Archief - Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

BlackOccult

Legacy Member
Nesjamag zei:
Als ze een vliegtuig of helikopter horen kijken ze op en wijzen ernaar. Eerst was het "liestuif", maar nu kunnen ze het vrijwel goed uitspreken.
Als het vliegtuig verder verwijdert geraakt zeggen ze altijd "dada vliegtuig" en zwaaien ze ernaar.

:love:

TNTim

Legacy Member
Micheal zei:
Wij werken nochtans fulltime met 2.. maar goed niet ieder huishouden is hetzelfde. Wij proberen zoveel mogelijk te doen nadat hij slapen is of betrekken hem overal bij.
Eten maken is een ramp met een klein eetmonstertje dat ook nog eens alles gezien moet hebben, maar mijn vrouw lost da goed op door hem te laten helpen.
Je hebt 1 kind? Toen was het leven bij ons ook nog relatief simpel... :)

Er zullen wel gezinnen zijn die het volledig zelf bolwerken en nooit eens zondigen met tv etc om er even vanaf te zijn. (meerdere kinderen, beide zo goed als voltijds werken en kinderen niet te pas en te onpas droppen bij familie)
Maar zulk gestel hebben wij blijkbaar niet. :p

Tetram zei:
Sliep die tot dan nog steeds bij jullie? :o Nee toch? :)
Nee hoor, de onze sliepen na een aantal weken op hun eigen kamer.
Onlangs was het de overstap van wieg, waar hij niet uit kan, naar een gewoon eenpersoonsbed, waar hij wel uit kan.

Superdad

Legacy Member
Tetram zei:
Aftoetsen bij mensen die ertoe doen, ja. Bij wildvreemden, neen.
Spiegelen, neen, bij geen van beiden, tenzij conformisme je doel is.

Ah, gij zijt zo één. En uw kleine is speciaal zeker? Waarom zou je de mening van een wildvreemde a priori al minderwaardig achten? En waarom die van een bekende meer? Je beslist toch zelf waar je aandacht aan besteedt of niet? Met spiegelen bedoel ik aftoetsen hé, niet blind overnemen. Je mag dat neerbuigend toontje achterwege laten overigens. Ik ga ervan uit dat je nog jonge kinderen hebt? Je zal noodgedwongen wel nog van mening veranderen als je uw kleine ziet veranderen door externe factoren waar je geen invloed op hebt...

Superdad

Legacy Member
eniac zei:
Ons 2 hebben nooit bij ons op kamer geslapen. Direct eigen kamer.
Moesten we het opnieuw doen, wij ook meteen.

Nu ja, de onze was om de 2u wakker, en dat gedurende 6 maanden. Dan toch naar een osteopaat geweest. Was daar sceptisch over door allerhande verhalen. 10' binnen, 50€. Sliep de eerste nacht meteen 7u aan een stuk. FML

Tetram

Legacy Member
TNTim zei:
Nee hoor, de onze sliepen na een aantal weken op hun eigen kamer.
Onlangs was het de overstap van wieg, waar hij niet uit kan, naar een gewoon eenpersoonsbed, waar hij wel uit kan.

Oef, andes was dat idd wel heel lang geweest ;)

Bedje waar ie nu in slaapt, is per direct ook bedje waarmee hij tot zijn 18de door kan gaan, dus behoorlijke goede hoop er op hier dat dat geen verschil meer gaat maken eens we de zij-spijlen weg halen. Nuja goed, tegen dan zal numero 2 er wel zijn, dus dan zien we dan weer wel :D

Tetram

Legacy Member
Superdad zei:
Ah, gij zijt zo één. En uw kleine is speciaal zeker? Waarom zou je de mening van een wildvreemde a priori al minderwaardig achten? En waarom die van een bekende meer? Je beslist toch zelf waar je aandacht aan besteedt of niet? Met spiegelen bedoel ik aftoetsen hé, niet blind overnemen. Je mag dat neerbuigend toontje achterwege laten overigens. Ik ga ervan uit dat je nog jonge kinderen hebt? Je zal noodgedwongen wel nog van mening veranderen als je uw kleine ziet veranderen door externe factoren waar je geen invloed op hebt...

*pat pat* - Rustig rustig, alleen kalmte kan je redden. :D

Ja ik ben er zo ene, ja mijne kleine is speciaal en ja, ik ben nog 100 keer specialer. Dat maakt het leven boeiend, echt wel.
En ja, de mening van een wildvreemde is per definitie minderwaardig, en er is weinig reden om wat een wildvreemde wel of niet van je vindt, als meer dan wat witte ruis te beschouwen. Maakt het leven per direct eenvoudiger, simpeler en wars van veel drama. Niets zo fijn als je hoofd boven het maaiveld uitsteken, en Oost-Indish doof te zijn voor iedereen die dat niet vindt kunnen. De hamvraag blijft uiteraard wel waarom dat je zo triggert :).

zarathustra

Legacy Member
Tetram zei:
*pat pat* - Rustig rustig, alleen kalmte kan je redden. :D

Ja ik ben er zo ene, ja mijne kleine is speciaal en ja, ik ben nog 100 keer specialer. Dat maakt het leven boeiend, echt wel.
En ja, de mening van een wildvreemde is per definitie minderwaardig, en er is weinig reden om wat een wildvreemde wel of niet van je vindt, als meer dan wat witte ruis te beschouwen. Maakt het leven per direct eenvoudiger, simpeler en wars van veel drama. Niets zo fijn als je hoofd boven het maaiveld uitsteken, en Oost-Indish doof te zijn voor iedereen die dat niet vindt kunnen. De hamvraag blijft uiteraard wel waarom dat je zo triggert :).

mss omdat afgaande op het aantal post, je de zoveelste troll account bent van iemand die banned is ?

Tetram

Legacy Member
Nahrtent zei:
Omdat je met die attitude snobistische eikels kweekt, tiens.

Hetgeen nog steeds beter is dan conformisme als het mij vraagt.
Hoofd onder het maaiveld, meedraaien met de wind, elk standpunt vergezellen van 101 nuances en braafjes je/nee knikken al naar gelang de mood van de meerderheid is beter? Is dat wat je wil zeggen?

Sylverscythe

Legacy Member
Tetram zei:
Hetgeen nog steeds beter is dan conformisme als het mij vraagt.
Hoofd onder het maaiveld, meedraaien met de wind, elk standpunt vergezellen van 101 nuances en braafjes je/nee knikken al naar gelang de mood van de meerderheid is beter? Is dat wat je wil zeggen?

Veel lawaai zonder nadenken, koppig eigen gedacht ondanks tegenargumenten, enkel zwart/wit kennen en onnodig de rebel uithangen om speciaal te zijn is beter? Is dat wat je wil zeggen?

De wereld is genuanceerd, en er zijn al genoeg dwaze blaaskaken.

Anoniem15

Legacy Member
Welke van de tweeverdieners met kinderen hier herkennen zich in het volgende:

De werkdag begint reeds zeer vroeg, ik sta om 6u ten laatste op en 45 minuten later ben ik al onderweg naar het station om tegen 8u op mijn werk in Brussel te zijn. Mijn vrouw staat een half uur later op, zij moet de dochter en haar spullen klaar maken om mee te geven aan de crèche. Ze zet onze dochter af aan de crèche en rijdt door naar haar werk. Aangezien mijn vrouw in Aalst werkt kan zij onze dochter 's avonds ophalen van de crèche, ik kom van Brussel dus dat maakt dat we allebei ten vroegste om 18u thuis zijn.

Thuisgekomen steekt mijn vrouw direct onze dochter in bad, ondertussen maak ik het eten en ruim ik beneden op. Vaak gaat dit allemaal niet zonder slag of stoot en is de dochter rond 19u fris gewassen beneden. Ondertussen is ons eten klaar, maar aangezien onze dochter graag nog wat speelt met ons is rustig eten er zelden bij, vaak wordt dit koud en moeten we het weer opwarmen. Tegen 20u heeft ze genoeg gespeeld en ligt ze in haar bed, daarna kunnen wij eten. Na het eten nog wat opruimen, de ontbijttafel reeds klaar zetten, eventueel nog wat administratie of andere noodzakelijke dingen, en voor je het weet is het 21u eer je effectief rustig in de zetel kan zitten. Aangezien ik reeds om 6u opsta, kruip ik dan ook vaak om 22u in mijn bed, anders ben ik tegen het einde van de week een wrak.

Weekend!

Aangezien de week zodanig druk is, schuift al de rest dus op naar het weekend. Weekmenu opstellen, naar de supermarkt gaan, de was, de kuis, de tuin, noodzakelijke klusjes,... Onze zaterdagen zitten reeds weken op voorhand 'volgeboekt'. We zijn momenteel de tweede kinderkamer aan het inrichten, daarvoor zijn we 2 weken geleden naar Ikea geweest, maar door tijdsgebrek hebben we die meubels nog altijd niet kunnen in elkaar steken. Dat moet nu zaterdag dus allemaal nog gebeuren.

Familie!

Eens je kinderen hebt krijg je het onvermijdelijke fenomeen dat de familie je frequenter wil zien. Mijn ouders dringen bijna wekelijks aan om daar op zondagmiddag te gaan eten, allemaal goed en wel, maar dat wil zeggen dat wij op een zondagochtend reeds om 10u30 in gang mogen beginnen schieten om daar met ons 3 (binnenkort 4 want mijn vrouw is zwanger) tegen 12u ten laatste present te tekenen. Kinderen klaar maken en al hun spullen bij elkaar zoeken neemt wat tijd in beslag, en een vrouw is in tegenstelling tot een man ook niet klaar met 15 minuten in de badkamer. Aangezien de was bij ons op zaterdag gebeurt, moeten er zondag vaak nog last minute kleren gestreken worden of we hebben niets deftigs om aan te doen. Dus zondagochtend rustig uitslapen en ontbijten zit er bij ons niet in.

Een etentje bij mijn ouders is ook niet gewoon gaan eten en tegen 14u terug vertrekken, er wordt van ons verwacht dat we daar blijven plakken tot 's avonds, en daar dan ook vaak nog een boterham mee eten zodat we soms pas om 19u weer thuis zijn op zondag. In zo een weken heb je dus letterlijk geen minuut tijd voor jezelf.

Langs de kant van mijn vrouw leven de grootouders nog, wat dus wil zeggen dat we ook daar om de zoveel weken onze kop eens moeten laten zien op zondagnamiddag. Soms moeten we twee 'posten' op een zondag doen, met kinderen is dit allemaal des te vermoeiender, dan ben je echt blij dat je op zondagavond in je bed ligt.

Ik was ook een fervent mountainbiker, en was vrijwel elke zondagochtend weg, die hobby heb ik ondertussen al een jaar mogen opbergen waardoor mijn conditie er rampzalig is op achteruit gegaan. Eens rustig gaan shoppen, of gewoon tijd voor onszelf of wat me-time is er totaal niet meer bij, wanneer ik rust wil moet ik echt al een dag verlof nemen midden in de week. Het plan is dan ook om beiden op z'n minst 4/5 te gaan werken, want op deze manier is het echt niet meer doenbaar. Veel niet-prioritaire zaken worden gewoon op de lange baan geschoven, maar uiteindelijk wreken die dingen zich toch.

eniac

Legacy Member
Je verliest toch al heel veel tijd door 's avonds 2 verschillende eetmomenten te hebben? Wij eten altijd samen.

Nu, ik herken wel een en ander hoor. Uiteindelijk is het zo dat de werkweek druk is, dat boodschappen en hobbies voor de kinderen op zaterdag doorgaan, en is het goed als we het zondag iets kalmer kan, al lukt dat niet altijd.

Weet wel dat eens je kinderen ouder worden, de intensieve zorg meer en meer wegvalt. Ons oudste is er nu 8 en op zich heb je daar weinig zorg meer aan, dus de avonden worden dan vanzelf ook weer wat rustiger.

Myllan

Legacy Member
Godsamme hè word al moe enkel door het te lezen.
Ik zou als ik jou/jullie was al eens beginnen met een huishoudhulp in te schakelen (kuisen, de was en eten voorberieiden)
-kind aan tafel zetten als het eten klaar (spelen kan erna nog, ouders beslissen en niet het kind)
-bezoeken tijdens het weekend bespreken tot 1x/maand en elke zondag bij iemand anders koffie gaan drinken, effe snel (max 3 uurtjes)
-1×/2 maanden kind bij grootouders droppen en met wifey iets gaan eten, filmpje meepikken, vrienden afspreken.
De tijd die je kwijt bent met je klaar te maken om ergens tegen je zin te verschijnen kan je net zo goed weer je hobby oppikken en dan pas ergens gaan koffieleuten/mee aan tafel schuiven.

Als je niet drastische maatregelen gaat nemen kom je jezelf vroeg of laat tegen.

Mulan

Legacy Member
Kelderke zei:
Welke van de tweeverdieners met kinderen hier herkennen zich in het volgende:

De werkdag begint reeds zeer vroeg, ik sta om 6u ten laatste op en 45 minuten later ben ik al onderweg naar het station om tegen 8u op mijn werk in Brussel te zijn. Mijn vrouw staat een half uur later op, zij moet de dochter en haar spullen klaar maken om mee te geven aan de crèche. Ze zet onze dochter af aan de crèche en rijdt door naar haar werk. Aangezien mijn vrouw in Aalst werkt kan zij onze dochter 's avonds ophalen van de crèche, ik kom van Brussel dus dat maakt dat we allebei ten vroegste om 18u thuis zijn.

Thuisgekomen steekt mijn vrouw direct onze dochter in bad, ondertussen maak ik het eten en ruim ik beneden op. Vaak gaat dit allemaal niet zonder slag of stoot en is de dochter rond 19u fris gewassen beneden. Ondertussen is ons eten klaar, maar aangezien onze dochter graag nog wat speelt met ons is rustig eten er zelden bij, vaak wordt dit koud en moeten we het weer opwarmen. Tegen 20u heeft ze genoeg gespeeld en ligt ze in haar bed, daarna kunnen wij eten. Na het eten nog wat opruimen, de ontbijttafel reeds klaar zetten, eventueel nog wat administratie of andere noodzakelijke dingen, en voor je het weet is het 21u eer je effectief rustig in de zetel kan zitten. Aangezien ik reeds om 6u opsta, kruip ik dan ook vaak om 22u in mijn bed, anders ben ik tegen het einde van de week een wrak.

Weekend!

Aangezien de week zodanig druk is, schuift al de rest dus op naar het weekend. Weekmenu opstellen, naar de supermarkt gaan, de was, de kuis, de tuin, noodzakelijke klusjes,... Onze zaterdagen zitten reeds weken op voorhand 'volgeboekt'. We zijn momenteel de tweede kinderkamer aan het inrichten, daarvoor zijn we 2 weken geleden naar Ikea geweest, maar door tijdsgebrek hebben we die meubels nog altijd niet kunnen in elkaar steken. Dat moet nu zaterdag dus allemaal nog gebeuren.

Familie!

Eens je kinderen hebt krijg je het onvermijdelijke fenomeen dat de familie je frequenter wil zien. Mijn ouders dringen bijna wekelijks aan om daar op zondagmiddag te gaan eten, allemaal goed en wel, maar dat wil zeggen dat wij op een zondagochtend reeds om 10u30 in gang mogen beginnen schieten om daar met ons 3 (binnenkort 4 want mijn vrouw is zwanger) tegen 12u ten laatste present te tekenen. Kinderen klaar maken en al hun spullen bij elkaar zoeken neemt wat tijd in beslag, en een vrouw is in tegenstelling tot een man ook niet klaar met 15 minuten in de badkamer. Aangezien de was bij ons op zaterdag gebeurt, moeten er zondag vaak nog last minute kleren gestreken worden of we hebben niets deftigs om aan te doen. Dus zondagochtend rustig uitslapen en ontbijten zit er bij ons niet in.

Een etentje bij mijn ouders is ook niet gewoon gaan eten en tegen 14u terug vertrekken, er wordt van ons verwacht dat we daar blijven plakken tot 's avonds, en daar dan ook vaak nog een boterham mee eten zodat we soms pas om 19u weer thuis zijn op zondag. In zo een weken heb je dus letterlijk geen minuut tijd voor jezelf.

Langs de kant van mijn vrouw leven de grootouders nog, wat dus wil zeggen dat we ook daar om de zoveel weken onze kop eens moeten laten zien op zondagnamiddag. Soms moeten we twee 'posten' op een zondag doen, met kinderen is dit allemaal des te vermoeiender, dan ben je echt blij dat je op zondagavond in je bed ligt.

Ik was ook een fervent mountainbiker, en was vrijwel elke zondagochtend weg, die hobby heb ik ondertussen al een jaar mogen opbergen waardoor mijn conditie er rampzalig is op achteruit gegaan. Eens rustig gaan shoppen, of gewoon tijd voor onszelf of wat me-time is er totaal niet meer bij, wanneer ik rust wil moet ik echt al een dag verlof nemen midden in de week. Het plan is dan ook om beiden op z'n minst 4/5 te gaan werken, want op deze manier is het echt niet meer doenbaar. Veel niet-prioritaire zaken worden gewoon op de lange baan geschoven, maar uiteindelijk wreken die dingen zich toch.

Hier wapenen wij ons wel wat tegen.. Ik werk nu deeltijds. Financiën eens grondig onder de loep genomen en we redden het. Nipt, maar toch ;)

Naar familie toe begrenzen wij heel hard. Mijn ouders zien ons gemiddeld 1x per week, meestal op een weekavond. We eten daar een boterham en soep mee en als de kleine lastig wordt omdat ze moe is, gaan we naar huis. Op zondag als mijn zus langs komt met haar kroost, komen wij pas rond 15u. Een overprikkelde baby en urenlang miserie is die extra uurtjes bij de grootouders niet waard voor ons ;)
Mijn man zijn familie woont op een uur rijden. 2x naar daar geweest en 2 dagen miserie met een compleet overprikkelde kleine. We gaan nu dus maar enkele keren per jaar. Willen ze ons meer zien? Moeten ze zélf maar de verplaatsing doen. Ze kiezen er voor dit niet te doen. Hun keuze. Tis even ver rijden ;)

Voor hobby's hebben we helaas ook geen tijd/energie meer. Hopelijk kunnen we ons wat beter leren organiseren om daar wél terug ruimte voor te creëeren.
De was en de plas wordt hier door de week gedaan. We werken met wasbare luiers dus geen andere keuze. Wasmachine draait 's nachts, 's morgens bij het opstaan de droogkast in en daarna warm vouwen. Ik moet gemiddeld nog 5 stuks strijken per week wat op een kwartiertje ook gedaan is.

Het moeilijkste is om alternatieven te zoeken voor de structuren die we zo gewend zijn. Stappen zetten in het onbekende. We werkten beiden voltijds, vertrokken beiden tussen 6u-6u30 vroeger. Mijn man werkt nu dichter bij huis en vertrekt om 8u, komt om 18u thuis. Ik werk deeltijds op 10km van bij ons dus als hij thuis komt is de kleine al van de crèche gehaald en het eten klaar. Dit werkt beter voor ons. Ik zeg niet dat dit voor iedereen het geval zou zijn, maar het kan echt nuttig zijn om dat met externen (psycholoog, huisarts,...) te bespreken omdat je door de vermoeidheid en gebrek aan energie vaak geen andere oplossingen ziet. Het creatieve denken wordt afgestompt.
Maar als je het gevoel hebt door anderen geleefd te worden en meer verplichtingen dan plezier hebt, is het hoog tijd eens te kijken naar wat voor jullie van belang is en wat de gevolgen van bepaalde keuzes kunnen zijn.

Boodschappen gaan hier via de collect en go, oppikken na het werk en 1x per maand passen mijn ouders met veel plezier enkele uren op onze pruts. In overleg met hen wordt beslist wanneer. Bvb tijdens het weekend gaan lunchen zonder baby is even kwalitatief als 's avonds naar de cinema gaan. Omdat zij mee bepalen wanneer het kan, zien ze er ook veel minder tegenop.

Booka Shade

Legacy Member
Geweldig hoe die van ons nu al zo oplettend begint te worden, ons overal volgt met haar ogen, bewust lacht (en ze lacht echt enorm veel).
En ik kan het natuurlijk ook niet laten om er constant mee te spelen en haar te laten lachen. Als ze mij nu zelfs al maar ziet van ver, begint ze al te lachen :love:

Myllan

Legacy Member
Booka Shade zei:
Geweldig hoe die van ons nu al zo oplettend begint te worden, ons overal volgt met haar ogen, bewust lacht (en ze lacht echt enorm veel).
En ik kan het natuurlijk ook niet laten om er constant mee te spelen en haar te laten lachen. Als ze mij nu zelfs al maar ziet van ver, begint ze al te lachen :love:

Gefeliciteerd!!
Hoeveel maandjes is je dochter?
Wist helemaal niet dat je ondertussen papa bent haha super schattig!

Tomski

Legacy Member
Hier is het zwaar aanpassen voor de kleine...

Sinds 3 september gaat ie naar school, maar daar is maar opvang vanaf 8u. Ik heb redelijke vaste uren op het werk dus ik ben dan al meestal een uur weg met als gevolg dat hij mij 's morgens niet meer ziet.
En hij is het natuurlijk gewoon dat ik hem elke ochtend om 7u aan de creche afzette... mijn madam heeft er bijna elke ochtend spel mee.

zarathustra

Legacy Member
Klinkt alsof je veel problemen maakt die er niet hoeven te zijn eh. Ja er gaan natuurlijk wel veel uren weg naar voor de kinderen zorgen (duh) maar het hoeft niet zo extreem te zijn en je hebt er dan nog maar eentje :p

Situatie hier ( als we toch allemaal een lijst gaan maken): werken beide full time, vriendin 75km van huis, ik 65 km van huis. Tweeling van nu bijna twee jaar oud. Creche/barnehage/opvang wat je het ook wil noemen op 10 min van de deur.

Vriendin begint op haar werk om 07:00, vertrekt thuis dus om 06:00. Creche gaat open om 6:30, maar meestal sta ik daar met de kinderen rond 07:00. Zij staan op rond tussen 6:00 en 6:30, ik probeer me te wassen enzo net wanneer ik de eerste geluiden hoor.

Ik ben rond 8 uur op mijn werk, vriendin vertrekt op haar werk om 15:00. Ik compenseer vaak met wat extra werk hier en daar in de avond, en ik doe wat langer op vrijdag dus ik ben flexibel om te kunnen vertrekken tussen 15:30 en 16:00 ( soms wel later als het nodig is). Afhankelijk van verkeer is mijn vriendin aan de creche ergens tussen 16:00 en 17:00. Ik passeer daar in theorie iets voor 17:00 en ze sluiten om 17:00. Dus als er veel verkeer is vertrek ik soms wat vroeger of is het gewoon 'wie er eerst is pikt ze op'. Eten maken duurt max 30 minuten, meestal minder. Dus we eten zo gauw het eten klaar is, meestal iets na 17:00 met alle 4.

Dan zitten we in de living met zen allen, spelen, wat bumba zien, duplo, etc Melk om 18:15, ondertussen pamper en pyama, tanden poetsen als dat gedaan is, verhaaltje, bed in tussen 18:30 en 18:45. Ik ruim de keuken op, vriendin ruimt de living op en doet was indien nodig. We zetten de zaken die naar de creche moeten klaar en rond 19:30 ofzoiets zijn we meestal klaar. We gaan meestal slapen rond 22:00, dus dan is 2.5 uur voor andere zaken.

Weekend is basically hetzelfde, alleen kijken we vooraf wat moet gedaan worden en zien wie wat doet wanneer en wie ondertussen de kinderen bezig houdt. Meestal gaat 1 van ons 2 vrijdag avond al naar de winkel zodat dat al in orde is. ( dat is ook 15 min rijden btw )

Familie woont respectivelijk 250 en 2000km weg. Dus geen bezoekjes maar ook nooit babysits :p Nog niet nodig gehad tot nu toe.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan