J0n4s
Legacy Member
Ok,
valt totaal niet op dat ik een nieuwe account aanmaak om dit te posten.
Het zal wel duidelijk zijn waarom ik anoniem wens te blijven.
Het is in feite heel delicaat, en vast is er nog een hele hoop taboe rond.
Anyway...
Ik ben 19 jaar oud, mannnelijk en tot enkele weken gewoon hetero.
Al in enkele relaties gezeten, sommige goed, sommige minder goed, maar bon.
Nooit heb ik enige interesse getoond in mannen/jongens, tot enkele weken geleden.
Als hobby en bijverdienste ga ik wel eens babysitten, meer als hobby eigenlijk, want voor het geld moet je het niet doen. Ik ga nu ook eenmaal graag met kinderen om. Ik ben trouwens bezig aan mijn bachelor leerkracht. (Engels, Nederlands)
Een nieuwe "klant", ik werd aangeraden door een andere, waar ik geregeld ging babysitten. Deze nieuwe "klant" was een jongen van 14, die blijkbaar nog niet alleen thuis mag blijven van de mama, ze is nogal achterdochtig etc...
Een heel tof gastje, konden het heel goed vinden met elkaar, wat wel meer gebeurde als ik meermaals bij bepaalde mensen kwam, want uiteraard, werken met kinderen/jong volwassenen doe ik graag.
tot zo ver alles goed.
Ik ben er nu al een 10 tal keer geweest, en elke keer gaat het beter, misschien zelfs te goed. Hij is dingen beginnen voelen voor mij (heeft hij mij verteld) en eerlijk gezegd en raar genoeg, ik ben dingen beginnen voelen voor hem.
Wat best totally fucked up is, als je beziet dat ik 19 ben, en hij 14.
Ik zie hem echt graag nu, ik zou niets liever willen dan hem constant goed vast te nemen zoals een knuffelbeer, als ik nu wakker word 's morgens vervloek ik het dat hij niet naast mij ligt met mijn arm rond hem.
Ik denk gans de dag aan hem, studeren voor de examens lukt langs geen kanten. Hetzelfde voor hem, als ik hem mag geloven hetgeen hij me zegt op msn.
Tot zover blijft het allemaal heel onschuldig, ooh hoe lief blablabla.
Maar ja, ik steek hem geregeld in bad (moet van de mama
) en van de 1e x vond hij dat normaal, en we zijn dat blijven doen. Nu de laatste keren werd hij telkens opgewonden als ik hem wastte.
Dat kon ik allemaal goed negeren, maar op msn kent zijn fantasie geen grenzen zal ik het beschaafd houden. Seks met hem daar zou totaal ongepast, en ook fout zijn.
En hoe vuil het ook mag klinken (jaja, stenig me maar alvast), ik begin ook wel fysieke verlangens te krijgen net zoals hij.
Tot zover is er echt nog niets gebeurd, maar ik moet me wel meer en meer inhouden
Ik heb er al een paar dingen over opgezocht, en ik kwam uit bij efebofilie, seksuele aantrekking van een volwassene jegens een jong volwassene.
Maar 1, efebofilie is normaal gezien pas als je al vanachter in de 20 bent, ik ben 19...
2, ik denk dat efebofilie echt enkel gaat over seksuele gevoelens, niet echt over liefde.
Ik zie hem echt graag, mijn kop loopt er zot van. Ik zou er niet aan kunnen denken om hem pijn te doen of iets te doen wat hij niet wilt.
Tjah, liefde zeker?
Maar ja... Hij is 14 en ik ben 19. Dat is zo goed als onmogelijk.
Het mag in feite niet, en zeker niet ivm mijn studies. Leerkracht worden en even in een relatie zitten met iemand van 14 ofzo. zo ga ik niet echt werk vinden ofzo.
Ik weet niet hoe ik mij moet voelen in feite... langs de ene kant veracht ik mezelf omdat hij zo jong is, langs de andere kant zie ik hem gewoon graag.
Graag had ik misschien wat meningen gehad... Raad ofzo.
Ik ben echt niet van plan (nu toch niet) om echt naar psychiatrie te gaan ofzo, precies of ik ziek ben. (i know sommigen gaan mij nu wel ziek en vuil vinden...)
En nog iets raar, hij stelt zich zo "slaafs" op.
Hij wilt me zegt hij, hij zou alles doen wat ik zou willen van hem, alles doen wat ik hem zeg...
Dat vind ik allemaal erg raar om mee om te gaan, precies of hij mijn slaaf zou zijn ofzo...
Zucht, het is eraf.
Hopenlijk krijg ik enkele serieuze reacties...
valt totaal niet op dat ik een nieuwe account aanmaak om dit te posten.
Het zal wel duidelijk zijn waarom ik anoniem wens te blijven.
Het is in feite heel delicaat, en vast is er nog een hele hoop taboe rond.
Anyway...
Ik ben 19 jaar oud, mannnelijk en tot enkele weken gewoon hetero.
Al in enkele relaties gezeten, sommige goed, sommige minder goed, maar bon.
Nooit heb ik enige interesse getoond in mannen/jongens, tot enkele weken geleden.
Als hobby en bijverdienste ga ik wel eens babysitten, meer als hobby eigenlijk, want voor het geld moet je het niet doen. Ik ga nu ook eenmaal graag met kinderen om. Ik ben trouwens bezig aan mijn bachelor leerkracht. (Engels, Nederlands)
Een nieuwe "klant", ik werd aangeraden door een andere, waar ik geregeld ging babysitten. Deze nieuwe "klant" was een jongen van 14, die blijkbaar nog niet alleen thuis mag blijven van de mama, ze is nogal achterdochtig etc...
Een heel tof gastje, konden het heel goed vinden met elkaar, wat wel meer gebeurde als ik meermaals bij bepaalde mensen kwam, want uiteraard, werken met kinderen/jong volwassenen doe ik graag.
tot zo ver alles goed.
Ik ben er nu al een 10 tal keer geweest, en elke keer gaat het beter, misschien zelfs te goed. Hij is dingen beginnen voelen voor mij (heeft hij mij verteld) en eerlijk gezegd en raar genoeg, ik ben dingen beginnen voelen voor hem.
Wat best totally fucked up is, als je beziet dat ik 19 ben, en hij 14.
Ik zie hem echt graag nu, ik zou niets liever willen dan hem constant goed vast te nemen zoals een knuffelbeer, als ik nu wakker word 's morgens vervloek ik het dat hij niet naast mij ligt met mijn arm rond hem.
Ik denk gans de dag aan hem, studeren voor de examens lukt langs geen kanten. Hetzelfde voor hem, als ik hem mag geloven hetgeen hij me zegt op msn.
Tot zover blijft het allemaal heel onschuldig, ooh hoe lief blablabla.
Maar ja, ik steek hem geregeld in bad (moet van de mama
) en van de 1e x vond hij dat normaal, en we zijn dat blijven doen. Nu de laatste keren werd hij telkens opgewonden als ik hem wastte. Dat kon ik allemaal goed negeren, maar op msn kent zijn fantasie geen grenzen zal ik het beschaafd houden. Seks met hem daar zou totaal ongepast, en ook fout zijn.
En hoe vuil het ook mag klinken (jaja, stenig me maar alvast), ik begin ook wel fysieke verlangens te krijgen net zoals hij.
Tot zover is er echt nog niets gebeurd, maar ik moet me wel meer en meer inhouden
Ik heb er al een paar dingen over opgezocht, en ik kwam uit bij efebofilie, seksuele aantrekking van een volwassene jegens een jong volwassene.
Maar 1, efebofilie is normaal gezien pas als je al vanachter in de 20 bent, ik ben 19...
2, ik denk dat efebofilie echt enkel gaat over seksuele gevoelens, niet echt over liefde.
Ik zie hem echt graag, mijn kop loopt er zot van. Ik zou er niet aan kunnen denken om hem pijn te doen of iets te doen wat hij niet wilt.
Tjah, liefde zeker?
Maar ja... Hij is 14 en ik ben 19. Dat is zo goed als onmogelijk.
Het mag in feite niet, en zeker niet ivm mijn studies. Leerkracht worden en even in een relatie zitten met iemand van 14 ofzo. zo ga ik niet echt werk vinden ofzo.
Ik weet niet hoe ik mij moet voelen in feite... langs de ene kant veracht ik mezelf omdat hij zo jong is, langs de andere kant zie ik hem gewoon graag.
Graag had ik misschien wat meningen gehad... Raad ofzo.
Ik ben echt niet van plan (nu toch niet) om echt naar psychiatrie te gaan ofzo, precies of ik ziek ben. (i know sommigen gaan mij nu wel ziek en vuil vinden...)
En nog iets raar, hij stelt zich zo "slaafs" op.
Hij wilt me zegt hij, hij zou alles doen wat ik zou willen van hem, alles doen wat ik hem zeg...
Dat vind ik allemaal erg raar om mee om te gaan, precies of hij mijn slaaf zou zijn ofzo...
Zucht, het is eraf.
Hopenlijk krijg ik enkele serieuze reacties...
