Dat vind ik helemaal niet @2hierboven
Ik zou er eens met hem over praten, in zijn wereld (bij zijn thuis en alleen (zodat hij voor anderen geen illusies moet hooghouden)). En hem vertellen dat hij door de manier hoe hij met mensen omgaat hij iedereen van hem afduwt: alles draait altijd om zijn problemen, alles wat hij doet is altijd beter of erger.. Het komt over alsof hij vooral is geïnteresseerd in zichzelf en kijkt niet anderen..
Hij maakt er bijna zijn werk van om alles voor te blijven en ziet daardoor niks meer rondom hem..
Maar maak hem vooral duidelijk dat niemand van zijn vrienden hem laag bekijkt, maar dat jullie 'de oude normale' hem graag terugzien.. En zeg hem ook dat je denkt dat hij veel van zijn vader krijgt, en dat dat oké is, maar dat hij er niet elke keer opnieuw en opnieuw over moet beginnen, dat begint te vervelen en op den duur ergeren..
Denk dat je gewoon ff op het zelfde niveau moet proberen te staan, zonder hem slecht proberen te laten voelen of neerbuigend naar hem kijken.. gewoon eerlijk vriend tegen vriend
Als dat niets helpt, denk ik dat je hem beter laat varen.. want dan zal hij het enkel met de harde hand leren, spijtig maar noodzakelijk denk ik