Archief - Chronische vermoeidheid en leven uitbouwen

Hoe bouw je een leven en carrière uit als je chronisch vermoeid bent en dat ook iets als hogere studies bemoeilijkt omdat je daar
ook moet geraken met het openbaar vervoer. Ik weet dat weinigen zich dit kunnen voorstellen maar het gaat erover dat we
het hier over iemand met capaciteiten hebben van een hoog kaliber en intellectueel dat wel uitstekend zit
maar de verdomde vermoeidheid iets is gebleken dat niet helemaal te verklaren is.

Het is geen CVS want daarvoor is er dan weer genoeg energie maar wat het precies is en de medische aard kan niemand vaststellen.

Hoe begin je een eigen gezin uiteindelijk als je eerst je studies voor elkaar wil krijgen maar je je voelt alsof je niet alles kan geven.

Goed advies graag. De wil is er maar ik zoek herbronning van kracht om het zo te stellen.

Denk niet dat er hier iemand advies zal kunnen geven... niemand van ons weet immers hoe het voor jou is.

Eerlijk zie ik het maar pessimistisch in voor je, sorry, maar ik denk dat je heel veel tegen de limieten zal aanlopen van begrip. Een werkgever zal je niet graag zien komen omdat je vaak 'out' zal zijn. Je productiviteit zal hoe dan ook stuk lager liggen dan iemand die niet bijna altijd vermoed is. Je zou eventueel kunnen opteren om zelfstandig te worden, dit geeft je de vrijheid om te werken op je eigen tempo. Maar onderschat dat echter ook niet, zelfstandigen, zeker beginnende zelfstandigen, werken zwaar en hard om er te geraken en de vraag hier is op nieuw of je dat zult kunnen en er niet kopje onder door zal gaan.

Misschien moet je toch met je dokters kijken om je medische aandoening op een of andere manier te laten herkennen. Zo kan je toch terugvallen op een statuut die je toch een minimale bescherming kan bieden en deuren opent tot aangepast werk. Waar je capaciteiten erkend worden, maar waar er ook begrip is voor je beperkingen.

Hoop voor jou dat het allemaal wat lukt.
Hoop dat ik niet te pessimistisch klink...

Op een campus verblijven van een universiteit lijkt me althans een beter idee dan iedere dag met de trein te reizen.

Maar ik heb voorlopig nog geen weet van universiteiten of hogescholen in West-Vlaanderen waar je ook op de campus kan verblijven.

Je klinkt idd erg pessimistisch maar je kent me niet dus kan me dat ook niet echt schelen.

De vermoeidheid komt gewoon eerder halfweg waar het voor anderen pas op het einde van een werkdag is zoals in de avond.

Beginnen sporten. Daar krijg je energie van. Het jezelf niet te makkelijk maken.

Verstuurd vanaf mijn E2003 met Tapatalk

Waarom heb je een nieuwe account gemaakt? En waarom druk je nog steeds op enter in het midden van je zin?

archytas zei:

Beginnen sporten. Daar krijg je energie van. Het jezelf niet te makkelijk maken.

Verstuurd vanaf mijn E2003 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

^

Ik ben moe-er van een hele dag te niksen dan wanneer ik 2 uur heb gaan lopen of tennissen.

Er is een verschil tussen lui en moe zijn. Luie mensen denken te vaak dat ze moe zijn terwijl ze dat eigenlijk niet zijn.

Studeren op afstand? De hogeschool waar ik gestudeerd heb, kon je vanuit thuis studeren.

hettijgekeerd zei:

Hoe bouw je een leven en carrière uit als je chronisch vermoeid bent en dat ook iets als hogere studies bemoeilijkt omdat je daar
ook moet geraken met het openbaar vervoer. Ik weet dat weinigen zich dit kunnen voorstellen maar het gaat erover dat we
het hier over iemand met capaciteiten hebben van een hoog kaliber en intellectueel dat wel uitstekend zit
maar de verdomde vermoeidheid iets is gebleken dat niet helemaal te verklaren is.

Het is geen CVS want daarvoor is er dan weer genoeg energie maar wat het precies is en de medische aard kan niemand vaststellen.

Hoe begin je een eigen gezin uiteindelijk als je eerst je studies voor elkaar wil krijgen maar je je voelt alsof je niet alles kan geven.

Goed advies graag. De wil is er maar ik zoek herbronning van kracht om het zo te stellen.

Klik om te vergroten...

Oei oei oei. Al aan een gezin denken en je moet uw studies nog door. De zaken 1 voor 1 aanpakken lijkt al een goed begin.

Allereerst zou ik u laten begeleiden door iemand (CAW, CCG, therapeut,...) die zicht krijgt op de problematiek en u kan coachen om uw leven in goede banen te leiden. Het lijkt me ook dat je teveel dingen tegelijk wil doen, en dat kan alleen maar nefast werken. Daarom is het belangrijk uw eigen grenzen te leren kennen. Volgt de huisarts u een beetje op?