Archief - Burn-out? Alternatief?

Hallo,

Ik zit eigenlijk met een probleem. Ik zal even de situatie proberen uitleggen.

Ik ga een lang verhaal zo beknopt mogelijk proberen schetsen:

Ik werk nu sinds 2008 als opvoeder. Eerst in een instelling waar ik enorm graag werkte, maar daar was het moeilijk om aan een vast contract te raken. Dus was ik stilaan aan het voort solliciteren. In 2010 vond ik werk in een instelling in Brussel. Daar moeilijke periode gekend om aangepast te raken, maar na enkele weken vond ik wel mijn draai qua taken en werking. Echter begon ik te merken dat ik het werk in die bepaalde instelling eigenlijk echt wel minder graag deed als mijn vorige baan. Ik dacht dat dat ging voorbij gaan omdat dit een nieuwe omgeving was, maar helaas... De omgeving, doelgroep, collega's ,shiften , ... vallen eigenlijk redelijk hard tegen, of ik geraak er toch in ieder geval niet aan gewend.

Ik heb zelfs in september wat strubbelingen gekend met mijn hoofdbegeleider en coördinator. Ik ben namelijk 'op het matje geroepen' omdat ik enkele afspraken niet zou nagekomen zijn. Ik geef toe dat ik enkele fouten had gemaakt (zeker geen grove hoor, maar het komt erop neer dat we als opvoeder niet meer mochten samen eten met de kindjes, dus het eten van de instelling, maar ik at wel nog mee. Ik wist van deze afspraak maar ergens at ik gewoon mee uit gewoonte),ik kreeg hiervoor een öfficiele waarschuwing van de directie, en vind dat ik daarvoor veel te streng ben behandeld geweest. Als het ware als een dief (op het bewuste gesprek moest ik me ook verantwoorden hoe het komt dat er handdoeken en shampoo's uit de leefgroep verdwijnen, terwijl ik daar oprecht niets mee te maken heb). Sindien is bij mij het vertrouwen naar de leidinggevenden écht weg. maar Ik werk er op heden nog steeds in dezelfde functie met dezelfde mensen.

2010-2011 is privé gewijs een magnifieke periode geweest voor mij. Ik ben eerst getrouwd, heb de reis van mijn leven kunnen maken en ondertussen ook al 5 maanden trotste papa van een zoontje. Mijn vrouw is nota bene een volledig jaar thuis geweest dankzij haar zwangerschap.

Nu de laatste maanden heb ik enorm weinig motivatie om te gaan werken. Waarschijnlijk mede door dat voorval, maar ook door andere zaken. ik voel weinig appreciatie op het werk voor hetgeen we als opvoeder allemaal moeten doen. Soms werk ik meer dan 50u per week en dan nog is er niemand die eens "dank u" zegt als ik diensten overneem of overuren maak... Ik heb ook zo wat het gevoel dat mijn job mijn privé leven in de weg staat. Mijn vrouw is sinds oktober terug aan het werk, en ik heb het gevoel dat ik moet gaan werken als zij thuis is en omgekeerd.Ik werk vroegdiensten, laatdiensten, dagdiensten, nachten en weekend. Ik moet dus ook nacht shiften doen ( 7 per 6 weken), en dan voel ik me enorm schuldig als ik mijn vrouw moet alleen achterlaten met onze baby (Ze geeft ook aan dat ze dit niet fijn vind, ze is namelijk nogal snel bang alleen thuis). Of als zij 5 volle dagen heeft gewerkt verdiend ze een leuk weekend. Maar dan moet ik vaak gaan werken van 9.30 tot 19.30 zowel zaterdag als zondag.Noem me een feestdag dit jaar en ik heb hem waarschijnlijk gewerkt... Terwijl iedereen anders thuis is. Ik heb daardoor ook wat het gevoel dat ik de ontwikkeling van mijn zoontje soms wel mis.


Zoals ik al zei ligt de jobinhoud me ook niet helemaal. Dus dat werkt ook al tegen mij. Daarom heb ik besloten dat ik toch wel actief op zoek zou willen naar nieuw werk. Wie de sector kent, weet echter dat het niet simpel is om een vast contract te pakken te krijgen, en in de sociale sector horen weekends en nachten er helaas wel bij... Daarom denk ik er steeds meer en meer over na om een carriereswitch te doen. Echter vind ik dit helemaal niet gemakkelijk...


Waarom ik dit nu eigenlijk allemaal post:

Ik zou graag weten of er iemand een gelijkaardige situatie heeft meegemaakt?
Kunnen we hier echt spreken van een burn-out?
Wat zouden mijn mogelijkheden zijn? Ik heb namelijk enkel een diploma van opvoeder A2. Dus voor een echte 9 to 5 kom ik zelden in aanmerking? Administratieve functies binnen de sector zijn eerder weggelegd voor de 'anciencs' of voor de mensen met hoger diplome (Psychologen, opvoeder A1,...)
Zijn hier mensen die een job hebben die totaal niet met hun diploma te maken heeft?
Iemand eventueel tips voor leuke bedrijven die momenteel aanwerven?

Alvast erg bedankt! Ik hoop op serieuze reacties.

Groeten,
Wim

Dat is natuurlijk een sector waar dat geen verrassing is he. Ik heb in mijn familie en vriendenkring mensen die ook in die sector werken, sommigen zelfs zelfde diploma en job als jij. En uw verhaal heb ik nog al gehoord. Sommigen hebben er iets aan gedaan en dat was compleet ander werk zoeken (maar daar moet je je niet te veel bij voorstellen).
Je kan wel een lange vakantie nemen maar meteen daarna zal je dat burnout gevoel terug krijgen. Of van werk veranderen. De sfeer naar collega's en directie toe kan daar wel beter zijn. Maar de uren en werkdruk blijft hetzelfde. En aangezien dat al deel van uw probleem is is veranderen ook geen echte oplossing.

Wat kan je dan doen. Tja... toch in de sector blijven maar elders? Zien hoe ver ge daar in komt maar ondertussen proberen u te herscholen. Al is avondschool natuurlijk quasi onmogelijk met die uren.

ik ben ook opvoeder van opleiding en ben er ook mee gestopt door de uren en het werk. Tja veel deftigs van job vind je dan idd niet, das precies hetzelfde als geen diploma hebben. Ik zou graag avondschool volgen voor iets dat me interesseerd maar doordat ik ploeg heb mag ik da ook vergeten

Heb je er al aan gedacht om opvoededr in de kinderopvang te worden?
Betaalt mss iets minder maar geeft je wel de mogelijkheid om iets bij te studeren om een beter betaalde en rustiger functie te krijgen?

Tijdens de opleiding krijg je toch al een goed beeld van wat de job inhoud?

Een opleiding bij de VDAB voor een technische of administratieve richting kan toch altijd? Je krijgt je dop gedurende die periode, eventuele creche wordt terugbetaald en na ene half jaar kan je aan de slag...

hyperon zei:

Heb je er al aan gedacht om opvoededr in de kinderopvang te worden?
Betaalt mss iets minder maar geeft je wel de mogelijkheid om iets bij te studeren om een beter betaalde en rustiger functie te krijgen?

Klik om te vergroten...

iets minder met 900€ zal je al mogen blij zijn.


Mijn reden van opvoeder is dat ik met ouder worden een stuk ongeduldiger geworden ben en ik me dus totaal niet kan inleven in hen. Je staat soms ook wel onder tijdsdruk, tegen dan moeten ze gegeten hebben enzo en ja het zijn natuurlijk geen machines e. Als het dan wa trager gaat dan zat ik me innerlijk zo nerveus te maken.. In je opleiding ben je eigenlijk een persoon extra die daar is en heb je die momenten niet. En ik had in mijn stages wel altijd geluk dat ik daguren had. Er bestaan dus van die instellingen, maar iedereen solliciteerd daar en de kans is dus bijzonder klein dat je gekozen wordt. Bijna 3/4de van mijn klas doet nu zelfs iets anders dan dat.

Ben al blij dat hier wat erkenning is. Ik dacht al dat dit enkel aan mij zou liggen.

In een Kinderdagverblijf heb ik zeker al overwogen. Maar dat is ook niet zo heel makkelijk om meteen een vast contract te raken (Wat wel een vereiste is met een aantal leningen, gezinnetje, vaste kosten).

Bijscholen is inderdaad enorm moeilijk...

ja ik heb hetzelfde voor, had ik het geweten dan ging ik nog vlug iets bijgevolgd hebben na mijn school. Maar met een huis en gezin is het altijd een risico om dan te veranderen of gewoon te stoppen en studeren is totaal niet te doen.

Ik ken een opvoeder die het beu was en nergens anders deftig werk kon vinden (horeca wou hij niet). Heeft paar jaar als magazijnier gewerkt en ondertussen een vastgoedmakelaar diploma behaald in avondonderwijs. Werkt nu in een vastgoedkantoor..

ja dat zou het plan dus zijn van mij ook, maar dagwerk vinden waar je geen diploma voor nodig hebt is niet echt het simpelste

djemz zei:

ja dat zou het plan dus zijn van mij ook, maar dagwerk vinden waar je geen diploma voor nodig hebt is niet echt het simpelste

Klik om te vergroten...

Mja toch wel, maar ge moet het willen doen.
Fabriekswerk, magazijnwerk, horeca, promoboy, kuisman (ipv kuisvrouw!), etc.. Het is een kwestie van op uw tanden bijten en u ondertussen bij te scholen om er later de vruchten van te plukken.

ja idd, maar ja nu doe ik ook fabriekswerk dusja. Het is vooral de angst om dan ergens anders ontslagen te worden die me eigenlijk tegenhoud. Maar ja mss moet je wel eens een risico durven nemen he