Net terug van de club. Het was inderdaad een schitterende dag, maar door die vulkaanuitbarsting in Ijsland mocht er geen enkel vliegtuig boven de 4000 ft en aangezien er gesprongen wordt op 13000 ft is de eerste sprong dus uitgesteld naar volgende week. Tenzij het luchtruim morgen wel terug opengaat.
Vandaag dus een hele dag de basisopleiding gehad. Begonnen met alle formaliteiten en rondleiding in de club. Nadien eerst uitleg gekregen over het rig (gehele uitrusting). Dit bestond eruit van de gehele uitrusting eens te leren fitten (aantrekken).
Nadien de houding in de lucht geoefend, waarbij je je lichaam moet krommen in een boog om stabiel naar beneden te vallen. Daarbij ook de verschillende tekens geleerd waarmee je moet communiceren met je instructeurs. Vervolgens ook de manier geleerd waarop je je hoofdparachute moet opentrekken en leren rekening houden met de altimeter.
Nadien dan de exit uit het vliegtuig geoefend waarbij je eerst op de rand moet gaan staan, en dan in drie bewegingen samen met je twee instructeurs eruit moet springen. Gevolgd door het terug aannemen van je valhouding waarbij je enkele oefeningen uitvoert en vervolgens op de juiste hoogte je valscherm moet opentrekken.
Vervolgens hebben we geleerd wat je moet doen als je valscherm niet (goed) opent of als je met noodsituaties te maken krijgt. Bij bepaalde issues zoals een line over of een twist kan je dit nog rechttrekken door 3x te pompen of door tegen te twisten zodat je lijnen terug recht komen te zitten. In het geval dat je hoofdparachute echt dienst weigert moet je hem afwerpen en meteen je reserve trekken.
Dan was het tijd om de fase na het openen van het valscherm te oefenen, hier komt toch wat meer bij kijken dan ik dacht. Eerst moet je 3x pompen, en nadien controleren of je slider laag genoeg zit en of je stabiel vliegt.
Aangezien het vliegtuig je tegen de wind in van de dropzone dropt moet je aan de hand van de zon kunnen bepalen van waar de wind komt en waar je dropzone ligt. Op die manier moet je je snel kunnen oriënteren zodanig dat je kan vliegen naar je dropzone en niet ergens in the middle of nowhere terechtkomt.
Landen moet je altijd doen tegen de wind in, en je effectieve landing naar je approaching point zet je best in vanaf 300 ft. Dus tegen dat je op 300 ft zit moet je zien dat je op het juiste punt en tegen de windrichting in komt aangevlogen op je dropzone. Op drie meter van de grond even flaren en je benen optrekken, en dan moet je een comfortabele landing hebben.
Achteraf moesten we nog een schriftelijke test afleggen om te zien of we alles goed begrepen en onthouden hadden.
Ik ben misschien wel enkele details hier vergeten neer te pennen maar alles staat sowiezo in mijn cursus ook.
... zeker bij je eerste "solo" sprong.