Om iemand die een interessante vraag gesteld heeft even op een niet-belachelijke manier van een antwoord te voorzien:
Wat een digitale camera standaard doet, is alle informatie die het via de lichtsensor binnen krijgt verwerken en er een JPG-bestand van maken. Dit betekent echter een enorm verlies aan informatie. Een camera krijgt veel meer informatie binnen dan wat er in dat JPG-resultaat terug te vinden is. Ook wordt op die manier automatisch de (softwarematische) scherpte, saturatie etc bepaald, zonder dat je daar echt een zeg in hebt.
Het alternatief is dus: foto's trekken in RAW formaat. In een RAW bestand, dat wel ongeveer vier maal groter is, zit nog alle beeldinformatie die op de sensor is terecht gekomen. Als je deze beelden inlaadt, kan je achteraf op je computer zelf deze foto's "ontwikkelen". Je gaat dus zelf bepalen hoe de uiteindelijke "JPG" er zal uitzien, in plaats van dat je camera dat voor jou doet.
Aangezien er zoveel meer informatie in het beeld zit, kan je bijvoorbeeld achteraf de gebruikte witbalans nog aanpassen, of een onderbelicht beeld zonder kwaliteitsverlies omhoog trekken, en zo voort.
Het nadeel is dus de bestandsgrootte en het feit dat er meer werk aan is. De voordelen spreken voor zich: je hebt veel meer controle over hoe je eindresultaat er zal uitzien. Aangezien er meer informatie in het beeld zit, heb je ook veel meer nabewerkingsmogelijkheden dan met een gewone 8bits-JPG.
-- Dit is natuurlijk een erg bondige en vereenvoudigde samenvatting. Op Internet is er ongetwijfeld heel wat over te vinden. Als je er mij nog wat vragen over zou willen stellen, stuur mij een pm, dan geef ik je mijn msn adres.