Ik heb dus vrijdag 9 juli (vorige week vrijdag) mijn 4 wijsheidstanden laten trekken in het ziekenhuis onder volledige narcose...
Ik was verschrikkelijk benauwd want was de allereerste keer dat ik onder volledige narcose ging en het is ook niet echt zo goed verlopen.
Ik kwam om 10 u binnen in het ziekenhuis. Mocht bijna direct naar de kamer. Daar kreeg ik een ziekenhuisschort, papieren slip en een pilletje om rustig te worden.
Een halfuurtje later kwamen ze me halen om me in de wachtrij te zetten voor de operatie. (er waren er 11 die die dag binnen moesten)
In die zaal hebben ze het infuus gestoken met vocht, druppels in mijn neus gedaan en toen moest ik wachten tot het mijn beurt was.
Om 11u45 kwamen ze me halen omdat ze dachten dat de dokter bijna klaar was met de persoon voor mij. Ik mocht nog even op de brancard wachten. Ze hebben me pas om 12u30(!!) komen halen. Die brancard was keihard en dat deed dus verschrikkelijk veel pijn om daarop te moeten liggen.
Dan kwam ik binnen in de zaal. Ze zetten eerst een maskertje op mijn gezicht en ondertussen spoten ze de vloeistof in mijn infuus. Ze hadden nog niet gedaan met 'slaapwel' zeggen of ik was al weg...
Nu komt het ergste:
Ik kwam wakker, maar de spierverlammers waren nog niet uitgewerkt. Dit wil eigenlijk zeggen dat je geest wakker is, maar je lichaam nog niet. Ik lag nog half in de operatiezaal. Ze hebben me dan maar vlug naar de ontwaakkamer gebracht, maar die buis zat nog in mij neus waardoor ik volledig begon te panikeren. Ik begon te hyperventileren. Ze hebben dan snel die buis daar uit getrokken (man dat deed pijn!!!

) en me zuurstof toegediend. De dokter durfde me nog niet direct naar de kamer te sturen waardoor ik zeker bijna 2 uren in de ontwaakkamer heb moeten blijven...
De pijn viel heel goed mee, want ze hadden me pijnstillers gegeven via het infuus.
Dan mocht ik eindelijk om 18u30 naar huis.
Gisteren hebben ze de wieken eruit gehaald en vandaag heb ik verschrikkelijk veel pijn!! Het is net alsof ze de hele tijd aan het trekken zijn aan mijn tanden

Ik zit te zweten van de pijn.
Ik ben van gisteren al terug aan het werk.
Dit is geen ervaring waar ik met plezier naar terugkijk..
En voor diegenen die het nog moeten laten doen: succes en trek je niet te veel aan van horror verhalen, want ieder persoon is anders