dekloktikt
Legacy Member
Af en toe word me gevraagd in het echt door meisjes om uit te gaan in een van de grotere steden en uw plan te trekken hoe en waar ge zal overnachten na diep in de nacht uit te gaan. Zelf niet opgegroeid in de steden, de gedachte er te wonen is al claustrofobisch genoeg. Als je de natuur kende van vanaf het begin dan is het, voor mij dan toch moeilijk voor te stellen het uit te houden in het bakstenenbeladen epicentrum van een stad. Als in wonen, als in, voor langere tijd zelfs jaren..... in een onnatuurlijke hel.
Uitgaan in die grote steden heb ik altijd al als ongemakkelijk ervaren. Ik word soms uitgevraagd maar laat het nooit zover komen, die nieuwe omgevingen, dat uitgaan. Iedere keer ik het deed voelde alles zo awkward aan, of wat is het Nederlandse woord hiervoor maar zo voelde het. Daarom dat ik het niet vaak doe. Ik bedoel, ergens helemaal alleen naartoe gaan, dat op zich is eigenlijk al apart sinds ge vaak uitgaat met iemand of anderen samen. Het gegeven dat ik eigenlijk niet in dat wereldje zit maar de stap ernaar ondernemen iedere keer tegenviel, en ook dat de meeste Belgen alleen mensen willen ontmoeten die ze al kennen om zo hun klein kleinbreinig clubje in stand te houden.. maakt het het er niet makkelijker op, wel eigenlijk is dit een uit de hand gelopen zin die zegt; ik hou niet van uitgaan maar mensen willen me er zo in meetrekken, als een organisme dat op zoek is naar een symbiose.
Dus ja, jong, mooi, goddelijk, eloquent, dat allemaal maar toch niet houden van uitgaan en leeftijdsgenoten die dit als buiten menselijk begrip beschouwen.. toch is het zo, maar aan de andere kant vraag ik me dan weer af waarom ik me niet goed voel bij mensen mijn leeftijd en dan kom ik uit bij de muziek vaak die me niet aanstaat in het uitgaansmilieu. Ik denk niet dat er een echte crowd bestaat waar ik bij thuishoor, in het uitgaan ook zie ik zoveel sletjes die gewoon mannen zitten manipuleren om hen dure cocktails te betalen en het doet me kokhalzen van het idee nog daar uit te gaan als mensen zo fake zijn in hun wezen. Dat hele friends with benefits gedoe ook, wie krijg ik vanavond in bed hier.
Ik hou het liever voor bekeken.
Uitgaan in die grote steden heb ik altijd al als ongemakkelijk ervaren. Ik word soms uitgevraagd maar laat het nooit zover komen, die nieuwe omgevingen, dat uitgaan. Iedere keer ik het deed voelde alles zo awkward aan, of wat is het Nederlandse woord hiervoor maar zo voelde het. Daarom dat ik het niet vaak doe. Ik bedoel, ergens helemaal alleen naartoe gaan, dat op zich is eigenlijk al apart sinds ge vaak uitgaat met iemand of anderen samen. Het gegeven dat ik eigenlijk niet in dat wereldje zit maar de stap ernaar ondernemen iedere keer tegenviel, en ook dat de meeste Belgen alleen mensen willen ontmoeten die ze al kennen om zo hun klein kleinbreinig clubje in stand te houden.. maakt het het er niet makkelijker op, wel eigenlijk is dit een uit de hand gelopen zin die zegt; ik hou niet van uitgaan maar mensen willen me er zo in meetrekken, als een organisme dat op zoek is naar een symbiose.
Dus ja, jong, mooi, goddelijk, eloquent, dat allemaal maar toch niet houden van uitgaan en leeftijdsgenoten die dit als buiten menselijk begrip beschouwen.. toch is het zo, maar aan de andere kant vraag ik me dan weer af waarom ik me niet goed voel bij mensen mijn leeftijd en dan kom ik uit bij de muziek vaak die me niet aanstaat in het uitgaansmilieu. Ik denk niet dat er een echte crowd bestaat waar ik bij thuishoor, in het uitgaan ook zie ik zoveel sletjes die gewoon mannen zitten manipuleren om hen dure cocktails te betalen en het doet me kokhalzen van het idee nog daar uit te gaan als mensen zo fake zijn in hun wezen. Dat hele friends with benefits gedoe ook, wie krijg ik vanavond in bed hier.
Ik hou het liever voor bekeken.
ad: 