Bekend probleem hier...
Ik heb enkel een vriendengroep uit het middelbaar. Bijna iedereen is ofwel hardcore met werk bezig, of kinderen, of ganse avonden LoL spelen. Vroeger was het altijd plezant op teamspeak, constant zeveren, maar sinds LoL is dit ook gedaan. Uitgaan zit er ook niet meer in.
We verschillen ook vaak op vlak van interesses. Mijn vriendin deelt ook maar weinig interesses met mij dus daar kan ik ook niet altijd bij terecht.
Daarbuiten is het zo dat ik eigenlijk, buiten mijn lief, geen vriendinnen heb. Mijn middelbaar heb ik doorgebracht in een school waar amper meisjes studeerden en hoge school heb ik jammer genoeg niet mogen ervaren.
En dat is, hoe langer ik erover nadenk, toch wel een gemis op vlak van sociale balans. Zorgt er ook weer voor dat ik amper een comfortabel/interessant gesprek kan voeren met een meisje dat ik niet goed ken.
In de ICT sector werken en van nature introvert zijn helpt natuurlijk niet. Geen idee hoe ik mezelf "leuk" moet maken opdat ze oprecht een vriendschap willen smeden.
En zelfs dan nog, nieuwe vriendinnen leren kennen terwijl je al een lief hebt lijkt me not done.
Ik denk dat ik op uiterlijk vlak ook niet meteen in de smaak val, en dat het vrouwelijke geslacht liever aantrekkelijke vrienden heeft dan gemiddeld uitziende jongens. Of allenszins sneller geneigd zijn contact te zoeken met aantrekkelijke mensen, zelfs als het puur om vriendschap draait.
Heb dit ook al uitgelegd aan mijn vriendin en ze begrijpt het ook wel.
Ik zou doodgraag ne keer met ne groep maten en vriendinnen gaan skiën of de festivals afschuimen ipv met 1 of 2 maten...
Er zit me eigenlijk nog een hoop meer dwars dan dit maar ik denk dat dat al niet meer relevant is tot het topic, daarbij vond ik het al wat zielig om bovenstaande zo uit te typen.
Die gedachten "overdenken" is natuurlijk een gevaarlijke neerwaartse spiraal en ik probeer toch altijd op tijd te relativeren dat ik blij mag zijn met wat ik heb

.
Ach ja, 'tleven zeker?