Archief - Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Musk
Legacy Member
Pff hier ist wat moeilijker de laatste weken. Dochter van 3,5 jaar. Nooit een goede slaper geweest. In het begin extreem slecht, maar sinds ze naar school gaat toch al wat beter.
Echter de laatste maanden sinds ze in een 'groot' bed slaapt, maakt ze echt een spel van het slapen gaan. Het hele ritueel wordt zo lang mogelijk uitgerokken op alle mogelijke manieren. (begrijpelijk, daar niet van)
Maar ze gaat steeds verder en verder en wij (vooral m'n vriendin) gaan er precies ook teveel in mee. Telkens nog eens pipi doen, de deken zit verkeerd, neusje snuiten, te warm etc etc... Ze gaat sowieso al vrij laat slapen. Maar als we om half 9 naar boven gaan, slaapt ze tegenwoordig pas om half 10, meestal zelfs om 10u. Met als gevolg dat we zelf ook weinig aan onze avonden hebben tegenwoordig.
Nu vanavond is m'n vriendin met haar vriendinnen op stap, dus deed ik het hele slaapritueel. (wat wel vaker gebeurt, maar toch vaker dat m'n vriendin dat doet)
Ook bij mij begon het hele spelletje. Toen ze alweer moeilijk begon te doen na de zoveelste keer ben ik écht uit mijn krammen geschoten. Zo hard heb ik mijn stem nog nooit verhoffen tegen haar (aka: ik heb echt heel hard geschreeuwd dat ze ONMIDDELLIJK terug haar bed in moest) en heb zelfs vrij hard met m'n platte hand op de slaapkamerdeur geslagen, wat een serieuze klap gaf.
Ze verschrok zich enorm hard en sprong meteen haar bed terug in en begon uiteraard serieus te wenen. Heb ze zo 2 minuten gelaten en ben toen teruggegaan met de vraag of ze flink ging zijn en ben haar tranen gaan drogen. Ze zei onmiddellijk ja en sorry papa en ik kreeg een dikke knuffel en kus. 5 minuten later sliep ze dan ook.
Nu vraag ik mij alleen af of ik niet veel te hevig ben geweest. Ik wil dat ze luistert maar ik wil ook niet dat ze bang van me heeft uiteraard. Ergens hoop ik gewoon dat ze het nu in haar achterhoofd houdt dat papa erg kwaad kan worden als ze met ons voeten rammelt.
Verwacht hier eigenlijk niet echt reactie op, ik moest het precies gewoon effe kunnen ventileren bij afwezigheid van m'n vriendin
Echter de laatste maanden sinds ze in een 'groot' bed slaapt, maakt ze echt een spel van het slapen gaan. Het hele ritueel wordt zo lang mogelijk uitgerokken op alle mogelijke manieren. (begrijpelijk, daar niet van)
Maar ze gaat steeds verder en verder en wij (vooral m'n vriendin) gaan er precies ook teveel in mee. Telkens nog eens pipi doen, de deken zit verkeerd, neusje snuiten, te warm etc etc... Ze gaat sowieso al vrij laat slapen. Maar als we om half 9 naar boven gaan, slaapt ze tegenwoordig pas om half 10, meestal zelfs om 10u. Met als gevolg dat we zelf ook weinig aan onze avonden hebben tegenwoordig.
Nu vanavond is m'n vriendin met haar vriendinnen op stap, dus deed ik het hele slaapritueel. (wat wel vaker gebeurt, maar toch vaker dat m'n vriendin dat doet)
Ook bij mij begon het hele spelletje. Toen ze alweer moeilijk begon te doen na de zoveelste keer ben ik écht uit mijn krammen geschoten. Zo hard heb ik mijn stem nog nooit verhoffen tegen haar (aka: ik heb echt heel hard geschreeuwd dat ze ONMIDDELLIJK terug haar bed in moest) en heb zelfs vrij hard met m'n platte hand op de slaapkamerdeur geslagen, wat een serieuze klap gaf.
Ze verschrok zich enorm hard en sprong meteen haar bed terug in en begon uiteraard serieus te wenen. Heb ze zo 2 minuten gelaten en ben toen teruggegaan met de vraag of ze flink ging zijn en ben haar tranen gaan drogen. Ze zei onmiddellijk ja en sorry papa en ik kreeg een dikke knuffel en kus. 5 minuten later sliep ze dan ook.
Nu vraag ik mij alleen af of ik niet veel te hevig ben geweest. Ik wil dat ze luistert maar ik wil ook niet dat ze bang van me heeft uiteraard. Ergens hoop ik gewoon dat ze het nu in haar achterhoofd houdt dat papa erg kwaad kan worden als ze met ons voeten rammelt.
Verwacht hier eigenlijk niet echt reactie op, ik moest het precies gewoon effe kunnen ventileren bij afwezigheid van m'n vriendin
eniac
Legacy Member
Iedereen verliest wel eens zijn geduld en schiet wel eens uit zijn krammen... Niet te fel wakker van liggen
Maar die ritueeltjes voor het slapengaan hebben we hier ook wel meegemaakt. Met de oudste is dat voorbij, de jongste (bijna 5) probeert nog wel. We beperken dat en laten dat niet verder uitbreiden. Slaaptijd is slaaptijd en als ze te lang met onze voeten rammelt zijn we daar toch kordaat in.
Scheelt natuurlijk wel dat de onze echt goede slapers zijn en altijd geweest zijn. Chance mee op dat vlak.
Maar die ritueeltjes voor het slapengaan hebben we hier ook wel meegemaakt. Met de oudste is dat voorbij, de jongste (bijna 5) probeert nog wel. We beperken dat en laten dat niet verder uitbreiden. Slaaptijd is slaaptijd en als ze te lang met onze voeten rammelt zijn we daar toch kordaat in.
Scheelt natuurlijk wel dat de onze echt goede slapers zijn en altijd geweest zijn. Chance mee op dat vlak.
pie-jie
Legacy Member
Musk zei:Pff hier ist wat moeilijker de laatste weken. Dochter van 3,5 jaar. Nooit een goede slaper geweest. In het begin extreem slecht, maar sinds ze naar school gaat toch al wat beter.
Echter de laatste maanden sinds ze in een 'groot' bed slaapt, maakt ze echt een spel van het slapen gaan. Het hele ritueel wordt zo lang mogelijk uitgerokken op alle mogelijke manieren. (begrijpelijk, daar niet van)
Maar ze gaat steeds verder en verder en wij (vooral m'n vriendin) gaan er precies ook teveel in mee. Telkens nog eens pipi doen, de deken zit verkeerd, neusje snuiten, te warm etc etc... Ze gaat sowieso al vrij laat slapen. Maar als we om half 9 naar boven gaan, slaapt ze tegenwoordig pas om half 10, meestal zelfs om 10u. Met als gevolg dat we zelf ook weinig aan onze avonden hebben tegenwoordig.
Nu vanavond is m'n vriendin met haar vriendinnen op stap, dus deed ik het hele slaapritueel. (wat wel vaker gebeurt, maar toch vaker dat m'n vriendin dat doet)
Ook bij mij begon het hele spelletje. Toen ze alweer moeilijk begon te doen na de zoveelste keer ben ik écht uit mijn krammen geschoten. Zo hard heb ik mijn stem nog nooit verhoffen tegen haar (aka: ik heb echt heel hard geschreeuwd dat ze ONMIDDELLIJK terug haar bed in moest) en heb zelfs vrij hard met m'n platte hand op de slaapkamerdeur geslagen, wat een serieuze klap gaf.
Ze verschrok zich enorm hard en sprong meteen haar bed terug in en begon uiteraard serieus te wenen. Heb ze zo 2 minuten gelaten en ben toen teruggegaan met de vraag of ze flink ging zijn en ben haar tranen gaan drogen. Ze zei onmiddellijk ja en sorry papa en ik kreeg een dikke knuffel en kus. 5 minuten later sliep ze dan ook.
Nu vraag ik mij alleen af of ik niet veel te hevig ben geweest. Ik wil dat ze luistert maar ik wil ook niet dat ze bang van me heeft uiteraard. Ergens hoop ik gewoon dat ze het nu in haar achterhoofd houdt dat papa erg kwaad kan worden als ze met ons voeten rammelt.
Verwacht hier eigenlijk niet echt reactie op, ik moest het precies gewoon effe kunnen ventileren bij afwezigheid van m'n vriendin
Niet mee inzitten zou ik zeggen ... De onze (1,5j) slaapt momenteel ook erg laat. Deze week al 3 x rond 22u30 pas geslapen. Nochtans vanaf 20u als je zegt 'gaan we slapen?' gaat ze zelf naar de deur en op de trap met haar knuffel .. maar zodra in bed zelf is het kot te klein. Ze gooit haar tuut en beer met opzet weg, wenen, rechtstaan in bedje, ... Ook wel lastig soms en zorgt er inderdaad voor dat je zelf onmiddellijk in bed kruipt als ze dan uiteindelijk definitief slaapt.
Nu, ze heeft deze week wel met een verstopt buisje (in oor) gezeten en dat werd gisteren (na een week druppels) netjes uitgekuist en gisteren was het toch een uur vroeger dat ze sliep .. let's hope
.straight_six
Legacy Member
En wat hebben we vandaag geleerd? Eens old school uit de sloffen schieten werkt nog altijd het beste.Musk zei:Pff hier ist wat moeilijker de laatste weken. Dochter van 3,5 jaar. Nooit een goede slaper geweest. In het begin extreem slecht, maar sinds ze naar school gaat toch al wat beter.
Echter de laatste maanden sinds ze in een 'groot' bed slaapt, maakt ze echt een spel van het slapen gaan. Het hele ritueel wordt zo lang mogelijk uitgerokken op alle mogelijke manieren. (begrijpelijk, daar niet van)
Maar ze gaat steeds verder en verder en wij (vooral m'n vriendin) gaan er precies ook teveel in mee. Telkens nog eens pipi doen, de deken zit verkeerd, neusje snuiten, te warm etc etc... Ze gaat sowieso al vrij laat slapen. Maar als we om half 9 naar boven gaan, slaapt ze tegenwoordig pas om half 10, meestal zelfs om 10u. Met als gevolg dat we zelf ook weinig aan onze avonden hebben tegenwoordig.
Nu vanavond is m'n vriendin met haar vriendinnen op stap, dus deed ik het hele slaapritueel. (wat wel vaker gebeurt, maar toch vaker dat m'n vriendin dat doet)
Ook bij mij begon het hele spelletje. Toen ze alweer moeilijk begon te doen na de zoveelste keer ben ik écht uit mijn krammen geschoten. Zo hard heb ik mijn stem nog nooit verhoffen tegen haar (aka: ik heb echt heel hard geschreeuwd dat ze ONMIDDELLIJK terug haar bed in moest) en heb zelfs vrij hard met m'n platte hand op de slaapkamerdeur geslagen, wat een serieuze klap gaf.
Ze verschrok zich enorm hard en sprong meteen haar bed terug in en begon uiteraard serieus te wenen. Heb ze zo 2 minuten gelaten en ben toen teruggegaan met de vraag of ze flink ging zijn en ben haar tranen gaan drogen. Ze zei onmiddellijk ja en sorry papa en ik kreeg een dikke knuffel en kus. 5 minuten later sliep ze dan ook.
Nu vraag ik mij alleen af of ik niet veel te hevig ben geweest. Ik wil dat ze luistert maar ik wil ook niet dat ze bang van me heeft uiteraard. Ergens hoop ik gewoon dat ze het nu in haar achterhoofd houdt dat papa erg kwaad kan worden als ze met ons voeten rammelt.
Verwacht hier eigenlijk niet echt reactie op, ik moest het precies gewoon effe kunnen ventileren bij afwezigheid van m'n vriendin
Wel respect dat jullie er anders zoveel geduld mee hebben, damn.. Die speelt toch gewoon met jullie voeten? Ik kom er al nerveus van bij het lezen.
Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk
Creeping Death
Legacy Member
Zoals anderen al zeiden: ni mee inzitten dat je eens uit je krammen schiet, it happens.
Over dat slapen: gewoon elke keer heel kordaat zijn en heel weinig aandacht geven. Als ze uit bed komt: gewoon erin leggen, tut weg: gewoon terug geven, deken ni goed: gewoon goed steken.. alleen het hoogst noodzakelijke en ze zelf geen aandacht schenken.
Over dat slapen: gewoon elke keer heel kordaat zijn en heel weinig aandacht geven. Als ze uit bed komt: gewoon erin leggen, tut weg: gewoon terug geven, deken ni goed: gewoon goed steken.. alleen het hoogst noodzakelijke en ze zelf geen aandacht schenken.
Musk
Legacy Member
straight_six zei:
Verbaasd me niks, de rest van uw posts op het forum kennende... Je hebt zeker (nog) geen kinderen? Maar je hebt wel gelijk hoor
Creeping Death zei:
Jep, dit dus. Ik denk gewoon dat we, doordat de eerste jaren zo moeilijk waren qua slapen (ze had serieus eczeem, waar ze erg veel last van had) we allebei wat 'uitgeput' zijn. Iets waar we zeker terug aan moeten werken om kordater te zijn.
Ik ga de komende dagen ook het slaapritueel voor mijn rekening nemen om te proberen er een duidelijke structuur in te krijgen.
Mr.Anderson
Legacy Member
We zijn allemaal mensen. Na een zware werkdag, weinig slaap,... kunt ge al eens uw coolness verliezen. It happens.
Slaaprituelen zijn we hier ook sterk aan het afbouwen. Gelukkig nog geen groot bed, eens dat er is zullen we wel zien. De kleine is nu 2 jaar en 3 maanden. Vanaf welke leeftijd hadden jullie kindjes een groot bed?
Slaaprituelen zijn we hier ook sterk aan het afbouwen. Gelukkig nog geen groot bed, eens dat er is zullen we wel zien. De kleine is nu 2 jaar en 3 maanden. Vanaf welke leeftijd hadden jullie kindjes een groot bed?
zarathustra
Legacy Member
De mijne zijn 2 jaar en 8 maanden en slapen nog steeds in hun origineel bed waar ze in begonnen zijn op 3 dagen oud 
Tuurlijk zijn ze wel begonnen met samen in dat ene bed te liggen, nu hebben ze elk één. Het is ondertussen ook wel al verlaagd en een van de de zijkanten kwijt. Ze hebben nog ~40cm over in dat bed dus ik denk dat ze daar nog wel tot volgend jaar gaan in slapen.
Tuurlijk zijn ze wel begonnen met samen in dat ene bed te liggen, nu hebben ze elk één. Het is ondertussen ook wel al verlaagd en een van de de zijkanten kwijt. Ze hebben nog ~40cm over in dat bed dus ik denk dat ze daar nog wel tot volgend jaar gaan in slapen.Tha_nOn
Legacy Member
Musk zei:
Dat is idd het beste wat ge kunt doen. Maar vertel ook zeker aan haar wat er van haar verwacht wordt en wanneer. Dus aankondigen dat ze over x minuten naar boven moet, eerst tandjes poetsen en dan in bed. Ook bij kusjes geven kan je makkelijk na x kusjes zeggen en nu de laatste!
en dan uiteraard wat Creeping Death zegt, ge moet ze niet negeren maar doe enkel het hoogstnodige en dan terug in bed.
Ik moet wel zeggen dat wij echt chance hebben met die van ons. Hij mag een beetje tv kijken, enkele afleveringen van iets, voor het slapengaan (met een melkje) en we zeggen ook altijd op voorhand wanneer het de laatste aflevering is. Daarna mag hij dan zelf de tv uit zetten. Ik moet hem al wel nekeer naar boven lokken/dreigen (anders gaat papa met hem naar boven en mama niet mee :v of in de hoek gaan staan), maar ene keer boven wordt die precies al moe gewoon omdat hij weet wat er komt (tandjes poetsen, bed in, kusjes, en slapen).
Meestal liggen ze beide wel in bed tegen half 8 (1 en 3 jaar); ik zou niet weten hoe ik dat anders zou volhouden :v
(dit betekent uiteraard ook dat ze vrij vroeg wakker zijn, als ze tot 7 uur slapen zijn we al blij, meestal zijn ze tussen 6 en 7 wakker)
Booka Shade zei:Awel, ik wou net dezelfde vraag stellen!
Want Manou is nu 1 jaar geworden en ik begin die zelfs al te groot te vinden voor haar babybed
1 jaar is nog niet te groot vind ik, die is nog maar de helft zo groot als zo'n babybed dan (die van mij zit in ne 80 en ons babybed is 140 cm in lengte).
Sowieso zou ik niet overschakelen zolang ze niet zelf kan lopen... (geen idee of ze dat al kan, hier niet)
Wij hebben nr 1 in een kleuterbedje gelegd (met rand) toen nr. 2 op komst was, hij zal toen iets meer dan 2 jaar geweest zijn. Hij had toen ook al een paar keer in een groot bed geslapen bij oma en opa (en toch er uit gevallen die eerste keer bij ons, ook toen we de rand weggedaan hebben over tlaatst :') ).
We hebben hem ook op 2.5 jaar ofzo een hoofdkussen gegeven omdat hij altijd op zijn knuffels sliep.
(een peuterbed vind ik ook niet per se nodig, maar we hadden sowieso één beschikbaar - maar als ge u zorgen maakt is dat een prima overgang natuurlijk)
Creeping Death
Legacy Member
Moet je dat ritueel eigenlijk afbouwen?
Hier is het: pyjama aan, melk drinken, tanden poetsen, Nijntje kijken en bed in. En dat werkt, af en toe protest maar niks onoverkomelijk. Mij lijkt het wel oké dat ze dat hebben tot ze er zelf uitgroeien?
Eens in bed slaapt die wel ni meteen, we horen die dikwijls nog spelen met haar knuffels maar zolang ze ni huilt of roept om ons is't allemaal oké. Langer dan een half uur duurt dat meestal ook niet.
Ze slaapt nog wel in een kinderbed misschien dat het moeilijker wordt als ze naar groot bed verhuist.
Hier is het: pyjama aan, melk drinken, tanden poetsen, Nijntje kijken en bed in. En dat werkt, af en toe protest maar niks onoverkomelijk. Mij lijkt het wel oké dat ze dat hebben tot ze er zelf uitgroeien?
Eens in bed slaapt die wel ni meteen, we horen die dikwijls nog spelen met haar knuffels maar zolang ze ni huilt of roept om ons is't allemaal oké. Langer dan een half uur duurt dat meestal ook niet.
Ze slaapt nog wel in een kinderbed misschien dat het moeilijker wordt als ze naar groot bed verhuist.
straight_six
Legacy Member
Sorry, ik heb er 2..1 van 10 en 1 van 6. En ik ga je zelfs nog meer verbazen: ik ben opvoeder van opleiding.Musk zei:Verbaasd me niks, de rest van uw posts op het forum kennende... Je hebt zeker (nog) geen kinderen? Maar je hebt wel gelijk hoor
Jep, dit dus. Ik denk gewoon dat we, doordat de eerste jaren zo moeilijk waren qua slapen (ze had serieus eczeem, waar ze erg veel last van had) we allebei wat 'uitgeput' zijn. Iets waar we zeker terug aan moeten werken om kordater te zijn.
Ik ga de komende dagen ook het slaapritueel voor mijn rekening nemen om te proberen er een duidelijke structuur in te krijgen.
En wat verbaasd er je niks? Je gaat toch niet zeggen dat dat de normale gang van zaken is? Hier is het simpel. Naar boven, knuffel en zoen en het is van stil te zijn en te slapen anders gaat de deur toe.
De sleutel tot succes bij opvoeden: kordaat en consequent zijn. Een kind van 3 is al slim genoeg om met je voeten te kunnen spelen.
Het verschil is hier duidelijk te zien. Mijn vrouw is ook niet de meest consequente en als ik iets vraag of zeg is het direct (ook wel eens met tegen pruttelen) gedaan zonder geroep en getier. Want ze weten als ze niet luisteren dat het de 3de keer prijs is en ze in de hoek gaan of een andere straf krijgen.
Mijn vrouw mag het eerst 5x vragen en dan toch uit haar sloffen schieten voor het in orde komt.
Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk
Mulan
Legacy Member
De onze is een leesbeest net als mama, dus in bed is in bed, maar als ze daar nu neerligt en slaapt, rechtstaat en zingt of neerzit en leest, dat is allemaal prima! Als ze lastig doet, zeggen we gewoon van beneden dat ze haar boekje moet nemen en 20 seconden later horen we dan dierengeluiden of woordjes als "bal, aardbei, maan,..."
In haar eigen kamer slaapt ze (anderhalf) nog in haar babybedje, in onze kamer staat een peuterbed tussen ons bed en de muur. Daar kan ze letterlijk nog dwars in liggen dus is nog te groot voor haar. Volgend jaar in september start ze met school dus enkele maanden daarvoor gaan we het peuterbed in haar kamer zetten. De eerste keren haar laten kiezen in welk van de 2 bedjes ze gaat slapen, als ze na enkele keren bewust voor het groot bed kiest, gaat het kleine bedje afgebroken worden.
Als ze zindelijk zijn en je de zindelijkheid 's nachts ook wil trainen, moeten ze wel zelf naar het potje kunnen gaan, dat kan ook een indicatie zijn om naar het grote bed te verhuizen
Via amazon trouwens minder dan 150 euro betaald voor een peuterbed met matras bij.
In haar eigen kamer slaapt ze (anderhalf) nog in haar babybedje, in onze kamer staat een peuterbed tussen ons bed en de muur. Daar kan ze letterlijk nog dwars in liggen dus is nog te groot voor haar. Volgend jaar in september start ze met school dus enkele maanden daarvoor gaan we het peuterbed in haar kamer zetten. De eerste keren haar laten kiezen in welk van de 2 bedjes ze gaat slapen, als ze na enkele keren bewust voor het groot bed kiest, gaat het kleine bedje afgebroken worden.
Als ze zindelijk zijn en je de zindelijkheid 's nachts ook wil trainen, moeten ze wel zelf naar het potje kunnen gaan, dat kan ook een indicatie zijn om naar het grote bed te verhuizen
Via amazon trouwens minder dan 150 euro betaald voor een peuterbed met matras bij.
eniac
Legacy Member
Creeping Death zei:Moet je dat ritueel eigenlijk afbouwen?
Hier is het: pyjama aan, melk drinken, tanden poetsen, Nijntje kijken en bed in. En dat werkt, af en toe protest maar niks onoverkomelijk. Mij lijkt het wel oké dat ze dat hebben tot ze er zelf uitgroeien?
Jaja, maar dat is overzichtelijk en beheersbaar he. Bij onze jongste is het nu pyjama, tanden poetsen, beren op de juiste manier op de juiste plaats leggen, kus, knuffel. Maar ze begon dan zaken als handje geven, kus op handje, expliciet "slaapwel tot morgen" daar nog eens bij te vragen (als je gewoon 'slaapwel' zei, was het niet OK
), etc etc.Daar ga ik dan toch niet meer in mee.
Musk
Legacy Member
Tha_nOn zei:
Hier gaat het eigenlijk knal hetzelfde hoor (eventjes tv kijken met tasje melk, als aflevering van x gedaan is moet je op het knopje duwen blabla) - dan naar boven tanden poetsen, pipi doen, handjes wassen, verhaaltje en bed in.
Probleem is gewoon het afronden van dat slaapritueel en het in slaap vallen op zich. Zodra alles is afgelopen zeg je goeienacht meestal gaat 1 van ons 2 dan nog rap douchen. Badkamer is langs haar slaapkamer dus misschien ook wat teveel lawaai voor haar om dan in slaap te vallen. Zodra je dan uit de badkamer komt roept ze toch nog eens voor iets.
Ahja, en hier in slaap vallen om 22u / 22u30 en wakkerzijn om half 7, 7u is ook geen uitzondering hoor
Dus enerzijds zullen we consequenter moeten zijn, anderzijds misschien ook zorgen dat we ons pas douchen nadat ze slaapt of ervoor uiteraard.
straight_six zei:
Begrijp me niet verkeerd hé, ik bedoel gewoon dat je in je andere posts inderdaad consequent (soms zelfs hard) overkomt, niks mis mee.
Je zal waarschijnlijk ook wel gelijk hebben qua aanpak, maar ik heb het gevoel dat de eerste moeilijke jaren qua slaap (lees: kindje had extreem veel last van eczema, slapeloze nachten, inslapen pas om half 5 's morgens etc etc) en dat heeft ons eigenlijk toen een beetje kapot gemaakt. Het gaat nu allemaal veel beter hoor, maar dat heeft er toch nog mee te maken dat we minder karaktervol en consequent kunnen zijn tegenover het slapengaan..
Komt wel goed hoor, was gewoon beetje verschoten van mezelf dat ik zó kwaad was geworden opeens, maar het heeft geholpen. Ook deze morgen was ze enorm goed gezind en lief.
En ivm het in de hoek zetten: Hoe doen jullie dat bij een 3-jarige? Ze blijft er heus niet instaan en loopt gewoon weg / maakt er een spel van.. Enige manier waarop straffen momenteel goed lukt is haar dingen die ze leuk vindt ontnemen of uitstellen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.