Archief - respectvol omgaan met andere

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Conqie

Legacy Member
Nuytuh zei:
Voor de een heb ik meer respect dan de ander. Als iemand bv. gelovig is , maar niet de domste, daalt het al snel naar een miniem pitje. ik zal zo'n persoon niet negeren alstie mij iets vraagt, maar ik zal met zulke personen nooit een band kunnen hebben.

miniem respect is voor mij niet meer dan een persoon met rust laten en zijn ding laten doen. met die definitie geef ik veel mensen respect.

Amaai, sympathieke kerel gij percies :)

Omdat iemand gelovig is moet ge er niet meer van hebben, de verdraagzaamheid is ver te zoeken...
Nuja das uw eigen keuze, maar even goed van die persoon en respect voor iemand anders zijn mening/leven moet ge zelf ook hebben vind ik.

nTFs

Legacy Member
Parnakra zei:
Ik bedoelde helemaal niets met mijn post, maar toch kunnen jullie er x aantal posts over lullen.

Dit is nog maar eens een topic die poogt diepzinnig te zijn over een bepaald onderwerp, maar slechts slaagt in het accumuleren van een resem quasifilosofische posts die aan het eind van de dag de poster een gevoel geven dat hij iets zinnigs uitgekraamd heeft, maar op minder slaan dan een blinde met 2 geamputeerde armen.

Het is haast poëtisch. :)

Respect ! :ironic:

N3m3s1s

Legacy Member
vrij simpel voor mij: behandel de anderen zoals ge zelf behandeld wilt worden

karma, baby :D

TheFuckingDutchman

Legacy Member
conquerpoy_123 zei:
Amaai, sympathieke kerel gij percies :)

Omdat iemand gelovig is moet ge er niet meer van hebben, de verdraagzaamheid is ver te zoeken...
Nuja das uw eigen keuze, maar even goed van die persoon en respect voor iemand anders zijn mening/leven moet ge zelf ook hebben vind ik.

Ik zal een gelovig persoon nooit in de weg staan hoor. Ik heb er verder ook totaal geen problemen mee dat ze het zijn. Het zullen echter geen vrinden van me worden. Gewoon omdat ik niet geloof wat zij geloven. Zeker als de persoon in kwestie geen dommeling is, het rationeel zou kunnen bekijken, maar er toch voor kiest zijn leven te wijden aan God, zal de band tussen ons niet verder komen dan een hallo terug, of een antwoord op 'n vraag. Wat meer zou ik moeten doen als ik niks met die persoon te maken wil hebben maar hem wel zijn wil laten doen (zolang tie mij niet stoort)

Dusja, als vriend kan ik zo'n persoon niet verdragen. Verder kan het me geen reet schelen.

Bovendien heeft Parnakra gelijk

(En met gelovig bedoel ik wel wat meer dan gedoopt, communie en 1 keer per jaar naar de kerk met kerstmis he)

Tr1ploid

Legacy Member
Mijn mening: respect is een absolute ethische en praktische noodzakelijkheid. Ten eerste vergroot het de kans op een betere samenwerking tussen verschillende individuen met een gunstig effect, ten tweede geeft het met respect behandelen en behandeld worden een soort innerlijk voldoenend gevoel.

Een voorbeeld:
Een paar maand geleden kwam ik uit mijn kotgebouw via de voordeur, op mijn fiets. Vlak voor me stond een lange rij auto's geparkeerd, dus ik rij een vijftiental meter met mijn fiets over het trottoir tot ik genoeg plaats heb om van het trottoir te rijden. Terwijl ik op het trottoir aan het rijden bent opent een oude man de deur en ik rij hem vlak voorbij net voor hij naar buiten wou stappen. Ik merkte dit amper en na enkele seconden hoor ik achter me geroep in de trend van: 'He zondagsrijder, volgende keer haal ik de politie!' en nog wat gevloek erbij. Ik draai me om, leg de situatie uit in AN, zeg dat het een ongelukkig toeval was, geef mijn fout toe. De man kalmeert volledig en excuseert zich zelfs voor zijn gedrag.

Ik had evengoed verder kunnen rijden, ik zie die vent anders toch nooit, de kans dat ik hem nog zo eens tegenkom (of dat hij m'n gezicht herinnert als hij me een slechts een fractie van een seconde van mijn zijkant heeft gezien) is nihil. Toch geeft het veel meer voldoening om respect op te brengen voor iemand, zelfs al heeft hij enkele minuten daarvoor tegen me staan roepen.

ULTRAnumb

Legacy Member
respect verdient ge
tegenwoordig verdienen velen het ni meer

freakykiller

Legacy Member
Tr1PloiD zei:
Mijn mening: respect is een absolute ethische en praktische noodzakelijkheid. Ten eerste vergroot het de kans op een betere samenwerking tussen verschillende individuen met een gunstig effect, ten tweede geeft het met respect behandelen en behandeld worden een soort innerlijk voldoenend gevoel.

Een voorbeeld:
Een paar maand geleden kwam ik uit mijn kotgebouw via de voordeur, op mijn fiets. Vlak voor me stond een lange rij auto's geparkeerd, dus ik rij een vijftiental meter met mijn fiets over het trottoir tot ik genoeg plaats heb om van het trottoir te rijden. Terwijl ik op het trottoir aan het rijden bent opent een oude man de deur en ik rij hem vlak voorbij net voor hij naar buiten wou stappen. Ik merkte dit amper en na enkele seconden hoor ik achter me geroep in de trend van: 'He zondagsrijder, volgende keer haal ik de politie!' en nog wat gevloek erbij. Ik draai me om, leg de situatie uit in AN, zeg dat het een ongelukkig toeval was, geef mijn fout toe. De man kalmeert volledig en excuseert zich zelfs voor zijn gedrag.

Ik had evengoed verder kunnen rijden, ik zie die vent anders toch nooit, de kans dat ik hem nog zo eens tegenkom (of dat hij m'n gezicht herinnert als hij me een slechts een fractie van een seconde van mijn zijkant heeft gezien) is nihil. Toch geeft het veel meer voldoening om respect op te brengen voor iemand, zelfs al heeft hij enkele minuten daarvoor tegen me staan roepen.

Wel ik heb respect voor het feit dat je dat gedaan hebt, ik zou mijn tijd niet verkwisten aan het uitleggen aangezien ik de persoon niet zou terugzien (ik zou natuurlijk wel niet terugroepen ofzo)


Parnakra zei:
Ik bedoelde helemaal niets met mijn post, maar toch kunnen jullie er x aantal posts over lullen.

Dit is nog maar eens een topic die poogt diepzinnig te zijn over een bepaald onderwerp, maar slechts slaagt in het accumuleren van een resem quasifilosofische posts die aan het eind van de dag de poster een gevoel geven dat hij iets zinnigs uitgekraamd heeft, maar op minder slaan dan een blinde met 2 geamputeerde armen.

Het is haast poëtisch. :)

Een verbitterde ziel die met sarcastische opmerkingen zich probeert te verheven boven de anderen ?

Parnakra

Legacy Member
freakykiller zei:
Een verbitterde ziel die met sarcastische opmerkingen zich probeert te verheven boven de anderen ?
1. Ik ben niet verbitterd
2. Het woord 'ziel' gebruiken maakt je post niet poëtisch (everybody wants to be like Mike)
3. Zoek de definitie van sarcasme eens op
4. Verheven is geen werkwoord :)

Kusjes en véél respect,
Parnakra :)

Huasheng

Legacy Member
Ik deel de mening dat er zoiets is als 'basisrespect'. Naar mate je de persoon beter leert kennen, kan dat vermeerderen of verminderen.
Respect verdienen/afdwingen klinkt, imo, zo negatief. Komt over alsof je écht iets moet om maar een beetje respect van iemand te krijgen.

De SkeEvN

Legacy Member
* Wat is respect voor jou?
begrip hebben voor wat anderen doen en ervaren en geen gedacht hebben van pfftt...

*is je visie van respect tonen anders bij het ander geslacht?
nee, is dezelfde

* hoe ga jij om als er niet respectvol wordt omgegaan met jou, welke reacties en gevoelens lokt het bij jullie uit

als ik langdurig onrespectvol behandeld word dan sluit ik mij meestal af van die persoon ongeacht wie het is

* Is je visie van respect gevormd door je ouders, vrienden, ervaringen in je prive leven? of is het gebasseerd op religieuze waarden en normen?
uit de opvoeding, persoonlijke visie en levenservaring voor zover ik die al heb

Conqie

Legacy Member
*is je visie van respect tonen anders bij het ander geslacht?

Sowieso dat dit anders is, onderbewust :)


Ik heb btw al een paar keer gehad dat ik met mensen 1 dag goed overweg kan en dat het dan ineens scheef loopt, dat is nu wel hoogst uitzonderlijk maar dat vind ik echt wel iets raar.

DieselPower

Legacy Member
Parnakra zei:
1. Ik ben niet verbitterd
2. Het woord 'ziel' gebruiken maakt je post niet poëtisch (everybody wants to be like Mike)
3. Zoek de definitie van sarcasme eens op
4. Verheven is geen werkwoord :)

Kusjes en véél respect,
Parnakra :)
Hahaha ziing!

Respect is alleszins niet zeuren over het gebrek aan respect van andere om ze dan randdebielen te noemen.

blackman

Legacy Member
lttuvix zei:
Ik heb een vraagje, alle ja ik wil gewoon jullie visie.
Je moet eens goed nadenken over respect tonen naar andere. Dit kunnen punten zijn die je op weg zetten.

* Wat is respect voor jou?

Respect is voor mij een begrip, respect toon je dan ook op ieder moment. Dit kan zelfs in een gevecht zijn. Het zijn voor mij bepaalde waarden en normen die je altijd volgt, maar dan ook altijd.
Het lak aan respect van mijn maten en andere jongeren stoot me de laatste tijd ook tegen de borst. Zinloos geweld, onbeleefd zijn tegen voorbijgangers, ik moet er niets van hebben.
Maar ik zie het wel vaak gebeuren, het rare is dat ze dan weer wel vriendelijk zijn tegen hun vrienden( ik dus). Ik probeer ook de kleinere skaters in het lokaal skatepark wat respect bij te brengen, zoals leren op uw beurt wachten, etc.

*is je visie van respect tonen anders bij het ander geslacht?

Neen, dezelfde waarden en normen moeten op ieder moment gevolgd worden, dus ook als je tegenover het andere geslacht komt te staan.

* hoe ga jij om als er niet respectvol wordt omgegaan met jou, welke reacties en gevoelens lokt het bij jullie uit?

Gevoelens van onmacht, waarom doet men toch soms zo rot? Meestal negeer ik zo'n mensen, maar als het een vriend is dan is dat natuurlijk moeilijker. Meestal wijs ik hen ook op het feit dat ik hun acties écht niet vindt kunnen, meestal stoppen ze dan wel. Maar het dringt gewoon niet door, en de volgende dag doen ze weer zo.

* Is je visie van respect gevormd door je ouders, vrienden, ervaringen in je prive leven? of is het gebasseerd op religieuze waarden en normen?

Vroeger in de lagere school was ik altijd een vechtertje, in het 5e leerjaar is er een klik gekomen waardoor ik me totaal ben gaan afzetten tov. vechten, oneervol gedrag, etc. Nu heb ik al 7 jaar niet meer gevochten, en daar ben ik zeer trots op.

Ook mijn ouders hebben natuurlijk enorm veel bijgedragen aan mijn visie, maar eerder op de negatieve manier. Ik had vroeger een Indische vriend, en toen ik op een dag thuiskwam waren mijn ouders in de keuken aan het praten over een nieuwe nachtwinkel in onze gemeente. En wat die allemaal zeiden... Ik kon niet geloven dat mensen zo zonder rancune en respect hun zegje konden doen over iemand ZONDER dat ze die desbetreffende persoon kenden. Dit heeft ervoor gezorgd dat mijn respect voor rascisten, en dus ook mijn ouders, nihil is.

freakykiller

Legacy Member
Parnakra zei:
1. Ik ben niet verbitterd
2. Het woord 'ziel' gebruiken maakt je post niet poëtisch (everybody wants to be like Mike)
3. Zoek de definitie van sarcasme eens op
4. Verheven is geen werkwoord :)

Kusjes en véél respect,
Parnakra :)

En er weer van uit gaan dat mensen graag 'poëtisch' doen blijkbaar zijn synoniemen 'poëtisch' geworden. Ik denk dat ik de definitie van sarcasme goed genoeg weet, misschien moet je ze zelf eens lezen. Bovendien is verheven wel een werkwoord. (blijkbaar gaat arrogantie boven degelijke argumenten)

Blowber

Legacy Member
Tr1PloiD zei:
Mijn mening: respect is een absolute ethische en praktische noodzakelijkheid. Ten eerste vergroot het de kans op een betere samenwerking tussen verschillende individuen met een gunstig effect, ten tweede geeft het met respect behandelen en behandeld worden een soort innerlijk voldoenend gevoel.

Een voorbeeld:
Een paar maand geleden kwam ik uit mijn kotgebouw via de voordeur, op mijn fiets. Vlak voor me stond een lange rij auto's geparkeerd, dus ik rij een vijftiental meter met mijn fiets over het trottoir tot ik genoeg plaats heb om van het trottoir te rijden. Terwijl ik op het trottoir aan het rijden bent opent een oude man de deur en ik rij hem vlak voorbij net voor hij naar buiten wou stappen. Ik merkte dit amper en na enkele seconden hoor ik achter me geroep in de trend van: 'He zondagsrijder, volgende keer haal ik de politie!' en nog wat gevloek erbij. Ik draai me om, leg de situatie uit in AN, zeg dat het een ongelukkig toeval was, geef mijn fout toe. De man kalmeert volledig en excuseert zich zelfs voor zijn gedrag.

Ik had evengoed verder kunnen rijden, ik zie die vent anders toch nooit, de kans dat ik hem nog zo eens tegenkom (of dat hij m'n gezicht herinnert als hij me een slechts een fractie van een seconde van mijn zijkant heeft gezien) is nihil. Toch geeft het veel meer voldoening om respect op te brengen voor iemand, zelfs al heeft hij enkele minuten daarvoor tegen me staan roepen.

Je verspilt zijn tijd, en jouw tijd... lijkt me eerder dom, niet?

HighWire

Legacy Member
lttuvix zei:
Ik heb een vraagje, alle ja ik wil gewoon jullie visie.
Je moet eens goed nadenken over respect tonen naar andere. Dit kunnen punten zijn die je op weg zetten.

* Wat is respect voor jou?
*is je visie van respect tonen anders bij het ander geslacht?
* hoe ga jij om als er niet respectvol wordt omgegaan met jou, welke reacties en gevoelens lokt het bij jullie uit
* Is je visie van respect gevormd door je ouders, vrienden, ervaringen in je prive leven? of is het gebasseerd op religieuze waarden en normen?

* respect is voor me: iemand die me gelijkwaardig behandeld en me neemt voor wie ik ben... Als er iemand vriendelijk is tegen mij zal ik ook vriendelijk zijn :) Zelfde als er ruzie is, als dieje persoon op een rustige manier kan uitleggen wat het probleem is, zal ik ook rustig & beleefd blijven... (ik HAAT roepen... Me als gevolg da ik er absoluut ni tegenkan als er iemand tegen me roept :) )

vb: Paar dagen terug krijg ik telefoon van een "vriendin", ik pak op en die begint daar een scheld tirranie af te steken da het niet mooi is, ik leg gewoon af... Belt ze terug, voor ze terug begint te roepen zeg ik: stop me roepe of ik leg terug af... Die begint weer te roepen en te tieren, same story... Zo 3 keer zo, 4de keer had ze het door en sprak ze rustig... Bleek dan nog da ze naar de verkeerde nummer had gebeld (hare vriend heeft dezelfde naam als mij :p)

* Vrouwen krijgen van mij krak dezelfde behandeling qua respect als mannen :) Als er eentje uit de hoogte begint te doen kan ze hetzelfde terug verwachten... Ik ga mij echt ni schijnheilig liggen gedragen voor een stel tieten ze :)

* Als iemand mij respectloos behandelt krijg die van hetzelfde laken een broek... Ik zou ni inzien waarom ik iemand met respect zou moeten behandelen als de persoon in kwestie mij als een stuk stront behandelt...

* Men visie van respect is voornamelijk gevormd door bepaalde waarden die men familie me van kindsbeen af hebben aangeleerd. Verder ook door mijn eigen ervaringen met andere mensen...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan