd.

Ik snap dan ook helemaal niets van je vriendin haar probleem, aangezien beiden financieel geen gigantisch verschil betekenen...

Ik beschrijf het probleem voor mezelf eerder al als een luxeprobleem momenteel om me er niet te druk over te maken.
Ik zie de job wel zitten , maar zoals jij aanhaalt is 1 van mijn grootste factoren OF het mij wel gaat liggen. En ik weet zelf ook wel dat dit een sprong is die je zelf moet wagen.
Ik heb momenteel gewoon momenten waarin ik denk : loop ik er regelrecht in zonder dat ik het merk? Of niet?

Wat mijn vriendin betreft : we zijn een klein jaar geleden verhuisd richting mijn huidig werk ( aangezien ik enig inkomen breng hadden we dat zo besloten) en dus woon ik nu op 15 minuutjes afstand van het werk.
Die tijd zou stijgen naar 30-45minuten afhankelijk van het verkeer en dat vindt zij een storende factor. Ik zien mijn madammeke heel graag en ik zie mezelf niet uit elkaar gaan de komende jaren, maar toch heb ik iets van : moet ik hier nu de grote egoïst uithangen en mijn eigen goesting doen? Ik denk dat dit toch een beetje een normale gedachtengang is of ben ik hier zo mis in? dit zou mijn eerste jobsprong zijn die ik zelf in de hand heb dus ik ben hier een grote leek in.

BelgianWolf zei:

Ik beschrijf het probleem voor mezelf eerder al als een luxeprobleem momenteel om me er niet te druk over te maken.
Ik zie de job wel zitten , maar zoals jij aanhaalt is 1 van mijn grootste factoren OF het mij wel gaat liggen. En ik weet zelf ook wel dat dit een sprong is die je zelf moet wagen.
Ik heb momenteel gewoon momenten waarin ik denk : loop ik er regelrecht in zonder dat ik het merk? Of niet?

Wat mijn vriendin betreft : we zijn een klein jaar geleden verhuisd richting mijn huidig werk ( aangezien ik enig inkomen breng hadden we dat zo besloten) en dus woon ik nu op 15 minuutjes afstand van het werk.
Die tijd zou stijgen naar 30-45minuten afhankelijk van het verkeer en dat vindt zij een storende factor. Ik zien mijn madammeke heel graag en ik zie mezelf niet uit elkaar gaan de komende jaren, maar toch heb ik iets van : moet ik hier nu de grote egoïst uithangen en mijn eigen goesting doen? Ik denk dat dit toch een beetje een normale gedachtengang is of ben ik hier zo mis in? dit zou mijn eerste jobsprong zijn die ik zelf in de hand heb dus ik ben hier een grote leek in.

Klik om te vergroten...

Een langere pendeltijd is iets dat je wel zal voelen, maar ik snap niet wat haar daar aan stoort als je dat niet als reden ziet om nóg eens te verhuizen? Is het niet vooral angst voor het onbekende en krampachtig vasthouden aan wat ze wél kent?

Is het een optie om bvb een week verlof te nemen op je huidige werk, eens een weekje mee te draaien met het andere bedrijf (eventueel met een weekcontract zodat de verzekering ook gedekt is) zodat je een beter beeld kan krijgen over de jobinhoud en de werksfeer etc?

Ik snap niet welk financieel issue je vriendin ziet?
ik zou het sowieso doen!

Mulan zei:

Een langere pendeltijd is iets dat je wel zal voelen, maar ik snap niet wat haar daar aan stoort als je dat niet als reden ziet om nóg eens te verhuizen? Is het niet vooral angst voor het onbekende en krampachtig vasthouden aan wat ze wél kent?

Is het een optie om bvb een week verlof te nemen op je huidige werk, eens een weekje mee te draaien met het andere bedrijf (eventueel met een weekcontract zodat de verzekering ook gedekt is) zodat je een beter beeld kan krijgen over de jobinhoud en de werksfeer etc?

Klik om te vergroten...

ik denk dat het haar vooral gaat om het onbekende en uit bezorgdheid wat ik wel best kan snappen natuurlijk.

Helaas is de optie om mee te draaien bij hun geen optie helaas. anders had ik dat meteen gedaan.

Heb je al eens zelf wat meer rondgekeken naar bedrijven of jobs die je wel zie zitten? Hoe ik het zie is het dat dat bedrijf naar jou kwam en je nu twijfelt, maar heb je eigenlijk zelf een goed idee van welke jobs er nog zijn buiten deze twee en wat deze jobs aanbieden? Ik heb zelf geen idee van wat je sector en diploma inhoudt, maar het lijkt mij wel interessant om verder te kijken dan deze twee jobs. Misschien zijn er wel meerdere jobs die je meer aanbieden dan dit.

BelgianWolf zei:

Ik werk er graag en ben in een toffe bende collega's terecht gekomen waar ik mijn zegje kwijt kan.

Klik om te vergroten...

Heel veel waard imo. Ooit een vakantiejob gedaan bij een toffe bende collega's en was zalig. Nu al 9 jaar aan het werk en na 3 jobs dit niet meer tegengekomen. Ik doe mijn werk nu wel graag maar moest ik terugkunnen naar zoiets, direct.

Is natuurlijk wel een moeilijk geval als je denkt dat je weinig meer kan bijleren op je huidige job. Wordt er soms intern veranderd van job bij uw huidige werkgever?

Ik zou het zowiezo doen. Als je het niet doet, zul je er spijt van krijgen. Als je het wel doet en het valt tegen, dan ga je toch gewoon naar het volgende bedrijf?

Je hebt een knelpuntberoep, dat betekent dat de werkgevers in de rij staan om je aan te nemen, so ...

Allemaal al thx voor de reactie!

@whitecollar : Ik ben zelf niet volop zoekende, dus heb ik niet de intentie gehad om nog meer bedrijven te gaan opzoeken of dergelijke. Het bedrijf dat intresse toonde heeft mij via een recruiter via LinkedIn gecontacteerd en zo is deze bal aan het rollen gegaan. Als ik bij mijn naaste vrienden hoor en andere in mijn job dan zit ik nu helemaal niet slecht, maar het is de doorgroeimogelijkheid die mij momenteel knelt in mijn huidige positie.

@JVC : imho is een goeie band op het werk een groot groot punt zoals je zegt het kan veel maken aan een bedrijf en de sfeer. Ik heb ondertussen ook contact gehad met iemand die daar zelf werkt, via via, en zij bevestigd me wel dat het een familiebedrijfssfeer is. Maar dan laat ik toch nog steeds mijn vrienden achter. En dat is iets waar ik mezelf moet over zien te zetten denk ik dan.

@Peter : Mijn grootste gedachtegang is hetgeen wat jij aanhaalt, ik zou het gewoon moeten doen. Al is het gewoon voor de ervaring, ik ben in de positie van knelpuntberoep inderdaad en een job vinden zou volgens mij GEEN issue kunnen zijn. Maar ik ben helaas niet egoïstisch genoeg om dan een bedrijf een tijd te laten betalen terwijl ze misschien een andere kandidaat hadden die er wel zou blijven? als dat logisch klinkt in mijn hoofd klinkt het allemaal soms wel logisch maar het is niet zo makkelijk om dat altijd uit te leggen hé.

@Peter : Mijn grootste gedachtegang is hetgeen wat jij aanhaalt, ik zou het gewoon moeten doen. Al is het gewoon voor de ervaring, ik ben in de positie van knelpuntberoep inderdaad en een job vinden zou volgens mij GEEN issue kunnen zijn. Maar ik ben helaas niet egoïstisch genoeg om dan een bedrijf een tijd te laten betalen terwijl ze misschien een andere kandidaat hadden die er wel zou blijven? als dat logisch klinkt in mijn hoofd klinkt het allemaal soms wel logisch maar het is niet zo makkelijk om dat altijd uit te leggen hé

Klik om te vergroten...

De eerste keer is altijd moeilijk. Vooral het persoonlijk gaan zeggen aan de baas vond ik nogal moeilijk. Heel belangrijk: vraag hem of hij een referentiebrief kan schrijven!

Ik herinner me mijn allereerste werkgever. Ik was ook aan het twijfelen en toen ik hem vertelde dat ik weg wou gaan, zei hij dat ik onmisbaar was voor het bedrijf en opslag kon krijgen als ik bleef. Ik was toen nog zo naïef dat ik ben gebleven. Toen het enkele jaren slecht ging met het bedrijf stond ik wel als eerste op straat, want ik had het hoogste loon. Omdat het contract met een verbreking was en ik bijna onmiddellijk ander werk had gevonden, was dit toch nog een cadeau.

Wat nu mijn persoonlijke mening is, is dat je als je te lang in hetzelfde bedrijf werkt je je job wel heel goed kent, maar je ze begint uit te voeren op de automatische piloot. Sommige mensen hebben dit graag, maar anderen willen liever wat meer uitdaging in hun leven. Omdat je nog jong bent, ga ik eerder uit van het tweede.

PeterVercruysse zei:

De eerste keer is altijd moeilijk. Vooral het persoonlijk gaan zeggen aan de baas vond ik nogal moeilijk. Heel belangrijk: vraag hem of hij een referentiebrief kan schrijven!

Ik herinner me mijn allereerste werkgever. Ik was ook aan het twijfelen en toen ik hem vertelde dat ik weg wou gaan, zei hij dat ik onmisbaar was voor het bedrijf en opslag kon krijgen als ik bleef. Ik was toen nog zo naïef dat ik ben gebleven. Toen het enkele jaren slecht ging met het bedrijf stond ik wel als eerste op straat, want ik had het hoogste loon. Omdat het contract met een verbreking was en ik bijna onmiddellijk ander werk had gevonden, was dit toch nog een cadeau.

Wat nu mijn persoonlijke mening is, is dat je als je te lang in hetzelfde bedrijf werkt je je job wel heel goed kent, maar je ze begint uit te voeren op de automatische piloot. Sommige mensen hebben dit graag, maar anderen willen liever wat meer uitdaging in hun leven. Omdat je nog jong bent, ga ik eerder uit van het tweede.

Klik om te vergroten...

Hey Peter, je beschrijft bijna exact mijn situatie . Mijn baas is echter op de hoogte van het feit dat ik een voorstel heb gehad omdat ik te eerlijk ben en het mezelf niet kan maken om boef-baf te gaan vertrekken.
Hij is als mijn referentiepersoon ook opgetreden. Natuurlijk net hetzelfde als bij jou : toen ik het hem vertelde meteen de reactie van dat hij het spijtig zou vinden aangezien ik de persoon ben die technisch het sterkste staat en de groep het meeste bijbrengt en al die dingen. Maar als ik dan vroeg of er iets kon gedaan worden dan kreeg ik helaas resoluut een nee omdat dit niet wordt gedaan...
Die automatische piloot begint mij helaas een beetje te storen en ik vrees dat het niet beter wordt. Ondanks het nieuwe project dat er klaarstaat blijft het uiteindelijk wel hetzelfde.

Ondertussen is het andere bedrijf nog steeds aan het kijken of ze mijn pas aangekochte wagen kunnen overnemen om deze dan als mijn bedrijfswagen aan te bieden.
Ik heb ook de berekening al een beetje gedaan en ik schat dat ik bij jobswap zo een 4-6K zou gaan besparen door het feit dat ik de wagen nietmeer moet betalen.

Als ik het zo lees, heb je je beslissing eigenlijk al genomen. Je moet enkel jezelf nog overtuigen.