Archief - Welk hondenras verkiezen jullie?

Ik heb sinds vorige week een Engelse cocker spaniel. Da's in theorie ook een jachthond, maar ze is over het algemeen heel kalm en vriendelijk naar andere mensen en honden toe. De kippen laat ze gerust, maar ons loslopende konijn wordt geterroriseerd als we haar er bij laten. We hebben haar op 7 maanden geadopteerd, maar het is wel een rashond.

Qua karakter is ze heel eager to please en woensdag zijn we de eerste keer naar de hondenschool gegaan. Ze was het niet gewoon van aan de lijn te wandelen maar dat leert ze snel, ze weet al dat als ze teveel trekt ik gewoon de andere kant uitwandel. Dan zie je ze zo tot het einde van de lijn wandelen, ff naar achter kijken om te zien of ik nog volg en dan terug verder wandelen. Superschattig

Het is wel wat een kieskeurige eter, want ik heb nog geen snoepjes gevonden die haar echt motiveren. Een kong vindt ze wel plezant om mee te spelen en daar kan ze haar wel mee bezig houden. Ze heeft nog wat last van verlatingsangst in de bench 'snachts en het pis&kak schema staat nog niet op punt. Ze wilt niet plassen tijdens haar avondwandeling, maar dan begint ze wel om 3u te janken in de bench om een plaske te doen. Voorlopig staan we op om 2u 'snachts om haar buiten te laten en we gaan dat zo stelselmatig vervroegen.

Ik heb ook veel opgezocht over hondenrassen aangezien het mijn eerste hond is en ik was aan het twijfelen tussen een springer spaniel, toller retriever of een cocker. De eerste twee rassen zijn heel high energy en voor ons waarschijnlijk iets te veeleisend. Een Shiba, Akita of iets wolfshondachtig zou ik nooit als eerste hond nemen.

Inv: ook wij hebben een kieskeurige snoeper en als hij zwaar onder stress staat, is er niets dat hel motiveert, maar tot nu toe zijn de goedkoopste hondensnoepjes (emmertje uit den action voor nóg geen 2€) de beste gebleken, of stukjes salami, filet de saxe en kaasblokjes

Benchpiepen hebben wij voorkomen door de bench elke week een metertje op te schuiven: eerst stond deze aan de slaapkamer en zo opgeschoven. De overgang van bovenaan de trap naar onderaan had hij t moeilijkst mee, hij stond 3 weken knal aan de trap eer we hem verder opschoven

Veel succes en plezier alvast!

Mijn schoonmoeder heeft een Jack Russel.
Mijn favoriete hond ooit. Zoveel energie!
Blijft vaak bij ons logeren en die energie als ik s'avonds dan thuiskom pept mij ook meteen op om ermee te gaan wandelen en onnozel te doen.
Is wel al een hond van 11 jaar dus.

Het jammere is dat die buiten soms gelijk ne zot kan beginnen blaffen naar andere honden en bepaalde vervoersmiddelen (skatebord, scooter)
Vermoedelijk komt dit door een opgelopen trauma. Blaffen naar andere honden is omdat de bijhorende Chihuahua naar alles moet blaffen en de Jack Russel daarin meedoet.

De Jack Russel heeft wel een allergie aan gras, nefast voor een beestje dat zoveel energie kwijt moet.
Het is kiezen tussen spelen op de wei en nadien veel uitslag en jeuk of gewoon wandelen op de straat.

Hier 2 Duitse Herders uit t asiel.

Alletwee met hun eigen trauma's, hele slechte wandelaars, panisch in de wagen en niet welkom op de hondenschool. Daarom zijn het huishonden geworden die het liefst gewoon knuffeltjes hebben. Met de jongste speel ik nog redelijk ruw, dat heeft ze graag.
Voordeel is dat ze met 2 zijn, heel domeingebonden zijn en dus niet weglopen en (te) goed waken.

Ik zou ze voor geen geld van de wereld willen missen.

Wdl zei:

Inv: ook wij hebben een kieskeurige snoeper en als hij zwaar onder stress staat, is er niets dat hel motiveert, maar tot nu toe zijn de goedkoopste hondensnoepjes (emmertje uit den action voor nóg geen 2€) de beste gebleken, of stukjes salami, filet de saxe en kaasblokjes

Benchpiepen hebben wij voorkomen door de bench elke week een metertje op te schuiven: eerst stond deze aan de slaapkamer en zo opgeschoven. De overgang van bovenaan de trap naar onderaan had hij t moeilijkst mee, hij stond 3 weken knal aan de trap eer we hem verder opschoven

Veel succes en plezier alvast!

Klik om te vergroten...

Ik heb nu kleine stukjes lam meegebracht, maar nog niet geprobeerd wat haar reactie daarop is. Misschien dat ik salami ook eens probeer.

Het janken in de bench valt wel mee. Eerste nacht was dat meer dan een half uur tot ik er naast ben gaan zitten om haar te kalmeren. Volgende nacht was het nog maar een kwartier (maar haar gewoon laten janken), dan 10 min, ... Nu doet ze het soms nog een paar minuten, maar soms blijft het stil. Het helpt ook om haar "uit te putten". Zo zijn we al een paar keer gaan spelen bij honden van kennissen.
Vannacht was ze na haar nachtelijke plaspauze beginnen janken/zeuren. Na 20min ben ik daar eens streng "Nee" gaan zeggen en dan bleef het stil.

Wdl zei:

Inv: ook wij hebben een kieskeurige snoeper en als hij zwaar onder stress staat, is er niets dat hel motiveert, maar tot nu toe zijn de goedkoopste hondensnoepjes (emmertje uit den action voor nóg geen 2€) de beste gebleken, of stukjes salami, filet de saxe en kaasblokjes

Benchpiepen hebben wij voorkomen door de bench elke week een metertje op te schuiven: eerst stond deze aan de slaapkamer en zo opgeschoven. De overgang van bovenaan de trap naar onderaan had hij t moeilijkst mee, hij stond 3 weken knal aan de trap eer we hem verder opschoven

Veel succes en plezier alvast!

Klik om te vergroten...

Wij hebben dan weer gekozen voor de korte pijn. Bench beneden en wij boven. 1ste nacht kwartiertje, 2de nacht 10 min gepiep en vanaf dan niets meer. Natuurlijk hebben sommige baasjes zoveel geluk niet en jankt de hond uren aan een stuk. Maja die van mij is luierik eerste klas als hij binnen zit, op etenstijd zit hij te kijken van : breng mn bak tot mij, hoef ik zelf niet recht te staan.

Idd geniet van je pup, voor da je het door hebt, zijn ze aan het puberen en drijven ze je tot waanzin. Maar ze zijn toch zo leuk.

Exorikos zei:

Ik denk dat ik er wel het karakter voor heb. Het is gewoon heel moeilijk in te schatten als je nog geen hond hebt opgevoed. Je weet niet echt waar je aan begint ondanks dat je wel een idee hebt door andere honden die je kent. Nuja, hetzelfde geldt voor baby's. Je weet nooit 100% waar je aan begint.

Klik om te vergroten...

Ga gewoon van het ergste uit, dan komt het sowieso goed Het grootste probleem bij moeilijke hondenrassen is niet dat mensen ze niet aankunnen hoor, eerder dat mensen niet weten waaraan ze beginnen. Als je een akita in huis haalt en een soort knuffelige loebas verwacht, kan je nog wel eens bedrogen uitkomen (en met verkeerde verwachtingen starten en er ook niet goed op kunnen inspelen als het akitakarakter naar boven komt). Als je een akita verwacht, kan het alleen maar meevallen Aan de andere kant moet je het ook deels kunnen loslaten, en niet als een gek lopen socialiseren of proberen om alles perfect te doen. Vertrouwen op jezelf en de hond, eigenlijk.