Ik zit aan 1u-1u15. Way too much! Daarom dat ik beslist heb dicht bij huis te gaan werken. Wat maakt me zoals JPV zegt niet exact uit. Zolang het niet te ver is en ik er me in kan vinden (ben flexibel daarin).
Mijn relatie is net niet stuk gegaan aan die lange pendeltijd/job. Ik merkte op de duur echt dat ik volledig uitgerokken thuis kwam en dan ook totaal geen goesting meer had om nog te koken, kuisen, whatever. Voor de vriendin was dit helemaal niet plezant natuurlijk. Het was ook deels de aard van mijn job en het feit dat ik die niet graag deed waardoor ik altijd met frustraties thuis kwam. Gelukkig heb ik het op tijd doorgehad.
Lastigste aan lang onderweg zijn is het feit dat je:
- vrij vroeg moet opstaan wil je op tijd op je werk zijn
- je echt gewoon tijd verliest tijdens je route, als je een vol uur op de trein zit kan je die tijd nog nuttig besteden (lezen, administratie doen ofzo) maar als je in de file staat mag je het vergeten. Ik pendelde 20m op de trein, 10m op de tram en tussen alle haltes door wandelde ik. Je kan niet echt iets nuttigs doen dan. In het begin valt da nog mee, maar na een tijdje begint da zwaar te wegen.
- je veel later thuis bent dan je collega's die wel dicht bij huis werken en dus soms ook vroeger wilt vertrekken om toch nog op een deftig uur thuis toe te komen. Op die manier is het niet echt plezant/makkelijk om aan uw uren te komen. Je kan pas beginnen om 9u omdat je niet vroeger dan 7u wilt opstaan. En je kan pas eindigen rond 17u. Jammer genoeg ben je dan pas rond 18u thuis. (Indien overwerken ist helemaal om zeep.) Dan eten; 19u, afwassen; 19u30, opruimen; 20u. Dan heb je theoretisch nog 3 uur voor jezelf (en iedereen weet dat eten maken en afwassen niet de enigste huishoudelijke taken zijn) op één dag. Dat houdt niemand vol voor een lange periode.
- Je door de spitsuren als gestresseerd op je werk toekomt, en opt einde van de dag gestresseerd thuis toekomt (ja ook op het openbaar vervoer is spitsuur de hel, de reclame van de lijn is BS imo).
- Je in de winter het mag vergeten om nog in het daglicht thuis te komen.
Nope, niet aan mij besteed
