Fransz zei:
Zeer concreet: hoe kan een hacker een tv kopen van €2.000 met mijn login gegevens als hij mijn fysische Visa kaart niet heeft? Ik heb het altijd geweten dat je daar nog eens jouw Visa moet valideren met zo'n bakje, zoniet gaat de betaling niet door. Of is dit niet zo bij alle webshops?
Een hacker kan dat niet, jij kan dat doen op een frauduleuze site of een site die gehijackt is door een scammer. Jij kan een nieuwe TV van €2000 kopen op een site die via een DNS entry overgenomen is door een scammer. Alles ziet er volledig correct uit: de layout van de site, de URL zelf, payment gateway, omschrijving, … Je betaalt echter op een rekening die niet van de webshop is waar je denkt op te zitten.
Wanneer de site een certificaat heeft van een trusted CA heb je een pak meer zekerheid dat het bedrijf achter de site legit zal zijn. De CA heeft immers de gegevens die in het certificaat opgenomen zijn op de één of andere manier geverifieerd. Daarom dat die extended validations zoveel duurder zijn: de CA moet veel meer gegevens checken en heeft dus meer werk, maar de extra garantie die ze bieden zal zeker meer vertrouwen en mits goeie marketing extra sales geven.
Wanneer je koopt op een webshop zonder certificaat, zelfs al worden betalingen uiteindelijk afgehandeld door een payment gateway (die wel HTTPS heeft), kan jij nooit weten aan wie je koopt en moet je bij bedrog ook niet gaan klagen bij Visa of de payment gateway. Je moet dan proberen je geld terug te vorderen van de site eigenaar of bij de scammer die de site (bv. op DNS niveau, daarom niet op serverniveau) overgenomen heeft. Veel geluk daarmee.
Samengevat, de belangrijkste redenen voor een certificaat op jouw webshop, zelfs al handel je betalingen niet zelf af:
- Versleuteling van de communicatie
- Bescherming tegen manipulatie van de communicatie (man in the middle attack)
- Garanderen dat wat je klant ziet wel degelijk van jou komt, wat vertrouwen schept
Nu, gans deze discussie is eigenlijk totaal overbodig, want zowel in België en Nederland ben je min of meer wettelijk verplicht. Hier geldt de wet Bescherming persoonsgegevens, artikel 13, die zegt dat er passende technische en organisatorische maatregelen moeten aanwezig zijn om de persoonsgegevens te beveiligen. Het gaat hier dus al om "persoonsgegevens", zelfs niet over betalingsgegevens. Het feit dat je een naam hebt is dus al "persoonsgegevens". Er wordt niet expliciet gezegd dat SSL hier een vereiste is, maar daar komt het wel op uit. Je hebt nog alternatieven zoals RADIUS, maar het draait altijd rond zowel trust en security.
En dat er nog veel web apps zijn die geen SSL gebruiken terwijl ze dat beter wel zouden doen is zeker een feit. Niemand zal je zeggen dat je dat moet doen, jij moet weten wat je verplichtingen zijn (of iemand zoeken die het jou kan zeggen). Zolang er niets gebeurt zal je geen last hebben, maar als het ooit fout loopt zal je voor de rechtbank niet moeten zeggen dat je het niet wist, je zal moeten aantonen dat je voldoende maatregelen genomen hebt om de wet te respecteren.
Er is trouwens genoeg informatie over te vinden via een simpele
google search.